Piczo

Log in!
Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.

Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Ok, I got it
nje engjell qe edua ne mergim ka shkuar zemren ja kam falur kurr se kam harruar .per ty   shkrova e lorova   eket poezi per ty eshkrova
www.lumturiia.piczo.com
My Pages
Pse më mallkoi perëndia?
Eshtë mesnatë,nuk mund të fle.
Dal në dritare shiqoj yjet,
shiqoj qiellin.
Dua diku ne mes të yjeve të gjej edhe ty,
por jo.Ti je fshehur,
e unë nuk të shoh dot.
Mos je fshehur mbas reve?
Pse nuk zbret tek unë?
Së paku disa sekonda të qmallemi me ty.
Zemër,vallë nuk të mungoj unë?
Nuk të mungojnë fëmijët tanë?
Si mundesh ti pa ne,
kur ne nuk mund te pajtohemi kurrsesi pa ty?
!I dashur djali kishte ditëlindjen,
nuk kishim zemër të festonim pa ty.
Sa i mungonte përqafimi yt ne ato momente.
Sa shumë e ndienim mungesën tënde.
Tani është edhe fundi i vitit shkollor,
ti nuk je që të krenohesh me pesat e fëmijëve tanë.
Nuk mundem më ,
nuk mundem ta përballoj e vetme gjithë ketë dhimbje.
Nuk kam forcë të vazhdoj pa ty.
I dashur nuk kam forcë të shkruaj,
nuk kam forcë edhe të qaj,
sepse më jan tharë edhe lotët.
Pse më mallkoi kështu perëndia?
Pse të mori nga unë?Pse një zemër vrau,
kurse tjetrën e plagoi rëndë?
E di që ndoshta askush nuk më kupton,
ndoshta as ju lexues të dashur nuk do të më kuptoni
kur ti lexoni këta rreshta,
do të thoni;Jeta vazhdon,
e ardhmja më pret.Por jo.
Për mua nuk ka të ardhme për mua nuk ka shpresë,
sepse pa të ndihem e humbur ,
ndihem bosh.
Eshtë vonë dhe fjalët mezi më dalin ,
por nuk mundem pa e nxjerr nga vetja
këtë dhembje që po ma trazon shpirtin...
  Dashuria
>
> Kur njeriu dashuron nuk ka frike...
> Miqesia e vertete nuk e njeh ziline dhe dashuria e vertete nuk i njeh
> nazet...
> Qesh me Dashurine ai qe nuk ka qene kurre i brengosur prej saj...
> Ne dashuri teper nuk eshte Mjaft....
> Xhelozia lind me dashurine po nuk vdes gjithmone bashke me te...
> Ne rini jetojme qe te dashurojme ne pleqeri dashurojme qe te jetojme...
> Dashuria ben boten te rrotullohet ose e thene ndryshe
> Love makes the world go around
> Gold makes the world go around too
> Dashuria eshte cmenduria e nje njeriu per aq kohe sa e jeton
> dashuria s'eshte egoiste
> menyra me e mire per te dashuruar eshte te dashurosh sikur s'ke qene lenduar
> asnjehere
> Kur je i trishtuar shih ne syte e asaj qe dashuron dhe ne ato sy do te gjesh
> forcen per te buzeqeshur
> Ndoshta eshte budallallek te qash per dike, por eshte e mrekullueshme te
> mendosh qe lotet mund te thone ate qe fjalet s'e thone dot kurre
> Kurre mos ji i friksuar ti thuash dikujt qe e do, ata mund te ta thyejne
> zemren, por ti mund te thyesh te tyren nqs nuk ja thuaj
> Dashuria sheron njerezit, te dyja palet, edhe ata qe e japin dhe ata qe e
> marrin
> Dashuria nuk ka te beje me ate cfare ti pret te marresh, ajo ka te bej me
> ate qe ti do te japesh- e cila eshte gjithcka
> sdi si ta shpreh Sa dashuri per ty qe kam   ne zemer , sa te dua ty qe je e vetmja femer sdi >si ti shpalos ndjenjat e mia dhe te them se TE DUA .Ti ndoshta sme kupton >aspak ndoshta per ty jam vetum nje hije qe vetum e shef e se ndjen, nuk e >prek dhe nuk ke mundesi te flasesh me ta ,qe ne momentin e par qe te kam >par ti ke lan gjurmet me te thetha ne zemren time nga ajo dit mendja ime >uthton bashk me ty nga do qe shkon ti un jam me ty .Me beso kurr skam qen i >dashuruar ne ndonje femer kurr skam besuar ne dashuri gjithmon i kam >perqeshur njerzit qe kan folur per dashuri,kurr skam besuar se nje dit do >te zhytem ne OQEANIN pa fund ne oqeanin DASHURI, se kam ditur qe ka aq kufi >per te kaluar ne lumturi per mumentin jam duke kaluar kufirin e vuatjese te >pikllimit


---------------------

T'kam dasht me zemet t'kam dashut me shpirt
Qe ti prej meje do me ik kurr nuk e kam dit
Nje zemer e pata dhe ate ta fala
Ma more ma theve dhe per jet ma ktheve
Me fjal me the te dua
Me zemer me the sje per mua

Dua te shkoj
Dua te harroj
Por dije nje gje
Qe gjith te perkujtoj

-----------

Ne thellsine e zemres time
eshte vendos nje emer
Pergjithmone kete emer
do ta mbaj ne zemer

------------------

Lumturine kerkova por une nuk e gjeta,
Idealen ma dhurove ti vet por kurre nuk u zbeha,
Dashurine per ty e ruajta ne fshehtesi,
Por i kam treguar dikujt dhe ti mire e di,

Sa here ti me vjen prane meje,
Une bie ne mendime sepse ti je ilaqi i zemres sime

----------

Dashuria u jep mend
Ayre që s'kanë
Ndërsa u merr mend
Atyre që kanë

------------------

Ne te kumanoves e kemi tradit
Qe t'a duam njeriun me zemer e me shpyrt
Jemi xheloze por kemi te drejt
Se dashuria e kumanovares eshte shume shtrenjt

----------

Nenaten e qete
ne gjumin e lete
kur me kujtohesh
ti nuke mundem me fjet

------------------

Pse mkriove perendi qe te vuj per dashuri
Pse me lindi nena ime qe te jam me shum kujtime,
Oh kjo jete sa e shkret un pa ty vetun me ndejt.

Rruget jan te gjata
Netet jane pa fund
Qendroj larg teje e ste gjej askund,
Eja ti pran meje mos me le ne vetmi
Lejoma te puthi njeher dhe t'a largoj ket merzi.

----------

Njeriu pa dashuri si nena pa femije
Buza e pa puthur si lulja e keputur
Zemra ne vetmi si bora u shkri...

---------------

E pranoj se jam fajtor qe ty zemren ta kam thy
E pranoj se kam gabuar qe ty shpinen ta kam kthy
E pranoj se zemra jote dhimbjet nuk i meriton
E pranoj se n'jeten time me mungon me mungon
Jo s'te harroj kurre s'mundem ty t'mos dashuroj

----------------------

E mallkoj diten qe te pash.
E mallkoj shiqimin qe ta dhash.
E mallkoj buzqeshjen qe ta dhurova.
E mallkoj veten qe ne ty u dashurova.

-----------

do te behem zog
e ti se do te me njohesh
do te vi ne dasem
kur ti te martohesh
do ti bi daulles
per lamtumiren tuaj
kurse une i mjeri vetem,
vuaj dhe vuaj

te deshiroj
fat ne jet
nje trup me shendet
ne shtepi harmoni
dhe dashuri pa kufi

------------------

Ore djal ore djal
po ti tham nja dy tri fjale
sie ke nis hiq mire s eki
po veq vazhdo se vete e di

kur te lodhesh nga kjo loj
mos mendo t'kthehesh perser
s edhe une do di te jetoj
ta bej jeten sikur ti....!!

------------

zemra zemres
i bon lutje
dashuria e par
fillon me Puthje
zemra e femres
esht hotel
kush don hin
e kush don del
po zemra e mashllit
esht si gur kush hin
brenda nuk del kurr

----------------------

Nuk jam poet,
të shkruaj poezi
Por fjalën të dua,
E shkruaj vetëm për ty
Bilbili në degë
Sa bukur këndon
Ti puthsha buzët
Ti që e lexon

------------

Sikur lulja pa arome
sikur perla pa shkelqim
ashtu do ngelem une
n,q,s ti nuk je shpirti im NË NJË ISHULL TË EGJEUT

Këtu rrugët janë të ngushta,
në rresht për një
ecin njerëzit,
nën portikët e ulët
të dyqaneve dhe shtëpive.
Hapat djersijnë
kujtesën e këmbëve.
Fjalët puthin
qafë femrash gjizbuluara.
Plaku mustaqelli
i bën shoqëri pelikanit Petro
dhe mullinjve me erë.
Nga qoshja përballë
vogëlushi zbulon botën,
derdh buzëqeshje.
Akuariumi gjigand
është hënë e madhe e ndritshme,
mbushur gjëra të shijshme.
Tingujt përhapen
flutura të vogla të padukshme.
Nata është ajo vajza me mini
që kërcen deri në mëngjes. Mos mendo se të harroj
vëtem ty të dashuroj
ZEMRA ime rre veq per ty
se ty të kam si dy syt e mi.


Jetoj dhe vuaj, në një shtet të huaj.
Pa TY unë po vdes,
por në botën tjetër unë TY do të pres...! Tash në përfundim,
vetëm një fjalë ti mbaje kujtim: TË DUAAA....



_º·.¸(¨*·.¸¸.·*¨-)¸.·º)
«.·°·.¤ Hei!! ¤.·°·.»
«.·°·.¤ Velkommen !¤.·°·.»
(¸.·º(¸.·¨* *¨·.¸)º·.)













TY TE DUA SHUM O SHPIRTI IM.......
Deshiroj te shof me sy
te mos digjem me mall per ty
sikur te isha rreze HANE
do te hy ne dhomen tende,
vetem ta dish se sa te DU
sdo te jetosh as një orë pa Mu!










(·´`·.(*·.¸(`·.¸[l]¸.·´)¸.·*).·´`·» «·´`·.(*·.¸(`·.¸[l]¸.·´)¸.·*).·´`·» «·´`·.(*·.¸(`·.¸[l]¸.·´) ¸.·*)*************************************************************************






(·´`·.(*·.¸(`·.¸[l]¸.·´)¸.·*).·´`·» «·´`·.(*·.¸(`·.¸[l]¸.·´)¸.·*).·´`·» «·´`·.(*·.¸(`·.¸[l]¸.·´) ¸.·*)*************************************************************************











Sa bukur po qesh. sa bukur shikon. te dua per bes qe nuk beson.Qka me t'shkru? Qka me t'than? kur ZEMRA ime 100% te DON..


















HAJDENI MORI QIKA KCENI ME MUE...



«·´`·.(*·.¸(`·.¸[l]¸.·´)¸.·*).·´`·»

<<<<<****.....«·´¨*·.¸¸.*.KNAQI SA JENI TE RI.*.¸¸.·*¨`·».....****>>>>>

«·´`·.(¸.·´(¸.·* U *·.¸)`·.¸).·´`·»









«.·°·. *KOSOVA** .·°·.
(¸.·º(¸.·¨* *¨·.¸)º·.) ZeMrA iMe!!









Jam njeri si gjithë bota
kam një shpirtë kam një lotë
kam dëshir me të taku
Se larg teje jam qëllu
Se në ty vajzo jam dashuru.

Edhe kenga e bilbilit pa ty me duket vaj
Edhe nese gezohem pa ty me duhet te qaj
Edhe pse me ike nga jeta s'te ndaj!
Kujtimet me ty NE ZEMER DO TI MBAJ....!
»»-(Æ`·._)«««???????<----- »»»(Æ`·._)-»»-(Æ`·._)«««???????<----- »»»(Æ`·._)-












*********************************************
Nje dite kur do zgjohesh
Mos laj syte me lot
Dikush do te tregoj
Se nuk jam me ne kete bote
Ne kalendarin tim
Veq dy data jane
Njera kur u pame
E tjetra kur u ndame

*********************************************


»»-(Æ`·._)«««???????<----- »»»(Æ`·._)-»»-(Æ`·._)«««???????

enderron dite te bukura te cilat nuk vijne enderron dashurine

e cila per ate zemer eshte vetem fjale dhe jo ndjenje

e cila mbizoteron ne cdo zemer dashuria eshte jete pa dashuri

"""" nuk ka jete................................................. DASHURI E LENDUAR
  Me lendove zemer me bere ti harroj ditet femrore, me ndajte nga shoqeria, nga familja, më bere ti harroj te gjitha per veq dashuris qe lindi per te vuajtur dhe qe te mbyllem ne nje dam te vetmis si nje zag ne kafaz qe nuk ka lir. Pse eshet keshtu jeta ? Pse te jetoj? Pse te shpresoj per nje te ardhme kur e di se jeta ime nuk ka kuptim pa ty......   veshtir qenka te behesh poete e te shkruash per ate qe e don.

  Nuk e di se qka te mungon.   Qka pret . Pse nuk e thua ate qe e ke ne zemer.   E di qe me don dhe me adhuron por edhe nej gje e di se s'do te jemi bashk, sepse dashuria ime eshte e ndaluar me kan ndaluar familja te te dua por une prap do te dua dhe do te dashuroj me shum se kurr .

E di se te kam lenduar dhe te kam sjell plag te reja....   por kete e meritove...... s'me mbeti gje tjeter vetem ti lutem zotit qe t'me ndimoj ti perballoj te gjitha dua ta shuaj zjarrin qe kam ne zemer te perfundoj nje here e pergjithmon dashuria e cila me sjell plak te reja ne kete jet ta pa fat dhe une me kurr nuk do te dashurohem........? KUR U DASHUROVA

Kur u dashuruam ishim bashk ne shkoll kurr nuk bisedonim ndonje here per ndarjen tonë, në takimin   e parë   me the duke buzëqeshur eja te shoh se si je veshur, por për fat te keq ate dite isha vesh zi por me nje fjal te embel i shpreha DASHURI ...
Ishim bashk gjithmano te gezuar gjithmon ecnim bashk duke u perqafuar, mirpo fati nuk e deshti qe ne te dy te jemi bashk ne kete jete sepse ate te gjorin e mori vdekja e shkret ....?
Planifikonim te ardhmen plot gaze e hare se sa femi do ti kemi .
Ne takimin e fundit me than me lot ne sy me perqafo e dashur se s'di kur te shoh ty, edhe ate dite isha ne heshtje ne te duke menduar kur erdhi nje shoqe   epo me thrret mua.
        I A DALLOVA DISA PIKA LOT NE SY....!
E ajo mu kthy '' kam nje lajm te keq per ty'' ....?
Nje here mendova mos po bene shaka kur e nxori nje leter nga gjepi e ne dor ma la, une mendova mos eshte leter nga shoqeria por kur e lexova kuptova se per mua mori fund   DASHURIA.
Letren shoqja kur ma pruni ishte ora 10;00 mi kishte shkruar disa fjal '' I dashuri te ka vdek'' mu duk se qielli ra mbi koke kur me ka dal vedija e kam pare veten te shtrir ne toke, qe nag ai qast rrisha vetem ne mendime duke then qdo dit se dua me as jeten time, kur i shoh te tjeret duke qene te lumtur ne dashuri e une nuk mund te perbahem qaj me lot ne sy.
S'kisha prit kur nje fjal nga nje shoqe e vjetur , mos mendo per te por gjeje nje djal tjeter.
S'dua askend s'dua jo per bes, pasi ai shkoj edhe unr dua te vdes , mos me gjyko o zot qe do ta mbyes veten sepse pa te dashurin se dua as jeten ..?
Nese pyesin profesorat pse vdiq e re i thuani i ka vdek i dashuri e smund te jetoj pa te .
Une me te u betova se nuk e tradhtoj e gjall e tasht jam krenare se per te do te shkoj en varr , pa te as jeten nuk e dua , kur e di se me ka dasht vetem mua.
P er ju rini kam nje porosi DASHURONI DASHURONI   por pa TRADHTI..........?



Make Love Letters at bigoo.wskthehu ne fillim Nese prej meje mendja s'te hiqet,
Nese per mua zemra te digjet,
Ateher afrohu dhe me prit pak mua,
Se do te vij ngadal qe te them TE DUA T'kam dasht me zemet t'kam dashut me shpirt
Qe ti prej meje do me ik kurr nuk e kam dit
Nje zemer e pata dhe ate ta fala
Ma more ma theve dhe per jet ma ktheve
Me fjal me the te dua
Me zemer me the sje per mua
Dua te shkoj
Dua te harroj
Por dije nje gje
Qe gjith te perkujtoj Ne thellsine e zemres time
eshte vendos nje emer
Pergjithmone kete emer
do ta mbaj ne zemer Lumturine kerkova por une nuk e gjeta,
Idealen ma dhurove ti vet por kurre nuk u zbeha,
Dashurine per ty e ruajta ne fshehtesi,
Por i kam treguar dikujt dhe ti mire e di,
Sa here ti me vjen prane meje,
Une bie ne mendime sepse ti je ilaqi i zemres sime Ne te pejes e kemi tradit
Qe t'a duam njeriun me zemer e me shpyrt
Jemi xheloze por kemi te drejt
Se dashuria e pejanve eshte shume shtrenjt Dashuria u jep mend
Ayre që s'kanë
Ndërsa u merr mend
Atyre që kanë Nenaten e qete
ne gjumin e lete
kur me kujtohesh
ti nuke mundem me fjet Pse mkriove perendi qe te vuj per dashuri
Pse me lindi nena ime qe te jam me shum kujtime,
Oh kjo jete sa e shkret un pa ty vetun me ndejt.
Rruget jan te gjata
Netet jane pa fund
Qendroj larg teje e ste gjej askund,
Eja ti pran meje mos me le ne vetmi
Lejoma te puthi njeher dhe t'a largoj ket merzi. E pranoj se jam fajtor qe ty zemren ta kam thy
E pranoj se kam gabuar qe ty shpinen ta kam kthy
E pranoj se zemra jote dhimbjet nuk i meriton
E pranoj se n'jeten time me mungon me mungon
Jo s'te harroj kurre s'mundem ty t'mos dashuroj Njeriu pa dashuri si nena pa femije
Buza e pa puthur si lulja e keputur
Zemra ne vetmi si bora u shkri... E mallkoj diten qe te pash.
E mallkoj shiqimin qe ta dhash.
E mallkoj buzqeshjen qe ta dhurova.
E mallkoj veten qe ne ty u dashurova. do te behem zog
e ti se do te me njohesh
do te vi ne dasem
kur ti te martohesh
do ti bi daulles
per lamtumiren tuaj
kurse une i mjeri vetem,
vuaj dhe vuaj
te deshiroj
fat ne jet
nje trup me shendet
ne shtepi harmoni
dhe dashuri pa kufi Ore djal ore djal
po ti tham nja dy tri fjale
sie ke nis hiq mire s eki
po veq vazhdo se vete e di
kur te lodhesh nga kjo loj
mos mendo t'kthehesh perser
s edhe une do di te jetoj
ta bej jeten sikur ti....!! zemra zemres
i bon lutje
dashuria e par
fillon me Puthje
zemra e femres
esht hotel
kush don hin
e kush don del
po zemra e mashllit
esht si gur kush hin
brenda nuk del kurr Nuk jam poet,
të shkruaj poezi
Por fjalën të dua,
E shkruaj vetëm për ty
Bilbili në degë
Sa bukur këndon
Ti puthsha buzët
Ti që e lexon Sikur lulja pa arome
sikur perla pa shkelqim
ashtu do ngelem une
n,q,s ti nuk je shpirti im Zemra lengon
vajtimi shpejton
dashurinë e parë
do ta kujtoj edhe në varrë.
Do te bëhem shkrumb e hi
do te tretem nga një dashuri
zemra me thot të dua
pse me ben kaq shumë të vuaj?
Gjithmone kan thënë
nga urrejtja e tepert
shfaqet ndjenja e dashurise
dhe shfaqet ne horizont. Dashuria fillon me nje shikim,
vazhdon me nje buzeqeshje,
zmadhohet me nje puthje,
dhe perfundon me dy pika lot. Eh ta dish sa shume te dua
do te rrije veq me mua,
dua ti ndjej buzet e tua,
dhe fjalet qe vetem ti mi thua. Kujt i thua lule
kujt i thua hen
kujt i thu princeshë
si mu ke then
A te duket njejte
kur e perqafon
athu nje qast ndalohesh
mbyll syte e më kujton..!
Athu te rren mendja
me kerkon ne shpi
po vendi im eshte bosh
une mungoj te ti..!!
Une dhe ti
ti dhe une
me nje fjal te
DUA SHUM Thuaje te lutem, qe me don.
Pse kaq shum po me mundon?
Pse po tallesh ti me mua?
Esht gabim qe un ty t`dua? Ne dhomen time i shtrir qendroj mendoj per
ty edhe kete leter po e shkroj. Eshte nat
e bukur hana me yje qiellin po e stolis,e une
e veshtroj hanen me shum kujdes edhe aty
e shoh hijen tende e cila me tregon, se ti je
duke ardh edhe dy fjal qe dalin nga thellsia
e zemres vuajtjev tona ju erdh fundi po vjen dita qe
bashk te jemi e un i Buzeqeshur kamete prit
se mjat kam prit dhe jam merzit Neso po ti me trego!
Thuajem tjeter dashuro.
Se ty me s`te dashuroj.
Dhe besom, se un do shkoj... Mos me pyet si jetoi
kur dit e nat ne ty mendoi
kur e din se jam e vetmuar
kur e din qe jam e lenduar.
mos me pyet pse kam lot ne sy
kur e din qe jan per ty. Shum diqka jam Permallu,
Ah bre Zemer i miss You,
E kisha hup Lapsin se e maj ne Dorê,
për me n´dejt me ty ni Orê Unë po vuaj
Ti se kupton
Unë po tretem
Ti s’më shikon
Unë po çmendem
Ti s’më beson
Unë po vdes
Ti po jeton
Vuaj shum , po vuaj
dhe per kete gje shkruaj
ne mes te kesaj bote
po ndihem e huaj!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Jetoj dhe vuaj ne nje qytet te huja
Pa Dashuri une Po vdes
por ne boten tjeter do te pres
Tani ne perfundim cili je ti fati im
mbaje kit fjal si kujtim shum me
mungon po ku je o shpirti im
se pa ty skam sherim Pejank jam...
mu shty me mu nuk ta han
me pak fjal ta msheli gojen
dhe ke me derzu i pari lojen
pra mos mu shit kuller
se ta boj veten bajat lahper Matematik oj matematik ma ke pre zemren si me thik
po skish faj profesori se mend i kisha te dashnori! Jojo s´kam Harru,
Babs i kam Kallxu,
Veq po pres mem Puth Mu,
E Kuku un at her mu Tranu,
Pom mvjen marre met than te Du Syt po i qeli e po i Msheli,
Zemren ma knaqe bre Baby,
Sjam Doktorr as Profesor,
Veq di me Livru me Traktor,
Ah qka ishin kto Qika,
Bre kto i Plast Pika, Syt e tu aspirin goja jote ampicilin durt e tua andoll zeri yt i embell sirup per koll me te tregu qe je ilaq per mu Puthjet me te embla
Ty ti kam dhuruar
C'do gje une ty ta fala
Atehere kur te kam takuar.
Mos e prano ate dashuri
Qe te falin shtigjet
Prano te zemres time
Qe per ty po digjet.
Kur zhytem ne mendime
Vetem ty te koujtoj
Qetesoje zemren time
Qe vetem ty te pranoi.
A te kujtohet o shpirte
Takimi yne i pare
Kur ti mua me thoje
Do jemi te pandare.
Syte po me lotojne
Zemra pikon gjak
Per ty moj e dashur
Qe te kam kaq larg.
Do doja te isha fllad
Dhe te vija tek ti
Te ta ledhatoj trupin
Qe e ke plot freski.
Do doja te behem lot
Te rrjedh nder faqet e tua
Qe ta koptoje gjithe bota
Se une ty moj, '' Te dua........... Baby je si Akullore,
Zemren fill ma More,
Langi prej Gojes pom Del,
Hajde bre t´kallt Reja a pom Merr,
Isha Fry se t´kam Dashnor,
Ty t´kam si Ameltore,
Pom shkon Kryt knej e Anej,
Kallem kallem krejt asht Okej,
Ta hangsha Kthizen Bre,
Hajde mos em Le. Me duaj per ate qe jam ne te vertete, per momentet e mia te cmendurise per, diskutimet e mia shume serioze, me duaj per sinqeritetin tim, per oren time, me duaj kur te provokoj, por mbi te gjitha me duaj sepse te dua edhe une!
Nje person nuk eshte i rendesishem se sa hapesire ze ne zemren tende, por per boshllekun qe ze kur nuk eshte me.
Ndonjehere endrrat behen realitet, por me ty, realiteti u be nje enderr.
Buzet tona pasionante u bashkuan me to u bashkuan dhe zemrat tona te pafajshme. lotet na rrodhen se gjetem njeri-tjetrin.
Nese ti nuk do te kishe emer, do te te therrisja Dashuri, dhe nese dashuria nuk do te kishte emer do ta therrisja me emrin tend.
Nese do te zbuloja rrugen per tek zemra jote, do te fshija cdo gjurme per te shmangur kedo qe mund te me ndiqte pas.
Do te mesohem me mosqenien tende, do t'u them njerezve qe "ishte fati", do te dije te shtirem e lumtur....kushedi ne do te jem ne gjendje t'i them zemres sime Keto fjale qe mi tha zemra
edhe spirtit me pikojne
le te jene dhurate per ty
per te bukren kohen tone.

Le te jene si trendafil,
mbaje ne buze e neper goje,
merri mbaji shpirti im
se prej zemres ti dhuroj!

Gjdo petale ka nji mall,
ka nji fjale qe ma the mua,
ka nje zjarr e nje deshire,
qe na mbeti pa u shuar...!

Gjith aroma qe e kane
ka burimin veç tek ty ,
ne çdo puthje kur u dhame
vjen kjo ere plot dashuri.

Po ti fali keto fjale,
merri mbaji thell ne gji,
si kujtim te kohes tone
le te mbese dhurate per ty Mendoja se me do
por ti me urreje
mendoja se vetem mua me ke
por ti ishe edhe me nje tjeter

me thoje se me ke engjull
por ne zemren tende isha askush
sepse ne vendin tim
ishte dikush tjeter

Te besova aq shume ty
beja gjdo gje per ty
por akoma se kisha kuptuar
se isha e dashuruar ne djalin e gabuar

Kushe e ka hapur
ditarin e sekreteve tua
kushe e dine
per tradhetit qe mi ke bere mua

Nuk ndegjoja qka flet bota
mendoja se je princi i endrave te mia
por tani as perendia nuk mund te ti fal
gabimet qe i ke ber ndaj meje

Vall a nuk pate meshir te me lendosh
kur une ty te fala aq shum dashuri
a nuk te erdhi keq per vete
te besh aq shum mekate

jam nje vajz e lenduar
ne shpirt e sakatuar
ku do te jetoj me shpres per jet
se mortja me ka mbuluar Cdo poezi timen ty
ta kam kushtuar
ne mijra faqe fletesh
vec per ty kam shkruar

cdo dite qe kaluam
e ktheva ne poezi
dhe dhimbjen time
kam fshehur aty

me shume pasion
krijova vargjet pa mbarim
dashurine qe pata
e ktheva ne shkrim

s'eshte e lehte per mua
te ndjej prape per ty
as te therrase ne emer
as te kushtoj poezi

por kjo eshte dashuria
nese ke dite
te vazhdosh ta presesh
ate qe kurre ste priti...

te vazhdosh te duash
ate qe kurre ste deshi
ate..qe kur qaja
qeshte me lotet e mi C`mu desh qe erdha.
Me keq qe u ula.
e Harruar isha
gje pa trazuar
sikur po flinin
nje sy zgjuar

Dhe me nje mendje
qe gati flente.
C`mu desh qe erdha
ne zemren tende.

C`mu desh qe erdha
dhe trazoja plage.
Pse s`thjeva kembet
aty ku isha, larg.

Nje gjum me mori
nje gjum, pa gjum.
C`mu desh qe erdha
U vrava shume!

Se sapo shkela
te gjitha zgjuar...
Cmu desh qe erdha
kur qem te harruar!...

-------------------------------------------------------------------------------- Dy byzë të kuqe,
dy dëshira të flakta,
që afshin ma thithën,
gëzimin ma fikën,
si fantazma hikën
ndër do bota të larta...
Dy buzë si tëpërgjakta,
dy dëshira të flakta,
që afshin ma thithën
në buzë kur mu njitën
andjet m'i trazuen
zemrën ma tërbuen
trurin ma helmuen
e në fund u mërguen...
Dy buzë të kuqe,
bukuri fatale,
të një gruaje stërzane
një pjsë zemre më nxorne,
një pranverë të tanë më morne
dhe gëzimin ma vodhne...
Ato dy buzë të kuqe
dhe dy lote të mija
qenë shenja të dhimbjes,
kur më vrau bukuria,
kur më zu dashunia
e më dogji rinia. Ku me ike ku humbe ku u trete
Një plage ne zemër me mbete
Një zjarr që kurr nuk shuhet
Një emër që perjete ruhet

Se di c'me ndodh kur jam me ty
Kur me shikon me ata sy
Kur me buzeqesh me ledhaton
Koke e kembe ti me pushton.

S'e di se c'ndjen kur me ke prane
Kur të dy vetëm rrime menjane
Kur koken ve tek gjoksi im
S'e di a e ndjen shpirtin tim ?!

S'e di c'mendim ke ti për mua
Kur të shtrengoj por s'them të dua
Kur them se vdes për buzet e tua
S'e di a me beson ti mua?

S'e di c'do të ndodhë me ne të dy
Sikur të mos jem me me ty
Sikur kjo ender të ndalet një ditë
S'e di a do të shoh me o drite?

S'e di pa ty çdo bëj o yll
Pa ty kjo botë me duket një pyll
Pa ty kjo botë s'do këtë kuptim
S'e di o fiksim i trurit tim.

S'e di valle a do të duroj
Pa e puthur me atë goje
Pa e prekur me atë dorë
S'e di a do ndjej me nxehte a bore.

S'e di sa gjatë do të vazhdoje
Por di sa shumë të dëshiroj
E di sa shumë ti me gezon
Kur pak vëmendje me kushton.

E ndjej se shumë do të të dua
Sa kohe këto buze do me puthin mua
Sa kohe që zemra do t'me punoje
Emrin tënd do të kem ne goje. O zemer e mjere
O zemer e djegur
Ta puthje nje here
Pa le te kishe vdekur
T'ja puthje nje here syte
Ta plotesoje deshiren
Le te mbeteshe pa drite
Do ti mbaje mend fytyren
Eh si eshte ndertuar kjo bote
Themelet dot nuk ja gjen
Germon, por mundi te iken kot
Se ne drite asgje nuk kren
Ketu lindi gezimi
Ketu lindi perpjekja
Me tutje hidherimi
E me tutje vdekja
Vitet jane duke kaluar
Dita diten zevendeson
Dhe njeriu i shqetesuar
Ti ktheje prapa kerkon
Me falni qe shkruaj keshtu
Kjo eshte menyra ime
Nuk kisha rruge tjeter
Histori eshte jeta ime
Zemren e qeshur, te gezuar
Kur dikush e ngacmon
Sjo me s'ka per te pushuar
Por vetem helm leshon. Sikur ne ket bot te kisha ber mekate
do ta dija pse vuaj per dashurin tende.

Sikur ta dija se ne ket jet jam mbush gjyna
do ta kuptoja ma leht pse jetoj si zog pa kra.

Meshirohu O ZOT..
ma lejo fatin tim
ose tregoma arsyen, pse me solle denim.

Ate qe e dua
gjindet ne distanc
u mundova te bashkohem por nuk pata shanc.

Loti ngadal po me verbon
vuajtja po me shkatrron
me ndihmo o ZOT
nese ke dhimbje e me kupton.

Nuk di se sa do te jetoj
keshtu ne vuajtje e me lot ne sy
O Zot me mir merrma shpyrtin
se zemra me esht thy E degjova qe je fejuar
me beso jam lenduar
per ty kam qare djale
se shume te kam dashuruar

Syte e tu i enderrova
buzeqeshjen s'ta harrova
te kam dashur djale
me shume se e mendoja

Bota pa ty eshte kot
helm mall dhe lot
do te dua gjithnje djale
s'mundem te harroj dot

Per ty paska pas mbaruar
çdo gje e kaluar
por une te kam dashur djale
veshtire per te harruar

Ti je i tjeter kujt tani
dhe e kam shume zili
te kam dashur shume qe femi
kur ajo as qe dinte qe jetoje ti

Por qe te dua s'jam penduar
nga vuajtjet s'jam ankuar
per nje gje jam krenare djale
se sincerisht te dashuruar

Dhe ti o diell e hene
qe lindni dhe ne ate vend
kur te shihni dhender ate djale
dergojini kete mesazh:

Le te kalojne vitet
le te plakem e te vyshkem
por perendimi i çdo mbremje
do me gjeje me ty ne zemer e ne mendje Moti s'isha këtej,
kaloi kohë e gjatë,
pa të shkruar një fjalë,
pa të thënë një datë...

E sot prapë vendosa,
të t'i them ca fjalë,
ta hapë zemrën time,
dhe ta shprazë atë mallë...

Ta shprazë atë zjarr zemre,
që në shpirt është mbledh,
si vullkan i ndezur,
që zjarr e flakë hedhë...

Dhe që më djeg shpirtin,
dhe më len pa gjumë,
jo s'mund të hesht më,
se të dua shumëëëëë.

S'kam shkruajt disa muaj,
provova t'harroj,
po çfarë t'u bëjë ndjenjave,
këtë s'mund ta besoj!

Ikin javët, muajt,
nga një ditë në tjetër,
n'vend që të shuhet zjarri,
ai ndizet edhe më tepër...

Dhe provoj sërish të heshti,
shkruaj ca fjalë në letër,
por sot po vraj heshtjen,
s'mund të duroj më tepër.

Se jetojë për ty,
unë shërbëtore e vuajtur,
që ti të gëzosh jetën,
veç ti t'jesh i lumtur.....!!! Ti je si një ëndërr e zhytur në mistere,
të kam shumë në shpirt
apo je i huaj,
me harresën tënde
zemrën time therre,
lotët kam në sy,
dashuroj dhe vuaj?!


Në thellësit e shpirtit,
në brengat e jetës,
në netët pa gjumë dashuri e parë,
mallkon pabesinë zeri i të vertetës,
loti që pikon kurrë s'ka për t'u tharë!


Ti si besove zemrës
e mbyte ashtu pa pritur,
me një thikë në zemër vrave dashurinë,
do qaj për gjithë jetën
si fëmijë i mitur,
shokë do kem trishtimin
të dashur vetminë...


Fjala e zemrës time për ty është e huaj,
"të dua" si shpirtin tim,
andaj dashurojë dhe vuaj Nuk di kujt ti kerkoj ndihme
Nje heshtje prej varri ka pushtuar
Shpirtin tim te brishte
Nuk di se c’te bej
Askush nuk flet dhe shpirti im bertet
Nuk me kupton asnje me duket vetja
Si nje kukull memece
Nuk di se me ke te flas
Ndihem shume e vetmuar
Megjithese te gjithe me mbajne afer
Ai malli I temerrshem
Me therr zemren
Nje telefon me NENEN time
Nje pike lot
Me duket sikur me cliron pak nga kjo merzitje
Por me pas cdo gje fillon nga fillimi
Nuk mund te shfryj kete duf
Nuk mund te shfryhem me fjale ne poezi
Nuk mundem!
Ditet I shtyj kot
Asnje s’kam prane
Me duket vetja nje femije I vogel
Qe kerkon ndihmen e prinderve
Per te bere nje hap me tej
Ajo e mrekullueshmja NENEA ime
Ajo qe e dua aq shume
Tani eshte larg shume larg me pikuan lotet
ne toke me rane
mos horro ate dite moj Nene
ne dite me diell
ne dite gezimi
mora rrugen e mergimit
sot skam gezim
as nuk kam gaz
as prej mallit smunt te flas
prandaj jam ulur dhe po shkruaj
vajza jote prej dheut te huaj
te tregoj nene per njement
azgje seshte si ne vendin tend
qe kur kam ardhur ketu
mallkoj veten merzija po me shkaterron jeten
ketu hena rri e fshet ketu qielli eshte i errte
as dielli nuk jep ndricim
nuk eshte si ai diell i vendit tim
ketu luleve su vjen ere
ketu ska vjeshte e as pranver
ka vec dimer e vap e shkret
mos me mujt as nje nate me fjet
ketu ska qef pore vec gjume e pune
pune pa meshire e shume zullum
ketu jan njerezit si bagetija
nga nje jave nuk shkojn tek shpia
tani nene shume nuk po shkruaj
vajza jote prej theut te huaj

-------------------------------------------------------------------------------- o nene o nene
ti naten me hene
ne oborr me rri mendohesh
per mua po kjo vajze ku vajti
c’pati qe u harrua?
duhet te kish ardhur
te me kish pleqeruar
oborrin te ma kish lare
bahcene te ma kish punuar
perse iken tutje atje
ku nuk jam une buke ka dhe ketu
e ka nje qerre pune
nga larg me puth duart
dollare me dergon
e c’i dua te uruarat kur s’me telefonon?
harron se kush eshte se kush e beri grua
s’do as memedhene c’do me doje mua
e une c’te them si t’ia shpjegoj
qe po bej vec detyren qe memedheu kerkoi?
kur e mora thirrjen uraten kur me dha
aq larg kur me nisi do beja dhe pa ta
do prisja nje pjese nga shpirti im i ri
do te rrisja nje tjeter te mbaja nje Shqiperi
keshtu mendohet nena ne oborrin
me hene e memedheu se mua ka kohe s’me ka pare Rrugëve të belgjikes
E lashë urrejtjen dhe dashurinë,
Të humba ty...
Aty ku dielli është sinonim,
Aty ku jeta ishte kërcnim,
Mërgimtare, në derte e halle,
Vetëm rrugët e belgjikes e dinë hallin tim...
E tretur si pshërëtimë,
E ringjallur në urrejtje,
E humbur në heshtje,
Në këtë botë humnerë...
Dhe çdogjë pluhursi,
Ku mund të gjej veten, ku mund të të gjej ty?!
Si mund ta gjej kuptimin, të vërtetën,
Ku mund ta gjej shkakun, arsyen, jetën,
Ku ta gjej dashurinë, ta mposht vdekjen Mos loto moj zemra ime
sdua ti shoh syte tu qajn
ti me pate ne doren tende
por nuk dite me me mbajt..
Tani eshte von per tu penduar
dhimbja zemren eka ngrire
ska mbete qka me u shqiptuar
perveq fjales lamtumire..
Amanet une po ta la
dhe me tjeter kur te gjesh
duje pa hile ate femer
ne do ZOTIN pran te kesh......
Se nje dite kemi me vdek
do te harrohemi nga kjo bote
para ZOTIT engjejt pyesin
kujt i dham gzim, kujt i dham lot..
Nese na jemi dashur
ne boten tjeter le te shpresojme
llogori kur do te japim
do te dim se çka tregojme..
Ja kto ishin fjalet emia
qe mes lotesh po i shkruaj
dhe pse fati keshtu deshti
vete e di sesa po vuaj..
Pra mos qaj zemra ime
loti nuk shero njeri
por para ZOTIT perulu
e mos u bo më padrejtesi..

_____****___________****_____
___********______********___
__***********__***********__
_**************************_
_**************************_
_*************************_
_ *********Mos************__
___******* Loto**********___
____********************____
______****************______
________************________
__________*********_________ Pse me thermove shpirtin,
Ndjenjat pse mi topite?
Pse me vrave zemren,
Endren pse ma venite?
Pse me the te dua,
Te urreje pse sme thua?!
Pse me veshtron me dhimbje,
Zemren hekur e ke;
nuk mund te ringjallet,
kush futet ne dhe Po i mbylla syte o shpirt
te lodhur Nga te qarit
Se vetem ne enderr
takohen te ndarit Le
te jete Jeta ashtu
Si e mendon ti
ne vdeksha une
Dua te me Varrosesh
ti ne qofte se ke mundesi Une jam AJO vajza pak mbi 21 vjet
qe mbi trupin tim e barta nje tradheti
qe shkaterrova plotesisht veten ne kete jet
ne njeren ane zemren e ne tjetren dashurin

Une jam AJO vajza qe pres me padurim
me e keqe nga te gjitha dhe vajze e mjer
ku per qdo dit per vdekje dashuria mu plagos
e me vajti ne humner

Une jam AJO vajza qe kurr s rri e buzeqeshur
me zemer te coptuar kerkoj dashurin
por jo si ajo e me parshmja
qe me beri zemren cop e grime

S di si u mashtrova ne enderrat e mia
dhe e humba dashurin rinore
e zemres i hapa plage te renda
plaget me te renda shpirterore

Pra une jam AJO vajza qe kurr nuk kam buzeqeshur
ne veshtrimin e zemres se plaguar
vetem nje her te mposhti tradhetin
e nga ankthi do te isha zgjuar

Shume kohe kalova me halle te medha
pran djaloshit me zemer te gurezuar
tani me duhet te kaloj diku tjeter
me shpresen se me s kam per te gabuar

Kam kerkuar te di gjithqka
nga historia e Romeos e Xhulietes e deri ne pafundesi
sa qe edhe zemra gjak te me pikoj
do te digjem te kuptoj me shume per dashuri

-------------------------------------------------------------------------------- Une jam AJO vajza pak mbi 21 vjet
qe mbi trupin tim e barta nje tradheti
qe shkaterrova plotesisht veten ne kete jet
ne njeren ane zemren e ne tjetren dashurin

Une jam AJO vajza qe pres me padurim
me e keqe nga te gjitha dhe vajze e mjer
ku per qdo dit per vdekje dashuria mu plagos
e me vajti ne humner

Une jam AJO vajza qe kurr s rri e buzeqeshur
me zemer te coptuar kerkoj dashurin
por jo si ajo e me parshmja
qe me beri zemren cop e grime

S di si u mashtrova ne enderrat e mia
dhe e humba dashurin rinore
e zemres i hapa plage te renda
plaget me te renda shpirterore

Pra une jam AJO vajza qe kurr nuk kam buzeqeshur
ne veshtrimin e zemres se plaguar
vetem nje her te mposhti tradhetin
e nga ankthi do te isha zgjuar

Shume kohe kalova me halle te medha
pran djaloshit me zemer te gurezuar
tani me duhet te kaloj diku tjeter
me shpresen se me s kam per te gabuar

Kam kerkuar te di gjithqka
nga historia e Romeos e Xhulietes e deri ne pafundesi
sa qe edhe zemra gjak te me pikoj
do te digjem te kuptoj me shume per dashuri

-------------------------------------------------------------------------------- c mekat kam bere o Zot
qe e lumtur smund te jem
sapo gjej nje dashuri
jeta me kthehet ne ferr.

Te lutem me ler vetem
kur e lumtur smund te jem
qe dua dashurin ta ndjej
kur ate smund ta kem.

Me ke rene ne mendje,dot ste harroj
me ke rene ne zemer,dot ste largoj
nje dashuri platonike me ka rene ne sy
mallkoj kete zemren time ,qe dashuron si femije ndoshta neser un jam gjall
ndoshta edhe qyqja me knon mbi varr
ndoshta edhe ti me kerkon me mall!!
e na takoft i madhi zot
do te tregoja ne ate bote
se sa kam derdhur lot Sonte s'po qaj , sonte po renkoj - Zoti po çuditet
Sonte s'po lotoj , por nga syt - Gjake po derdhe
Sonte s'po shkruaj poezi , por epitafin - E jetes time
Sonte s'po hapi varre , por po çeli - Nje gremine

Sonte s'di te lutem , ne asnji gjuh - Qe bota e flet
Sonte s'di te qeshem , kjo qeshje e fundit - Le te jete
Sonte vizite do beje , per shpirtrat - Qe vene kuror
Sonte vetem sonte , mos me lesho - Me mbaje ne dore

Sonte pshtyma , jote mu ka be - Mehlem
Sonte shkuma , rrethe buzeve tua -Gurre e bardhe
Sonte po s'erdhe ti , do vi une - Me trenin e pare
Sonte une ylle gjithsie , me ty do nise - Nje balade... Dashuria eshte ceshtja e ndjenjes e jo e deshires
Dashuria eshte nje,por jeton ne dy zemra
Dashuria eshte pelhure qe e thurri natyra dhe e zbukuroj fantazia
Te gjithe ata qe dashurojn jane te gatshem te dyshojne.
Vdis por mos jep puthje pa dashuri.
Dashuria eshte i vetmi pasion qe paguhet
me nje monedhe te cilen e ben vete.
Puthja eshte himni i dashuris.
Puna me e zakonshme per te dashuruarit eshte heshtja.
Ne zemren qe dashuron vertet ,
ose xhelozia vret dashurin , ose dashuria vret xhelozin .
Ne rini jetojme qe te dashurojm,
ne pleqeri dashurojm qe te jetojme.
Per dashurine xhelozia eshte shoqja me e ngushte ,
Por edhe armikja me e madhe .
Shpirti ka thesare qe i zbulon vetem dashuria .
Te dashurosh eshte cmenduri , te luash me ndjenja eshte krim .
Edhe ne kasollen me te vogel ka vend per dy te dashuruar .
Zemrimi i dy te dashuruarve eshte si shiu i pranveres .
Dhembja te ben te qashe,dashuria te flasesh .
Nuk ka gje me te tmerrshme sesa te duash,e te mos duan .
Nese nuk te ka prekur dashuria,je duke ecur neper erresir .
Xhelozia lind gjithmone bashke me dashurin ,
por nuk vdes gjithmone bashke me te .
Perbetimet e dashurise nuk arrijn ne veshet e hyjnive Ne shpirt diçka me mungon...!
Dy krahe qe rreth vetes me shterngonin .
Dy sy qe me dashuri me shikonin .
Nje buzeqeshje e jotja qe me lumturonte .
Nje ze qe sa her beja gabime ,
embel me qortonte .
Nje fjal e jotja qe me kurajonte .
Me mungon ç'do gje e jotja .

Mbyll syte qe te djeshmen ta endroj
por ti ne kete bote me nuk jeton !
Si nje metal i pergjunjur nga zjarri
kerkoj te ardhmen ta jetoj .
Ndjej ne shpirt se diçka me mungon .
Je ti qe ne jete me solle .
Me dashurin tende me rrite ,
dhe me mesove...!

C'eshte jeta ?
E mira dhe e keqja !
Dashuria dhe mirsia !
Gezimi dhe hidherimi !
Bukuria dhe shemtira !
Genjeshtra dhe sinqeriteti !
Per ket ta di per nder ,
qe me edukove ne kete fryme...!

Kerkoj...kerkoj...por nuk te gjej .
Me dore s'mund te te prek dot .
Zerin me s'mund ta degjoj .
Buzeqeshjen tende se shoh me dot .
Sepse ne boten time...
Ti me nuk jeton...! Jam çveshur nga të gjitha
Bile edhe nga jeta ime,
Kam hequr te gjitha brengat që kisha
Tani jetoj veç me vetmin time!

Kam hequr nga trupi dhe një pjesë zemre
E kam shkelur me këmb si hiçgjë,
E çfarë më duhet zemra në trupin e vdekur
Kur askush s’më don, madje as ti!?

E hoqa edhe një pjesë të trurit nga koka
Atë pjesën që mbante në mend kënaqsin,
E lash atë pjesën e mykur të tij
Që ruan me shumë xhelozi, vetmin!

Buzët i dogja me flakën e vuajtjes
Që të mos puthin më kurrë, i dënova,
Meqë digjet pjesa e mbetur e zemrës
Meqë edhe unë tani u shkatërrova!?

Gjithëçka u tret sikur kurrë s’ka qenë
Vetëm ngjyrë e zezë e vujtjes mbeti,
Ikën ditët e lumturis sime
Dhe jeta ime bashk me to treti! Harro cdo gje qe te thashe
harro edheh fjalen te dua.
Per mua o djal me mos mendo
un nuk isha per ty, as ti per mua.
Harro zerin tim qe te thirra,
harro edhe ndjenjat bashk me te
Per mua me ti nuk eksiston
pra te lutem harro cdo gje
Harro Dashurin qe ne patem
harro edhe premtimet qe ne kemi premtuar
bashk me te harro ednerrat qe ne kemi enderruar
te lutem harro qe ne ishim te dashuruar Te desha me shum se jeten time
Te besova me shum se zemres time
Te dashurova si asnje njeri
Te enderrova princ per mua ishe TI
UN çdo gje te dhashe por ti sme dhe lumturin
Pasataj te urreva si armikun tim
te harrova ste mbajta ne kujtim
Nga ti u largova sepse ti nuk ishe ti
Veten veten paskam mashtruar qe ty ta dhashe dashurin... Mos me pyet si jetoj
kur me ke lene vete
mos kerko falja nga zemra
qe nje here e vret
mos trokit me n?deren time
se ajo eshte mbyll
se ne zemren qe e theve
kurr ske per te hyre
Mos me pyet per ato letra
qe dikur mi shkrove
mos loto per fatin tone
kurr njeher m?harrove
mos trokit me n?deren time
se ajo eshte mbyll
se ne zemren qe e theve
kurr ske per ty hyre:( :( :( :( E lashe vendlindjen time,
larg saj emigrova.
Zemra qe mbushur plot kujtime,
qe kurre nuk i harrova.

Rruget me kalldrem,
ambientin plot hijeshi.
sheqet qe atje kam lene,
c'do dite ne mendje me rrine.

Tani jam ne shtet te huaj,
ndaj merzitem shume!
E ndjej mungesen tuaj,
edhe kur jam ne gjume.

Me ju shoqe qe u njoha.
qe kur isha ende femi.
Me ju qe une krijova,
me te miren shoqeri.

Shpesh, me kujtohen ditet,
kur sebashku qendronim.
Po ashtu edhe netet,
qe pa gjume i kalonim.

Sa vende te bukura,
me ju kam vizituar?!
Sa festa e ditelindje,
me ju i kam festuar?!

Te gjitha keto kujtime,
i ruaj me shume mall.
Ndaj nuk do t'i harroj,
sa kohe qe te jem gjalle.

Porsi zogu qe shtegton,
e s'e harron folene e vet.
Ashtu edhe zemra ime j'u kujton,
e s'do t'ju harroj perjet.

Besomeni o shoqe
se nje dite do te kthehem.
Ne krahet e shoqerise tuaj,
perseri me deshire do te prehem.

Kur mendoj diten e kthimit,
zemra sa nuk me pelcet.
Ndaj papushim i lutem Zotit,
qe kete dite, ta beje realitet.

Por edhe ne qofte se nuk kthehem,
j'u lutem o shoqe, me besoni!
Pergjegjes per kete, do te jete fati,
i cili larg jush me hodhi!!!... Jam nje vajz Shqipetare,
qe po jetoj, ketu ne mergim.
Ne zemer kam shume mall,
dhe teper pikellim!

Ndjej mall per prinderit,
per te afermit dheshoqet shoket e mi.
Po me mungojne pa mase,
ketu larg, ku ndodhem tani!

Per vite te tera me radhe,
ne vetmi po jetoj.
Ne zemer jam teper e vrare,
e jeten nuk po e shijoj!

Sa here dua te gezoj,
e qetesoj shpirtin me ngushullime.
Por prape ai fluturon,
atje per ne vendlindjen time.

Atje, ne ate te vogel shtepi,
ku kalova femijerine.
Atje ku kurre, nuk pata rastin,
te perjetoja njehere rehatim


E dija qe vetmia egzistonte,
e qe ishte pjese e jetes.
Por s'e dija qe po te te kaplonte,
t'i shtonte plaget e zemres!

Tani qe me te po jetoj,
me detyron te vuaj gjate!
Ndjenjat dhe enderrat po m'i copeton,
pameshire, dite e nate!

Ndaj perjete qofsh e mallkuar
ti vetmi qe zemra vret!
Djemt e ri, i ke larguar,
neper rruget e mergimit te errte!

C'do mergimtar e ka provuar,
sa vuan shpirti ne kurbet!
Ku kurre, nuk eshte gezuar,
me njerez te huaj perreth!

Mallkuar qofte edhe kjo jete,
qe po kaloj ne mergim!
Mallkuar qofsh edhe ti vetmi,
qe me vrave shpirtin tim!!!... Ka Nje Koh Qe Ke Ndrryshuar
Qka Ka Ndodhur Me Ty Nuk E Di,
Sje Ai Qe Kam Dashuruar,
Tani Sillesh Si Tjeter Njeri,
Her Humbesh, E Her Lajmrohesh,
Si Me Par Un Me Nuk Te Takoj,
Nese Do Qe Te Largohesh,
Veq Vazhdo Se Edhe Pa Ty Jetoj!!!

-------------------------------------------------------------------------------- Jam Ajo Qe Jam
DOt Vazhdoj Stilin Tim Un NUk E Ndrroj
Dije Mire Smundem Te Pranoj
Shoqerin Un Per Ty nuk Largoj
Ik Ti Pergjitmon´Me Ler Te Lir T'jetoj
Mos Kujto Se Rinin E Jap Per Ty
Kesaj Me Si Thuhet Dashuri
Ndarja Jon Ma E Mir Eshte Per Te Dy
Por Kurr Mos U Ktheh Perseri Te deshiroj cdo te mir ne jeten tende,
lexoj keto vargjet e mija me vemendje,
mos ri i vetmuar si nje kohe qe risha un,
se koha po kalon si Endrat ne gjum.

Tash gabimin tend qe ke be,e ke kuptuar,
pa as nje shkak dhe pa as nje arsyje,
mua me tradhtove dhe nga une je larguar,
pasi te genjej ty ajo tjetra,don te une me u kthyje.

Me vjen keq por ndjenja per ty me nuk kam,
jam e lumtur qe me ty me bashk nuk jam,
se jeta ime me ty ka qen shum e veshtir,
tash me vjen mir qe nga ty jam e lir.

Me vjen keq qe ti them keto Fjal dhe te verteten,
por ne ate koh me ty,ti ma shkatrove jeten,
tash po te lutem mos u kthe me shiku mbrapa,
por vazhdo jeten tende dhe shiko para Ju faleminderit per kohen tuaj
qe per keto shkrime i keni shpenzuar
ju tegjithe jeni te mire
dhe jam e lumtur pran jush.
Vertet fjalet i kam te castit
me plot zemer po kam rradhis
per shoqerin me dashuri
jam dhe une si ju tegjithe.
Antar te ketij forumi
une ju pershendes
ky forum qe na mbledh
na bashkon me gjuha tone
Opinione dhe mendime
komplimente dhe sugjerime
gjuha jone ne na bashkon
ne kete forum shqiptar.
Te shperndar neper bote
por si zogjte ne shtegtim
gjuha shqipe ne na bashkon
pa kufij dhe politik. Ju faleminderit per kohen tuaj
qe per keto shkrime i keni shpenzuar
ju tegjithe jeni te mire
dhe jam e lumtur pran jush.
Vertet fjalet i kam te castit
me plot zemer po kam rradhis
per shoqerin me dashuri
jam dhe une si ju tegjithe.
Antar te ketij forumi
une ju pershendes
ky forum qe na mbledh
na bashkon me gjuha tone
Opinione dhe mendime
komplimente dhe sugjerime
gjuha jone ne na bashkon
ne kete forum shqiptar.
Te shperndar neper bote
por si zogjte ne shtegtim
gjuha shqipe ne na bashkon
pa kufij dhe politik. Ju faleminderit per kohen tuaj
qe per keto shkrime i keni shpenzuar
ju tegjithe jeni te mire
dhe jam e lumtur pran jush.
Vertet fjalet i kam te castit
me plot zemer po kam rradhis
per shoqerin me dashuri
jam dhe une si ju tegjithe.
Antar te ketij forumi
une ju pershendes
ky forum qe na mbledh
na bashkon me gjuha tone
Opinione dhe mendime
komplimente dhe sugjerime
gjuha jone ne na bashkon
ne kete forum shqiptar.
Te shperndar neper bote
por si zogjte ne shtegtim
gjuha shqipe ne na bashkon
pa kufij dhe politik. Evetmuar rri
ne zemer ty te mbaj
zemra me thot mos u merzit
se tek ty do kthehet prape.


Syte vazhdojne te qajne
shpirti renkon
mendja me shkon verdalle,
dhe as vete spo e kuptoj.

Oh zot perse kaq vuajtje per mua
perse ky mallkim te lutem ma thuaj
qe te qesohet sado pak ky shpirti im.

N.q.se ti me ke mashtruar
me thuaj qe te mos rroj
me ne kete bote qe s eshte per mua.

Ah ......i dashur sa shume te dua
kthehu te lutem beje kete per mua..... jo me sdo te dua
jo me zdua te qaj
as ne zemren time
kurr mo nuk do te mbaj

mos me thirr me ne emer
mos me thirr ne pseodonim
se pergjigje mo nuk te jap
deri ne shkaterrim

mos ma bej mua obobo
mos ma bej me as o lele
se me afer teje
kurr nuk do te jem

te hidhem ne lume
ska uje te mjaftuar
te helmoj zemren
skam fort per ta helmuar

i drejtohem detitit
uje te me jap nje cik
por ai me pergjigjet
jo se eshte shume i kripet

i drejtohem djalit
te cilin e dua
etjen dua ta shuaj
nen buzet e tua vuajtjen per ty
ndoshta do ta ndal
po per tradhetin qe me bere
kurr nuk do ta fal

nese me tradhetove
ke tradhetu veten
se tani i vetmuar
do ta kalosh jeten

sdi cte them tjeter
te uroj rrug te mbare
se kurr me me mua
ske per ty pare

perse keshtu o zot
nuk pate pak meshir
me le vetem
ne castin me te veshtir

te ndezi nje cigare
jo se nuk e pi
te te therras ne emer
jo jo se nuk ka me kuptim

te derdh per ty lot
jo se nuk i meriton
se ne zemren e floreshes
ti me nuk egziston

jo nuk ka me falje
jo nuk ka me pendil
jo nuk ka me vuajtje
nuk ka me as kthim

vuajtjet do ti ndal
plaget do ti sheroj
zemren time te vetme
jo me zdua ta lendoj

iku edhe hena
iken edhe ret
ik dhe ti tradhtar
me ler mua te qet Nese ti do te me gjesh
me kerko atje
te braktisur te mjere
mes qiellit me re

Nese rruges se gjate
do te ndeshesh nje shpirt te vrare
mos e shif me sy te shtrembert
por i thuaj dy fjale

I thuaj nese te mban mend
e nese vuan per ty
pyete dhe per zemren
qe dashuroi dy syte blu

E nese ajo duket e ftohte
e syte s'kane me shkelqim
e ke fajin ti
qe u talle me dashurine Kur un te vdes
ti lot mos lesho
por eja tek varri
me thuaj se me do

Eja ti tek varri
kur un te kem vdekur
por jo, jo, nuk dua
te vish i merzitur

Te vish si perhere
si ne takimin tone
te vish duke qeshur
ashtu me gezon

Te vish si dikur
me lule ne dore
por kete here lulet
i dua kurore

S'kam fuqi ti mbaj
lulet si dikur
dora me eshte tretur
buzet me jan nxire

Prandaj un kuroren
do ta mbaj mbi floke
qe sa here te vish
te me ledhatosh

Edhe po nuk erdhe
kurora me gezon
do ta mbaj ne diell
ne shi e ne bore

Por kur un te tretem
ne qiell te shkoj
do te jem per ty
kurora me e ngrohte

Prandaj eja shpejt
dhe me perqafo
se dhe keshtu e vdekur
prap per ty mendoj. Perse prap prej meje
ti diqka kerkon
ende se harrove
ter dashurin ton

Perse tani prap
po me flet me goj
kur e di se dashuria
s mund te behet loje

Ne telefon pse me thrret
kur nuk te pergjigjem
pse don te me takosh
per ty me nuk digjem

Pse prap me shikon
me endje e dashuri
kur ke vdek per mua
e kam vdek per ty

Pse prap don te me thuash
sa e bukur jam
kur tani pran meje
nje tjeter e kam Nuk po te shkruaj për të thën të dua shum, jo as per te thën se për ty derdhi lot ne keto momente .
Ajo qe sod po me shtyen te shkruaj ësht malli që kam për ty .
Vërtet ne keto momente po ndjej mall , mallin e rrespektoj , rrespekti për ty ësht e vetmja ndjenje që më ka mbetur dhe nuk po dua ta zhduk, sepse malli ne keto momente vertet nuk po me le të qet.
Sod më erdhën në mendje ato kujtime që dikur ikam varrosur thell në mendjen time , ato miljona ëndrra qe vertet kan filluar të tretën eshtrat e tyre.
Por sod malli që më ban të shkruaj më shtyen që të bashkoj edhe një herë eshtrat e tyre , për të kujtuar ty si një mik të vjetër që kurr nuk arrita te ta hapi zemeren nese pyet se ku ndodhem
do te thone se kam vdekur
nese pyet per varrin time
do te thone se gjindet ne fund te detit
nese pyet per trupin tim
do te thone se eshte mykur
nese pyet per shpirtin tim
do te thone se i pushoj
ne thellesin e tokes
nese pyet per syt e mi
do te thone se nga lotet u verbua Nuk ka me drit u be erresir
Ike nga une u tregove qe je i pa meshire
Q'kuptim kishin lotet e tu qe qajne si femi
Apo mashtrimin e quajte Dashuri...

Me ka plakur koha per ty tuj mendu
Me ka plakur jeta ty duke te kujtu
Me kan plakur diten duke i numeru dua te vdes te mos jetoj me asnje minut
se ate qe ma do zemra me nuk do ta kem kurr
pse o zot keshtu me denove athua q faj kam une
me diten e sotit shpresat i kam humb
dua te vdesssssssssssssss sdua te jetoj me kurrrrrrrrrrrrrr

-------------------------------------------------------------------------------- Kush mundohet te na ndan
kush ne zemer mundohet te me vran
kush don te me len ne vetmi
ter jeten te mbaj zi.

Kush mundohet te me vran ne zemer
qoft mashkull apo femer
perjet qoft i/e mallkuar
zemren qe ma ka lenduar Nje zemer vajze, ish plot dashuri
gjith kete dashuri e tregonte ne sy
sa keq , qe keta sy kurre nuk u pane
dhe gjith kjo dashuri , ended si e vrar.

Nje lot i nje vajze, kish filluar rrugetimin
spo e kuptoja , ku e kish mbarimin
as qe se kuptova pse vall ky lot lotoi
djalin qe ajo deshi, kurre se tradhtoi

Si dy gjysma hene, buzet leshojne zjarr
por djali i kesaj zemre as qe nuk i ndien
nje zemer e vogel, ne vetmi troket
por djali i kesaj zemre kurre prane nuk u gjend.

Nje buzeqeshje e nje vajze, mbeti e ngrir
kenga qe ajo kendoi, diku po gjemon
jeta ish nje lufte, prove dhe mundim
endrra ishte enderr, dhe jeta shpetim. Të pashë në krahët e mi,
Ashtu të qeshur e të gëzuar.
Ti më falje dashuri.
Unë rrija si e hutuar.
Po të shihja ty përballë.
Dhe mendoja: A ishe ti?
Ti më pyete: "Përse vallë,
S'ke për mua dashuri?"
Të kam dashur me gjithë zemër.
Por ti mua nuk ma vare.
S'ishe tjetër veç një djal
Që mendoje luks e pare.
Dhashë e mora, u mundova,
Të fitoja dashurinë.
Por asgjë nga ty s'fitova.
Veç zhgënjimin dhe mërzinë.
Pak si trëmbur u zgjua..
i fola cke i dashur qe me zgjove
per te te then se sa shume te dua
me dashurin tende une u shkaterrova mor djal
prandaj te lutem me harro mua Mos qani kur te degjoni
per vdekjen time
se zoti me denoj
Mos qaj ti moj nene
qe me qumshtin ten me rite
se une zdua te jetoj.
Mos qaj dhe ti tredhtar
qe me versulesh si bisha
se ma more dhe kete
pak koh qe kisha Gjithçka ka kuptimin e vet , edhe vete jeta. Isha e lumtur qe te kisha prane. Jo nuk i kuptoj njerzit si mund te jen aq te pa ndjenj?
Pse lendojn zemra ?
Pse lendojn shpirta ?
Ku mbeti mirsia ?- apo kjo fjale u mbyle ne prangat e se keqes, tradhetise. Ende te dua, ende ndjeje aromen e trupit e te shpirtit tend qe me deh pafundesisht. Ti ishe dhe mbete kuptimi i jetes sime qe e mbuloj erresira e tmerrshme. Mjegull e dendur erresira ra mbi shpirtin tim te dashuruar marrezisht dhe mbi zemren tende te çilter.
Erresir, dhembje, vuajtje!
Ah sikur ta kuptoja pse me varrose te gjalle? Sikur vetem per nje çast te vetem ta ndjej zjarrin e dashuris qe digjet ne mua. Sikur te mi shihje lotet ne fytyr, ta ndjeshe dhembjen qe po ma vran shpirtin nga ikja e jote. Po ta ndjej ate dhembje do ta kuptoje sa i rende qe lendimi qe ma shkaktove ti qe te desha me shume se vetveten. Keshtu nuk shperblehet njeriu i zemres ,keshtu nuk shperblehet dashuria sepse tradhetia e dashuris se madhe mund te te vras nje dite. Mbaje mend do jem me ty kudo qe te jeshe, pergjithmon, sepse vetem nje her ne jet kame dashuruar nga çilteria dhe thellesia e shpirtit dhe ti ishe ajo dashuri e madhe imja qe do me percjelle ne varr. A do te mundesh te jetosh i lumtur, valle, kur je i vetedijshem se vrave nje zemer te plagosur koh me pare si munde te ma beshe se paku mua kete qe me se pakti e kame merituar.Dije se vrave nje zemer qe shume shume te dashuroi Nuk i friksohem vdekjes
As nates se varrit nuk i druaj dot
Nuk i perkulem dheut qe mbi mua do palohet
As kenges mortore qe pa orkester do te kendohet.

Ne porten e tej jetes at nat kur do kem shkuar
Prangat e mendjes munde te me jen trazuar
Por nuk do lejoj hutija as frika te me kurthuroj
Prap fjalen te dua do ta shqiptoj..

Do te hjek gozhdat nga gjuha qe ne ket jet mi ngulen
Pa ndermjetsim te magjistarve dhe shpirtrave fantazma
Me gjakun e holluar qe mbi shkopijt magjik do te derdhet
Gjuha e ime fjalen te dua tani lirshem do ta shqiptoj.

Gjuha e ime dikur prej mishi e gjaku
Fjalen dashuri e shqiptonte pa lajka
Ashtu siq shqiptoi synimet e meketareve
Pasi qe i zhveshi dhe i zbuloi deri ne palc.

Nuk I friksohem vdekjes
Edhe per ne ferr nese me eshte gjykuar
As labirinteve te tej jetes nuk I druaj dot
Se ndoshta atje do te shijoj qfar nuk shijova ne ket bot.... Ne kilometrat pafund minutash, qe zgjasin heshtjen pa mbarim,

kujtimi yt me vjen i dashur, me dhemb ky kujtim

S'di mendja si frenon doren, qe receptorin ngre

dhe zemer e plagosur akull behet, e ngrin te qaren pa ze

Se ti nuk ishe qe kur erdhe, qe shkruar qe pa nisur

te ndezesh zjarr,te copetosh,pastaj te tretesh, te ikesh

Po tani me thuaj kush, kush lotet do ti thaje?

tik-takun e shpejtuar, zemres kush tja ndale?

Kalores nate vjedhacak ,ti fitimtar do jesh

dhe bashke me ndjenjen me te bukur ,larg meje do jesh Kur malli te te kete marre
Dhe une te mos jeme aty
Mbylli syte dhe me thirr
Dhe une do te vije aty
Kur buzet te jene thare
Dhe puthja te mungon
Hape dritaren dhe lutju henes
Se putjen time ajo ta dergon
Kur ti te ndihesh ne vetmi
Dhe zemra po te qane
Zhyty ne kujtime
Dhe mua do te me kesh prane
Kur ti te me duash
Dhe prane te mos me kesh
Hape dritaren dhe fluturo
Se une do te jem mes resh Sa shume endrra kam enderruar,
sa shume vargje kam shkruar,
sa shume nete kam ndenjur pa fjetur fare,
sa shume here kam pasur halle!
Sa shume qytete kam shtegetuar,
ne sa shume rruge kam vrapuar,
sa shume here jam deshperuar,
aq edhe me shume jam gezuar!
Dhe sot vazhdoj te enderroj,
kohes ec dhe mes horizontesh vrapoj
dhe se di as vete se ku po shkoj
por kam nje ide se ku ndaloj!
Atje ku jane endrrat e mia
atje ku shpirti zen qetesi dhe lumturi,
dhe s'mund ta krahasoj me asgje ne bote,
ndjenjen qe kam une sot!
Atje tek dal ne kete nate
dhe s've re kohen
se koha eshte cka e bejme ne,
koha eshte nje iluzion ne kete dite te re...
Tek hutohem a mbase enderroj,
nje shkelqim te mrekullueshem une fantazoj,
ah ai shkelqimi jot
qe edhe natyres pranverora t'ia kishe marre si me hile!
Te dua me shume se oqeanet me uje ne thellesi
se atje do notoj nje dite mbase kush e di!
Te dua sa thua ti, e gjen, a e di?
Te dua me shume se cdo enderr qe me realizove ti!
Te dua se ti je i vetmi per mua ,
te dua shpirt dhe une jam tek ti jetime...
ne rrugen me bore nga pak tek ec
une i vetm dukem por me plot shprese...
Ne zemer nje shkendije qe vetetin si muzgu i nje dite me shi,
ne tru sa shume mendime ca prej Zoti e ca prej Djalli!
Ne trup me debules ti dhe askush tjeter
ne shpirt me shume se perhere ti dashure e vetme!
Ti i morre sonte endrrat e mia
i hodhe andej nga e ka shtepine dashuria,
i solle tek une si me porosi,
ti je endrra me e bukur e jetes time
shpirti im Shko se dikush tjeter po te pret
Shko se nje zemer tjeter te therret
Shko e me le vetem te vuaj ...
Shko sepse Zoti keshtu e paska shkruar
Shko e me le vetem te qaj
Shko sepse ti nuk ke faj ...
Shko e buzeqeshi dikuj tjeter
Une do te rri ketu te digjem e te tretem
Shko se e till eshte kjo bote
Shko e mos derdh asnje lot...
Shko e prape me duaj
Shko por lamtumire mos me thuaj Lamtumirë për herë të fundit
Kthe kokën edhe njëherë
Më kurrë s'do të takohemi
As në vjesht e as në pranverë
Lamtumirë kur t'më thuash
Dorën fort shtrëngoma ti
Mos harro t'më vërshtrosh
Edhe njëherë drejt në sy...
Lamtumirës po i afrohet
Qasti i fundit i së vërtetës
Kisha dashur në atë moment
T'i them lamtumirë edhe jetës
Kurrë se kam menduar
Këtë çast të rëndë e tragjik
Kurrë s'do të kisha besuar
Se ty të kam vërtet armik
Pasi që nuk më dashurove
Përse më plagose
Me shigjetat e dashurisë
Përse ma more gëzimin
Përse m'i ndalove
Ëndrrat e rinis
Askush në këtë botë
Mos përfitoft
Kesi fati të zi
Ndërsa ti u përvlofsh
Me tjetren dashuri
Nuk do të ketë më fjalë
Që shpirtin tim
Të ma ngushlloj
Më mirë tashë të vdes
Se sa akoma
Të jetoj.! E heshtur në cepin e dhomës,
me një bllokë të vogël në duar,
qëndroj e ndrojtur pa fjalë,
kjo zemra ime e lënduar...!

Dhe bllokun e hapë më ngadalë,
diçka kërkoj pakuptim,
më duket se ti je aty
dhe unë të flas shpirti im... !

Por ti papritur më zhdukesh
dhe as përgjigje nuk më kthen,
dhe unë kaloj faqen tjetër
ndoshta aty do të të gjejë!

Aty lexoj dy fjalë...
dhe lotët dot si mbledh,
të them TË DUA shumë,
të them ktheu dhe njeher

Dikur aty diçka
më kishe shkruar ti,
tani unë bashkë me dhembjen
e mbaj thellë në gji!

E mbaj aq pranë me zemrën
shtrënguar thellë në shpirtë,
se ty dua të të kthej
në jetën time serisht

Se ti ike pa folur me mua
dhe fjalën e fundit nuk ma the, pse s'e di,
ti veç ma shkruajte “TË DUA”
dhe ike u largove përgjithnji!

Përse nuk durove derisa të vija
që puthjen time ta merrje,
të ta thosha atë që kurrë nuk ta thashë,


Përse jo nuk prite
të të shihja edhe njëherë,
kur më dhembje më buzëqeshe,
më kujtove atë pranverë?!

Përse kjo jetë është kaq e padrejtë,
ty të largoi kaq larg nga unë,
përse nuk na bashkonë përsëri,
të na bëj të gëzuar?!



Të lutem më ndihmo të vijë edhe unë atje ku je dhe ti
mos më lerë të vuaj ç'do ditë e natë,
se kam një kohë të gjatë që pres
në krahët e tu të jam prapë !

Nuk mundem nga kjo jetë të ngre kokën,
e vetmuar pa ty në ç'do anë,
nuk mundem jo më të dashuroj,
jo, më zemër për dashuri nuk kam.

Të lutem më dërgo një shenjë,
një ëndërr, një lule më dërgo,
nga ato që unë t'i sillja pranë
dhe ti me thoshe mos më lëndo!


Ç'do ëndërr të thërras më merr,
në shpirtin tënd më shtrëngo,
dua të jam edhe unë atu
në krahët e tu të fluturoj!

Kur pranë teje qëndroj e heshtur
dhe dridhem kur më prek ngadalë,
mendoj se mbrenda teje ka diçka
dhe ti më thua me zemër, e jo me fjalë!

Diçka që më bën të ndihem si engjull
dhe hap krahët drejtë teje fluturoj,
ti më shtrëngon aq fortë pranë vetës
dhe ngadalë pëshpëris “Të Dashuroj”

Zot të lutem kthema përsëri atë që dikur ma more,
mos më le të vuaj kaq shumë për të,
se më s'po mund të duroj dot,
e pamundur ta harroj,
kur sytë e mi për atë pikojnë vetëm lotë,
kthema të lutëm sepse e dua pergjithmonë

O Zot a më dëgjon vallë,
ktheje edhe njëherë ate njeri
a më sheh mua , a e sheh zemrën time te vrar
o Zot ma kthe vetëm edhe njëherë atë shpirtë
nga ajo ditë që e more dhe më le pa të,
unë mbeta përjetë si një lotë i dashurisë...?!!! Nuk të dua më, o jetë,
as nuk dua në ty të rrojë,
ngase je e pavërtetë,
e përse në ty të jetoj?

Tani se dua as dritën e diellit,
se dua më as dashurinë!
edhe nëse jetoj në zjarr të tmerrit,
më me ty s'dua të rri.

Mos vajtoni as ju oj qyqe të mjera,
se s'dua t'ju dëgjoj as zërin më,
se lumturinë më mori era,
e në këtë jetë më askund vend nuk zë.

Po bëjë lutje, e pse o Zot s'më dëgjon,
po e thërras vdekjen, e nuk po vjen?
E çfa tjeter gje tani nga unë kërkon,
kur e gjithë rininë më shkatërron?!

Mjaft o jetë më mundove,
s'më le vend askund në këtë botë,
mjaft dhembje më shkaktove,
e dhembjen time e dëshmojnë këta lotë.

O, mos ago as ti o dritë,
se më shumë më pëlqen nata,
errësirën tani jam duke e pritë,
ngase kurrë lumturi në këtë jetë nuk pata.

Ah sikur ta dije, se sa të urrej,
t'ma merrje shpirtin këtu tek shkruaj,
që ti s'më do mua, unë e vërej,
e përse më lë që të vuaj?

Ka kohë që po të kërkoj,
e askund nuk po të gjej,
në çdo vend po gjurmoj,
Vallë Ku je mshef
Po Tek unë nuk pate mëshirë,
që në këtë moshë ta urrej jetën,
të vdes ndoshta është më mirë,
nga ky tmerr ta shpëtojë vehtën.

Mos ke mëshirë për mua,
eja e më shpëto,
se jetën më se dua,
të lutem, mos më ler me te jetoj
Më shpëto nga këto vuajtje,
nga këto lot, nga ky pikëllim,
ah, moj mendje çfarë nuk bluajte,
në këto ditë, që po ngdhinë.

Ka filluar të bëhet ditë,
ah, moj natë ti mos kalo,
eja vdekje, se jam duke të të pritë,
mos kështu, mos më ler te jetoj

Mjaft më tradhëtove mbi këtë dhe,
mjaft më le duke të pritur,
jo, për mua s'ka ditë të re,
se drita ime tani është fikur.

Po të kërkoj në dritë të qiriut dhe në mesin e humnerës,
të lutem, eja e mos më tradhëto,
eja e merre këtë shpirt të fatëzezës,
e nga këto vuajtje më largo.

Unë jam një e mjerë,
në këtë botë jam pa dashuri,
e pa fat unë paskam qene
që t'mos njoh unë kurrë lumturi.

Nuk dua më të pres,
nuk dua më të jetoj,
por dua që të vdes,
se të nesërmes nuk i besoj.

Të prita dje, të prita dhe sot,
do të pres ndoshta me vajë e lotë,
por kur vdekja më afrohet,
atëherë ndoshta do të pendohem
Oh, të lutem më trego se ku je,
se nga malli do të verbohem,
të lutem eja, se të pres,
se zemra e shpirti do t'më shkatërrohen

Por ja, jeta me zhgënjeu,
na largoi të dy, të dy
zemrat na i theu, dhe s'dua që kësaj jetë t'i thojnë,
kur njëri larg tjetrit po jetojmë.

Në atë çast unë ndihmë kërkova,
para Zotit u gjunjëzova,
O, Zot! Në zemër një plagë të rëndë e kam,
edhe në këtë jetë e mallkuar jam.

Në shpirtin tim, fle zemra jote,
dhe tani jetoj vetëm me shpresë,
kjo dritë s'më lë vend askund,
prandaj më mirë është që të vdes.

Me lotë filloj të shkruaj,
me shpirt po digjem, e me zemër vuaj,
përse kjo jetë më tradhëtoi,
e përse tani të jetoj?

Vua
martesa
kushtet edashuris---nese dote me bind se me do mua ne mes te dimrit ma gjej nje bustan- esa per detlindje dua dhurat te thjesht dua hilikupter ejo mercedes --esa per deshir dua te shkosh en hene jome hilokupter por te ecesh en kemb   ekur   te kthesh ne tok ta shkruash se per mua tije ivetmin diell--nese dote me bindesh se vertet me do nemes te detit pa anije londro --aki kto kushtet hehehe
SHEJH AHMETI ISHTE DUKE LEXUAR NJË TË PREMTE KURANIN – dhe ëndëronte , që Profeti Muhamed i doli përpara dhe i tha: në një javë do të vdesin 7ooo njerëz dhe asnjeri prej tyre nuk ka qenë mysliman i vërtetë, askush nuk e ndegjoi Allahun çka thoshte ai tha do të vijnë vetëm kohërat e këqija. p.sh. Gratë të kësaj kohe nuk kujdesen për burrat e tyre. Femrat shkojnë çdokund… Ato nuk i respektojnë prindërit dhe të tjeret. Të pasurit nuk kujdesen per te varferit, nuk japin para ose zakat. Nuk falen as nuk agjërojnë. Dita e Gjykimit po afrohet. Kur vetem një yll të jete ne qiell,mbyllet dera e së kaluares. Shkrimi ne Kuran do të zhduket, dielli do të zbret në tokë.   Profeti tha: ai person qe e lexon kete mesazh duhet tia lexoj te tjereve, ai duhet per ata ose per ato ta pregadis, per diten e vendimit tia leshoj vendin ne parajs . Dhe ata qe nuk e besojne kete lajm kan me u debu nga parasja. Një i varfer e mori këtë mesazh e kopjoj dhe tha dergoj njerezve te tjere dhe deshira e tij u plotesuan. Shejh Ahmedi tha: mos me qen kjo e vërtetë nuk do të vdes si mysliman.
Profeti thotë:agjëroni,faluni pesë here në ditë, jepni para ose sadak, keni respekt ndaj te tjereve, mos gënjeni mos vjedhni dhe ndihmoni të varferit.Krejt ata qe i kopjojn kete mesazh 35 herë e shperndan tek te tjeret, do të shperblehen pas tri diteve. Një person ka besuar kete lajm dhe u shperblye shumë. Një person qe nuk ka besuar këtë lajm djali i tij ka vdekur. Një person tjetër thotë: që sot ose nesër ta shpërndaj këtë lajm tek te tjerët ai ka vdekur dhe ai ka mbetur pa e derguar. Ju lutemi besoni se ky lajm është i vërtet. Mos e lini këtë lajm mbas dore kopjoni dhe dergoni tek vëllezerit dhe motrat .
Lexuese e nderuar! Është gjë e padiskutueshme se çdo njeri do të udhëtojë, çdo njeri do ta përjetojë këtë udhëtim, prandaj motër mendo për këtë udhëtim në mënyrë serioze.
A thua ç’është ky udhëtim? Ky udhëtim a është fundi i çdo gjëje ose pas tij është një lindje e re? Cfarë ndodh me njeriun në momentin e këtij udhëtimi si dhe çfarë ndodh pas këtij udhëtimi?
Pyetje të shumta rreth këtij udhëtimi, do të mundohemi të japim përgjigjje.

Njeriut nëpërmes këtij udhëtimi i hapet një derë që kurrë nuk mbyllet. Ky udhëtim është hapi i parë i ahiretit.

Motra ime muslimane:
Të përshëndes me përshëndetjen e banorëve të xhennetit e Allahu na bëftë prej banorëve të tij!

E lus Allahun që ta bekojë jetën tënde, dhe ta mundësoftë që ta kalosh jetën në bindjen e Tij.

Selam alejkum we rahmetull-llahi we berekatuhu!

Ndoshta më lejon që të të marrë një pjesë të kohës tënde, që të njohësh udhëtimin i cili nuk është si të gjithë udhëtimet e tjera, ky është:

Udhëtimi i fundit!

Në jetën e kësaj bote njeriu udhëton prej distancë të largët i hipur në anije e cila kalon detin e thellët dhe dallgët të cilat lëkunden sa andej e këndej, ose e hipur në aeroplan ndërmjet tokës dhe qiellit me të cilin kalon kontinente të largëta, ose e hipur në makinë e cila të çon nga një shtet në tjetrin dhe nga një qytet në tjetrin.

Udhëtari pasi që e përfundon udhëtimin e tij kthehet në qytetin e tij, në atdheun e tij sado që të jetë i gjatë ose i shkurtër ky udhëtim. Kjo është gjendja e dynjasë dhe e udhëtarëve në të.

Ky udhëtim ynë nuk është në Amerikë as Evropë as nuk është udhëtim në Paris, Xhenevë, Londër dhe as në shtetet e tjera të kësaj bote.
Ky është një udhëtim tjetër, është udhëtim i gjatë pa kthim, puna jonë është e pakët, deti është i thellë, kapitenët e anijes duhet të gjykojnë, ta llogarisin mirë, t’i marrin masat e duhura për këtë udhëtim.

A e di se çfarë udhëtimi është ky?

Është udhëtimi prej banimit të përkohshëm për në banimin e përherëshëm, është udhëtim pa kthim.

Ndoshta ky udhëtim mund të fillojë sot, ndoshta nesër ose ndoshta pasnesër…
I Lartësuar qoftë i vetmi i Cili e din këtë udhëtim, Allahu i Lartësuar thotë: “Cdo njeri do ta shijojë vdekjen” (Ali Imran: 185)
Ky udhëtim vazhdon prej momentit kur të zbresin melekët prej qiellit për të marrë shpirtin tënd, ndërsa ti në këtë dynja je angazhuar me punë të tjera dhe e ke harruar vdekjen dhe agoninë e saj. Thuhet se vdekja është më e vështirë se të goditurit me shpatë, se të prerit me sharrë, dhimbja e të goditurit me shpatë, sharrë ose diçka tjetër dhemb se kjo ka lidhje me shpirtin, e çfarë të themi për daljen e shpirtit?!

A nuk e din motër, Allahu i zbret melekët nga qielli me fytyra të bardha sikur të ishin diell, me vete kanë qefin prej qefinit të xhenetit dhe aromë (parfym) prej aromës së xhenetit, zbresin me përgëzim nga Allahu për robin besimtar.

Me cfarë e përgëzojnë? Allahu i Lartësuar thotë: “Ska dyshim se ata që thanë: Allahu është Zoti ynë, dhe ishin të paluhatshëm, atyre u vijnë engjëjt (në prag të vdekjes dhe u thonë): Të mos frikësoheni, të mos pikëlloheni, keni myzhde xhennetin që u premtohej. (U thonë) Ne kujdesemi për ju, si në jetën e kësaj bote, ashtu edhe në botën tjetër, ku do të keni atë që dëshironi dhe gjithcka kërkoni.” (Fussilet: 30-31)

E përgëzojnë për kënaqësi dhe furnizim të mirë, xhennet të begatshëm dhe se Allahu është i kënaqur me ta.
Më pas i vjen meleku i vdekjes – paqja qoftë mbi të – ulet tek koka e robit besimtar dhe i thotë: O ti shpirt i mirë (në një transmetim tjetër: O ti shpirt i qetë) dil në falje dhe kënaqësi të Allahut. Tha (i dërguari i Allahut): Del ai duke rrjedhur sikur rrjedh pika e ujit kur dikush ujit, atëherë (meleku i vdekjes) e merr atë. (Në një transmetim tjetër) Kur shpirti i besimtarit del, për të lutet cdo melek në mes qiellit dhe tokës dhe çdo melek në qiell, i hapen atij dyert e qiellit, nuk ka asnjë nga ata, që qëndrojnë tek ato dyer, që nuk luten për t’u ngritur nga ata ai shpirt.
Imagjinoje gëzimin, kënaqësinë dhe lumturinë tënde. E lusim Allahun që të jemi prej tyre!
Ndërsa kur robi është jobesimtar (në një transmetim tjetër i prishur) është në shkëputje nga kjo botë dhe i drejtur për në ahire , zbresin te ai melaike nga qielli, të vrazhda e të ashpëra dhe me fytyra të nxira me vete kanë pëlhurë të zjarrtë, ulen para syve të tij, pastaj vjen meleku i vdekjes i thotë: O ti shpirt i keq, dil në përqeshjen dhe hidhërimin e Allahut. Tha i Dërguari i Allahut): Me këtë rast ai (shpirti) shpërndahet në tërë trupin, atëherë meleku ia shkulë atë sikurse shkulet hekuri me shumë ferra nga leshi i lagur, me ç’rast i priten venat dhe muskujt. E mallkon cdo melek mes qiellit dhe tokës dhe cdo melek në qiell, i mbyllën atij dyert e qiellit, nuk ka asnjë nga ata që rrinë tek ato dyer, përveçse e lusin Allahun që ai shpirt të mos ngritet nga ata. E merr atë meleku i vdekjes dhe nuk e mban në dorën e saj as sa një të rrahur të qerpikut dhe e vendos në pëlhurë, nga ai del një erë më e keqe se çdo ngordhësirë që ka mbi faqen e tokës. (Hadith sahi, e ka transmetuar një grup prej imamëve, e ka përmendur Albani)  

Motër e nderuar, oj ti e cila jeton në begatitë e Allahut ditën dhe natën, çfarë pas kësaj?
Kujtoje kur të dërgohesh në vendlarjen e kufomave, të vendosin mbi arkivol, më përpara i ke hequr rrobat vetë ndërsa tani erdhi momenti të t’i hequr dikush tjetër, pasi që e laje veten vet tani të ka ardhur dikush per të   të larë të rrotullon djathtas dhe majtas e ti je vetëm trup pa shpirt, i vishje rrobat vet tani të ka ardhur dikush për të veshur qefinin në vend të rrobave, më pas dërgohesh në xhami, jo për t’u falur ti por që të ta falin ty namazin i cili nuk ka sexhde, pas kësaj do të bartesh mbi supet e meshkujve dhe do të dërgojnë… A e din se ku???

Në shtëpinë e vetmuar, e errësuar, e shëmtuar, e krimbave, shtëpi e huaj. Për në varr!
Është shtëpia e pare e ahiretit, ose do të jetë një nga kopshtet e xhennetit ose një gropë nga gropat e zjarrit.

Motër: Ndal dhe medito rreth kësaj Allahu të mëshiroftë.
Ka thënë Hani rob i Uthman bin Affanit: Kur Uthmani qëndronte pranë varrit qante saqë i lagej mjekrra, i është thënë: Kur e kujton xhennetin dhe zjarrin nuk qan dhe prej kësaj qan? Tha: I Dërguari i Allahut ka thënë: Varri është shtëpia e parë e ahiretit, nëse shpëton prej saj, më pas është më lehtë, ndërsa nëse nuk shpëton prej varrit më pas është më e vështirë. Tha: Ka thënë i Dërguari i Allahut: Nuk kam parë asnjëherë pamje më të shëmtuar se varri.

Motër: A e ke imagjinuar varrin?
A e ke imagjinuar kur të vendosesh në varr e vetmuar dhe kur të kthehet shpirti kur të vinë dy melek shumë qortues, e të qortojnë të ulen dhe të thonë: Kush është Zoti yt? Cila është feja jote? Cfarë thoje për këtë burrë (Muhammedin) i cili është dërguar për ju? E lusim Allahun që të na forcojë në këtë situatë të vështirë. Nëse je prej besimtarëve të forcon Allahu i Lartësuar dhe të hapet një derë për në xhennet, të vie era dhe bukuria   e xhennetit dhe të zgjerohet varri sa largësia e shikimi tënd.
Por, nëse je në të kundërtë (prej jobesimtarëve) të shtrohet shtroje prej zjarrit dhe të hapet një derë për në zjarr, të vjen nxehtësia e tij dhe të ngushtohet varri deri sa të mbështillen eshtrat e trupit.
Kërkojmë mbrojtje prej dënimit të varrit errësirës dhe vetmisë së tij.
Kjo është gjendja e banorëve të berzahut, gjendja e banorëve të varreve, gjendja e atyre të cilëve iu lexohen ajetet e Allahut e ai bën mendjemadhësi sikur nuk i dëgjon. Vallë si do të jetë gjendja jote në natën e parë të varrit?
Motër: A e shikon si të braktisën të gjitha gjërat e kësaj dynjaje?
Ku është babai yt? Ku është nëna jote? Ku është bashkëshorti yt? Ku është vëllai yt? Ku është motra jote? Ku janë koleget e tua? Ku janë shoqet e tua dhe ata që rrinin me ty? Ku është pasuria jote? ku është shëtitja që e bëje nëpër tregje? Tregu është vendi më i urryer te Allahu, shejtanët ngrejnë flamurin e tyre aty, është vend i fitneve.
Ku janë rrobat tuaja? Ku është të ndejturit zgjuar natën? Ku janë filmat dhe telenovelat? Dhe dëgjimi i muzikës? Ku janë revistat, ndjekja e modës dhe modeleve? A e shikon se si të kanë braktisur të gjithë, je bërë peng i veprave të tua në varr. Allahu i Lartësuar thotë: Secili njeri është peng i veprës së vet. (El Muddeththir: 38)
Ku është dynjaja në përgjithësi? Ku është dynjaja me banorët e saj?
Oj ti e cila je angazhuar me dynjanë.          
Të kanë mashtruar shpresat e gjata.
Vdekja vjen papritmas.
Dhe varri është sunduku i veprave.

Ringjallja

Allahu i Lartësuar thotë: "Dhe i fryhet “Surit”, kur që, duke u ngutur prej varreve paraqiten te Zoti i tyre." (Jasin : 51)
Dita e kijametit është dita e katastrofës, dita e keqardhjes dhe pendimit, ditë në të cilën do të thiniet fëmija, ditë në të cilën cdo gjidhënëse do ta braktisë fëmijën e vet, cdo shtatëzënë do ta hedhë fëmijën e vet para kohe.
Allahu i Lartësuar thotë:“ Atë ditë kur ta përjetoni atë, secila gjidhënëse braktis atë që e ka për gjini dhe secila shtatzënë e hedh para kohe barrën e vet. Ndërsa njerëzit duken të dehur, po ata nuk janë të dehur, por dënimi i Allahut është i ashpër.“ (El Haxhxh: 2)
Ditë e cila do të zgjasë pesëdhjetëmijë vjet, ditë në të cilën të gjitha krijesat do të tubohen para Zotit të tyre.
Allahu i Lartësuar thotë: "E fytyrat (e mëkatarëve) të turpëruara, i përulen të Përjetshmit të Gjithëfuqishmit, sepse ka dështuar ai që barti padrejtësinë.“ (Taha: 111)
Motër: Përderisa jemi në huti për këtë ditë në jetën e kësaj bote, nuk e kujtojmë, dhe nëse e kujtojmë tmerrin e asaj dite nuk na rrënqethet zemra, nuk lotojnë sytë për tmerrin e saj, janë tharë lotët, janë forcuar zemrat, kjo ka ndodhur si shkak i hutimit dhe shpresave të gjata, nënvlerësimit të mëkateve. I mencur është ai i cili e kontrollon vetveten dhe punon për pas vdekjes   jo i mencur është ai ku shpirti i të cilit pason epshin e tij.
Ndalo motër dhe medito në këto ajete të cilat pasha Allahun ta trondisin zemrën, Allahu i Lartësuar thotë: „Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet). Dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur). Dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër). Dhe kur devetë e shtrejta të lihen pa bari në fushë. Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar). Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakëruar. Dhe kur shpirtërat të jenë bashkuar. Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla. Për çfarë mëkati ato janë mbytur? Dhe kur fletushkat të jenë paluar. Dhe kur qielli të jetë hequr. Dhe kur xhehennemi të jetë ndezur fort. Dhe kur xhenneti të jetë afruar." (Et Tekvir: 1-13)

A e ke imagjinuar atë ditë të vështirë ku dielli do të jetë mbi kokat e njerëzve një milje larg dhe njerëzit do të jenë të zhytur në djersë në bazë të mëkateve të tyre?
I Lartësuari ka thënë: „Dhe (përkujto) ditën kur do të cahet qielli me anën e një reje e lëshohen engjujt në një mënyrë madhështore. Atë ditë sundimi i vërtetë i të Gjithëmëshirshmit, e ajo ditë për jobesimtarët do të jetë ditë e vështirë. Atë ditë zullumqari do t’i kafshojë duart e veta dhe do të thotë: I mjeri unë ta kisha marrë rrugën e pejgamberit. O shkatërrimi im, ah të mos e kisha bërë filanin mik! Në të vërtetë, pasi e gjeta rrugën e drejtë, ai më largoi mua prej asaj, e djalli është ai që njeriun e humb dhe e lë të vetmuar.“ (El Furkan: 25-29)
Motër mendoje: Zbritjen e melekeve, shpërndarjen e fletushkave, peshoret, urën e siratit e cila është mbi xhehennem dhe njerëzit këmbëzbathur të zhveshur.

Të them: Pyete vetveten cfarë ke përgatitur për këtë ditë?Mendoje momentin kur të thirret emri yt para të gjitha krijesave. Ku është filanja e bija e filanit? Ti e di se fjala është për ty ti po kërkohesh, ti dhe jo dikush tjetër, nuk ka përgjasim në emra dhe as në prejardhje. Allahu i Lartësuar thotë: ”Dhe në ditën e kijametit secili prej tyre do t’i paraqitet atij i vetmuar.” (Merjem: 95)
Si do të ndjehesh në momentin kur do të sjellin meleqt e ti do të marrësh fletushkën e veprave të tua. Allahu i Lartësuar thotë: “E do të vijë secili njeri e bashkë me të edhe grahësi edhe dëshmitari.” (Kaf: 21)
Cilat janë ndjenjat tua kur të sillesh para Allahut? I Cili e di çdo vepër tënden qoftë e vogël ose e madhe. Allahu i Lartësuar thotë: “Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë asnjë sekret i juaji.” (El Hakka: 18)  
Të gjithëve do t’u flasë Allahu nuk ka ndërmjet Tij dhe tij përkthyes .
Si do të përgjigjesh kur të pyes se çfarë ke punuar në jetën e kësaj dynjaje? I Lartësuari thotë: “A menduat se Ne u krijuam kot dhe se nuk do të ktheheni ju te Ne? I lartë është Allahu, Sunduesi i vërtetë, nuk ka Zot tjetër pos Tij, Zot i arshit bujar.” (El Muminun: 15-16)
Motër: A nuk të ka begatuar Allahu dhe zgjedhur në mesin e njerëzimit dhe të ka bërë prej atyre që e njëson Allahun e Lartësuar: LA ILAHE IL-LALL-LLAH, MUHAM-MEDURR-RRESULULL-LLAH. Ku shumë prej njerëzve janë të privuar prej saj. Mjafton dhuntitë të cilat t’i ka dhuruar Allahu, mjafton dhuntia e islamit, e lusim Allahun që të na forcojë në këtë fe madhështore. A nuk të ka krijuar Allahu nga asgjëja? A nuk të ka begatuar me dhuntitë e Tij? A nuk ta ka dhuruar dhuntinë e të dëgjuarit, shikuarit, shëndetin, pasurinë, familje dhe fëmijë, ku shumë prej njerëzve janë privuar prej këtyre?Dhunti të shumta të panumërta, Atij i takon falenderimi fillim dhe mbarim.
Bëje të ditur se Allahu kënaqet me pendimin e robit të Tij, çfarë po pret?
Oj ti e cila nuk falesh:

Si ke marrë guximin ta kundërshtosh urdhërin e Tij, nuk i përgjigjesh thirrjes së Tij, ti nuk del prej duarve të Tij, të ka dhënë afat e ti nuk i përgjigjesh thirrjes së Tij?!
A nuk të ka lajmëruar, a nuk të ka ftuar dhe urdhëruar, a nuk të ka dhënë shëndetin dhe forcën, a nuk të ka dhënë pasuri, pse pra nuk i pëgjigjesh thirrjes së tij?
Oj ti e cila falesh:
A i falë të pesë kohët e namazit në kohën e duhur, me zemër të përqëndruar, me gjymtyrë të qetësuara sepse është gjëja e parë për të cilën do të japë llogari njeriu në ditën e kijametit, nëse namazi është në rregull është i shpëtuar, nëse nuk është në rregull ka dështuar ka humbur.
Cfarë do t’i përgjigjesh Allahut kur të pyes për mbulesën? A je prej atyre që janë të   kujdesshme në mbulesën sipas sheriatit, dhe i frikësohen Allahut e nuk e shfaqin bukurinë e tyre jashtë.Ose je prej atyre që e kanë kundërshtuar urdhërin e Zotit të tyre dhe i janë bindur shejtanëve prej xhindëve e njerëzve dhe shkon pas tyre dhe dëgjon fjalët e tyre, mos je prej atyre femrave që e mbajnë shaminë mbi supet e tyre për të bërë fitne, për t’i tërhequr shikimet e njerëzve, a mos je prej atyre që lyesh kur del jashtë ose veshë pantallona, ose fustane të cilët ta përshkruajnë trupin, a mos je prej atyre që kalon shumicën e kohës nëpër tregje, a mos je prej atyre që llastohen në bisedë me shitësit, a mos je prej atyre që tallesh me fenë, besimtarët dhe besimtaret, a mos je prej atyre të hutuarave që shpreson gjatë…?Cfarë do t’i përgjigjesh Allahut? Cila është përgjigjja jote?
Libri i veprave të tua do të dëshmojë për ty, prandaj përgatitu për përgjigjje dhe përgjigjje të saktë, bëje të ditur, ji e sigurt se ajo që të prêt është ose xhenneti ku gjerësia e tij është sa gjerësia e tokës dhe e qiellit, në të ka atë që syri nuk e ka parë veshi nuk ka dëgjuar dhe zemra e njeriut nuk e ka paramenduar, ose zjarri ku thellësia e tij është e largët, nxehtësia e tij është e fortë, banorët e tij e shpresojnë vdekjen. Sikur në këtë zjarr t’u hidhnin kodrat e kësaj dynjaje do të shkriheshin nga nxehtësia e fortë. Zgjidhe për vetën tënde njërën prej këtyre dy rrugëve, rrugën e xhenetit ose rrugën e zjarrit. Përgëzohu motër, përgëzohu, përgëzohu me këtë përgëzim nga Zoti i botëve nga më i Mëshirshmi.Allahu i Lartësuar thotë: “Thuaj: O robërit e Mi të cilët e keni ngarkuar me shumë gabime veten tuaj, mos e humbni shpresën ndaj mëshirës së Allahut, pse vërtet, Allahu i falë të gjitha mëkatet, Ai është që shumë falë dhe është mëshirues! Dhe, kthehuni te Zoti juaj dhe përuljuni Atij, para se t’ju vijë dënimi se pastaj nuk do të ketë kush t’ju ndihmojë.” (Ez Zumer: 53-54)
I Dërguari i Allahut thotë: “Allahu kënaqet shumë me pendimin e robit të Tij.” (Muslimi)
Dhe ka thënë: “Allahu shtrin dorën natën për t’u penduar mëkatarët e ditës, dhe shtrin dorën ditën për t’u penduar mëkatarët e natës deri sa të lindë dielli nga perëndimi (Muslimi)
Dhe thotë: “Allahu e pranon pendimin e robit të vet deri sa s’ka filluar të gargarisë.” (Termidhiu dhe thotë se është: Hasen)
Cfarë po pret? Cfarë po pret?
Allahu i Lartësuar thotë: “A nuk është koha që zemrat e atyre që besuan të zbuten me këshillat e Allahut dhe me atë të vërtetë që zbriti (me Kuran), e të mos bëhen si ata, të cilëve u është dhënë libri më parë e zgjati koha e zemrat e tyre u shtangën e shumë prej tyre janë jashtë rrugës.” (El Hadid: 16)
A dëshiron ta vonosh pendimin deri sa të arrish në moshën gjashtëdhjetë ose shtatëdhjetë vjeçare, kush të ka siguruar se do të jetosh deri në këtë moshë? Supozoje se arrite moshën gjashtëdhjetë – shtatëdhjetë vjeçare, a do të pendohesh ose jo.Mos thuaj që nesër do të pendohem, sot ke arritur që ta shikosh diellin, por nesër ndoshta jo.

Motër: Falenderoje Allahu e Lartësuar që ti akoma je gjallë deri në këtë moment e nuk je prej banorëve të varreve, çdo ditë në të cilën jeton në këtë dynja ajo është fitim për ty, vepron vepra të mira që të afrojnë te Allahu ose të shlyesh mëkatet.
Cfarë mendon ti se shpresojnë banorët e varreve? A mendon se shpresojnë të kthehen në këtë dynja për shkak të pasurisë ose pallateve të tyre? Jo pasha Allahun ata shpresojnë që të kthehen në këtë dynja për të bërë ndonjë tespi, tehlil ose tekbire, ose për të bërë një sexhde që të shkruhet në librin e veprave të tyre.
Mos u mburr me shëndetin dhe rininë, pasurinë, prejardhjen, farefisnin. Shfrytëzoje atë që të ka ngelur prej jetës tënde, sot ka punë e jo llogari ndërsa nesër ka llogari e jo punë.
Jeta është e përkufizuar, shpirtërat janë të përkufizuar, shpejtohu që të pendohesh me pendim të sinqertë dhe jepi fund mëkateve, bëje të ditur se pendimi i sinqertë e fshin të kaluarën, ai i cili pendohet për mëkatet e bëra është sikur nuk ka mëkate, veprat e këqia shndërrohen në vepra të mira.
Filloje një faqe të re, të bardhë, lindje të re, jetë të lumturë. Bëje të ditur se ke Zot Falës e pranon pendimin dhe t’i shlyen të këqiat, Allahu të ndihmoftë, dhe ta lehtësoftë çështjen tënde në këtë dynja dhe ahiret.
Allahu i Lartësuar thotë: “Përveç atij që është penduar dhe ka bërë vepër të mirë, të tillëve Allahu të këqiat ua shndërron në të mira. Allahu është mëshirues, ndaj Ai falë shumë. Ai që është penduar dhe ka bërë mirë, në të vërtetë, ai është kthyer tek Allahu dhe ai është i pranishëm. (El Furkanë: 70-71)
Nga Ibni Abbasi – radijall-llahuanhu – transmetohet se i Dërguari i Allahut – paqja dhe shpëtimet e Zotit qofshin mbi të - ka thënë: “Shfrytëzoji pesë para pesë të tjerave: Jetën para vdekjes, shëndetin para sëmundjes, kohën e lirë para punës, rininë para pleqërisë dhe pasurinë para varfërisë.” (Hakimi, Bejhakiu, dhe Albani thotë se është
SHEJH AHMETI ISHTE DUKE LEXUAR NJË TË PREMTE KURANIN – dhe ëndëronte , që Profeti Muhamed i doli përpara dhe i tha: në një javë do të vdesin 7ooo njerëz dhe asnjeri prej tyre nuk ka qenë mysliman i vërtetë, askush nuk e ndegjoi Allahun çka thoshte ai tha do të vijnë vetëm kohërat e këqija. p.sh. Gratë të kësaj kohe nuk kujdesen për burrat e tyre. Femrat shkojnë çdokund… Ato nuk i respektojnë prindërit dhe të tjeret. Të pasurit nuk kujdesen per te varferit, nuk japin para ose zakat. Nuk falen as nuk agjërojnë. Dita e Gjykimit po afrohet. Kur vetem një yll të jete ne qiell,mbyllet dera e së kaluares. Shkrimi ne Kuran do të zhduket, dielli do të zbret në tokë.   Profeti tha: ai person qe e lexon kete mesazh duhet tia lexoj te tjereve, ai duhet per ata ose per ato ta pregadis, per diten e vendimit tia leshoj vendin ne parajs . Dhe ata qe nuk e besojne kete lajm kan me u debu nga parasja. Një i varfer e mori këtë mesazh e kopjoj dhe tha dergoj njerezve te tjere dhe deshira e tij u plotesuan. Shejh Ahmedi tha: mos me qen kjo e vërtetë nuk do të vdes si mysliman.
Profeti thotë:agjëroni,faluni pesë here në ditë, jepni para ose sadak, keni respekt ndaj te tjereve, mos gënjeni mos vjedhni dhe ndihmoni të varferit.Krejt ata qe i kopjojn kete mesazh 35 herë e shperndan tek te tjeret, do të shperblehen pas tri diteve. Një person ka besuar kete lajm dhe u shperblye shumë. Një person qe nuk ka besuar këtë lajm djali i tij ka vdekur. Një person tjetër thotë: që sot ose nesër ta shpërndaj këtë lajm tek te tjerët ai ka vdekur dhe ai ka mbetur pa e derguar. Ju lutemi besoni se ky lajm është i vërtet. Mos e lini këtë lajm mbas dore kopjoni dhe dergoni tek vëllezerit dhe motrat .
DËSHIROJ TË PENDOHEM, POR… MUHAMMED SALIH MUNEXH-XHID PARATHËNIE


Falënderimi i takon Allahut. Atë e falënderojmë dhe vetëm prej Tij ndihmë kërkojmë. Atë që e udhëzon Allahu, s’ka kush që e humb, e ai që e humb rrugën e vër¬tetë, s’ka kush që e udhëzon përveç Allahut. Dëshmoj se nuk ka Zot tje¬tër veç Allahut. Ai është Një dhe nuk ka ortak. Dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i Dër¬guar i Tij.
Allahu i ka urdhëruar të gjithë besimtarët të bëjnë teu¬be (pendim) kur tha: “Pendohuni të gjithë tek Allahu, o besimtarë, në mënyrë që të gjeni shpëtim.” (Nur: 31) Ai, ro¬bërit i ndau në të penduar dhe mizorë, duke mos lënë vend për të tretin, andaj edhe tha: “E ata që nuk pendohen janë mizorë.” (Huxhurat: 11)
Kjo është koha kur shumica e njerëzve janë larguar nga feja e Allahut. Gjynahet na përshkuan e fesati u përhap aq shumë, sa gati të gjithë i përfshiu diçka nga fëlli¬që¬si¬rat e gjyna¬he¬ve, përveç atyre që i ruajti Allahu.
Por, deshi Allahu të përhapet Drita e Tij dhe i zgjoi shumë nga të zhyturit në errësirë dhe të koturit në gjumë, që të hetojnë se i kanë lënë pas dore detyrat ndaj Allahut. Ata u penduan për lajthit¬jet dhe mosdë¬gji¬min dhe i drejt-uan zemrat e tyre kah kështjella e pendimit. Disa të tjerë e braktisën jetën e mërzitshme dhe telashet e saj për t’i hyrë rrugës që i nxjerr nga errësira në dritë.
Këta kalorës, gjatë shtegtimit të tyre, hasin në pen¬gesa dhe frikësohen se mos vallë nuk do të arrijnë de¬ri te pen¬dimi. Këto pengesa janë ose të karakterit indi¬vidual-shpir¬të¬ror, ose të karakterit të jashtëm, nga rrethi ku jetojnë.
Kjo ishte edhe arsyeja kryesore për shkrimin e kësaj broshure, duke pasur shpresë se në të do të ketë shpa¬lim për pshtjellimet, sqarim për dyshimet, argu¬ment për vendi-met dhe pengesë për shejtanin.
Kjo broshurë përmban një hyrje për rrezikun e pa¬kuj¬desisë ndaj gjynaheve, pastaj një shpjegim rreth kush¬teve të pendimit dhe mjekime shpirtërore së bashku me fetva të rën¬dësishme të përforcuara me argumente nga Kur’ani, Suneti dhe mendimet e dijetarëve.
Lus Allahun që me këto porosi të kem dobi unë dhe vëllezërit e mi muslimanë. Nga ata do të më mjaf¬ton¬te një dua e përzemërt ose një këshillë e sinqertë. Allahu na i faltë gabimet të gjithëve!
SHEJH AHMETI ISHTE DUKE LEXUAR NJË TË PREMTE KURANIN – dhe ëndëronte , që Profeti Muhamed i doli përpara dhe i tha: në një javë do të vdesin 7ooo njerëz dhe asnjeri prej tyre nuk ka qenë mysliman i vërtetë, askush nuk e ndegjoi Allahun çka thoshte ai tha do të vijnë vetëm kohërat e këqija. p.sh. Gratë të kësaj kohe nuk kujdesen për burrat e tyre. Femrat shkojnë çdokund… Ato nuk i respektojnë prindërit dhe të tjeret. Të pasurit nuk kujdesen per te varferit, nuk japin para ose zakat. Nuk falen as nuk agjërojnë. Dita e Gjykimit po afrohet. Kur vetem një yll të jete ne qiell,mbyllet dera e së kaluares. Shkrimi ne Kuran do të zhduket, dielli do të zbret në tokë.   Profeti tha: ai person qe e lexon kete mesazh duhet tia lexoj te tjereve, ai duhet per ata ose per ato ta pregadis, per diten e vendimit tia leshoj vendin ne parajs . Dhe ata qe nuk e besojne kete lajm kan me u debu nga parasja. Një i varfer e mori këtë mesazh e kopjoj dhe tha dergoj njerezve te tjere dhe deshira e tij u plotesuan. Shejh Ahmedi tha: mos me qen kjo e vërtetë nuk do të vdes si mysliman.
Profeti thotë:agjëroni,faluni pesë here në ditë, jepni para ose sadak, keni respekt ndaj te tjereve, mos gënjeni mos vjedhni dhe ndihmoni të varferit.Krejt ata qe i kopjojn kete mesazh 35 herë e shperndan tek te tjeret, do të shperblehen pas tri diteve. Një person ka besuar kete lajm dhe u shperblye shumë. Një person qe nuk ka besuar këtë lajm djali i tij ka vdekur. Një person tjetër thotë: që sot ose nesër ta shpërndaj këtë lajm tek te tjerët ai ka vdekur dhe ai ka mbetur pa e derguar. Ju lutemi besoni se ky lajm është i vërtet. Mos e lini këtë lajm mbas dore kopjoni dhe dergoni tek vëllezerit dhe motrat .
SHEJH AHMETI ISHTE DUKE LEXUAR NJË TË PREMTE KURANIN – dhe ëndëronte , që Profeti Muhamed i doli përpara dhe i tha: në një javë do të vdesin 7ooo njerëz dhe asnjeri prej tyre nuk ka qenë mysliman i vërtetë, askush nuk e ndegjoi Allahun çka thoshte ai tha do të vijnë vetëm kohërat e këqija. p.sh. Gratë të kësaj kohe nuk kujdesen për burrat e tyre. Femrat shkojnë çdokund… Ato nuk i respektojnë prindërit dhe të tjeret. Të pasurit nuk kujdesen per te varferit, nuk japin para ose zakat. Nuk falen as nuk agjërojnë. Dita e Gjykimit po afrohet. Kur vetem një yll të jete ne qiell,mbyllet dera e së kaluares. Shkrimi ne Kuran do të zhduket, dielli do të zbret në tokë.   Profeti tha: ai person qe e lexon kete mesazh duhet tia lexoj te tjereve, ai duhet per ata ose per ato ta pregadis, per diten e vendimit tia leshoj vendin ne parajs . Dhe ata qe nuk e besojne kete lajm kan me u debu nga parasja. Një i varfer e mori këtë mesazh e kopjoj dhe tha dergoj njerezve te tjere dhe deshira e tij u plotesuan. Shejh Ahmedi tha: mos me qen kjo e vërtetë nuk do të vdes si mysliman.
Profeti thotë:agjëroni,faluni pesë here në ditë, jepni para ose sadak, keni respekt ndaj te tjereve, mos gënjeni mos vjedhni dhe ndihmoni të varferit.Krejt ata qe i kopjojn kete mesazh 35 herë e shperndan tek te tjeret, do të shperblehen pas tri diteve. Një person ka besuar kete lajm dhe u shperblye shumë. Një person qe nuk ka besuar këtë lajm djali i tij ka vdekur. Një person tjetër thotë: që sot ose nesër ta shpërndaj këtë lajm tek te tjerët ai ka vdekur dhe ai ka mbetur pa e derguar. Ju lutemi besoni se ky lajm është i vërtet. Mos e lini këtë lajm mbas dore kopjoni dhe dergoni tek vëllezerit dhe motrat .
SHEJH AHMETI ISHTE DUKE LEXUAR NJË TË PREMTE KURANIN – dhe ëndëronte , që Profeti Muhamed i doli përpara dhe i tha: në një javë do të vdesin 7ooo njerëz dhe asnjeri prej tyre nuk ka qenë mysliman i vërtetë, askush nuk e ndegjoi Allahun çka thoshte ai tha do të vijnë vetëm kohërat e këqija. p.sh. Gratë të kësaj kohe nuk kujdesen për burrat e tyre. Femrat shkojnë çdokund… Ato nuk i respektojnë prindërit dhe të tjeret. Të pasurit nuk kujdesen per te varferit, nuk japin para ose zakat. Nuk falen as nuk agjërojnë. Dita e Gjykimit po afrohet. Kur vetem një yll të jete ne qiell,mbyllet dera e së kaluares. Shkrimi ne Kuran do të zhduket, dielli do të zbret në tokë.   Profeti tha: ai person qe e lexon kete mesazh duhet tia lexoj te tjereve, ai duhet per ata ose per ato ta pregadis, per diten e vendimit tia leshoj vendin ne parajs . Dhe ata qe nuk e besojne kete lajm kan me u debu nga parasja. Një i varfer e mori këtë mesazh e kopjoj dhe tha dergoj njerezve te tjere dhe deshira e tij u plotesuan. Shejh Ahmedi tha: mos me qen kjo e vërtetë nuk do të vdes si mysliman.
Profeti thotë:agjëroni,faluni pesë here në ditë, jepni para ose sadak, keni respekt ndaj te tjereve, mos gënjeni mos vjedhni dhe ndihmoni të varferit.Krejt ata qe i kopjojn kete mesazh 35 herë e shperndan tek te tjeret, do të shperblehen pas tri diteve. Një person ka besuar kete lajm dhe u shperblye shumë. Një person qe nuk ka besuar këtë lajm djali i tij ka vdekur. Një person tjetër thotë: që sot ose nesër ta shpërndaj këtë lajm tek te tjerët ai ka vdekur dhe ai ka mbetur pa e derguar. Ju lutemi besoni se ky lajm është i vërtet. Mos e lini këtë lajm mbas dore kopjoni dhe dergoni tek vëllezerit dhe motrat .
SHEJH AHMETI ISHTE DUKE LEXUAR NJË TË PREMTE KURANIN – dhe ëndëronte , që Profeti Muhamed i doli përpara dhe i tha: në një javë do të vdesin 7ooo njerëz dhe asnjeri prej tyre nuk ka qenë mysliman i vërtetë, askush nuk e ndegjoi Allahun çka thoshte ai tha do të vijnë vetëm kohërat e këqija. p.sh. Gratë të kësaj kohe nuk kujdesen për burrat e tyre. Femrat shkojnë çdokund… Ato nuk i respektojnë prindërit dhe të tjeret. Të pasurit nuk kujdesen per te varferit, nuk japin para ose zakat. Nuk falen as nuk agjërojnë. Dita e Gjykimit po afrohet. Kur vetem një yll të jete ne qiell,mbyllet dera e së kaluares. Shkrimi ne Kuran do të zhduket, dielli do të zbret në tokë.   Profeti tha: ai person qe e lexon kete mesazh duhet tia lexoj te tjereve, ai duhet per ata ose per ato ta pregadis, per diten e vendimit tia leshoj vendin ne parajs . Dhe ata qe nuk e besojne kete lajm kan me u debu nga parasja. Një i varfer e mori këtë mesazh e kopjoj dhe tha dergoj njerezve te tjere dhe deshira e tij u plotesuan. Shejh Ahmedi tha: mos me qen kjo e vërtetë nuk do të vdes si mysliman.
Profeti thotë:agjëroni,faluni pesë here në ditë, jepni para ose sadak, keni respekt ndaj te tjereve, mos gënjeni mos vjedhni dhe ndihmoni të varferit.Krejt ata qe i kopjojn kete mesazh 35 herë e shperndan tek te tjeret, do të shperblehen pas tri diteve. Një person ka besuar kete lajm dhe u shperblye shumë. Një person qe nuk ka besuar këtë lajm djali i tij ka vdekur. Një person tjetër thotë: që sot ose nesër ta shpërndaj këtë lajm tek te tjerët ai ka vdekur dhe ai ka mbetur pa e derguar. Ju lutemi besoni se ky lajm është i vërtet. Mos e lini këtë lajm mbas dore kopjoni dhe dergoni tek vëllezerit dhe motrat .
nje njeri hedh ni hur e 100 te tjer zhyten per ta nxjerr
- Martesa Shkruar nga Xhavahir bint Muhammed (Përktheu: Arsen Muskurti)    

Allahu i Madhëruar thotë në Kur’anin Famëlartë:

هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا - الأعراف: 189

“Është Ai që ju ka krijuar juve nga një njeri i vetëm (Ademi) dhe prej tij Ai krijoi bashkëshorten e tij (Havanë) me qëllim që ai të shijonte kënaqësinë e jetës me të”. (A’rafë, 189).
Nga mirësitë e Allahut për njerëzimin është që Ai vendosi në natyrën e tyre dëshirën për martesë për arsye që të mos shuhet ajo dhe të mbetet trashëgimia.
Qëllimi i krijimit të njeriut në këtë botë është që ai të adhurojë Allahun të vetëm e pa shok. Allahu i Madhëruar thotë në Kur’anin Famëlartë:

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْأِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُون - الذاريات: 56

“Unë (Allahu) nuk i krijova njerëzit dhe xhinët, veçse që ata duhet të më adhurojnë vetëm Mua”. (Dharijatë, 56).
Vazhdimi i trashëgimisë njerëzore vjen vetëm me martesën. Ndërsa, martesa ka një parim tjetër në të cilën të dy bashkëshortët gjejnë në të qetësinë, forcën, vendosmërinë për jetën, gjejnë në të gjithashtu qëndrueshmërinë dhe ndërgjegjen. Qetësia shpirtërore në martesë midis burrit dhe gruas i shtyn ata që të formojnë një jetë të re, e cila paraqitet si një brez i ri. Martesa është një begati prej begative të Allahut të Madhëruar që ua ka dhuruar robërve të Vet, siç e ka përmendur në Kur’anin Famëlartë ku thotë:

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُون - الروم: 21

“Dhe nga faktet (e madhështisë së) Tij është që për të mirën tuaj, Ai krijoi nga vetë lloji juaj palën (gratë), ashtu që të gjeni prehje tek ato dhe në mes jush krijoi dashuri e mëshirë. Në këtë ka argumente për njerëz që mendojnë.” (Rrum, 21).

وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَاما - الفرقان : 74

“Edhe ata që thonë: Zoti ynë, na bëj që të jemi të gëzuar me (punën) e grave tona dhe pasardhësve tanë, e neve na bëj shembull për të devotshmit.” (Furkan, 74).

Ata që i ka begatuar Allahu i Madhëruar me këtë begati, po ashtu edhe atyre që ua ka mundësuar Allahu martesën do t’u japim disa këshilla:

1. Sinqeriteti i nijetit
Nijeti është baza e një vepre, në të cilën njeriu mund t’i shndërrojë veprat e tij të zakonshme në ibadet, duke e bërë nijet që me këtë vepër ta arrijë shpërblimin e Allahut të Madhëruar. Nëse në këtë rast të dy bashkëshortët e bëjnë nijetin e martesës së tyre për njërën prej këtyre shkaqeve do të jetë e tërë jeta e tyre bashkëshortore ibadet dhe do të kalojnë një jetë të lumtur dhe do ta meritojnë shpërblimin tek Allahu i Madhëruar. Do të përmendim disa prej shkaqeve:
a) Ta bëjnë nijetin për t’iu nënshtruar urdhrit të Pejgamberit paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të që e ka urdhëruar rininë të martohet. Transmetohet nga Pejgamberi paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të se ka thënë: “O ju rini: Kush ka mundësi prej jush të martohet, le të martohet, sepse në të vërtetë kjo do t’ia ruajë sytë nga harami dhe do t'ju mbrojë nga kurvëria.” (Shënon Buhariu).
b) Për të krijuar një familje muslimane, një familje e cila do ta adhurojë Allahun e Madhëruar, e cila do ta ketë dertin e Islamit. Një familje, e cila do të jetojë me Islamin, duke shpresuar shpërblimin e Allahut të Madhëruar.
c) Për të lindur pasardhës të devotshëm, të cilët do t’i nënshtrohen urdhrave të Allahut të Madhëruar dhe të Pejgamberit paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të. Duke i edukuar ata me frymën islame që një ditë nëse do Allahu, të jenë prej atyre që do ta ngrenë fjalën e Allahut të Madhëruar me fjalë dhe vepra. Nëse të dy bashkëshortët i lidhin zemrat e tyre me këto qëllime, atëherë çdo sekondë e jetës së tyre do të llogaritet ibadet, gjë për të cilën do të shpërblehen në Ditën e Gjykimit, plus që do të jetojnë një jetë të begatë në këtë botë, por edhe pas vdekjes do t’u shkojnë sevapet nëse le fëmijë të hajrit siç transmetohet nga Ebu Hurejre se Pejgamberi paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të ka thënë: “Kur vdes njeriu, puna e tij ndërpritet, përveç tri gjërave: sadakasë së përhershme, dituria prej së cilës kanë dobi të tjerët dhe nga pasardhësi i mirë, i cili lutet për të vdekurin.” (Shënon Muslimi).
Allahu na mundësoftë që të lëmë mbrapa pasardhës të devotshëm, të cilët të luten për ne! Pra, nijeti i martesës duhet të jetë për këto qëllime e jo me qëllimin e bukurisë, pasurisë etj., dhe ata do të kalojnë një jetë bashkëshortore të mirë. Transmetohet nga Pejgamberi paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të se ka thënë: “Gruaja merret për katër shkaqe: për shkak të pasurisë, për shkak të sojit të mirë, për shkak të bukurisë dhe për shkak të devotshmërisë. Zgjidhe për shkak të devotshmërisë dhe asnjëherë nuk do të jesh i zhgënjyer.” (Shënon Buhariu dhe Muslimi).

2. Ndihmesa në ibadete
Bashkëshortët janë të detyruar që ta urdhërojnë njëri-tjetrin për mirë dhe ta nxisin njëri-tjetrin në punët e mira, siç transmetohet nga Ebu Hurejre se Pejgamberi paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të ka thënë: “Allahu e mëshiroftë burrin, i cili ngrihet natën për të falur namaz, dhe e çon nga gjumi gruan e tij për të falur namaz, e nëse nuk çohet ia fërkon fytyrën asaj me ujë, dhe Allahu e mëshiroftë gruan, e cila ngrihet natën për të falur namaz, dhe e çon nga gjumi burrin e saj për të falur namaz, e nëse nuk çohet ia fërkon fytyrën atij me ujë.” (Shënon Ebu Davudi, Nesaiu, Ibën Maxhe dhe Ahmedi).

3. Formimi i një shtëpie muslimane
Formimi i një shtëpie muslimane dhe i familjes muslimane me një besim (akide) të pastër ashtu siç na ka urdhëruar Allahu i Madhëruar dhe Pejgamberi paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të, duke mos bërë asnjë hap pa kontrolluar se çfarë është vendimi i Sheriatit mbi një çështje, e nëse kjo vepër është e ndaluar, i largohen asaj.

4. Kalimi i një jete me dashuri
Kalimi i një jete me dashuri, mëshirë dhe marrëdhënie të mira mes tyre duke marrë shembuj nga urdhrat e Allahut të Madhëruar ku thotë:

وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوف - النساء: 19

“Çoni jetë të mirë me to…”. (Nisaë, 19).

5. Sjellja midis dy bashkëshortëve
Dy bashkëshortët duhet të sillen ndërmjet vete, ashtu si janë sjellë me njëri-tjetrin Ebu Derda dhe gruaja e tij Ummu Derda, ku transmetohet se kur hidhërohej Ebu Derda, ka heshtur gruaja e tij dhe është munduar që ta pajtojë dhe ta qetësojë atë, dhe kur është hidhëruar Ummu Derda ka heshtur burri i saj dhe është munduar që ta pajtojë dhe ta qetësojë atë. Kjo është sjellje e mirë që duhet të jetë shembull për shtëpitë tona, sa e sa njerëz që i njohim i lëshojnë gratë e tyre për shkak të moskontrollit të vetvetes gjatë hidhërimit ndaj grave të tyre, apo ndaj dikujt tjetër, e lusim Allahun e Madhëruar që t’i përmirësojmë sjelljet tona ndaj grave dhe burrave tanë.

6. Falja
Duhet ta dimë se çdo njeri gabon, kështu që ne nuk duhet të bëhemi mjet i shejtanit, qëllimi i të cilit është shkurorëzimi i dy bashkëshortëve. Allahu i Madhëruar thotë në Kur’an:

فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ - البقرة: 102

"E, mësonin (njerëzit) prej tyre dyve atë (magji) me të cilën ndanin burrin prej gruas së vet…”. (Bekare, 102).
Prandaj nuk duhet ta ndihmojmë shejtanin, por duhet që të jemi të mëshirshëm dhe falës ndaj njëri-tjetrit.

7. Problemet
Problemet, mangësitë dhe gabimet e njëri-tjetrit duhet të mbesin mes dy bashkëshortëve, e mos të përhapen problemet dhe mangësitë e të dy bashkëshortëve tek të afërmit e tyre. Sepse nëse këto probleme përhapen tek te afërmit, sado i vogël që të jetë problemi, do të rritet e mund të vijë deri te shkurorëzimi i të dy bashkëshortëve.

Dasma është një sunet shumë i inkurajuar, por jo i detyruar. I Dërguari i Allahut paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të i ka thënë Abdurrahman bin Avfit: “Bëje dasmën qoftë edhe me një dele.” (Shënon Buhariu dhe Muslimi)
Është transmetuar se ai vetë i ka ushqyer njerëzit me bukë dhe mish për martesën me Zejneben, por për shkak të rrethanave të vështira, disa nga martesat e tij u festuan vetëm me një gjellë me majdanoz, ose vetëm me hurma arabe. Kështu, lloji dhe cilësia e ushqimit i është lënë mundësive të burrit, duke patur parasysh që ekstravaganca, shpërdorimi dhe të shfaqurit për sy e faqe është e ndaluar. Dasma mund të mbahet në kohën e kontratës ose pastaj, ose në kohën e konsumimit ose pastaj, sipas rrethanave dhe zakonit. Është e papëlqyer për të ftuar vetëm të pasurit dhe për t’i përjashtuar të varfrit. Ebu Hurejre, ka raportuar që Pejgamberi paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të ka thënë: “Ushqimi më i keq është dasma, në të cilën ata që do të vinin pengohen dhe ata që do të refuzonin do të thirren.” (Shënon Muslimi).
Dhe:
"Ushqimi më i keq është ushqimi i dasmës në të cilën thirren të pasurit dhe anashkalohen të varfërit.”
Ai që ftohet personalisht në një dasmë, është i detyruar t’i përgjigjet ftesës, përveç kur ka një arsye të vlefshme për të mos shkuar. Pejgamberi paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të ka thënë: “Kur ndonjëri nga ju është i ftuar në një dasmë, ai duhet të marrë pjesë”. (Shënon Buhariu).
Dhe:
“Kushdo që nuk i përgjigjet ftesës, nuk i është bindur Allahut dhe të Dërguarit të Tij”.
Një arsye e vlefshme për të mos shkuar në dasmë përfshin edhe ftesën më parë në një vend tjetër së pari, vështirësitë personale, ose sëmundja, ose duke e ditur se ndonjë gjynah mund të ndodhë, të tillë si përjashtimi i njerëzve të varfër, përgojimi, shërbimi i ushqimeve të palejuara, ose pijeve etj.. Në këtë rast ai nuk duhet të marrë pjesë, vetëm nëse ai është i aftë t’i influencojë njerëzit që të frenohen nga këto gjynahe.

Së fundi i këshilloj të martuarit dhe ata që dëshirojnë të martohen, t’i mësojnë këto këshilla dhe t’i praktikojnë ato sipas mundësive të tyre që të kalojnë një jetë më të mirë dhe më të lumtur.

Marrë nga libri:
“Senetu ula ez-zevaxh” BASHKËSHORTJA JUAJ ËSHTË E GJITHË BOTA PËR TY        


Kur të martohesh, nuk merr vetëm grua, por e merr gjithë botën. Prej këtij momenti e tutje, ajo çdo ditë do të jetë partneri yt, shoqëruesi yt dhe shoku yt më i ngushtë.

Ajo do të ndajë momentet me ty, do të ndajë ditët, lotët. Ajo do të ndajë kënaqësinë dhe dëshpërimin me ty, sukseset dhe dështimet, ëndrrat dhe frikat. Kur të sëmuresh ajo do të kujdeset më së miri për ty, kur të duhet ndihmë, ajo do të bëjë çmos për ty.
Kur të kesh ndonjë sekret, ajo do ta ruajë; kur të duhet këshillë, ajo do ta jep këshillën më të mirë. Ajo çdoherë do të jetë me ty: kur të ngrihesh në mëngjes, gjënë e parë që sytë e shohin është ajo; gjatë ditës ajo do të jetë me ty, nëse për ndonjë moment ajo nuk është me ty fizikisht, ajo do të mendojë për ty, duke u lutur për ty me gjithë zemër, mendje dhe shpirt; kur bie të flesh natën, gjënë e fundit që sytë e tu e shohin është ajo; dhe kur je duke fjetur e sheh atë edhe në ëndërr. Thënë shkurt, ajo do të jetë e gjithë bota për ty, njëjtë siç je ti e gjithë bota për të.
Përshkrimin më të mirë që deri tani e kam lexuar ku përshkruhet afërsia ndërmjet bashkëshortëve është ky ajet kur’anor, që thotë: “…ato janë prehje për ju dhe ju jeni prehje për ato…” (Bekare, 187).
Vërtet, bashkëshortët janë si prehje (mbulesë/mbulim) për njëri-tjetrin për shkak se ata njëri-tjetrit i ofrojnë mbrojtje, komfor, mbulesë, përkrahje dhe ëmbëlsi që prehja/mbulimi ua ofron njerëzve. Paramendoni një udhëtim nëpër Alaskën e ftohtë të pa mbuluar! Bashkëshortet tona na ofrojnë të njëjtën shkallë të komforit, mbrojtjes, mbulesës, dhe përkrahjes në udhëtimin e jetës në këtë botë, njëjtë sikurse mbulimi gjatë udhëtimit nëpër Alaskë.
Marrëdhëniet ndërmjet dy bashkëshortëve janë më interesantet nga të gjitha marrëdhëniet njerëzore: sasia e dashurisë dhe ngrohtësisë, intimja dhe afërsia, mëshira dhe ngushëllimi, paqja dhe qetësia që mbush zemrat e bashkëshortëve është thjesht e papërshkrueshme. Sqarimi i vetëm racional për këto ndjenja më interesante nga të gjitha ndjenjat njerëzore është se: ky është një akt i Allahut, subhanehu ve teala: “Allahu krijoi për ju bashkëshorte nga vetë lloji juaj…” (Nahl, 72).
Vetëm Allahu ynë i Gjithëfuqishëm, subhanehu ve teala, me fuqinë e Tij të pakufishme, mëshirën e pafund, dhe mençurinë e madhe mund t’i krijojë dhe t’i vendosë këto ndjenja të çuditshme e të paprekshme në zemrat e bashkëshortëve. Në fjalë, Allahu, subhanehu ve teala, i rikujton ata që i kërkojnë shenjat e Tij në gjithësi, se këto ndjenja në zemrat e bashkëshortëve janë ndërmjet shenjave që duhet t’i udhëzojnë njerëzit për ekzistimin e Tij, siç thotë në Kur’an: “Dhe nga faktet (e madhërisë së) e Tij është që për të mirën tuaj, Ai krijoi nga vetë lloji juaj palën (gratë), ashtu që të gjeni prehje tek ato dhe në mes jush krijoi dashuri dhe mëshirë. Në këtë ka argumente për njerëzit që mendojnë” (Rrum, 21).
Mirëpo, Allahu, subhanehu ve teala, e di se zemra njeriut nuk është një send i ngurtë, ajo ndonjëherë është e dobët, e ndonjëherë është dinamike. Ndjenjat ndryshojnë me kohë. Dashuria mund të dobësohet dhe vyshket. Lidhja martesore mund të dobësohet nëse nuk i kushtohet kujdesi i duhur.
Lumturia në martesë nuk mund duhet të merret falas; lumturia e vazhdueshme kërkon dhënie të vazhdueshme nga të dyja palët. Që druri i dashurisë martesore të mbahet gjallë e të rritet, toka, dheu duhet të mbahet, mirëmbahet, ujitet dhe t’i kushtohet kujdes.
Mos harro se i Dërguari ynë, Muhammedi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka gjetur kohë të shkojë në shkretëtirë dhe të garojë më bashkëshorten e tij, Ajshen. Ajo në fillim e ka fituar atë, mirëpo më vonë, pasi kishte shtuar pak në peshë, ai kishte filluar ta fitojë atë.
Mos harro se do të shpërblehesh nga Allahu, subhanehu ve teala, për çfarëdo emocioni që ia tregon bashkëshortes tënde. Për këtë Muhammedi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë: “Madje edhe ushqimin që e vendos në gojën e gruas tënde është sadaka.”
Asnjëherë mos e nënçmo rëndësinë e gjërave, që në shikim duken të vogla, siç është vendosja e ushqimit në gojën e bashkëshortes, hapja e derës së veturës, etj.. Mos harro se Muhammedi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, zakonisht ka zgjatur këmbën (gjurin) për t’i ndihmuar gruas së tij të hip në deve.
Përpiqu të gjesh kohë që të dy të faleni së bashku. Përforcimi i lidhjes ndërmjet juve dhe Allahut, subhanehu ve teala, është garancia më e mirë që lidhja juaj martesore çdoherë do të jetë e fortë. Paqja dhe rehatia me Allahun, subhanehu ve teala, çdoherë do të rezultojë me paqe dhe rehati në shtëpi.
Mos harro se Muhammedi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, i ka lavdëruar çiftet bashkëshortore që janë zgjuar për të falur namaz nate së bashku. Muhammedi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, madje edhe ka nxitur atë që zgjohet më herët të zgjojë bashkëshortin/bashkëshorten edhe nëse është e nevojshme, duke ia lagur fytyrën me ujë. Çdoherë mundohu të jesh sa më i mirë me gruan në fjalë dhe në vepra. Fol me të, buzëqeshi, kërko këshillën e saj, kërko mendimin e saj, kalo kohë të mirë me të dhe mos harro se Muhammedi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë: “Më të mirët prej jush janë ata që janë më të mirët me gratë e tyre”.
Dhe më në fund, është e zakonshme që bashkëshortët pohojnë se i duan dhe i nderojnë bashkëshortët e tyre deri në vdekje. Besoj se ky pohim është i mirë, madje i shkëlqyeshëm, mirëpo nuk mjafton vetëm kjo! Nuk mjafton vetëm ta duash gruan. Duhet të duash atë që ajo e do. Familjen e saj, të afërmit e saj duhet të bëhen edhe të afërmit e tu. Mos u bë si një mik i imi, i cili ishte dëshpëruar se prindërit e bashkëshortes do t’i vinin mysafirë për disa javë. Ai drejt dhe thjesht i kishte thënë bashkëshortes: “Nuk i dua prindërit e tu”. Natyrisht, ajo me mllef e ka shikuar drejt në sy dhe i ka thënë “As unë nuk i dua prindërit e tu”.
Po ashtu, nuk mjafton ta duash atë deri në vdekje. Dashuria nuk duhet të përfundojë asnjëherë dhe ne besojmë se ka jetë pas vdekjes ku ata që kanë bërë vepra të mira në këtë botë do të bashkohen me bashkëshortët. Shembulli më i mirë në këtë kuptim është Muhammedi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, dashuria e të cilit për Hatixhen, bashkëshorten e tij për 25 vjet është zgjeruar dhe ka përfshirë të gjithë ata që ajo i ka dashur, dhe ka vazhduar edhe pas vdekjes së saj. Kishin kaluar shumë vjet nga vdekja e saj dhe ai asnjëherë nuk e harroi atë, dhe çdoherë që priste ndonjë edh (kurban) në shtëpinë e tij, ai do të dërgonte një pjesë familjes së Hatixhes, radijallahu anha.

Marrë nga:
Revista periodike fetare kulturore shkencore “Drita e besimit” nr.7, shkurt 2007

Organ i Unionit të Studentëve Shqiptar në Medinë BURRI IM I DASHUR!        
Shkruar nga Dina Istova (Përktheu: Naim Berisha)    

Mbase ndonjëherë do mund të mendosh se ke bërë një gabim që më ke zgjedhur për bashkëshorte të jetës, dhe kjo mund të të pengojë në bashkëveprimet ditore që i kemi. Me kohë frikohem se dashuria jote do të shndërrohet në urrejtje, durimi yt do të kalojë në zemërim dhe situata e qetë mes nesh do zbehet.
Burri im i dashur!
Ndoshta kur jeta kalon në fazën e ndezur me tensione dhe gjen veten i zënë me shumë punë, ndodh që nuk do kesh kohë për mua, dhe kohën që do duhej ta kaloje me mua do humbiste. Me një sinqeritet do jap aq sa mundem që të të bëj të lumtur në jetë. Por, a nuk është e drejtë që edhe unë të kem përkujdesjen tënde? Do të shikoj të jem e vëmendshme, por kam frikë se në sytë e tu mund të duket e padrejtë dhe e gabuar. Pra, më fal dhe më buzëqesh, ashtu siç e përshkruante të Dërguarin sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem nëna e besimtarëve, Aishja radijallahu anha.
Dhe në këtë mënyrë, shpresoj se do të më vlerësosh për virtytet e tjera që i kam. A nuk ka thënë Allahu në Kur’an, Ai, i Cili na bashkoi në martesë dhe vendosi dashurinë në zemrat tona:
“O ju që besuat, nuk është lejuar për ju të trashëgoni gratë (e të vdekurve) në mënyrë të dhunshme, e as t'i shtrëngoni për t'u marrë diçka nga ajo që ju keni dhënë atyre, përveç nëse ato bëjnë ndonjë imoralitet të hapur. Çoni jetë të mirë me to. Nëse i urreni ato, bëni durim pse ndodh që Allahu të japë shumë të mira në një send që ju e urreni.” (Nisaë, 19).
Po ashtu i Dërguari i Allahut sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem ka thënë:
“Më i ploti besimtar me iman është ai që është më i miri në moral, kurse më të sjellshmit prej jush janë ata që janë më të sjellshmit ndaj grave të tyre.” (Shënon Tirmidhiu).
Burri im i dashur!
Duhet ta dish se nuk ka krijesë njerëzore që nuk gabon, vetëm Allahu i Përjetshëm është i Përkryer.
Nuk është e drejtë për ty, apo për mua, që thjesht t’ia marrim gabimet dhe të metat njëri tjetrit në llogarinë tonë, derisa të metat tona t’i lëmë anash. Do mundohem të jem një bashkëshorte besnike ndaj teje, dhe të dëgjoj gjithmonë, por shpresoj se do më falesh dhe harrosh kur gaboj.
I kam lënë prindërit, vëllezërit dhe motrat e dashura që të jem me ty, Dua që të ma mbushësh zemrën me dashuri. Të më dashurosh si një rrebesh shiu. Nuk dyshoj aspak që të kam zgjedhur bashkëshort. E çmoj devotshmërinë tënde çdo ditë dhe devotshmëria jote të bën të dukesh si njeriu më i mirë për mua.
Më kujtohet ngjarja e shoqëruesit të Resulullahut sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, Aliut radijallahu anhu, kur është pyetur nga një njeri: “E kam një vajzë, me kënd ta martoj? Aliu r.a. iu përgjigj: ”Ajo duhet ta martojë njeriun që ka devotshmëri në zemrën e tij, nëse ky njeri e do atë, ai do e shkëlqejë atë, por nëse nuk e do, nuk do ta lëndojë asnjëherë.” Në fakt ti je ky.
Elhamdulil-lah, burri im i dashur dashuria jote më bën të ndjehem si gruaja më e lumtur në botë.
Ndofta kur ndodhemi para një situate të vështirë për shkak të gabimeve të mia, dhe në këtë moment ti do dëshiroje të kishe një grua më të mirë. Të lutem bëhu i ndërgjegjshëm, egoizmi dhe moskujdesi yt mund të drejtojë në sjellje jo të mira. Të lutem, m’i përmirëso gabimet e mia me butësi e mirëkuptim, mos u bën i ashpër ndaj meje.
Nëse sheh ndonjë të metë në anën time kujtoje mesazhin e Resulullahut sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem drejtuar neve: “Le të mos e urrejë besimtari besimtaren. Nëse ndonjë gjë nga ajo nuk i pëlqen, ndoshta mund të i pëlqeje diçka tjetër.” (Shënon Muslimi).
Burri im i dashur!
Të lutem të kërkosh rizkun në hallall, sepse burri duhet të marrë përgjegjësinë për familjen e tij të dashur. A nuk na ka mësuar i Dërguari sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem kur ka pyetur Muavije të Dërguarin e Allahut: “Çfarë detyra ka secili prej nesh ndaj gruas së vet?” (Pejgamberi) Tha: “Ta ushqesh kur të ushqehesh vetë, ta veshmbathësh kur këtë e bënë për vete, mos ta mallkosh dhe mos ta lësh vetëm askund përveç në shtëpi.” (Hadith hasen, shënon Ebu Davudi, i cili thotë: “Mos e qorto” e ka kuptimin: Mos i thuaj: Allahu të shëmtoftë!) që do të thotë se burri duhet të përmbush nevojat për familjen e tij.
Mos u bën i ashpër ndaj meje, sepse Resulullahu sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem nuk ka qenë asnjëherë i ashpër ndaj grave te tij.
Burri im i dashur!
Më kujtohet një hadith nga Resulullahu sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem: “Kjo botë është dëfrim, kurse dëfrimi më i mirë i saj është gruaja e ndershme.” (Shënon Muslimi).
Do mundohem të jem thesari yt më i madh, ashtu si unë e ndjej se ti je thesari im më i madh.
Burri im i dashur!
A e di shpërblimin që do marrësh nga Allahu në ahiret?
A e di se cili është shpërblimi për ata që sillen drejtë ndaj grave të tyre?
Shiko me sy, zemër dhe kuptoje këtë hadith: “Ata që janë të drejtë, në Ditën e Gjykimit do të marrin fronin prej drite. Ata janë njerëz të drejtë, me dëlirësinë e tyre ndaj grave të tyre dhe njerëzve për të cilët janë përgjegjës.” (Shënon Muslimi).
Lus të jesh njëri prej tyre, dhe unë të jem mbretëresha në pallatin tënd të bukur. Po mundohem të jem thesari yt më i çmueshëm në dynja dhe në ahiret.
Kur të jesh i lirë, më mëso me diturinë që Allahu ta ka falur. Nëse nuk ke kohë, më lejo të përfitoj diturinë e Islamit në ndonjë mënyrë tjetër.
Sidoqoftë, unë nuk do harroj përgjegjësinë që kam si grua, ashtu që më vonë të jem një mësuese për djemtë dhe vajzat tua. A nuk është nëna mësuesja e parë për djemtë dhe vajzat e saj?
Do dëshiroja t’i mësonim fëmijët tanë së bashku, ashtu që të jenë bartës të flamurit dhe të jenë në mesin e mutekinëve. Dua të jem një grua besimtare, e cila do të sjell familjen time në xhenet.
O Allah i Vetmi që nuk ke shok! Ti je dëshmitar në këtë lidhje martesore. Kam rënë në dashuri me bashkëshortin tim, bëre këtë dashuri ndaj tij ashtu që të përforcoj dashurinë ndaj Teje. Por, lutem po ashtu që dashuria ime ndaj tij të mos e kalojë dashurinë ndaj Teje. Bëje këtë dashuri kuptimplote. Më mbroj zemrën time, ashtu që të mos të të harroj kurrë. Bëje këtë dashuri për mua, ashtu që të mos kaloj dashurinë që ai ka ndaj Teje, dhe bëre shehid për hir Tëndin. Bëje dashurinë dhe lutjen e tij ndaj meje, ashtu që të mos e harrojë xhenetin. Nëse dashuria ime ndaj tij më bën që të harroj, më përkujto dhe më udhëzo, mos më bën prej të humburve.
O Allah i mbushur me dashuri, i Cili dhuron Butësi! Ti e di nëse zemrat tona janë në pajtueshmëri dhe se mund ta duam njëri tjetrin. Na bëj robër të dëgjueshëm ndaj Teje! Na bëj që ta mbrojmë se bashku ligjin Tënd. Bëje këtë lidhje të fortë. Bëje këtë dashuri të përhershme. Na udhëzo në rrugë të drejtë. Na i mbush zemrat me dritën Tënde, e cila asnjëherë nuk shuhet. Na i zgjero zemrat me iman dhe zbukuroje të dorëzuar në rrugën Tënde. Amin ja rabbel-alemin! LUMTURIA BASHKËSHORTORE SHKAK PËR RUAJTJEN NGA SËMUNDJET        


Lumturia bashkëshortore nuk është kusht vetëm për ndërtimin e një familje të fortë, porse ajo është e rëndësishme për ruajtjen nga sëmundjet.
Kështu që bashkëshortët që jetojnë të lumtur janë më rezistentë ndaj sëmundjeve. Ky është përfundimi në të cilin kanë dalë shumë universitete, në studimet e tyre rreth kësaj çështjeje.
Në universitetin “Arizona” është zbuluar në një studim, të cilin e ka publikuar një revistë amerikane e specifikuar për sëmundjet e zemrës, se: Kush jeton në ambiente të mbushura me harmoni dhe lumturi bashkëshortore, në përgjithësi jetojnë më gjatë se çiftet që kanë probleme, sikurse ka zbuluar gjithashtu se: Lumturia bashkëshortore ndihmon në rezistencën ndaj sëmundjeve të zemrës.
Pas mbikëqyrjes shtatë vjeçare që i kanë bërë 200 grave, të cilat kanë qenë të prekura nga sëmundjet e zemrës, kanë dalë në rezultate të qarta se: Inkurajimi që kanë dhënë bashkëshortët për bashkëshortet e tyre të sëmura, ka çuar në zëvendësimin e forcës së humbur në zemrat e tyre, gjë e cila ka çuar më pas në pakësimin e influencës së sëmundjes së zemrës te këto gra.
Në po të njëjtin universitet, një studim tjetër ka dalë në përfundimin se: Bashkëbisedimi i suksesshëm midis dy bashkëshortëve, dhe ndjenjat pozitive që ka bashkëshorti ndaj bashkëshortes së tij të prekur nga sëmundjet e zemrës dhe anasjelltas, ndihmojnë në rezistencën e sëmundjes dhe vonimin e pasojave të saj.
Ndërsa, në universitetin “Carnegie Mejlon” një studim mjekësor ka zbuluar se: Lumturia bashkëshortore luan një rol të rëndësishëm në parandalimin e rrufës, pezmatimin e fytit, si dhe ligështimin që vjen prej saj, sepse ajo rrit mundësitë e aparatit të pathyeshmërisë në trup dhe i mundëson njeriut që ta kapërcejë rrufën dhe pezmatimin e fytit.

Imam Shafi'u në një nga poemat e tij ka thënë:

Fol ç'të duash, me sharje në çështjen time.
Sepse heshtja ndaj të ligut është përgjigje.
Jo se më mungon përgjigja ndaj teje.
Por s’besoj se luani i jep qenit përgjigje.

Marrë nga:
Revista periodike fetare kulturore shkencore “Drita e besimit” nr.8, mars 2007
Organ i Unionit të Studentëve Shqiptar në Medinë Rregullat dhe të rrefuzuarat

Falenderimi i takon Allahut i Cili thotë në librin e tij:

“Dhe nga faktet e tij është që për të mirën tuaj Ai krijoi nga vetë lloji i juaj palën (gratë), ashtu që të gjeni prehje tek ato dhe në mes jush krijoi dashuri e mëshirë." Rrum, 21.

Salavatet dhe selamet qofshin mbi të Dërguatin tonë, i cili thotë: “Martohuni me ato që shumë i dashuroni dhe që lindin, sepse në Ditën e Gjykimit unë me ju do të jem më shumë para Pejgamberëve.”

Për atë i cili është i martuar ekzistojnë disa rregulla para se t’i afrohet gruas së tij.

1. Vendosja e dorës së djathtë mbi ballin e gruas dhe duaja për të, për të cilën i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) thotë:

“Kur dikush prej jush martohet apo blen ndonjë shërbëtore le t’ia marrë për gungën më të lartë dhe në emër të Allahu le të bëjë dua për bereqet dhe le ta thotë këtë dua:

‘O Zot, kërkoj prej teje të më dhurosh të mirën e saj dhe të mirën nga e cila ajo anon dhe të lutem të më mbrosh nga e keqja e saj dhe e keqja nga e cila ajo anon!’” Transmeton imam Buhariu.

2. Është mustehab (e pëlqyer, e preferuar) për të dy që t’i falin dy rekate së bashku. Transmetohet nga Abdullah ibni Mesudi se Pejgamberi (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “Kur të hyjë gruaja te burri i saj, qëndron burri dhe gruaja pas tij dhe i falin së bashku dy rekate dhe burri thotë: ‘O Zot, më bë mua të bereqetshëm për familjen time dhe bëje familjen të jetë e bereqetshme për mua! o zot furnizoje prej meje dhe furnifom prej familjes sime! O Zot na bashko neve në të mirë nëse na bashkon, na ndaj neve në të mirë nëse na ndanë!’” Transmeton Taberaniu dhe e vërteton shejh Albani.

3. Çfarë duhet të thuhet kur bën marrdhënie me gruan.

“Me emrin e Allahut. O Zot, na largo djallin nga ne dhe nga ai me të cilin do të na furnizosh!” I Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) tha se nëse ka caktuar Allahu për ta fëmijë nuk do ta dëmtojë shejtani kurrë” Transmeton Buhariu.

4. Largimi nga kohët dhe vendet e ndaluara.

Nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “Kush i vjen gruas duke i pasur mestracionet (pra do të bëjë mardhënie) apo do të bëjë mardhënie në prapanicë apo vjen te fallxhori dhe i beson atë që po i thotë, ka refuzuar atë që iu është zbritur Muhammedit.”

Transmetojnë transmetuesit e katër librave të haditheve dhe imam Nesaiu. Hadithin e vërteton shejh Albani.

5. Abdesi apo gusuli para gjumit, preferohet gusuli.

Nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) “Tre njerëzve nuk iu afrohen engjëjt: coftinës së qafirit, të parfumosurit me parfim të grave dhe xhunubit (vetëm nëse merr abdes).” Transmeton Ebu Daudi dhe e ka bërë hadithin hasen shejh Albani.

6. Çfarë i lejohet burrit gjatë mestracioneve të gruas.

I lejohet të kënaqet me gruan e tij në përjashtim të marrdhënies nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “Bëni çdo gjë jashtë mardhënies.” Transmeton imam Muslimi, kurse kur të pastrohet nga mestruacionet merr gusulli dhe marrdhënia lejohet.

7. Nijeti ( vendosja ) në marrdhënie.

Duhet që të dy të vendosin pastrimin e vetes së tyre nga harami, sepse ju shkruhet të dyve (sadaka) nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) “Dhe të kënaqutit e epsheve (në hallall) ka sadaka.” Sahabët i thanë: “O i Dërguari i Allahut a thua edhe kur ndonjëri i kënaq epshet e veta edhe për këtë ka shpërblim?” Resulullahu (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) tha: “Ç’mendoni, sikur epshin e vet ta kënaqte në mënyrë të ndaluar a nuk do ta meritonte mëkatin (dënimin)? Gjithashtu, kur ta kënaqë në mënyrë të lejuar do të ketë shpërblim.” Transmeton imam Muslimi.

8. Ndalohet përhapja e fsheftësive të kënaqjes së dy bashkshortëve. Nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “Njerzit më të këqinj dhe me pozitë më të keqe tek Allahu në Ditën e Gjykimit është burri i cili kënaqet me gruan e tij dhe ajo kënaqet me të e ai (burri) e përhap fsheftësinë e saj.” Transmeton imam Muslimi.

9. Domosdoshmëria e uelimes ( dhënia ushqim për dasëm).

Nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) Abdurrahman ibn Aufit : “Bëj uelime (jep ushqim për martesë) qoftë edhe një dele. ” Mutefekun ajejh.

10. Domosdoshmëria e përgjigjes së thirrjes.

Nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) “Në qoftëse se dikush prej jush thirret në uelime le t’i përgjigjet thirrjes, martesë është apo e ngjajshme me të, e ai i cili nuk i përgjigjet thirjes ka thyer urdhërin e Allahut dhe të Dërguarit të tij.” Transmeton imam Buhariu.

11. Është mustehabb të bëhet dua për të dy bashkëshortët.

Nga Ebu Hurejra r.a. transmetohet se Pejgamberi (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) i thoshte atij njeriu që martohej: “Allahu të bëkoftë ty edhe pasardhësit e tu dhe ju bashkoftë ju të dy me të mirë.” dhe në një transmetim tjetër “në të mirë” (Hakimi thotë se ky hadith është i vërtetë me kusht nga imam Muslimi) dhe nuk lejohet urimi me thënien: “Me lehtësim dhe me djem, sepse ky është urimi i kohës së injorancës (xhahilijetit) e këtë e ka ndaluar i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!).

12. Kënga dhe rënia e defit.

I lejohet të martuarit t’ua lejojë grave në dasëm vetëm rënien së defit dhe këngë të lejuar që janë mubah (e lejuar) që nuk janë fjalë të ndyta apo cilësi të bukurisë apo përkujtimin e gjërave të prishta e të fëlliqura. Pra, lejohen në këtë mënyrë për ta lajmëruar martesën.

Nga thënia e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) “Dallimi ndërmjet hallallit dhe haramit zëri me def .” Transmeton nga imam Nesaiu dhe Tirmidhiu dhe thotë imam Hakimi zinxhirin hadithi e ka të saktë, të vërtetë . Pra, me këtë kuptojmë se u lejohet vetëm grave me kusht t’i mëshojnë vetëm defit, por pa melodi dhe fjalë të papëlqyera.

Të refuzuarat gjatë martesës :

1. Ndërrimi i unazave gjatë fejesës.

Shejh Albani thotë në librin e tij “Rregullat e martesës” në të ka ngjashmëri me qafirat, sepse kjo është traditë e lashtë krishtere.

2. Teprimi në shpenzim dhe në hare (gëzim).

Një burrë sa e rëndon familjen e tij me borxh me qëllim kënaqësie dhe mburrje, për këtë kemi shumë raste prej tyre:

a) Teprimi në shpenzim për fletëthirrje (ftesë) në dasëm.

b) Pallate (vende të posaçme për dasëm) gëzimi dhe hotele udhëtimi me të (gruan) prej një qyteti në qytetin tjetër.

c) Veshja e nuses e posaçme për të cilën paguhen të holla të shumta, vetëm për një veshje me qëllim fame dhe mendjemadhësie që ta shofin masa dhe pas martesës më nuk e vesh.

d) Shpenzimi i tepërt dhe i kotë në haje dhe hedhje e ushqimeve në mbeturina, këto jo me qëllim nderi ndaj musafirve, por me qëllim mendjemadhësie dhe kënaqësie dhe hareje.

e) Hedhje e të hollave nën këmbët e këngëtarëve, e cila quhet tepricë dhe u themi: stop, pikë më, se në anën tjetër shumica e muslimaneve vdesin nga uria.

f) Shpenzimi i tepërt i të hollave për garderobën e gruas dhe ajo i ndërron një pas një që ta shohin njerëzit atë. Të gjitha këtyre u themi ndal dhe llogaritni veten tuaj para se të llogariteni, sepse Pejgamberi (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) thotë: “Nuk do të pushojnë këmbët e birit të Ademit në Ditën e Gjykimit deri sa të pyetet për pesë gjëra dhe i ceki (për pasurinë si e ka fituar dhe si e ka shpenzuar)” Transmeton imam Tirmidhiu dhe e vërteton shejh Albani.

Kënga.

Është haram (e ndaluar) me argumentet e radhitura:

a) Nga libri i Allahut. Thotë Allahu i Lartësuar: “Po ka nga njerzit që blejnë tregime boshe e me qëllim që t’i largojnë njerëzit prej rrugës së Allahut pa pasur kurrfarë fakti dhe për t’i marrë ato (ajetet) e Allahut si tallje. Për ta me siguri është përgaditur dënim i turpshëm. E kur i lexohen atij ajetet Tona, ai kthehet kryelartë dhe bëhet sikur nuk i ka dëgjuar ato, bëhet sikur në veshët e tij ka shurdhim të rëndë , pra t’i përgëzoi ata me një dënim të dhimbshëm.” Llukman, 6-7.

Abdullah ibn Mesudi (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) për këtë ajet thotë: “Po betohet duke thënë: Për Allahun që është një dhe i vetmi me meritë adhurohet. Ky ajet është për këngën, kështu që e përsëriti tri herë.” Kështu tha edhe Ibn Abasi, Xhabiri dhe Ikrimeja.

b) Nga syneti i Muhamedit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!).

Transmeton imam Buhariu nga Hadithi i Ebi Amir Eshariut (Allahu qoftë i kënaqur me të!) se ai e dëgjoi të Dërguarin (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) duke thënë: “Do të ketë prej ymetit tim popuj do ta lejojnë ( bëjnë hallall) zinanë, mëndafshin (për meshkujt muslimanë), verën (alkoolin ) dhe instrumentet muzikore ...”

Pra, i bëjnë hallall, të lejuara mbasi që janë haram, të ndaluara, kurse instrumentet janë defet dhe të tjerat me të cilat bëhet muzikë dhe gëzim (hare) kështu thuhet në fjalor. Ka thënë i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “Allahu ka ndaluar (haram) verën (alkoolin) dhe bixhozin dhe tupanin dhe ka thënë se çdo gjë që të deh është haram” Transmeton Ebu Daudi dhe hadithin e vërteton shejh Albani.

c) Prej thënieve të sahabëve. Ka thënë Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!): “Defi është haram dhe instrumentet haram dhe tupani haram dhe tubat haram.” Transmeton imam Bejhekiju dhe hadithin e vërteton shejh Albani.

Tubut d.m.th. : pip, fyelli, gyp, çibuk, flaut, pra zërat e tyre.

d) Prej thënieve të parëve tanë. Ka thënë Hasan el Basriu: “ Nuk janë defet prej punëve të muslimanëve në asgjë dhe kështu kanë thënë shokët e Abdullahut (qëllimi është për Abdullah Ibn Mesudin). Pra, ata i shkyenin defet, gjithashtu edhe shejh Albani në librin e tij “Ndalimi i instrumenteve muzikore” ka cekur pëlqimin e katër imamëve në ndalimin e instrumenteve muzikore.

4. Mospërgjigja e thirrjes (ftesës) nëse në dasëm ka të ndaluara (të refuzuara):

Argumenti për këtë: Nga Aliu i biri i Ebu Talibit r.a. ka thënë: “Kam përgaditur ushqim dhe kam thirrur (ftuar) të Dërguarin (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!), erdhi i Dërguari, por në shtëpinë time pa disa fotografi dhe u kthye, i thashë o i Dërguari i Allahut, ç’të bëri të kthehesh? Tha o Ali në shtëpinë tënde kishte një mbulojë me fotografi, kurse engjëjt nuk futen në një shtëpi ku ka fotografi.” Transmeton Ibn Maxhe me zinxhir të vërtetë. Me këtë hadith kanë përfituar dijetarët se nuk duhet t’i përgjigjemi ftesës nëse nëse ka të ndaluara (të refuzuara) dhe ka thënë imam Euzai r.a.: “Mos prezanto uelimen ku në të ka tupan apo instrumente muzikore.

5. Rruarja e mjekrrës.

Me këtë janë sprovuar shumë burra sa që disa e kanë parë prej të metave të futet te nusja i parruar, kështu që, mundohet të zbukurohet duke e thyer apo kundërshtuar urdhërin e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) i cili ka thënë: “Dalloni nga paganët dhe lëshoni mjekrrat e shkurtoni mustaqet.” Mutefekun alejh. Urdhëri në këtë hadith na tregon obligueshmërinë e mjekrrës dhe nuk ka diçka të ngjashme që e asgjëson këtë obligueshmëri, pra rruarja e mjekrrës është haram (e ndaluar) dhe ai që vepron kështu është mëkatar, për këtë kanë dhënë fetua dijetarët tanë, sepse ka ngjashmëri me qafirat (jobesimtarët), ka ngjashmëri me gratë dhe bie në kundërshtim me urdhërin e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!).

6. Të refuzuarat nga gratë që i veprojnë.

a) Nukja (shkulja) e vetullave. Kjo është një vepër që e ka ndaluar i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) dhe e ka mallkuar vepruesin me thënien e tij: “Allahu i ka mallkuar të gjithë ato që tushiratin dhe ato që kërkojnë të tushiraten dhe ato këmbëngulëset dhe ato që i nukin (shkulin) qimet e fëtyrës dhe ato që kërkojnë me ua hekur qimet, dhe ato që ndërrojnë diçka në trup për zbukurim dhe ato që e ndryshojnë krijumin e Allahut, ashtu siç i ka krijuar” Mutefekun alejhi . Dhe në këtë merr pjesë çdo një pjesë që mendon të bëjë ndryshim për zbukurim.

b) Shkurtimi i flokëve në tri mënyra.

E para: Në qoftë se është në formë të kokës së burrit kjo mënyrë është haram dhe prej gjynaheve të mëdha, sepse i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) i ka mallkuar të gjitha ato gra që iu përngjan burrave dhe ka thënë i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “Tre nuk do të hyjnë në xhenet dhe nuk do t’i shikojë Allahu në Ditën e Gjykimit: Ai i cili nuk i respekton prindërit, gruaja e cila iu përngjan burrave dhe dejuthi (ai i cili nuk e mbron nderin e familjes së tij).” Transmeton imam Nesaiu dhe Hakimi e zinxhirin e ka të vërtetë.

E dyta: Në qoftë se është shkurtimi i flokëve jo si mënyra e parë, tek imam Ahmedi më e saktë është mekruh (e papëlqyer).

E treta: Në qoftëse se i shkurton, por shkurtimi i flokëve iu përngjan kafirave (jobesimtarve) kjo mënyrë është haram me thënien e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “ Kush i përngjan një populli është prej tyre.” Transmeton imam Ebu Daudi dhe Ahmedi dhe hadithin e ka bërë hasen ( të mirë ) shejh Albani.

c) Rrobat e zhveshura duke dashur me to mburrje dhe njohje.

Ato janë rroba të jashtme të jashtzakonshme ose-ose nga ngushtimi apo shtrëngimi i tyre për trupi, apo janë të hapura në gjoks dhe të shkurta te këmbët pra të zbuluara te gjoksi, këmbët këtë e bëjnë duke u argumentuar apo arsyetuar se para grave i veshin këtë lloj të rrobave, kurse i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) thotë apo ju thotë këtyre grave dhe atyre të ngjashme me to: “Unë nuk kam parë akoma dy kategori njerëzish ne të xhehenemit (sepse ato do të shfaqen më vonë): Disa njerëz që në duart e tyre mbajnë kamxhikë si bishta lopësh, me të cilët rrahin njerëzit dhe disa gra të veshura (në tejdukje) mirëpo (në të vërtet të zhveshura, te cilat tunden gjatë ecjes për të tërhequr vëmendjen e të tjerve; kokat e tyre janë si shpina e devës. Këta njerëz nuk do të hyjnë në xhenet dhe nuk do ta ndjejnë aromën e tij, megjithëse ajo mund të ndjehet nga shumë-shumë larg.” Transmeton imam Muslimi .

Pra ato janë ato gra të veshura por të pambuluara trupin ose që i kanë të shkurtuara ose të lehta (pra të dukshme) ose të ngushta dhe për këtë ka thënë i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “Kush e vesh një rrobë fame në dunja, Allahu do t’ia vesh ne Ditën e Gjykimit një rrobë poshtërimi dhe do t’ia kallë zjarrin asaj.” Transmeton imam Ebu Daudi dhe Ibn Maxhe dhe hadithin e ka bërë hasen (të mirë) shejh Albani.

d) Parfumi. Ka thënë i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!): “Secila femër apo grua që parfumoset dhe kalon rreth një populli, që t’ia nuhasin erën ajo është zinaqare.” Transmeton imam Termidhiu dhe ka thënë hadithi është i mirë, i vërtetë.

e) Fotografimi. Për këtë ka thënë i Dërguari (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) “ Çdo fotografues është në zjarr.” Transmeton imam Muslimi.

Dhe në përfundim:

Çdo njeri që e ka filluar jetën e tij duke e ndjekur rrugën e të Dërguarit (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) dhe duke iu larguar të ndaluarave, kërkojmë dhe lutemi për të që të përfundojë me lumturi dhe do të jetë prej robërve të Allahut, të cilët i ka cilësuar Allahu (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të!) me thënien e tyre: “Zoti ynë, na bë që të jemi të gëzuar me (punën) e grave tona dhe pasardhësve tanë, e neve na bë shembull për të devotshmit.” Furkan, 74.

Lutjen e fundit e bëjmë duke e falendëruar Zotin e gjithësisë.
__________________
O ju që keni besuar, a t’ju tregoj për një tregti të bujshme që ju shpëton prej një dënimi të dhembshëm:
T’i besoni All-llahut dhe të dërguarit të Tij, të luftoni në rrugën e All-llahut me pasurinë tuaj dhe veten tuaj, e kjo është shumë më e dobishme për ju, nëse jeni që e dini.
ES-SAFF 10-11 Fshehtësitë e martesës


Martesa ka qëllimet dhe synimet e veta, prej të cilave do t’i theksojmë vetëm disa:

Zoti i Madhërueshëm i ka krijuar njerëzit në tokë dhe në të ka caktuar ekzistencë të përkohshme, e cila është e lidhur me të lindurit e fëmijëve dhe shumëzimin e përgjithshëm të racës njerëzore. Pikërisht për këtë si dhe për të tjera shkaqe të arsyeshme, martesa islame urdhërohet dhe rregullohet me ligj.
Martesa konsiderohet ndër vendimet më serioze të jetës së njeriut. Martesa është një institucion fetar, të cilin sikurse edhe institucionet tjera fetare, myslimanët janë të obliguar t’i respektojnë, që t’i përmbahen plotësisht dhe ta aplikojnë në jetë. Martesa është hapi më i rëndësishëm të cilin krijesa njerëzore do ta kishte bërë në interes të të mirave dhe lumturisë personale.

Nga ajetet kur’anore dhe një numër i madh i haditheve të Pejgamberit, alejhi selam, shohim se muslimanëve u rekomandohet martesa. Allahu thotë në Kur’an:
“Martoni të pamartuarit (e të pamartuarat) tuaja dhe skllavët (e skllavet) tuaja të ndershme. Nëse janë të varfër, Zoti do t’i begatojë nga dhuntitë e Tij...” (En-Nur: 32)
Muhamedi, alejhi selam, gjithashtu e porositi martesën duke thënë: “Martohuni dhe shumëzohuni, sepse unë krenohem me ju ndaj popujve të tjerë në Ditën e Gjykimit.”
Nga historia e njerëzimit shohim se të gjithë popujt e lashtë, si p.sh.: sirianët, babilonasit, egjiptasit, grekët, etj. martesës i kanë kushtuar rëndësi të madhe.

Islami na mëson se martesa është “gjysma e fesë”. Për shkak se plotëson aq shumë nevoja themelore të individit dhe shoqërisë, martesa shihet si një shtyllë prej guri në të cilën mbështetet e tërë jeta muslimane. Kur dy njerëz martohen dhe familjen e tyre e drejtojnë sipas dëshirës së Zotit, ata me të vërtetë kanë filluar rrugën për në Xhenet.

Ekzistojnë mendime të ndryshme rreth vlerësimit të martesës, po i citojmë vetëm disa:
- Martesa shërben si bazë e fesë dhe e shtetit, ngase duke shërbyer si mjet për shtimin e njerëzimit, ajo i siguron jetë fesë dhe shtetit.
- Martesa është themel i bashkësisë njerëzore, me anë të së cilës mund ta dimë se sa vlen një burrë ose një grua.
- Martesa është mjeti më i mirë për mbrojtje nga prostitucioni dhe prishja morale.
- Martesa është në shërbim të kulturës dhe të njerëzimit, e cila na ruan nga krimet dhe mëkatet.
- Martesa na nxit në punë dhe angazhim, të cilat duhet t’i orientojmë në të gjitha drejtimet.
- Martesa është mjet, që i shpie popujt deri te fuqia, ndërsa bijtë e tyre deri te mirëqenia, lumturia dhe fama.
- Martesa është kopsht i lumturisë, mbrojtës i shëndetit dhe synimi më fisnik i gjinisë njerëzore.

Martesa ka qëllimet dhe synimet e veta, prej të cilave do t’i theksojmë vetëm disa:

1. Ruajtja e gjinisë njerëzore
Martesa nënkupton shtimin e gjinisë njerëzore dhe paraqet faktorin kryesor për vazhdimësinë e saj derisa të jetë kjo botë. Allahu thotë në Kur’an:
”O ju njerëz! Kinie frikë Zotin tuaj që ju ka krijuar prej një veteje (njeriu) dhe nga ajo krijoi palën (shoqën) e saj, e prej atyre dyve u shtuan shumë burra e gra. Dhe kinie frikë All-llahun që me emrin e Tij përbetoheni, ruajeni farefisin (akraballëkun), se All-llahu është mbikëqyrës mbi ju.” (En-Nisa: 1)
”All-llahu krijoi për ju bashkëshorte nga vetë lloji juaj, e prej bashkëshorteve tuaja - fëmijë e nipa dhe ju furnizoi me (ushqime) të mira. A besojnë ata të pavërtetën, e të mirat e All-llahut i mohojnë?” (Nahl: 72)

2. Sigurimi i trashëgimtarëve ligjor, ngase duhet ditur se kush kë e trashëgon me ligj.

3. Sigurimi i bashkëshortëve në pikëpamje morale, sepse pa sigurim të jetës morale nuk ka as rregull të mirë shoqëror.

4. Edukimi i mirë i fëmijëve në pikëpamje fetaro-morale, ngase pa edukim të mirë të rinisë, bashkësia njerëzore nuk ka lumturi dhe mirëqenie të vërtetë.

5. Mbajtja e gruas dhe e fëmijëve sepse duhet ditur se kujt i takon kjo detyrë, etj.

Jeta martesore përmban në vete edhe tensione, por ajo jetë të siguron atë lloj të relaksimit për të cilën qenia njerëzore ka nevojë natyrale.
Jeta moderne përmban mbi vete aq shtypje dhe sprova sa që do të mund ta shkatërronin edhe lidhjen më stabile. Për këtë arsye është e domosdoshme që bashkëshortët të respektojnë të drejtat e njëri-tjetrit dhe të ndihmohen mes vete.
Çelësi i parë për martesë të lumtur është ta duash Allahun dhe të praktikosh parimet e Tij në çdo situatë dhe lidhje. Për një martesë të suksesshme është tepër e rëndësishme të merrni parasysh nevojat dhe karakterin e partnerit tuaj. Në martesën muslimane, përgjegjësi dhe detyra kanë si burri edhe gruaja dhe që të dy, individualisht janë përgjegjës para Zotit për veprat e tyre.



pertymoter.com       - e marrur nga - www.ferki-mirena.tk-
Jeta, dhurat e natyrės.
Dashuria, dhutat e jetės,
Puthja, dhurat e dashuris.
Fundi i tė qeshurit ėshtė mėrzija.
Fryti i tė qarit ėshtė ngushllimi.
Bukuria e njeriut pėrbėhet
nga bukuria e fjalės qė flet.
________________________________________
________________________________________
**Pa ty**
________________________________________
Ēdo Dit pa ty, ėshtė sie njė dit pa diell.
Ēdo mbrėmje pa ty, ėshtė si njė nat pa yje.
Ēdo or pa ty, ėsht si njė jetė pa ndjenja.
Ēdo minut pa ty, ėshtė njė minut si mos te isha nė jetė.
Ēdo sekund pa ty, ėshtė si mos tmė reh zemra.
________________________________________
________________________________________
-LARG-
________________________________________
Larg, Malli kėrkon tė mė afrojė afėr teje por larg,
shume largė je .
Syt e mi tė pėrlotur nga pritja e zgjaturė,
buzėt e mija tė pėrvluara nga etja ,
e vallė kur do ta shuaj kėtė etje ???
Syri tė kėrkon, s'tė gjen ,
vetėm loton dhe pret,
Zemra nuk i beson syrit ,
Qindra , mijėra kilometra largė neshė ,
Pėr ne nuk ka ndarje , por durim .
________________________________________
________________________________________
- ĖNDRA -
________________________________________
Njė ėndėrr plot ngrohtėsi dhe dashuri ,
njė ėndėrr plot emocione dhe ndjenja ,
njė ėndėrr plot vujatje dhe mendime ,
njė ėndėrr ku mundem te them TE DUA ,
dhe shpresoj se nuk do tė jet vetėm nė ėndėrr
________________________________________

- VETEM TI -
Smundem tė mendoj
diqka mė tė mir nė jet ,
se tė dashuroj,tė kam afer tė ledhatoj ,
ti ndjej puthjet tua , ta ndjej ngrohtėsin tėnde,
Smundem tė mendoj diqka mė tė mir nė jet
qė ti tė jesh i imi dit dhe net pėr mira vjet ,
pėr gjithmon,
Smundem tė mendoj diqka mė tė mir nė jet
qė tė vdes pėr ty i dashur ,
Sepse jeta ime pa ty nuk ka kuptim.
mė mungon shumė, ani kisha dėshir qė tė jem pran teje.
________________________________________
________________________________________
DY FJALĖ
________________________________________
Dy fjalė qė tė gėzojn
dy fjalė qė tė hidhrojnė ,
dy fjalė qė tėr jetėn ta ndryshojn
dy fjalė qė kan domethėnjen qka ndi unė pėr ty ,
kėto dy fjalė dua qė tė mi thuashe edhe ti!
dikushė thot se kėto dy fjalė nuk jan shumė,
por kan shumė rėndėsi ,
me kėto dy fjalė mundesh ta ndėrtojshė njė ardhmėri ,
edhe pėr kėtė dua tė ti them ty kėto dy fjalė i dashur
TĖ DUA
________________________________________
________________________________________
SMUNDEM TE HARROJ
________________________________________
Si mundem tė harroj njė djalė qė e kam dashur
e ti si mundesh tė harrosh nje vajzė qė nė zemėr tė ka mbajtur ,
Si ke guxim tė harrosh atė qė kurrė stė ka urrejtur
Si ke force tė largohesh nga ajo qė tė don pėr jetė?
________________________________________
_______________________________________
Tė kam larg!
________________________________________
Tė kam aq larg i dashur
por prap tė dua!
Ti nuk lajmėrohesh,
pse mė ke harrua?
Cka bėra keqė qė mė nuk mė don
apo ndoshta ke qjet tjetrėn
qe mė shumė e dashuron?
Si i harrove ato ditėt sė bashku?
A mund tė na sjell zoti dashurin e pėrparshme?
Ne mendjėn time tė kam vetėm ty
Nė zemrėn time tė ndjej vetėm ty
Tė luteėm zemėr mos mė harro
dhe lajmėrohu nėse ke kohė!
________________________________________
________________________________________
Dashuria
________________________________________
Dora mė shkruan
Zemra mė lėndon,
mė shkruaj i dashur
nė qoft se mė Don!
________________________________________
________________________________________
Mbi detin e qetė....
________________________________________
Mbi detin e qetė lunnduronte njė fletė
mbi tė ish shkruar "Tė dua pėr jetė"
Po se besove,
puth buzėt e mia qė tė kuptosh se ē'ėshtė dashuria.
Tė dua aq sa mė do   ti mua,
dhe do tė dua gjersa tė tretem
nė qoftė se me ty do tė mbetem.
________________________________________________________________________________
Tė Dua!
________________________________________
Sikur qelli te ish letėr
dhe deti tė ishtė bojė,
nuk do shkruaja azgjė tjetėr
vec se ty i tė dashuroj.
E di qė sje pėr mua,
po desha tė tė them "TĖ DUA"
________________________________________
________________________________________
me reqicka ska bir nane qe lun
hehe mos udashuro more me mu se nuk bon hehe
Dashuria epamundur
syri loton zemra deshprohet


Vdekja e pa meshirshme

Erdhe ne jeten time si nje engjull me ate fytyre te vogel engjellore,erdhe dhe u bere motiv i jetes sime dhurata me e bukur qe fitova nga zoti shkaku i lumturise sime.
Harova gjithcka harova cdo dhimbje, mjaftonte nje buzqeshja e jote e une te behem me krah e te ndjehem me e lumtur se kure. Kalonin ditet njera pas tjetres, asnje dite nuk ndryshonte nga tjetra te gjitha ishin te njejta te gjitha me ty dhe kur nuk mu duk jeta e besdisur.
E kaloja tere diten me ty dhe isha me e lumtur se sa te kisha shetitur ne gjithe boten.
jeta me ty ishte e lumtur aq e bukur sa ishe edhe vet ty, ishemei vlefshem se do njeri,se cdo gje me i vlefshem se edhe vet jeta ime..
Po sot ku je ? pse nuk je pran meje pse zoti te solli pran meje te me lumturosh vetem per aq pak kohe dhe pastaj te mori me vrau zemren shpirtin me hapi plagen me te madhe dhe me te veshtir te zemres, me la te jetoj pa shpirt sepse shpirti im ishe ty.
Jeta u tregua e pameshirshme me ty ishe teper i vogel per te te mar vdekja ishe vetem 10 muaj,nuk arite te festosh as ditlindjen tende te par, nuk arite ti besh hapat e tua te para nuk pae asgje nga kjo jete.
Te mori vdekja ne ate menyr te pameshirshme, ne ate aksident tragjik.
Sa kisha dashur te jem une ajo qe te ndosheshte ne vend tendin ne ate makin te mallkuar, te jem une ajo qe te duroja dhimbjet e asaj perlplasje, te ishte gjaku im ai i cili do te derdheshte neper ate makin qe te mori jeten ty o engjelli im.
Me mungon zemra ime, me mungon cdo dite e me shume. Sa shum vuaj sa shum po me dhemb shpirti qe nuk egjoj zerin tend te qeshuren tende, qe spo shoh gezimin ne syt e tu, qe shihja dikur kur te mbaja ne krah, dhe pikellimin tend kur une largohesha. Sa shume gezoheshe kur me kishe pran kur luaja me ty, shpirti im a te mungoj valle edhe une ty, zemra ime nje dite do te jemi bashk perseri, jeto i lumtur ne ate bote dhe me prit ....Engjellelli im
perse nuk me lejohet dashuria kur nuk dihet cilen mosh do te vdes
thuaj   yjet s'jan zjarr ,thuaj diellit se u shua ,thuaj jeta esht varr por mos thuj se ste dua
My List
header 1: item one
header 2: item two
header 3: item three
Poezi
My Pages
beso te aj qe te krijoi ty dhe mua
jeta esht arti imashtrimit te vetes
value="http://www.youtube.com/v/HbKkEvmBVfc&hl=en&fs=1">t="344">
My Pages
trimi irakis esht aj qe nuk epin
uroj qe kur te vdes te shkoj ne parajs se ferin eprovova ketu
My Pages
My Pages
motit dhe armikut mos i ze bes


(Këshillë e Shejh Abdu Rrahman Es-Sudejsit)

Thirrje prej Mesxhidul – Haramit (Mekës) drejtuar të gjitha femrave muslimane të botës.
Motra ime muslimane, ti kurrë nuk do ta arrish përsosshmërinë të cilën e dëshiron, ti nuk do të mund ta rifitosh krenarinë e humbur, ose të arrish gradën dhe pozitën më të lartë përderisa nuk iu përmbahesh mësimeve të Islamit dhe përderisa të mos ndalesh në kufijtë dhe ndalesat e Sheriatit. Kjo do ta bëjë zemrën tënde që t’i dojë dhe t’i çmojë punët e mira dhe do të të mbajë larg prej punëve të pahijshme dhe të këqija.

Kështu, qëndro në shtëpinë tënde. Ti do të jesh e lavdëruar nga Allahu, do ta kënaqësh familjen dhe do ta bësh të lumtur, do ta përsosësh hixhabin tënd, do ta përsosësh dëlirësinë tënde, do t’i ndihmosh të tjerët dhe do ta bësh veten të lumtur dhe të rehatshme. Allahu thotë (kuptimi):
“O ti pejgamber, thuaju grave tua, bijave tua dhe grave të besimtarëve le të vëjnë shamitë (mbulesën) e veta mbi trupin e tyre, pse kjo është më afër që ato të njihen (se janë gra të respektueshme) e të mos i shqetësojë (e ngacmojë) askush. Allahu falë gabimet e kaluara, Ai është Mëshirues.” (El Ahzab 33:59).

Kështu, me Islam ti do të jesh një “xhevahire e mbrojtur” por pa të do të jesh një kukull në duart e keqbërësve; objekt i thjeshtë për zbavitje dhe mall tregtie në duart e 'ujqve humanë' të cilët do ta shkatërrojnë dëlirësinë, nderin dhe dinjitetin dhe pastaj do të të hudhin dhe do të nënvlerësojnë siç do të bënte dikush me frutat e vjetëruara dhe farat e tyre.
Kështu, sa herë që femra braktis mësimet e Islamit dhe neglizhon veshjen e duhur islame, e merr të lehtë çështjen e hixhabit, duke e ekspozuar veten gjatë ecjes midis burrave dhe duke mbajtur parfum, dinjiteti dhe ndershmëria e saj zhduket, shkëlqimi i saj gjithashtu, modestia e saj venitet, ajo bëhet burim i fitnes (joshje dhe sprovë) për të tjerët dhe ‘djallëzitë’ e përfshijnë atë.
Për këtë, oj femër muslimane, që e don fort dhe e përfaqëson Islamin me nder (dhe je krenare për këtë), dhe oj femër e lirë, e respektuar, e dëlirë dhe e mbrojtur, ti je pasuesja më e mirë e brezit më të mirë të muslimanëve. Kapu fort për Librin e Allahut dhe për Sunnetin (rrugën dhe mësimet) e Pejgamberit të Tij (paqja dhe shpëtimi i Allahut qofshin mbi të.)Ruaju nga duart e intrigantëve dhe syve xheloz, njerëzve me karakter të keq dhe shpirtrave djallëzorë, të cilët duan të të poshtërojnë ty dhe të të ulin nga pozita jote e nderit dhe dinjitetit të lartë, nga krenaria e gradës së lartë, dhe të nxjerrin jashtë nga rrethi i lumturisë tënde. Dhe, ruaju prej mashtrimit dhe pësimit para luftës së hapur në mes hixhabit dhe sufurit (zbulimit të bukurisë), dhe në mes dëlirësisë dhe liberalizmit.

Duke e parë se gruaja muslimane është e ndershme, e denjë dhe e mbrojtur, armiqtë e Islamit midis çifutëve dhe përkrahësve të tyre janë të brengosur dhe nuk ndalen kurrë së vendosuri atë në qendër të vëmendjes, duke i ngritur kurthe e duke e qëlluar me shigjetat e tyre. Për më tepër, është e çuditshme se disa nga njerëzit të cilët e flasin gjuhën tonë i pasojnë ata, i përhapin idetë e tyre, i realizojnë qëllimet e tyre dhe zhvillojnë luftë intelektuale dhe kulturore kundër motrave tona muslimane, të cilat janë pasqyra jonë, përmes sloganeve tërheqëse e mashtruese dhe artikujve joshës kudo.

Si rrjedhim, ata me gënjeshtra dhe mashtrime thërrasin për lirinë e femrës dhe kërkojnë (nxisin) që ajo të punojë, ta lërë shtëpinë e saj. Ata përhapin thashetheme për gruan muslimane duke thënë: “… shoqëria konservatore muslimane (realisht shoqëria muslimane mund të jetë vetëm konservatore) është ajo gjysma e së cilës nuk bëjnë asgjë, dhe merr frymë vetëm prej njërës mushkëri …, dhe si mund të qëndrojë gruaja muslimane e burgosur brenda katër mureve në shtëpi …”, dhe slogane të tjera mashtruese.
Ata duan liri për gruan, por në të vërtetë ata duan ta lirojnë atë prej karakterit dhe etikës së saj, ta zhveshin atë prej principeve, dinjitetit dhe nderit, dhe ta shpiejnë në mëkate e çoroditje. Ata duan që ajo të bëhet manekine dhe mall tregtie për naivët dhe mendjelehtët.
Kush do të përkujdeset atëherë për mbarëvajtjen e shtëpisë, për lumturinë e familjes, për rritjen dhe edukimin e fëmijëve?
Sa vajza ranë në kurthe dhe sa tragjedi ndodhën pasi e hoqën hixhabin dhe “ujqit” (burrat e ligj) i shfrytëzuan ato. Kjo është rezultat i sufurit dhe përzierjes së tyre me burra në punë, në shkolla, dhe në tregje.
A nuk mjafton si përkujtim gjendja e shoqërive të cilat nuk i praktikuan mësimet e Islamit të cilat ranë në paturpësi, mëkate, dhe humbën vlerat kur ata e neglizhuan dhe e injoruan çështjen e gruas? Si rezultat i kësaj, pjesëtarët e këtyre shoqërive tani thërrasin pandërprerë duke kërkuar kthimin e gruas në kalanë e mbrojtur: shtëpinë e saj.
A ka ndonjë burrë, qoftë edhe me një grimcë nderi e burrërie, që do të ishte i kënaqur ta shohë gruan e tij të bëhet “kullosë” e syve të njerëzve të ligj, dhe “objekt shfrytëzimi”. Gjendja aktuale e disa shoqërive dëshmon se dalja e gruas nga shtëpia e saj është shenjë e shkatërrimit, humbjes, çoroditjes, përhapjes së paturpësisë dhe dëmit në shoqëri.
Për këtë, të gjitha motrat tona muslimane në Lindje dhe në Perëndim të botës islame, i thërras prej kësaj toke të shenjtë dhe të pastër (Mekës) të mbahen fort për Kur’anin dhe Sunnetin e të Dërguarit të Allahut (sal-lallahu alejhi ve sel-lem) me dhëmbët e parë, dhe të ndjekin mësimet dhe edukatën (etikën) e Islamit.

Dhe, organizatat e grave në tërë botën, të ruhen prej marrëzive dhe rezultateve të këqija si shkak i mosbindjes së gruas udhëzimeve të Islamit. Ruajuni prej joshjes nga slloganet dhe reklamat e ndyra që shfaqen kundër karakterit të gruas dhe principeve të saj.

Dhe, njerëzve përgjegjës për kujdesin dhe edukimin e fëmijëve muslimanë, u bëj thirrje t’ia keni dronë Allahut dhe t’i përmbushin detyrat e tyre duke u kujdesur për besimin e tyre në aspektin edukativ dhe etik.

Kufiri i qartë dhe ndarës duhet të vendoset kundër paturpësisë, filmave të këqinj dhe fotografive të njerëzve lakuriq, të cilat e shkatërrojnë nderin dhe virtytet dhe zhvillojnë dejuzsinë (mungesë e nderit dhe burrësisë deri në pikën kur burri nuk kujdeset për moralin e femrave të familjes së tij duke u pajtuar me zinanë e tyre) dhe paturpësinë.

Kujdestarëve të femrave, baballarëve dhe burrave të tyre, ua përkujtoj obligimet që kanë për mbrojtjen dhe mbajtjen e grave në përputhje me atë që e thotë Allahu (kuptimi):
“Burrat janë mbrojtësit dhe mbajtësit e grave, sepse Allahu e ka krijuar njërën palë prej tyre të shquhet mbi tjetrën dhe sepse ata shpenzojnë (për t’i mbajtur ato) nga mjetet e tyre të jetesës. Kështu, gratë e drejta janë të bindura me çiltërsi (ndaj Allahut dhe ndaj burrave të tyre) dhe ruajnë në mungesë të bashkëshortëve të tyre, çfarë Allahu i ka urdhëruar ato të ruajnë (dëlirësinë, ndershmërinë e tyre, pasurinë e bashkëshortëve të tyre, etj.) Sa për ato gra për të cilat ju shihni sjellje të dobët, në fillim i qortoni, (pastaj) mos pranoni të flini me to (dhe më në fund) i rrihni ato (lehtë nëse kjo ndikon tek ato), por në qoftë se ato kthehen përsëri te bindja, atëherë mos kërkoni kundër tyre mjete (përçmuese e mërzitëse). Vërtet Allahu është kurdoherë më i Larti, më i Madhi. (En–Nisa 4:34)

Pra, ata duhet ta kenë frikë Allahun, ta ruajnë veten dhe fëmijët e tyre prej dënimit të Allahut duke i rritur dhe edukuar ata sipas mësimeve të Islamit, dhe duhet t’u tërhiqet vërejtja të mos jenë të humbur dhe të pakujdesshëm në këtë çështje. I thërras të jenë burra të ndershëm ndaj grave të tyre me qëllim që të ruajnë nderin dhe të mbrojnë gratë që i kanë mahrem (të afërta), si dhe të ruajnë vlerat, principet dhe karakteret e tyre.

Prandaj, o njerëz të mençur, merrni mësim, jeni të vetëdijshëm dhe mos u mashtroni, se i suksesshëm është ai i cili merr mësim prej gabimeve të të tjerëve, dhe e din që Ummeti arriti në këtë gjendje të mjerë vetëm pasi ka qenë i goditur në sistemin e tij të jetës dhe kur është neglizhuar arsimimi dhe edukimi adekuat i grave.
Dhe, përkujto thënien e më të besuarit – pejgamberit (sal-lallahu alejhi ve sel-lem) : “Nuk kam lënë pas meje fitne më të dëmshme për burrin sesa gruaja (kur ato devijojnë prej udhëzimeve të Islamit)”. (Buhariu dhe Muslimi).
Sa   uj ka ne det sa gur ak ne tok sa shum te dua por jemi vetem shok
kurr mos u dashuroni veq shiko edhe ngoni
dashuria esht vrasje pa krism
dashuria e papjekur thot te dua sepse me nevoitesh;;;edashuria epajekur thot'' me novoitesh sepse te dua
nuk ju kerkova une qe   te me lindeni per at tash em lini te jetoj si dua
Thënje
Shoqëria
kur puthjen etende provova ndjeja sikur fluturoja hapa syt mos po endrroj por syt etu perseri ishikova,aty syte shkruar qe zemren time ekishin tranuar
nese nuk me thirr tu thaft ajo dor diten efejese   te raft ni meter bor ne diten emartese   tu nat rryma 24 or [[[[[[[[[[[[[aka ma keq hehehhe
ne shekullin20 njerzit vdesin nga uria ene shekullin21 njerzit vdesin nga dshuria
put your HTML here
nje dit dota kuptosh te verteten
nje engjull nje nat me pyeti qak deshiron te bej per ty?ithash ruaje ket njeri   se edua sa sut emi
Gjëra interesante..!!!
My Pages
Enter your text here...
bukuria per nje here,dituria per gjith here
nje engjell qe edua ne mergim ka shkuar zemren ja kam falur kurr se kam harruar .per ty   shkrova e lorova   eket poezi per ty eshkrova
dona+xafa
nje nat me pyeti nje engjull   qka deshiron te bej per ty?ithash ruaje ket njeri se edua sa syt emi
te mendoj per ty esht leht,te vuaj   per ty nuk esht edrejt,te qaj esht mekat.te jetoj me ty esht fat
C'eshte jeta ?
E mira dhe e keqja !
Dashuria dhe mirsia !
Gezimi dhe hidherimi !
Bukuria dhe shemtira !
Genjeshtra dhe sinqeriteti !
Per ket ta di per nder ,
qe me edukove ne kete fryme...!

Kerkoj...kerkoj...por nuk te gjej .
Me dore s'mund te te prek dot .
Zerin me s'mund ta degjoj .
Buzeqeshjen tende se shoh me dot .
Sepse ne boten time...
Ti me nuk jeton...! Jam çveshur nga të gjitha
Bile edhe nga jeta ime,
Kam hequr te gjitha brengat që kisha
Tani jetoj veç me vetmin time!

Kam hequr nga trupi dhe një pjesë zemre
E kam shkelur me këmb si hiçgjë,
E çfarë më duhet zemra në trupin e vdekur
Kur askush s’më don, madje as ti!?

E hoqa edhe një pjesë të trurit nga koka
Atë pjesën që mbante në mend kënaqsin,
E lash atë pjesën e mykur të tij
Që ruan me shumë xhelozi, vetmin!

Buzët i dogja me flakën e vuajtjes
Që të mos puthin më kurrë, i dënova,
Meqë digjet pjesa e mbetur e zemrës
Meqë edhe unë tani u shkatërrova!?

Gjithëçka u tret sikur kurrë s’ka qenë
Vetëm ngjyrë e zezë e vujtjes mbeti,
Ikën ditët e lumturis sime
Dhe jeta ime bashk me to treti! Harro cdo gje qe te thashe
harro edheh fjalen te dua.
Per mua o djal me mos mendo
un nuk isha per ty, as ti per mua.
Harro zerin tim qe te thirra,
harro edhe ndjenjat bashk me te
Per mua me ti nuk eksiston
pra te lutem harro cdo gje
Harro Dashurin qe ne patem
harro edhe premtimet qe ne kemi premtuar
bashk me te harro ednerrat qe ne kemi enderruar
te lutem harro qe ne ishim te dashuruar Te desha me shum se jeten time
Te besova me shum se zemres time
Te dashurova si asnje njeri
Te enderrova princ per mua ishe TI
UN çdo gje te dhashe por ti sme dhe lumturin
Pasataj te urreva si armikun tim
te harrova ste mbajta ne kujtim
Nga ti u largova sepse ti nuk ishe ti
Veten veten paskam mashtruar qe ty ta dhashe dashurin... Mos me pyet si jetoj
kur me ke lene vete
mos kerko falja nga zemra
qe nje here e vret
mos trokit me n?deren time
se ajo eshte mbyll
se ne zemren qe e theve
kurr ske per te hyre
Mos me pyet per ato letra
qe dikur mi shkrove
mos loto per fatin tone
kurr njeher m?harrove
mos trokit me n?deren time
se ajo eshte mbyll
se ne zemren qe e theve
kurr ske per ty hyre:( :( :( :( E lashe vendlindjen time,
larg saj emigrova.
Zemra qe mbushur plot kujtime,
qe kurre nuk i harrova.

Rruget me kalldrem,
ambientin plot hijeshi.
sheqet qe atje kam lene,
c'do dite ne mendje me rrine.

Tani jam ne shtet te huaj,
ndaj merzitem shume!
E ndjej mungesen tuaj,
edhe kur jam ne gjume.

Me ju shoqe qe u njoha.
qe kur isha ende femi.
Me ju qe une krijova,
me te miren shoqeri.

Shpesh, me kujtohen ditet,
kur sebashku qendronim.
Po ashtu edhe netet,
qe pa gjume i kalonim.

Sa vende te bukura,
me ju kam vizituar?!
Sa festa e ditelindje,
me ju i kam festuar?!

Te gjitha keto kujtime,
i ruaj me shume mall.
Ndaj nuk do t'i harroj,
sa kohe qe te jem gjalle.

Porsi zogu qe shtegton,
e s'e harron folene e vet.
Ashtu edhe zemra ime j'u kujton,
e s'do t'ju harroj perjet.

Besomeni o shoqe
se nje dite do te kthehem.
Ne krahet e shoqerise tuaj,
perseri me deshire do te prehem.

Kur mendoj diten e kthimit,
zemra sa nuk me pelcet.
Ndaj papushim i lutem Zotit,
qe kete dite, ta beje realitet.

Por edhe ne qofte se nuk kthehem,
j'u lutem o shoqe, me besoni!
Pergjegjes per kete, do te jete fati,
i cili larg jush me hodhi!!!... Jam nje vajz Shqipetare,
qe po jetoj, ketu ne mergim.
Ne zemer kam shume mall,
dhe teper pikellim!

Ndjej mall per prinderit,
per te afermit dheshoqet shoket e mi.
Po me mungojne pa mase,
ketu larg, ku ndodhem tani!

Per vite te tera me radhe,
ne vetmi po jetoj.
Ne zemer jam teper e vrare,
e jeten nuk po e shijoj!

Sa here dua te gezoj,
e qetesoj shpirtin me ngushullime.
Por prape ai fluturon,
atje per ne vendlindjen time.

Atje, ne ate te vogel shtepi,
ku kalova femijerine.
Atje ku kurre, nuk pata rastin,
te perjetoja njehere rehatim


E dija qe vetmia egzistonte,
e qe ishte pjese e jetes.
Por s'e dija qe po te te kaplonte,
t'i shtonte plaget e zemres!

Tani qe me te po jetoj,
me detyron te vuaj gjate!
Ndjenjat dhe enderrat po m'i copeton,
pameshire, dite e nate!

Ndaj perjete qofsh e mallkuar
ti vetmi qe zemra vret!
Djemt e ri, i ke larguar,
neper rruget e mergimit te errte!

C'do mergimtar e ka provuar,
sa vuan shpirti ne kurbet!
Ku kurre, nuk eshte gezuar,
me njerez te huaj perreth!

Mallkuar qofte edhe kjo jete,
qe po kaloj ne mergim!
Mallkuar qofsh edhe ti vetmi,
qe me vrave shpirtin tim!!!... Ka Nje Koh Qe Ke Ndrryshuar
Qka Ka Ndodhur Me Ty Nuk E Di,
Sje Ai Qe Kam Dashuruar,
Tani Sillesh Si Tjeter Njeri,
Her Humbesh, E Her Lajmrohesh,
Si Me Par Un Me Nuk Te Takoj,
Nese Do Qe Te Largohesh,
Veq Vazhdo Se Edhe Pa Ty Jetoj!!!

-------------------------------------------------------------------------------- Jam Ajo Qe Jam
DOt Vazhdoj Stilin Tim Un NUk E Ndrroj
Dije Mire Smundem Te Pranoj
Shoqerin Un Per Ty nuk Largoj
Ik Ti Pergjitmon´Me Ler Te Lir T'jetoj
Mos Kujto Se Rinin E Jap Per Ty
Kesaj Me Si Thuhet Dashuri
Ndarja Jon Ma E Mir Eshte Per Te Dy
Por Kurr Mos U Ktheh Perseri Te deshiroj cdo te mir ne jeten tende,
lexoj keto vargjet e mija me vemendje,
mos ri i vetmuar si nje kohe qe risha un,
se koha po kalon si Endrat ne gjum.

Tash gabimin tend qe ke be,e ke kuptuar,
pa as nje shkak dhe pa as nje arsyje,
mua me tradhtove dhe nga une je larguar,
pasi te genjej ty ajo tjetra,don te une me u kthyje.

Me vjen keq por ndjenja per ty me nuk kam,
jam e lumtur qe me ty me bashk nuk jam,
se jeta ime me ty ka qen shum e veshtir,
tash me vjen mir qe nga ty jam e lir.

Me vjen keq qe ti them keto Fjal dhe te verteten,
por ne ate koh me ty,ti ma shkatrove jeten,
tash po te lutem mos u kthe me shiku mbrapa,
por vazhdo jeten tende dhe shiko para Ju faleminderit per kohen tuaj
qe per keto shkrime i keni shpenzuar
ju tegjithe jeni te mire
dhe jam e lumtur pran jush.
Vertet fjalet i kam te castit
me plot zemer po kam rradhis
per shoqerin me dashuri
jam dhe une si ju tegjithe.
Antar te ketij forumi
une ju pershendes
ky forum qe na mbledh
na bashkon me gjuha tone
Opinione dhe mendime
komplimente dhe sugjerime
gjuha jone ne na bashkon
ne kete forum shqiptar.
Te shperndar neper bote
por si zogjte ne shtegtim
gjuha shqipe ne na bashkon
pa kufij dhe politik. Ju faleminderit per kohen tuaj
qe per keto shkrime i keni shpenzuar
ju tegjithe jeni te mire
dhe jam e lumtur pran jush.
Vertet fjalet i kam te castit
me plot zemer po kam rradhis
per shoqerin me dashuri
jam dhe une si ju tegjithe.
Antar te ketij forumi
une ju pershendes
ky forum qe na mbledh
na bashkon me gjuha tone
Opinione dhe mendime
komplimente dhe sugjerime
gjuha jone ne na bashkon
ne kete forum shqiptar.
Te shperndar neper bote
por si zogjte ne shtegtim
gjuha shqipe ne na bashkon
pa kufij dhe politik. Ju faleminderit per kohen tuaj
qe per keto shkrime i keni shpenzuar
ju tegjithe jeni te mire
dhe jam e lumtur pran jush.
Vertet fjalet i kam te castit
me plot zemer po kam rradhis
per shoqerin me dashuri
jam dhe une si ju tegjithe.
Antar te ketij forumi
une ju pershendes
ky forum qe na mbledh
na bashkon me gjuha tone
Opinione dhe mendime
komplimente dhe sugjerime
gjuha jone ne na bashkon
ne kete forum shqiptar.
Te shperndar neper bote
por si zogjte ne shtegtim
gjuha shqipe ne na bashkon
pa kufij dhe politik. Evetmuar rri
ne zemer ty te mbaj
zemra me thot mos u merzit
se tek ty do kthehet prape.


Syte vazhdojne te qajne
shpirti renkon
mendja me shkon verdalle,
dhe as vete spo e kuptoj.

Oh zot perse kaq vuajtje per mua
perse ky mallkim te lutem ma thuaj
qe te qesohet sado pak ky shpirti im.

N.q.se ti me ke mashtruar
me thuaj qe te mos rroj
me ne kete bote qe s eshte per mua.

Ah ......i dashur sa shume te dua
kthehu te lutem beje kete per mua..... jo me sdo te dua
jo me zdua te qaj
as ne zemren time
kurr mo nuk do te mbaj

mos me thirr me ne emer
mos me thirr ne pseodonim
se pergjigje mo nuk te jap
deri ne shkaterrim

mos ma bej mua obobo
mos ma bej me as o lele
se me afer teje
kurr nuk do te jem

te hidhem ne lume
ska uje te mjaftuar
te helmoj zemren
skam fort per ta helmuar

i drejtohem detitit
uje te me jap nje cik
por ai me pergjigjet
jo se eshte shume i kripet

i drejtohem djalit
te cilin e dua
etjen dua ta shuaj
nen buzet e tua vuajtjen per ty
ndoshta do ta ndal
po per tradhetin qe me bere
kurr nuk do ta fal

nese me tradhetove
ke tradhetu veten
se tani i vetmuar
do ta kalosh jeten

sdi cte them tjeter
te uroj rrug te mbare
se kurr me me mua
ske per ty pare

perse keshtu o zot
nuk pate pak meshir
me le vetem
ne castin me te veshtir

te ndezi nje cigare
jo se nuk e pi
te te therras ne emer
jo jo se nuk ka me kuptim

te derdh per ty lot
jo se nuk i meriton
se ne zemren e floreshes
ti me nuk egziston

jo nuk ka me falje
jo nuk ka me pendil
jo nuk ka me vuajtje
nuk ka me as kthim

vuajtjet do ti ndal
plaget do ti sheroj
zemren time te vetme
jo me zdua ta lendoj

iku edhe hena
iken edhe ret
ik dhe ti tradhtar
me ler mua te qet Nese ti do te me gjesh
me kerko atje
te braktisur te mjere
mes qiellit me re

Nese rruges se gjate
do te ndeshesh nje shpirt te vrare
mos e shif me sy te shtrembert
por i thuaj dy fjale

I thuaj nese te mban mend
e nese vuan per ty
pyete dhe per zemren
qe dashuroi dy syte blu

E nese ajo duket e ftohte
e syte s'kane me shkelqim
e ke fajin ti
qe u talle me dashurine Kur un te vdes
ti lot mos lesho
por eja tek varri
me thuaj se me do

Eja ti tek varri
kur un te kem vdekur
por jo, jo, nuk dua
te vish i merzitur

Te vish si perhere
si ne takimin tone
te vish duke qeshur
ashtu me gezon

Te vish si dikur
me lule ne dore
por kete here lulet
i dua kurore

S'kam fuqi ti mbaj
lulet si dikur
dora me eshte tretur
buzet me jan nxire

Prandaj un kuroren
do ta mbaj mbi floke
qe sa here te vish
te me ledhatosh

Edhe po nuk erdhe
kurora me gezon
do ta mbaj ne diell
ne shi e ne bore

Por kur un te tretem
ne qiell te shkoj
do te jem per ty
kurora me e ngrohte

Prandaj eja shpejt
dhe me perqafo
se dhe keshtu e vdekur
prap per ty mendoj. Perse prap prej meje
ti diqka kerkon
ende se harrove
ter dashurin ton

Perse tani prap
po me flet me goj
kur e di se dashuria
s mund te behet loje

Ne telefon pse me thrret
kur nuk te pergjigjem
pse don te me takosh
per ty me nuk digjem

Pse prap me shikon
me endje e dashuri
kur ke vdek per mua
e kam vdek per ty

Pse prap don te me thuash
sa e bukur jam
kur tani pran meje
nje tjeter e kam Nuk po te shkruaj për të thën të dua shum, jo as per te thën se për ty derdhi lot ne keto momente .
Ajo qe sod po me shtyen te shkruaj ësht malli që kam për ty .
Vërtet ne keto momente po ndjej mall , mallin e rrespektoj , rrespekti për ty ësht e vetmja ndjenje që më ka mbetur dhe nuk po dua ta zhduk, sepse malli ne keto momente vertet nuk po me le të qet.
Sod më erdhën në mendje ato kujtime që dikur ikam varrosur thell në mendjen time , ato miljona ëndrra qe vertet kan filluar të tretën eshtrat e tyre.
Por sod malli që më ban të shkruaj më shtyen që të bashkoj edhe një herë eshtrat e tyre , për të kujtuar ty si një mik të vjetër që kurr nuk arrita te ta hapi zemeren nese pyet se ku ndodhem
do te thone se kam vdekur
nese pyet per varrin time
do te thone se gjindet ne fund te detit
nese pyet per trupin tim
do te thone se eshte mykur
nese pyet per shpirtin tim
do te thone se i pushoj
ne thellesin e tokes
nese pyet per syt e mi
do te thone se nga lotet u verbua Nuk ka me drit u be erresir
Ike nga une u tregove qe je i pa meshire
Q'kuptim kishin lotet e tu qe qajne si femi
Apo mashtrimin e quajte Dashuri...

Me ka plakur koha per ty tuj mendu
Me ka plakur jeta ty duke te kujtu
Me kan plakur diten duke i numeru dua te vdes te mos jetoj me asnje minut
se ate qe ma do zemra me nuk do ta kem kurr
pse o zot keshtu me denove athua q faj kam une
me diten e sotit shpresat i kam humb
dua te vdesssssssssssssss sdua te jetoj me kurrrrrrrrrrrrrr

-------------------------------------------------------------------------------- Kush mundohet te na ndan
kush ne zemer mundohet te me vran
kush don te me len ne vetmi
ter jeten te mbaj zi.

Kush mundohet te me vran ne zemer
qoft mashkull apo femer
perjet qoft i/e mallkuar
zemren qe ma ka lenduar Nje zemer vajze, ish plot dashuri
gjith kete dashuri e tregonte ne sy
sa keq , qe keta sy kurre nuk u pane
dhe gjith kjo dashuri , ended si e vrar.

Nje lot i nje vajze, kish filluar rrugetimin
spo e kuptoja , ku e kish mbarimin
as qe se kuptova pse vall ky lot lotoi
djalin qe ajo deshi, kurre se tradhtoi

Si dy gjysma hene, buzet leshojne zjarr
por djali i kesaj zemre as qe nuk i ndien
nje zemer e vogel, ne vetmi troket
por djali i kesaj zemre kurre prane nuk u gjend.

Nje buzeqeshje e nje vajze, mbeti e ngrir
kenga qe ajo kendoi, diku po gjemon
jeta ish nje lufte, prove dhe mundim
endrra ishte enderr, dhe jeta shpetim. Të pashë në krahët e mi,
Ashtu të qeshur e të gëzuar.
Ti më falje dashuri.
Unë rrija si e hutuar.
Po të shihja ty përballë.
Dhe mendoja: A ishe ti?
Ti më pyete: "Përse vallë,
S'ke për mua dashuri?"
Të kam dashur me gjithë zemër.
Por ti mua nuk ma vare.
S'ishe tjetër veç një djal
Që mendoje luks e pare.
Dhashë e mora, u mundova,
Të fitoja dashurinë.
Por asgjë nga ty s'fitova.
Veç zhgënjimin dhe mërzinë.
Pak si trëmbur u zgjua..
i fola cke i dashur qe me zgjove
per te te then se sa shume te dua
me dashurin tende une u shkaterrova mor djal
prandaj te lutem me harro mua Mos qani kur te degjoni
per vdekjen time
se zoti me denoj
Mos qaj ti moj nene
qe me qumshtin ten me rite
se une zdua te jetoj.
Mos qaj dhe ti tredhtar
qe me versulesh si bisha
se ma more dhe kete
pak koh qe kisha Gjithçka ka kuptimin e vet , edhe vete jeta. Isha e lumtur qe te kisha prane. Jo nuk i kuptoj njerzit si mund te jen aq te pa ndjenj?
Pse lendojn zemra ?
Pse lendojn shpirta ?
Ku mbeti mirsia ?- apo kjo fjale u mbyle ne prangat e se keqes, tradhetise. Ende te dua, ende ndjeje aromen e trupit e te shpirtit tend qe me deh pafundesisht. Ti ishe dhe mbete kuptimi i jetes sime qe e mbuloj erresira e tmerrshme. Mjegull e dendur erresira ra mbi shpirtin tim te dashuruar marrezisht dhe mbi zemren tende te çilter.
Erresir, dhembje, vuajtje!
Ah sikur ta kuptoja pse me varrose te gjalle? Sikur vetem per nje çast te vetem ta ndjej zjarrin e dashuris qe digjet ne mua. Sikur te mi shihje lotet ne fytyr, ta ndjeshe dhembjen qe po ma vran shpirtin nga ikja e jote. Po ta ndjej ate dhembje do ta kuptoje sa i rende qe lendimi qe ma shkaktove ti qe te desha me shume se vetveten. Keshtu nuk shperblehet njeriu i zemres ,keshtu nuk shperblehet dashuria sepse tradhetia e dashuris se madhe mund te te vras nje dite. Mbaje mend do jem me ty kudo qe te jeshe, pergjithmon, sepse vetem nje her ne jet kame dashuruar nga çilteria dhe thellesia e shpirtit dhe ti ishe ajo dashuri e madhe imja qe do me percjelle ne varr. A do te mundesh te jetosh i lumtur, valle, kur je i vetedijshem se vrave nje zemer te plagosur koh me pare si munde te ma beshe se paku mua kete qe me se pakti e kame merituar.Dije se vrave nje zemer qe shume shume te dashuroi Nuk i friksohem vdekjes
As nates se varrit nuk i druaj dot
Nuk i perkulem dheut qe mbi mua do palohet
As kenges mortore qe pa orkester do te kendohet.

Ne porten e tej jetes at nat kur do kem shkuar
Prangat e mendjes munde te me jen trazuar
Por nuk do lejoj hutija as frika te me kurthuroj
Prap fjalen te dua do ta shqiptoj..

Do te hjek gozhdat nga gjuha qe ne ket jet mi ngulen
Pa ndermjetsim te magjistarve dhe shpirtrave fantazma
Me gjakun e holluar qe mbi shkopijt magjik do te derdhet
Gjuha e ime fjalen te dua tani lirshem do ta shqiptoj.

Gjuha e ime dikur prej mishi e gjaku
Fjalen dashuri e shqiptonte pa lajka
Ashtu siq shqiptoi synimet e meketareve
Pasi qe i zhveshi dhe i zbuloi deri ne palc.

Nuk I friksohem vdekjes
Edhe per ne ferr nese me eshte gjykuar
As labirinteve te tej jetes nuk I druaj dot
Se ndoshta atje do te shijoj qfar nuk shijova ne ket bot.... Ne kilometrat pafund minutash, qe zgjasin heshtjen pa mbarim,

kujtimi yt me vjen i dashur, me dhemb ky kujtim

S'di mendja si frenon doren, qe receptorin ngre

dhe zemer e plagosur akull behet, e ngrin te qaren pa ze

Se ti nuk ishe qe kur erdhe, qe shkruar qe pa nisur

te ndezesh zjarr,te copetosh,pastaj te tretesh, te ikesh

Po tani me thuaj kush, kush lotet do ti thaje?

tik-takun e shpejtuar, zemres kush tja ndale?

Kalores nate vjedhacak ,ti fitimtar do jesh

dhe bashke me ndjenjen me te bukur ,larg meje do jesh Kur malli te te kete marre
Dhe une te mos jeme aty
Mbylli syte dhe me thirr
Dhe une do te vije aty
Kur buzet te jene thare
Dhe puthja te mungon
Hape dritaren dhe lutju henes
Se putjen time ajo ta dergon
Kur ti te ndihesh ne vetmi
Dhe zemra po te qane
Zhyty ne kujtime
Dhe mua do te me kesh prane
Kur ti te me duash
Dhe prane te mos me kesh
Hape dritaren dhe fluturo
Se une do te jem mes resh Sa shume endrra kam enderruar,
sa shume vargje kam shkruar,
sa shume nete kam ndenjur pa fjetur fare,
sa shume here kam pasur halle!
Sa shume qytete kam shtegetuar,
ne sa shume rruge kam vrapuar,
sa shume here jam deshperuar,
aq edhe me shume jam gezuar!
Dhe sot vazhdoj te enderroj,
kohes ec dhe mes horizontesh vrapoj
dhe se di as vete se ku po shkoj
por kam nje ide se ku ndaloj!
Atje ku jane endrrat e mia
atje ku shpirti zen qetesi dhe lumturi,
dhe s'mund ta krahasoj me asgje ne bote,
ndjenjen qe kam une sot!
Atje tek dal ne kete nate
dhe s've re kohen
se koha eshte cka e bejme ne,
koha eshte nje iluzion ne kete dite te re...
Tek hutohem a mbase enderroj,
nje shkelqim te mrekullueshem une fantazoj,
ah ai shkelqimi jot
qe edhe natyres pranverora t'ia kishe marre si me hile!
Te dua me shume se oqeanet me uje ne thellesi
se atje do notoj nje dite mbase kush e di!
Te dua sa thua ti, e gjen, a e di?
Te dua me shume se cdo enderr qe me realizove ti!
Te dua se ti je i vetmi per mua ,
te dua shpirt dhe une jam tek ti jetime...
ne rrugen me bore nga pak tek ec
une i vetm dukem por me plot shprese...
Ne zemer nje shkendije qe vetetin si muzgu i nje dite me shi,
ne tru sa shume mendime ca prej Zoti e ca prej Djalli!
Ne trup me debules ti dhe askush tjeter
ne shpirt me shume se perhere ti dashure e vetme!
Ti i morre sonte endrrat e mia
i hodhe andej nga e ka shtepine dashuria,
i solle tek une si me porosi,
ti je endrra me e bukur e jetes time
shpirti im Shko se dikush tjeter po te pret
Shko se nje zemer tjeter te therret
Shko e me le vetem te vuaj ...
Shko sepse Zoti keshtu e paska shkruar
Shko e me le vetem te qaj
Shko sepse ti nuk ke faj ...
Shko e buzeqeshi dikuj tjeter
Une do te rri ketu te digjem e te tretem
Shko se e till eshte kjo bote
Shko e mos derdh asnje lot...
Shko e prape me duaj
Shko por lamtumire mos me thuaj Lamtumirë për herë të fundit
Kthe kokën edhe njëherë
Më kurrë s'do të takohemi
As në vjesht e as në pranverë
Lamtumirë kur t'më thuash
Dorën fort shtrëngoma ti
Mos harro t'më vërshtrosh
Edhe njëherë drejt në sy...
Lamtumirës po i afrohet
Qasti i fundit i së vërtetës
Kisha dashur në atë moment
T'i them lamtumirë edhe jetës
Kurrë se kam menduar
Këtë çast të rëndë e tragjik
Kurrë s'do të kisha besuar
Se ty të kam vërtet armik
Pasi që nuk më dashurove
Përse më plagose
Me shigjetat e dashurisë
Përse ma more gëzimin
Përse m'i ndalove
Ëndrrat e rinis
Askush në këtë botë
Mos përfitoft
Kesi fati të zi
Ndërsa ti u përvlofsh
Me tjetren dashuri
Nuk do të ketë më fjalë
Që shpirtin tim
Të ma ngushlloj
Më mirë tashë të vdes
Se sa akoma
Të jetoj.! E heshtur në cepin e dhomës,
me një bllokë të vogël në duar,
qëndroj e ndrojtur pa fjalë,
kjo zemra ime e lënduar...!

Dhe bllokun e hapë më ngadalë,
diçka kërkoj pakuptim,
më duket se ti je aty
dhe unë të flas shpirti im... !

Por ti papritur më zhdukesh
dhe as përgjigje nuk më kthen,
dhe unë kaloj faqen tjetër
ndoshta aty do të të gjejë!

Aty lexoj dy fjalë...
dhe lotët dot si mbledh,
të them TË DUA shumë,
të them ktheu dhe njeher

Dikur aty diçka
më kishe shkruar ti,
tani unë bashkë me dhembjen
e mbaj thellë në gji!

E mbaj aq pranë me zemrën
shtrënguar thellë në shpirtë,
se ty dua të të kthej
në jetën time serisht

Se ti ike pa folur me mua
dhe fjalën e fundit nuk ma the, pse s'e di,
ti veç ma shkruajte “TË DUA”
dhe ike u largove përgjithnji!

Përse nuk durove derisa të vija
që puthjen time ta merrje,
të ta thosha atë që kurrë nuk ta thashë,


Përse jo nuk prite
të të shihja edhe njëherë,
kur më dhembje më buzëqeshe,
më kujtove atë pranverë?!

Përse kjo jetë është kaq e padrejtë,
ty të largoi kaq larg nga unë,
përse nuk na bashkonë përsëri,
të na bëj të gëzuar?!



Të lutem më ndihmo të vijë edhe unë atje ku je dhe ti
mos më lerë të vuaj ç'do ditë e natë,
se kam një kohë të gjatë që pres
në krahët e tu të jam prapë !

Nuk mundem nga kjo jetë të ngre kokën,
e vetmuar pa ty në ç'do anë,
nuk mundem jo më të dashuroj,
jo, më zemër për dashuri nuk kam.

Të lutem më dërgo një shenjë,
një ëndërr, një lule më dërgo,
nga ato që unë t'i sillja pranë
dhe ti me thoshe mos më lëndo!


Ç'do ëndërr të thërras më merr,
në shpirtin tënd më shtrëngo,
dua të jam edhe unë atu
në krahët e tu të fluturoj!

Kur pranë teje qëndroj e heshtur
dhe dridhem kur më prek ngadalë,
mendoj se mbrenda teje ka diçka
dhe ti më thua me zemër, e jo me fjalë!

Diçka që më bën të ndihem si engjull
dhe hap krahët drejtë teje fluturoj,
ti më shtrëngon aq fortë pranë vetës
dhe ngadalë pëshpëris “Të Dashuroj”

Zot të lutem kthema përsëri atë që dikur ma more,
mos më le të vuaj kaq shumë për të,
se më s'po mund të duroj dot,
e pamundur ta harroj,
kur sytë e mi për atë pikojnë vetëm lotë,
kthema të lutëm sepse e dua pergjithmonë

O Zot a më dëgjon vallë,
ktheje edhe njëherë ate njeri
a më sheh mua , a e sheh zemrën time te vrar
o Zot ma kthe vetëm edhe njëherë atë shpirtë
nga ajo ditë që e more dhe më le pa të,
unë mbeta përjetë si një lotë i dashurisë...?!!! Nuk të dua më, o jetë,
as nuk dua në ty të rrojë,
ngase je e pavërtetë,
e përse në ty të jetoj?

Tani se dua as dritën e diellit,
se dua më as dashurinë!
edhe nëse jetoj në zjarr të tmerrit,
më me ty s'dua të rri.

Mos vajtoni as ju oj qyqe të mjera,
se s'dua t'ju dëgjoj as zërin më,
se lumturinë më mori era,
e në këtë jetë më askund vend nuk zë.

Po bëjë lutje, e pse o Zot s'më dëgjon,
po e thërras vdekjen, e nuk po vjen?
E çfa tjeter gje tani nga unë kërkon,
kur e gjithë rininë më shkatërron?!

Mjaft o jetë më mundove,
s'më le vend askund në këtë botë,
mjaft dhembje më shkaktove,
e dhembjen time e dëshmojnë këta lotë.

O, mos ago as ti o dritë,
se më shumë më pëlqen nata,
errësirën tani jam duke e pritë,
ngase kurrë lumturi në këtë jetë nuk pata.

Ah sikur ta dije, se sa të urrej,
t'ma merrje shpirtin këtu tek shkruaj,
që ti s'më do mua, unë e vërej,
e përse më lë që të vuaj?

Ka kohë që po të kërkoj,
e askund nuk po të gjej,
në çdo vend po gjurmoj,
Vallë Ku je mshef
Po Tek unë nuk pate mëshirë,
që në këtë moshë ta urrej jetën,
të vdes ndoshta është më mirë,
nga ky tmerr ta shpëtojë vehtën.

Mos ke mëshirë për mua,
eja e më shpëto,
se jetën më se dua,
të lutem, mos më ler me te jetoj
Më shpëto nga këto vuajtje,
nga këto lot, nga ky pikëllim,
ah, moj mendje çfarë nuk bluajte,
në këto ditë, që po ngdhinë.

Ka filluar të bëhet ditë,
ah, moj natë ti mos kalo,
eja vdekje, se jam duke të të pritë,
mos kështu, mos më ler te jetoj

Mjaft më tradhëtove mbi këtë dhe,
mjaft më le duke të pritur,
jo, për mua s'ka ditë të re,
se drita ime tani është fikur.

Po të kërkoj në dritë të qiriut dhe në mesin e humnerës,
të lutem, eja e mos më tradhëto,
eja e merre këtë shpirt të fatëzezës,
e nga këto vuajtje më largo.

Unë jam një e mjerë,
në këtë botë jam pa dashuri,
e pa fat unë paskam qene
që t'mos njoh unë kurrë lumturi.

Nuk dua më të pres,
nuk dua më të jetoj,
por dua që të vdes,
se të nesërmes nuk i besoj.

Të prita dje, të prita dhe sot,
do të pres ndoshta me vajë e lotë,
por kur vdekja më afrohet,
atëherë ndoshta do të pendohem
Oh, të lutem më trego se ku je,
se nga malli do të verbohem,
të lutem eja, se të pres,
se zemra e shpirti do t'më shkatërrohen

Por ja, jeta me zhgënjeu,
na largoi të dy, të dy
zemrat na i theu, dhe s'dua që kësaj jetë t'i thojnë,
kur njëri larg tjetrit po jetojmë.

Në atë çast unë ndihmë kërkova,
para Zotit u gjunjëzova,
O, Zot! Në zemër një plagë të rëndë e kam,
edhe në këtë jetë e mallkuar jam.

Në shpirtin tim, fle zemra jote,
dhe tani jetoj vetëm me shpresë,
kjo dritë s'më lë vend askund,
prandaj më mirë është që të vdes.

Me lotë filloj të shkruaj,
me shpirt po digjem, e me zemër vuaj,
përse kjo jetë më tradhëtoi,
e përse tani të jetoj?

Vua Rozafa
nese me merr malli amundem met thirr te dalim te dy si shok et mir,nuk do te kapim temen se qafr ishim ne por doteme tregosh per jeten tende te re
zemra   enjeriut ak kufi ne dashuri am jo edhe en urrejtje
Aty ku besojmë !
put your HTML here
therra me syrin ehuaj nuk te dhemb
askujt nuk i intereson nese je imerzitur prandaj behu ilumtur













powered by WWW.LABI-EX.TK
ne shqiptaret ekemi tradit ta duam njeriun me shpirt jemi gjeloza por kemi te drejt kemi dashuri te sinqert...
sedi pse jeta esht diqka qe sod ike syt te qelur nestar te mbyllur
Enter your text here...


mos thuja se di te duaj ,se radh jan ata qe din te duan
tetë Kurani është
shpallje e Zotit të botëve.”
(Esh-Shu’ara 192)



PER LEXUESIN


Gjatë 140 viteve të fundit, Darvinizmi, i cili mohon faktin e krijimit e, si rrjedhojë, edhe vetë ekzistencën e Zotit, ka bërë që shumë njerëz të largohen nga besimi i tyre dhe të bien në kthetrat e dyshimit. Ndaj, duke provuar se kjo teori nuk është gjë tjetër veç një mashtrim, ne kryejmë një detyrë shumë të rëndësishme që është e lidhur ngushtë me fenë. S’ka dyshim, se ky është një shërbim i rëndësishëm që duhet t’u ofrohet të gjithëve.
Një pikë që duhet theksuar ka të bëjë me përmbajtjen e librit. Në të gjithë librat e autorit, temat që kanë lidhje me besimin trajtohen në dritën e ajeteve kuranore dhe njerëzit ftohen që të mësojnë fjalët e Zotit dhe të jetojnë bashkë me to. Të gjitha temat që kanë lidhje me ajetet kuranore janë shpjeguar në mënyrë të atillë që të mos lënë asnjë shteg për dyshime apo dilema në mendjen e lexuesit. Stili i qartë, i lehtë e i rrjedhshëm mundëson çdo njeri të çfarëdo moshe apo grupi social që të kuptojë me lehtësi librat. Kjo gjë i bën ata shumë tërheqës për t’u lexuar njëherësh, pa e ndërprerë leximin. Edhe ata persona që e mohojnë anën shpirtërore ndikohen pozitivisht nga faktet e përmendura në këto libra dhe nuk mund ta hedhin poshtë vërtetësinë e tyre.
Ky libër, ashtu si dhe të gjithë librat e tjerë të autorit, mund të lexohet individualisht ose në grupe. Leximi i librit në grup është shumë i dobishëm dhe i rëndësishëm, pasi çdo lexues mund t’i përcjellë tjetrit mendimet dhe eksperiencën e tij.
Këta libra janë shkruar vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit, ndaj dhe kontributi i çdokujt për leximin dhe prezantimin e tyre do të ishte një shërbim i madh për fenë e Zotit. Ndaj, ata që duan t’ua transmetojnë fenë të tjerëve, do të gjejnë një mjet tepër efikas në librat e Harun Jahjas.
Në këto libra ju nuk do të gjeni shpjegime që bazohen në burime të dyshimta, apo stil shkrimi që bie ndesh me respektin dhe nderimin që duhet të tregojmë për gjërat e shenjta, apo ide të pabaza që fusin dyshim dhe shkaktojnë devijim në zemër.



RRETH AUTORIT DHE VEPRAVE TË TIJ

Autori, i cili shkruan me pseudonimin HARUN JAHJA, ka lindur në Ankara në vitin 1956. Pasi mbaroi shkollën tetëvjeçare dhe të mesme në Ankara, ai studioi artet në universitetin Mimar Sinan të Stambollit, si dhe filozofi në Universitetin e Stambollit. Që nga viti 1980, autori ka publikuar libra të shumtë në fusha të ndryshme, si ato politike, fetare dhe shkencore. Harun Jahja njihet si një autor që ka shkruar punime tepër të rëndësishme për nxjerrë në shesh mashtrimet e evolucionistëve, pavlefshmërinë e pretendimeve të tyre, si dhe anët e errëta që lidhin Darvinizmin me disa ideologji shkatërrimtare.
Pseudonimi i tij përbëhet nga emrat "Harun" (Aron) dhe Jahja (Gjon), për të përkujtuar këta dy profetë që luftuan kundër mosbesimit. Vula e Profetit, e cila gjendet në kapakun e librave të autorit përmban një kuptim simbolik që ka lidhje me përmbajtjet e tyre. Kjo vulë përfaqëson Kuranin, i cili është libri dhe fjala e fundit e Zotit dhe Profetin, i cili është profeti i fundit. Nën udhëheqjen e Kuranit dhe Sunetit, autori ka për qëllim të hedhë poshtë të gjitha bazat e ideologjive anti-fetare, në mënyrë që të shuhen të gjitha kundërshtimet ndaj fesë.
Të gjitha këto punime të autorit përqendrohen rreth një qëllimi: transmetimi i mesazhit të Kuranit për të gjithë njerëzit, duke i nxitur ata të mendojnë rreth temave të rëndësishme që kanë lidhje me besimin, si ekzistenca e Zotit, njësimi i Tij, bota tjetër etj., dhe shkatërrimi i plotë i themeleve të rrënuara të sistemeve ateiste.
Harun Jahja gëzon një reputacion të madh në një gamë mjaft të gjerë lexuesish që nga India në Amerikë, nga Anglia në Indonezi, nga Polonia në Bosnje, nga Spanja në Brazil. Disa prej librave të tij janë të disponueshëm në Anglisht, Frengjisht, Gjermanisht, Italisht, Portugalisht, Urdu, Arabisht, Shqip, Rusisht, Boshnjakisht dhe Malajo; ata janë mirëpritur nga lexuesit në të gjithë botën.
Të vlerësuar në të gjithë botën, këto punime kanë shërbyer për të ndihmuar shumë njerëz të gjejnë rrugën e besimit apo të arrijnë një kuptim më të thellë të besimit të tyre. Stili i qartë, i lehtë dhe i rrjedhshëm i këtyre librave u jep atyre disa veçori karakteristike që mund të vihen re nga kushdo që i lexon apo i shqyrton ato. Këto punime kanë pasur një ndikim të shpejtë dhe rezultate tepër tëkënaqshme. Është e pamundur për ata persona, që i lexojnë këto libra me kujdes dhe mendojnë rreth tyre seriozisht që të vazhdojnë të mbrojnë filozofinë materialiste, ateizmin apo çfarëdo ideologjie apo filozofie shkatërrimtare. Edhe nëse ata vazhdojnë mbrojtjen, kjo tregon se ata bazohen në sentimentalizmin e tyre, pasi këto libra i hedhin poshtë këto ideologji që nga themelet. Sot është bërë e mundur që të gjitha lëvizjet bashkëkohore jobesimtare të pësojnë një disfatë ideologjike, në saj të koleksionit të librave të shkruar nga Harun Jahja.
S’ka dyshim se këto veçori e kanë origjinën nga urtësia dhe udhëzimi i Kuranit. Autori sigurisht që nuk ndihet krenar për veten e tij; ai synon që të jetë një mjet që ndihmon të tjerët për të gjetur rrugën e drejtë të Zotit. Për më tepër, ai nuk merr asnjë përfitim material nga librat e tij. Edhe ata që përgatisin këto libra nuk marrin asnjë përfitim material. Ata   duan vetëm të fitojnë kënaqësinë e Zotit.
Duke pasur parasysh këto fakte, ata që inkurajojnë njerëzit që të lexojnë këto libra, të cilët hapin sytë e zemrës dhe ndihmojnë të tjerët të bëhen adhurues të devotshëm të Zotit, bëjnë një shërbim të paçmueshëm për fenë.
Nga ana tjetër, do të ishte humbje kohe dhe energjie përhapja e atyre librave që krijojnë konfuzion në mendjet e njerëzve dhe nuk kanë ndonjë ndikim të efektshëm në largimin e dyshimeve dhe dilemave nga zemrat e tyre, siç e ka vërtetuar dhe eksperienca shumëvjeçare. Është më se natyrshme që libra të tillë që janë shkruar më tepër për të theksuar forcën letrare të autorit të tyre, sesa për të fituar kënaqësinë e Zotit, nuk mund të kenë kurrë një efekt pozitiv. Ata që dyshojnë në këtë, mund të shohin se qëllimi i vetëm i librave të Harun Jahjas është triumfi ndaj mosbesimit dhe përhapja e vlerave morale të Kuranit.
Nuk duhet të harrojmë një pikë shumë të rëndësishme: Shkaku kryesor i vazhdimit të problemeve dhe konflikteve që përballojnë muslimanët sot është ndikimi ideologjik i mosbesimit. Të gjitha këto do të marrin fund kur të arrihet disfata ideologjike e mosbesimit dhe të sigurohemi që çdo njeri i njeh mrekullitë e krijimit dhe moralin kuranor, në mënyrë që të gjithë njerëzit të jetojnë me frymën e tyre. Duke marrë në konsideratë gjendjen e botës sot, e cila i çon njerëzit në një humnerë të thellë dhune, korrupsioni dhe konfliktesh, është e qartë që ky shërbim duhet të jetë i diponueshëm sa më shpejt dhe sa më efektivisht që të jetë e mundur. Përndryshe, mund të jetë shumë vonë.
Ne shpresojmë që me Vullnetin e Zotit, librat e Harun Jahjas do të luajnë këtë rol tepër të rëndësishëm në shekullin XXI dhe do të ndihmojnë njerëzit të fitojnë paqen, bekimin, drejtësinë dhe lumturinë e premtuar në Kuran.


PARATHENIE

Katërmbëdhjetë shekuj më pare, Zoti zbriti Kuranin për të udhëzuar njerëzit në rrugën e vërtetë. Që prej ditës së shpalljes së tij e deri në Ditën e Gjykimit, ky libër i fundit hyjnor do të mbesë udhëzimi i vetëm për ta.
Stili i pakrahasueshëm i Kuranit dhe urtësia e tij e përkryer janë tregues të qartë se ai është me të vërtetë fjala e Zotit. Përveç kësaj, Kurani ka mjaft veçori të tjera të mrekullueshme, të cilat vërtetojnë se ai është me të vërtetë një libër hyjnor. Një prej këtyre veçorive është fakti se një numër i konsiderueshëm i fakteve shkencore, të cilat njeriu mundi t’i zbulonte vetëm me ndihmën e teknologjisë së shekullit XX, janë shpallur në Kuran 1400 vjet më parë.
Sigurisht që nuk mund të pretendojmë që Kurani është një libër shkencor, pasi qëllimi i shpalljes së tij nuk është shtjellimi i fakteve shkencore apo shpjegimi i dukurive natyrore, por siç e thamë dhe më lart, udhëzimi i njerëzve drejt së vërtetës. Megjithatë, në Kuran gjejmë shumë fakte shkencore, të cilat janë zbuluar në mënyrë të plotë vetëm në saje të fjalës së fundit të teknologjisë bashkëkohore. Këto fakte shkencore as që mund të perceptoheshin apo imagjinoheshin në kohën e shpalljes së tij, gjë që vërteton akoma më tepër prejardhjen e tij hyjnore.
Që të kuptojmë mrekullitë shkencore në Kuran, sëpari duhet të hedhim një vështrim në nivelin e shkencës që mbizotëronte në kohën e shpalljes së këtij libri hyjnor.
Në shekullin VII, në shoqërinë arabe ekzistonin shumë bestytni, me të cilat ishin përzier edhe çështjet shkencore. Mungesa e teknologjisë së duhur, me anë të së cilës do të studioheshin të fshehtat e natyrës dhe universit, i la këta arabë të hershëm nën ndikimin e bestytnive dhe legjendave të trashëguara nga brezat e mëparshëm. Për shembull, ata supozonin se ishin malet ato që e mbanin qiellin lart. Ata besonin se toka ishte e sheshtë dhe në dy skajet e saj ndodheshin male të larta, të cilat ishin shtyllat që mbanin qiellin lart.
Sidoqoftë, të gjitha këto besime të kota të shoqërisë arabe u zhdukën me zbritjen e Kuranit. Në ajetin e dytë të sures Er-Rra’d thuhet: “Zoti është Ai që i ngriti qiejt pa asnjë shtyllë...” Ky ajet hodhi poshtë besimin e trashëguar të arabëve se qielli qëndron lart i mbajtur prej maleve. Në mjaft çështje të tjera janë shpallur të dhëna tepër të rëndësishme dhe të sakta, në një kohë kur askush s’kishte asnjë njohuri për to. Kurani, i cili zbriti në kohën kur njerëzit dinin shumë pak rreth astronomisë, fizikës ose biologjisë, përmban argumente bazë mbi një sërë dukurish të ndryshme, si krijimi i Universit, krijimi i qenieve njerëzore, struktura e atmosferës apo ekuilibri delikat, i cili bën të mundur jetën në tokë.
Tani, le të shqyrtojmë së bashku disa mrekulli shkencore të shpallura në Kuran.


KRIJIMI I UNIVERSIT

Në ajetin e mëposhtëm, përshkruhet origjina e universit:

”Ai është Krijuesi fillestar i qiejve dhe i tokës (pa pasur asnjë shembull)...”(El-En’am 101)

Përfundimi, në të cilin ka arritur astrofizika sot, është se i tërë universi, së bashku me dimensionet e lëndës dhe të kohës, erdhi në ekzistencë si rezultat i një shpërthimi të madh, i cili ndodhi menjëherë. Ky fenomen i njohur me emrin “Big Beng”, vërtetoi se universi ishte krijuar nga asgjëja si rezultat i një shpërthimi në një pikë të vetme. Qarqet shkencore moderne janë të një mendimi në lidhje me faktin se Big Bengu është i vetmi shpjegim i arsyeshëm dhe i vërtetuar i zanafillës së universit dhe i mënyrës së krijimit të tij.
Para Big Bengut, lënda nuk ekzistonte. Nga kjo gjendje mosekzistence, në të cilën as lënda, as energjia, madje as koha nuk ekzistonin – dhe kjo mund të përshkruhet vetëm në mënyrë metafizike – arrijmë në përfundimin se lënda, energjia dhe koha janë të tëra të krijuara. Ky argument është një nga zbulimet e fundit të fizikës bashkëkohore, i cili është shpallur në Kuran 1400 vjet më parë.


ZGJERIMI I UNIVERSIT

Në Kuran, i cili u shpall katërmbëdhjetë shekuj më parë, në kohën kur shkenca e astronomisë ishte akoma primitive, zgjerimi i universit përshkruhet në këtë mënyrë:

“Ne me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjerojmë atë. “ (Edh-Dharijat 47)

Fjala “qiell” e përmendur në këtë ajet është përdorur në vende të ndryshme në Kuran me kuptimin e hapësirës dhe universit. Edhe këtu, kjo fjalë është përdorur me këtë kuptim. Me fjalë të tjera, në Kuran është shpallur se universi “zgjerohet”. Pikërisht, ky është përfundimi i arritur sot prej shkencës.
Deri para fillimit të shekullit XX, i vetmi mendim i përhapur në të gjithë botën e shkencës ishte se “universi ruan një gjendje konstante dhe ka ekzistuar përherë pa fillim”. Por kërkimet, vëzhgimet dhe rrezultatet e marra prej aparaturave moderne vërtetuan se universi në të vërtetë ka një fillim; argument për këtë është fakti se ai zgjerohet vazhdimisht.
Në fillimet e shekullit XX, fizikanti rus Alexander Friedmann dhe kozmologu belg Georges Lemaitre llogaritën teorikisht se universi është në lëvizje të vazhdueshme dhe zgjerohet.
Ky fakt u vërtetua gjithashtu prej të dhënave të vëzhguara më 1929. Astronauti amerikan Edwin Hubble, ndërsa po vëzhgonte qiellin me një teleskop, zbuloi se yjet dhe galaktikat largoheshin vazhdimisht nga njëra-tjetra. Një univers, ku çdo gjë lëviz vazhdimisht duke u larguar prej çdo gjëje tjetër, nënkupton një univers vazhdimisht në zgjerim.
Vëzhgimet e kryera në vitet në vazhdim vërtetuan se universi është në zgjerim e sipër. Përsëri del në pah saktësia e habitshme e ajetit kuranor, i cili përdor një folje të kohës së tashme për të përshkruar vazhdimësinë e këtij zgjerimi. Ky argument është sqaruar në Kuran në një kohë kur askush nuk kishte as idenë më të vogël rreth këtyre fakteve.


NDARJA E QIEJVE DHE E TOKËS

Një prej ajeteve që bën fjalë për krijimin e qiejve është edhe ajeti i mëposhtëm:

“A nuk e dinë jobesimtarët se qiejtë dhe toka ishin të ngjitura, e Ne i ndamë ato të dyja dhe ujin e bëmë bazë të jetës së çdo gjëje. Përse nuk besojnë pra?” (El Enbija 30)

Fjala “retk”, e përkthyer “të ngjitura”, në gjuhën arabe do të thotë   “të përziera me njëra-tjetrën, të bashkuara”. Kjo fjalë përdoret në ato raste kur u referohemi dy substancave të ndryshme, të cilat përbëjnë një të plotë. Fraza “Ne i ndamë” është folja arabe “feteka” dhe nënkupton diçka që vjen si rezultat i shkëputjes apo shkatërrimit të strukturës së ngjitur“retk”. Carja e farës së bimës në momentet para   të mbirjes është një nga rastet në të cilat përdoret kjo folje.
Le të shqyrtojmë përsëri ajetin kuranor, duke pasur në mendje faktet e lartpërmendura. Në ajet, qielli dhe toka janë subjekti i parë i gjendjes “retk”. Më pas ata ndahen (feteka), duke u shkëputur nga njëri-tjetri. Kureshtja jonë rritet kur rikujtojmë momentet e para të Big Bengut dhe shohim se e gjithë lënda e universit përfshihej në një pikë të vetme. Me fjalë të tjera, çdo gjë, duke përfshirë “qiejt dhe tokën”, të cilat ishin krijuar ende, ishin pjesë e kësaj pike në gjendjen “retk”. Pas një shpërthimi të fuqishëm, lënda e kësaj pike u nda (feteka) dhe më pas ndodhi   procesi i krijimit të strukturës së tërë universit.
Kur krahasojmë ajetin kuranor me zbulimet shkencore, shohim se ato përputhen në mënyrë të përkryer me njëra-tjetrën. Fakti më interesant dhe më habitës është se këto zbulime u bënë   vetëm në shekullin XX.


ORBITAT

Duke iu referuar Kuranit, Dielli dhe Hëna lëvizin në një orbitë të caktuar:

Zoti krijoi natën e ditën, diellin e hënën dhe secili prej tyre noton në orbitë.” (El Enbija 33)

Në një ajet tjetër është përmendur se Dielli nuk është i palëvizshëm, por lëviz në një orbitë të caktuar.

“Edhe dielli lëviz drejt kufirit të tij përfundimtar. Ajo lëvizje është përcaktim i të Plotfuqishmit, të Diturit.” (Ja Sin 38)

Këto argumente të komunikuara në Kuran u zbuluan prej vëzhgimeve astronomike shumë shekuj më vonë. Sipas llogaritjeve të ekspertëve të astronomisë, Dielli udhëton me një shpejtësi marramendëse prej 720.000 km në orë në drejtim të yllit Vega në një orbitë të vetme të quajtur Maja Diellore. Kjo do të thotë se Dielli përshkon afërsisht 17.280.000 km në ditë. Bashkë me Diellin, të gjitha planetet dhe satelitët brenda sistemit gravitacional të Diellit përshkojnë gjithashtu të njëjtën distancë. Për më tepër, të gjitha yjet në univers bëjnë një lëvizje të ngjashme.
Në Kuran është shpallur se i tërë universi është i mbushur plot me rrugë e orbita si ajo e diellit:

“Betohem në qiellin plot rrugë.” (Edh-Dharijat 7)

Në univers ndodhen rreth 200 miliardë galaktika dhe secila prej tyre pëmban rreth 200 miliardë yje. Pjesa më e madhe e këtyre yjeve kanë planete dhe pjesa më e madhe e këtyre planeteve kanë satelitë. Këta trupa gjigandë lëvizin në orbita të caktuara, sipas një lëvizjeje të përllogaritur në mënyrë preçize. Për miliona vite me radhë, të gjithë këta trupa “notojnë” në orbitën e tyre në një harmoni dhe rregull të përkryer. Për më tepër, një anumër i madh kometash lëvizin në orbitat e përcaktuara për to.
Orbitat në univers nuk janë karakteristikë vetëm e trupave qiellorë. Edhe vetë galaktikat udhëtojnë me një shpejtësi marramendëse në orbita të projektuara për to. Gjatë kësaj lëvizjeje, asnjë prej trupave qiellorë nuk i zë rrugën, apo përplaset me të tjerët.
Sigurisht që në kohën e shpalljes së Kuranit njerëzimi nuk zotëronte teleskopë elektronikë apo teknologjinë e avancuar të vëzhgimit të trupave miliona kilometra në hapësirë, ashtu siç nuk dispononte njohuritë e sotme të fizikës apo astronomisë. Ndaj në atë kohë nuk ishte e mundur të zbulohej në mënyrë shkencore se hapësira është “plot me rrugë dhe orbita”, siç është shpallur në ajetin kuranor…


RRUMBULLAKSIA E TOKËS

”Ai i krijoi qiejt e tokën me qëllim të caktuar. Ai ia mbështjell natën ditës dhe ditën ia mbështjell natës.” (Ez-Zumer 5)

Fjalët e përdorura në Kuran për të përshkruar universin janë mjaft të qarta. Fjala arabe, e cila është përkthyer “mbështjellë” në ajetin e mësipërm, është fjala “tek’uir”. Në fjalorët arabë, kjo fjalë përdoret për të përshkruar mbështjelljen e një gjëje rreth një gjëje tjetër, siç mbështillet çallma rreth kokës.
Njoftimi i dhënë në këtë ajet për mbështjelljen e ditës dhe natës me njëra-tjetrën na ndihmon të njohim formën e tokës. Kjo mbështjellje mund të ndodhë vetëm nëse toka është e rrumbullakët. Kjo do të thotë se rrumbullakësia e tokës është thënë në mënyrë të tërthortë në Kuran, që në shekullin VII. Nuk duhet të harrojmë se gjuha arabe është një gjuhë shumë e pasur dhe përdorimi i kësaj foljeje është i rrallë, gjë që tregon fare qartë se përdorimi i saj është bërë me qëllim.
Sidoqoftë, ne duhet të sjellim ndërmend se njohuritë e astronomisë të asaj kohe e perceptonin botën krejt ndryshe. Atëherë mendohej se bota ishte një plan i sheshtë dhe të gjitha përllogaritjet dhe shpjegimet shkencore ishin të bazuara mbi këtë besim. Ajetet kuranore përmbajnë informacione, të cilat ne kemi mundur t’i njohim vetëm disa shekuj më parë. Përderisa Kurani është fjala e Zotit, ai ka përdorur fjalët më të sakta, kur flet për përshkrimin e universit.
ÇATI E SIGURTË

Në Kuran, Zoti na tërheq vëmendjen ndaj një vetie mjaft interesante të qiellit:

Qiellin e kemi bërë si çati të sigurtë e të mbrojtur…(El Enbija 32)

Kjo veti e qiellit është vërtetuar prej kërkimeve shkencore të kryera në shekullin XX.
Atmosfera, e cila rrethon tokën, kryen shërbime jetike për të siguruar vazhdimësinë e jetës. Duke shkatërruar mjaft meteorë të mëdhenj e të vegjël, gjatë përpjekjeve të tyre për të arritur tokën, ajo i ndalon ata që të përplasen me tokën dhe të dëmtojnë gjallesat.
Për më tepër, atmosfera filtron rrezet e dritës që vijnë nga hapësira, të cilat janë të dëmshme për krijesat e gjalla. Fakti më interesant është se vetëm rrezet e padëmshme e të nevojshme - drita e tejdukshme, rrezet e shkurtra ultravjollcë dhe valët e radios - janë në gjendje të përshkojnë atmosferën. I gjithë ky rrezatim është i domosdoshëm për jetën. Atmosfera lejon kalimin vetëm të një pjese të rrezeve të shkurtra ultravjollcë, të cilat janë mjaft të domosdoshme për procesin e fotosintezës dhe për ekzistencën e të gjitha gjallesave. Pjesa më e madhe e rrezeve të gjata ultravjollcë, të lëshuara nga dielli, filtrohen prej shtresës së ozonit në atmosferë dhe vetëm një pjesë e kufizuar dhe thelbësore e tyre arrijnë në Tokë.
Vetia mbrojtëse e atmosferës nuk mbaron këtu. Atmosfera mbron gjithashtu tokën prej të ftohtit ngrirës të hapësirës, i cili arrin deri në minus 270 gradë celcius.
Nuk është vetëm atmosfera ajo që e mbron Tokën nga efektet shkatërruese dhe dëmtuese të hapësirës. Së bashku me atmosferën, brezi Van Alen, një shtresë, e cila krijohet si rezultat i fushës magnetike të Tokës, gjithashtu shërben si një fushë mbrojtëse kundër rrezatimeve të dëmshme, të cilat kërcënojnë planetin tonë. Ky rrezatim, i cili vazhdimisht lëshohet prej diellit dhe yjeve të tjera, është vdekjeprurës për gjallesat. Nëse brezi Van Alen nuk do të ekzistonte, energjia e shpërthimeve masive të quajtura shpërthime diellore, të cilat hasen vazhdimisht në Diell, do të shkatërronin çdo formë jete në Tokë.
Dr. Hugh Ross, duke folur mbi rëndësinë që ka për jetën tonë brezi Van Alen, ndër të tjera thotë:
“Në fakt, Toka ka dendësinë më të lartë se çdo planet tjetër në Sistemin Diellor. Bërthama e madhe e hekur-nikelit është shkaku i ekzistencës së fushës sonë të madhe magnetike. Kjo fushë magnetike formon shtresën mbrojtëse Van-Alen, e cila e mbron Tokën nga rrezet bombarduese. Nëse nuk do të ishte kjo mburojë, jeta në Tokë do të ishte e pamundur. I vetmi planet tjetër shkëmbor që ka fushë magnetike është Mërkuri, por fuqia e fushës së tij është 100 herë më e vogël se e Tokës. Madje as Afërdita – planeti ynë “motër” – nuk ka fushë magnetike. Brezi mbrojtës Van-Alen është një strukturë që gjendet vetëm në Tokë.”1
Energjia e çliruar në një prej këtyre shpërthimeve të viteve të fundit është e barabartë me energjinë e çliruar nga shpërthimi i 100 miliardë bombave atomike, si ajo që u hodh në Hiroshimë. Pesëdhjetë e tetë orë pas shpërthimit u vërejt se gjilpërat magnetike të busullave paraqitnin një lëvizje jo të zakonshme dhe 250 km mbi atmosferën e Tokës, temperatura u rrit menjëherë në 2500oC.
Me pak fjalë, një sistem mbrojtës i përkryer funksionon mbi Tokë. Ai e rrethon botën tonë dhe e mbron prej kërcënimeve të jashtme. Vetëm kohët e fundit, shkencëtarët arritën të mësojnë disa gjëra rreth tij, kurse Zoti na ka njoftuar në Kuran për mbështjellën mbrojtëse të Tokës që shekuj më parë.

QIELLI KTHYES

Ajeti i njëmbëdhjetë i sures Et-Tarik në Kuran, i referohet vetisë “kthyese” të qiellit:

Betohem në qiellin që kthen. (Et-Tarik 11)

Siç dihet, atmosfera, e cila rrethon Tokën, përbëhet nga disa shtresa. Secila prej tyre luan një rol të rëndësishëm në dobi të jetës. Kërkimet kanë nxjerrë në dritë se këto shtresa janë të specializuara në kthimin mbrapsht të trupave apo rrezeve që vijnë nga hapësira apo nga vetë Toka. Tani le të shqyrtojmë disa shembuj të funksionit “kthyes” të shtresave që e rrethojnë Tokën.
Troposfera, e cila ndodhet 13-15 km mbi Tokë, luan rol në kondensimin e avujve të ujit që vijnë nga sipërfaqja e Tokës dhe në kthimin poshtë të tyre në formë shiu.
Shtresa e ozonit me lartësi 25 km nga toka reflekton rrezatimin e dëmshëm dhe rrezet ultravjollcë, të cilat vijnë nga hapësira dhe i kthen mbrapsht në hapësirë.
Jonosfera kthen valët e radios të transmetuara nga Toka duke i kthyer poshtë në pjesë të ndryshme të saj, tamam si një satelit pasiv komunikimi, duke bërë të mundur transmetimin e valëve radiofonike dhe televizive në një distancë tepër të largët.
Shtresa magnetosferike kthen mbrapsht grimcat e dëmshme radioaktive që përhapen nga Dielli dhe yjet e tjera, para se të arrijnë Tokën.
Fakti që gjithë këto veti të shtresave të atmosferës, të zbuluara vetëm kohët e fundit, janë shpallur në Kuran prej shumë shekujsh provon bindshëm se Kurani është fjala e Zotit.


SHTRESAT E ATMOSFERËS

Një nga faktet shkencore të zbuluara kohët e fundit është përbërja e qiellit nga shtatë shtresa.

Zoti është Ai që krijoi shtatë   qiej mbi njëri-tjetrin. (El-Mulk 3)

... Ai i krijoi shtatë qiej brenda dy ditëve dhe secilit qiell i caktoi atë që i nevojitej. (Fusilet 12)

Fjala “qiell” në gjuhën arabe përdoret me disa kuptime. Në disa raste ajo ka kuptimin e atmosferës. Në disa raste ajo ka kuptimin e universit. Kur përdoret në numrin shumës, ajo në përgjithësi ka një kuptim më të gjerë se fjala “univers”, pasi përfshin universin, i cili përbën qiellin e parë, dhe gjashtë qiej të tjerë. Por nëse ne i japim fjalës “qiej” kuptimin e parë, d.m.th. atë të atmosferës, atëherë   arrijmë në përfundimin se atmosfera që rrethon planetin tonë përbëhet nga shtatë shtresa.
Me të vërtetë, sot është bërë i njohur fakti se atmosfera që rrethon Tokën, përbëhet prej disa shtresave të ndryshme, të cilat shtrihen mbi njëra-tjetrën. Për më tepër, numri i këtyre shtresave është i njëjtë me numrin e përmendur në Kuran: shtatë shtresa. Kjo temë përshkruhet nga një burim shkencor si më poshtë:
Shkencëtarët kanë zbuluar se atmosfera përbëhet prej disa shtresave të ndryshme. Shtresat ndryshojnë prej njëra-tjetrës nga vetitë e tyre fizike, si trysnia, lloji i gazeve etj. Shtresa atmosferike më e afërt me Tokën quhet TROPOSFERË. Ajo zë 90% të atmosferës. Shtresa mbi troposferë quhet STRATOSFERË. Shtresa tjetër, ku përthyhen rrezet ultravjollcë quhet OZONOSFERË. Shtresa tjetër quhet MEZOSFERË. TERMOSFERA shtrihet mbi mezosferë. Gazet e jonizuara formojnë një shtresë brenda termosferës, e cila quhet JONOSFERË. Shtresa më e skajshme e atmosferës së Tokës shtrihet 480-960 km. Kjo pjesë quhet EKZOSFERË.2
Nëse numërojmë shtresat e cituara prej këtij burimi, shohim se atmosfera përbëhet pikërisht nga shtatë shtresa, siç është shpallur edhe në ajetin kuranor.
Troposfera
Stratosfera
Ozonosfera
Mezosfera
Termosfera
Jonosfera
Ekzosfera
Një tjetër mrekulli e ajeteve kuranore që përmendin këtë fakt shtjellohet kur lexojmë pjesën e fundit të ajetit dymbëdhjetë të sures Fusilet: “... secilit qiell i caktoi atë që i nevojitej”. Me fjalë të tjera, në këtë ajet deklarohet se Zoti i caktoi çdo qielli funksionin e vet. Me të vërtetë, siç e kemi parë edhe në kapitujt e mëparshëm, secila prej këtyre shtresave ka funksione jetike të dobishme për njerëzimin dhe për të gjitha format e tjera të jetës në Tokë. Çdo shtresë ka një funksion të veçantë, duke filluar nga formimi i shiut, mbrojtja prej rrezeve të dëmshme, reflektimi i valëve radiofonike e televizive, deri te mënjanimi i efekteve katastrofike të meteorëve.
Një prej këtyre funksioneve për shembull, është deklaruar në një burim shkencor si vijon:
Atmosfera e Tokës ka 7 shtresa. Shtresa më e ulët quhet troposferë. Shiu, bora dhe era formohen dhe ndodhin vetëm në troposferë.3
Kjo është një prej mrekullive hyjnore, sepse këto argumente, të cilat u zbuluan vetëm në saje të teknologjisë së shekullit XX, janë shpallur në Kuran 1400 vjet më parë.


FUNKSIONI I MALEVE

Kurani na tërheq vëmendjen ndaj një funksioni gjeologjik mjaft të rëndësishëm të maleve.

”Ne kemi krijuar male të patundura në tokë, me qëllim që ajo të mos lëkundet dhe tronditet bashkë me ta...” (El Enbija 31)

Siç vihet re, në këtë ajet është shpallur se malet luajnë rol në parandalimin e tronditjeve dhe lëkundjeve të Tokës.
Ky fakt nuk ishte i njohur nga askush në kohën kur u shpall Kurani. Në të vërtetë, ai u zbulua jo shumë kohë më parë dhe kjo vetëm si rezultat i zbulimeve të gjeologjisë bashkëkohore.
Sipas këtyre zbulimeve, malet shfaqen si rezultat i lëvizjeve dhe përplasjeve të shtresave masive, të cilat formojnë koren e Tokës. Kur dy shtresa përplasen me njëra-tjetrën, shtresa më e fortë rrëshqet poshtë shtresës tjetër, e cila përkulet në majë, duke formuar lartësitë dhe malet. Shtresa e poshtme fillon e zgjerohet duke u shtrirë thellë në tokë. Kjo nënkupton se pjesa e poshtme e maleve është po aq e madhe sa edhe pjesa e dukshme mbi Tokë.
Në një tekst shkencor, struktura e maleve është përshkruar si më poshtë:
“Atje ku kontinentet janë më të trasha, si p.sh. vargmalet, korja zhytet thellë në mantel.”4

Në një ajet kuranor, kjo veti e maleve është vënë në dukje nga një krahasim i maleve me “kunjat”:

”A nuk e bëmë Ne tokën të përshtatshme për jetë,   dërsa malet i bëmë si kunja?” (En-Nebe 6-7)

Me fjalë të tjera, duke u shtrirë mbi dhe nën sipërfaqen e Tokës në ato pika ku bashkohen shtresat e ndryshme, malet i mbajnë lidhur këto shtresa me njëra-tjetrën. Në këtë mënyrë, ato fiksojnë koren e Tokës dhe parandalojnë grumbullimin e saj mbi apo ndërmjet shtresave të magmës. Shkurt, ne mund t’i krahasojmë malet me gozhdët, të cilat mbajnë dërrasat të mbërthyera së bashku.
Vetia fiksuese e maleve në literaturën shkencore është përshkruar me termin “isostazi”:
Isostazi do të thotë: ekuilibri i përgjithshëm i kores së Tokës i mbajtur nga qarkullimi i materialeve shkëmbore poshtë sipërfaqes, si rezultat i shtypjes gravitacionale.5
Ky rol kaq i rëndësishëm i maleve, i cili u zbulua nga gjeologjia moderne dhe nga kërkimet sizmike, është shpallur në Kuran shekuj më parë si një shembull i dijes absolute të krijimit të Zotit.

Ne kemi krijuar male të patundura në tokë me qëllim që ajo   të mos lëkundet dhe tronditet bashkë me ta...(El Enbija 31)


LËVIZJA E MALEVE

Në një ajet tjetër, na bëhet e ditur se malet nuk janë të palëvizshëm, ashtu siç mund të na duket, por ato janë në lëvizje të vazhdueshme.

Kur i sheh malet, mendon se ato janë të palëvizshëm, ndërsa ato lëvizin si retë..(En-Neml 88)

Kjo lëvizje e maleve ndodh si pasojë e lëvizjes së kores së Tokës, mbi të cilën ato janë vendosur. Korja e Tokës ‘noton’ mbi shtresën e mantelit, e cila është më e dendur. Ishte fillimi i shekullit XX kur, për herë të parë në histori, një shkencëtar gjerman me emrin Alfred Wegener deklaroi se kontinentet kanë qenë të bashkuara në kohën e krijimit të tokës, por më pas u zhvendosën në drejtime të ndryshme dhe u ndanë, duke u larguar shumë larg njëri-tjetrit.
Gjeologët kuptuan se Wegener   kishte të drejtë vetëm në vitin 1980, pra pesëdhjetë vjet pas vdekjes së tij. Sipas fjalës së Wegener në një artikull të publikuar në vitin 1915, blloqet masive të tokës u bashkuan së bashku rreth 500 milionë vjet më parë, duke formuar Pangaean, e cila gjendej në Polin e Jugut.
Afërsisht 180 milionë vjet më parë, Pangaea u nda në dy pjesë, të cilat u zhvendosën në drejtime të ndryshme. Një prej këtyre kontinenteve gjigande ishte Gondwana, e cila përfshinte Afrikën, Australinë, Antarktidën dhe Indinë. E dyta ishte Laurasia, e cila përfshinte Evropën, Amerikën e Veriut dhe Azinë përveç Indisë. Njëqind e pesëdhjetë   milionë vjet pas kësaj ndarjeje, Gondwana dhe Laurasia u ndanë në pjesë më të vogla.
Këto kontinente, të cilat u shfaqën pas ndarjes së Pangaeas, janë spostuar mbi sipërfaqen e Tokës disa centimetra çdo vit, duke shkaktuar ndryshime në përqindjen e tokës dhe detit.
Kjo lëvizje u zbulua si rezultat i kërkimeve gjeologjike të kryera në fillim të shekullit XX. Lëvizja e kores së Tokës është shpjeguar nga shkencëtarët si më poshtë:
“Korja dhe pjesa e sipërme e mantelit, me një trashësi 100 km, janë të ndara në   segmente të quajtura shtresa. Gjenden gjashtë shtresa të mëdha dhe disa shtresa të vogla. Sipas teorisë të quajtur “tektonika e shtresave”, këto shtresa lëvizin në Tokë, duke mbajtur me vete “dyshemenë” e kontinenteve dhe oqeaneve. Lëvizja e kontinenteve është llogaritur të jetë 1-5 cm në vit. Gjatë kohës që shtresat vazhdojnë të lëvizin, ato realizojnë një ndryshim të vogël në gjeografinë e Tokës. Për shembull, çdo vit Oqeani Atlantik bëhet pak më i gjerë.”6
Në Kuran është përmendur “lëvizja e maleve”. Sot, shkencëtarët bashkëkohorë për këtë lëvizje përdorin termin “lëvizja kontinentale.”7
Është e padiskutueshme që kjo është një prej mrekullive të Kuranit, pasi ky argument shkencor u zbulua vetëm kohët e fundit nga shkencëtarët.


MREKULLIA E HEKURIT

Hekuri është një nga elementet e përmendura në Kuran. Në suren El Hadid, d.m.th. në suren e Hekurit thuhet:

Ne e kemi zbritur hekurin, në të cilin ka forcë të madhe dhe dobi për njerëzit...„ (El Hadid 25)

Fjala “zbritëm poshtë” e përdorur veçanërisht për hekurin në këtë ajet, mund të mendohet se ka një kuptim metaforik që do të thotë se hekuri është dhuruar për të mirën e njerëzimit. Por nëse ne do të merrnim në konsideratë kuptimin e drejtpërdrejtë të fjalës, e cila është “i zbritur fizikisht nga qielli”, do të kuptojmë se në këtë ajet gjendet një mrekulli shkencore mjaft domethënëse.
Në saje të kërkimeve astronomike është zbuluar se hekuri i gjendur në rruzullin tokësor ka ardhur prej yjeve gjigande të hapësirës.
Metalet e rënda në univers janë krijuar në bërthamën e yjeve të mëdha. Gjithësesi, Sistemi ynë Diellor nuk zotëron një strukturë të përshtatshme që të prodhojë vetë hekur. Hekuri mund të prodhohet në yje shumë më të mëdhenj se Dielli, te të cilët temperatura arrin disa qindra miliona gradë. Kur sasia e hekurit në një yll tejkalon një nivel të caktuar, ylli nuk mund ta mbajë atë më gjatë dhe si rezultat ai shpërthen në një shpërthim të quajtur “nova” ose “supernova”. Si rezultat i këtij shpërthimi, meteorët që përmbajnë hekur shpërndahen nëpër univers dhe lëvizin nëpër hapësirë, derisa të tërhiqen prej forcës gravitacionale të ndonjë trupi qiellor.
E gjithë kjo na bën të qartë se hekuri nuk është formuar në Tokë, por është mbartur nëpërmjet meteorëve pas shpërthimit të yjeve në hapësirë, pra, ai “ka zbritur në tokë” në të njëjtën mënyrë siç është shpallur në ajetin kuranor. Është e qartë se ky fakt nuk njihej shkencërisht në shekullin VII, në kohën e shpalljes së Kuranit.
KRIJIMI NË ÇIFT

”Larg të metave është Ai që krijoi të gjitha çiftet prej bimëve që mbin toka, prej vetë njerëzve dhe prej shumë gjërave që ata nuk i dinë. ”(Ja Sin 36)

Megjithëse koncepti i fjalës "çift" ose "dy" përdoret kryesisht për mashkullin dhe femrën, shpallja "prej shumë gjërave që ata nuk i dinë" ka kuptim më të gjerë. Një prej këtyre kuptimeve është zbuluar në kohën tonë. Shkencëtarit britanik Paul Dirac, i cili propozoi se materia është e krijuar në çift, iu dha çmimi Nobël i fizikës në vitin 1933. Ky zbulim i quajtur "parité", pohon se materia është në çift me të kundërtën e saj: anti-materien. Anti-materia mbart vetitë e kundërta të materies. Për shembull, në kundërshtim me materien, anti-materia ka elektrone të ngarkuara pozitivisht dhe protone të ngarkuara negativisht. Ky fakt shtjellohet kështu nga një burim shkencor:
"... çdo grimcë ka antigrimcën e vet me ngarkesë të kundërt...  
...dhe kjo lidhje e papërcaktuar na tregon se krijimi i çifteve dhe asgjësimi i tyre ndodh në zbrazëtirë në çdo kohë dhe në çdo vend."8


RELATIVITETI I KOHËS

Në ditët tona, relativiteti i kohës është një argument shkencor i vërtetuar. Ky argument u zbulua nga Teoria e Relativitetit e Ajnshtajnit në fillimet e shekullit XX. Më parë, njerëzit nuk e dinin se koha është një koncept relativ dhe se ajo mund të ndryshonte me ndryshimin e vendit. Por, shkencëtari i madh Albert Ajnshtajni, vërtetoi botërisht këtë fakt me Teorinë e Relativitetit. Ai tregoi se koha varet nga pesha dhe shpejtësia. Askush nuk e kishte thënë këtë gjë kaq qartë më parë, me përjashtim të Kuranit, në të cilin gjendet informacion rreth relativitetit të kohës. Lexoni disa nga ajetet që flasin për këtë temë:

”Ata kërkojnë prej teje që t'ua shpejtosh dënimin, por Zoti nuk e thyen premtimin e Vet, sepse një ditë te Zoti yt është sa një mijë vjet që llogaritni ju.” (El Haxh 47)

”Ai e rregullon çështjen (e të gjitha krijesave) prej qiellit në tokë, pastaj ajo (çështje) ngrihet tek Ai në një ditë që sipas llogarisë suaj është sa një mijë vjet.” (Es-Sexhde 5)

”Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjat pesëdhjetë mijë vjet.” (El Me’arixh 4)

Në disa ajete tregohet se njerëzit e perceptojnë kohën në mënyrë të ndryshme. Në këtë mënyrë, disa njerëz mund ta konsiderojnë si shumë të gjatë një periudhë shumë të shkurtër dhe anasjelltas. Dialogu i zhvilluar ndërmjet njerëzve Ditën e Gjykimit është një shembull mjaft i mirë për këtë:

”Zoti do t’u thotë: ‘Sa vite keni jetuar në Tokë?’ Ata do të thonë: ‘Ne kemi ndenjur vetëm një ditë ose një pjesë të saj. Pyet ata që janë në gjendje të numërojnë.” (Mu’minun 112-113)

Përmendja e relativitetit të kohës në Kuran, i cili filloi të shpallej rreth vitit 610, është një argument tjetër që vërteton burimin hyjnor të këtij libri të shenjtë.


SASIA E SHIUT

Një prej shumë informacioneve të dhëna në Kuran rreth formimit të shiut është fakti se ai zbret në Tokë në një masë të caktuar. Kjo është përmendur në suren Ez-Zuhruf si më poshtë:

”Ai lëshon nga qielli shiun me masë të caktuar. Me të Ne i japim jetë një vendi të vdekur. Ja, kështu edhe ju do të ngalleni nga varret.” (Ez-Zuhruf 11)

Fakti i zbritjes së kësaj sasie shiu të matur dhe të përcaktuar është konfirmuar prej kërkimeve të kohëve të fundit. Është llogaritur se në një sekondë avullojnë afërsisht 16 milionë tonë ujë nga Toka. Kjo shifër arrin në 513 trilionë tonë ujë në vit. Kjo sasi është e barabartë me sasinë e shiut që bie në Tokë gjatë një viti. Kjo lë të kuptosh se uji qarkullon brenda një cikli të ekuilibruar “me masë të caktuar”. Jeta në Tokë varet nga ky qarkullim i ujit. Sikur njerëzit të shfrytëzonin të gjithë potencialin teknologjik që disponojnë, nuk do të mund ta realizonin dot këtë qarkullim në mënyrë artificiale.
Madje edhe një devijim i vogël i këtij ekuilibri, shumë shpejt do të sillte një çekuilibrim të madh ekologjik dhe për rrjedhojë, fundin e jetës në Tokë. Por kjo nuk ndodh asnjëherë dhe shiu vazhdon të bjerë çdo vit pikërisht në të njëjtën sasi, ashtu siç është shpallur në Kuran.


FORMIMI I SHIUT

Formimi i shiut mbeti një mister për një kohë të gjatë. Vetëm pas shpikjes së mjeteve të parashikimit të motit u bë e mundur të zbuloheshin tre fazat e formimit të shiut. Së pari, avujt e ujit ngrihen lart në qiell me anë të erës, më pas formohen retë dhe në fund shfaqen pikat e shiut.
Informacioni i dhënë në Kuran për shiun përputhet saktësisht me këtë proces. Në një ajet kuranor, ky informacion është përshkruar në këtë mënyrë:
”Zoti është Ai që i dërgon erërat, të cilat lëvizin retë.

Ai i shtrin retë në qiell ashtu siç dëshiron dhe i bën të ndara në pjesë, pastaj përmes tyre sheh se si bie shiu…” (Err-Rrum 48)

Tani, le të shohim më hollësisht këto tre faza të përshkruara në ajetin kuranor.

FAZA E PARË: “Zoti është Ai që i dërgon erërat...”
Flluska ajri të panumërta, të cilat formohen nga shkumëzimi i ujit të oqeaneve, plasin vazhdimisht dhe shkaktojnë veçimin e disa grimcave të ujit, të cilat ngrihen lart në qiell. Këto grimca të pasura me kripë (të cilat quhen aerosole) transportohen nga erërat dhe ngrihen në atmosferë. Ato funksionojnë si kolektorë uji dhe formojnë pika reje, duke i mbledhur rreth vetes avujt e ujit që ngrihen prej detit.

FAZA E DYTË: “... (erërat) lëvizin retë. Ai i shtrin retë në qiell ashtu siç dëshiron dhe i bën të ndara në pjesë …”
Retë formohen nga avujt e ujit, të cilët kondensohen rreth kristaleve të kripës apo grimcave të pluhurit që gjenden në ajër. Meqë pikat e ujit në këto re janë mjaft të vogla (me diametër 0.01 dhe 0.02 mm), retë “qëndrojnë pezull” në ajër dhe përhapen në qiell. Në këtë mënyrë, qielli mbushet plot me re.

FAZA E TRETË: “...dhe përmes tyre sheh se si bie shiu.”
Grimcat e ujit, të cilat rrethojnë kristalet e kripës dhe grimcat e pluhurit, zmadhohen dhe formojnë pikat e shiut, të cilat bëhen më të rënda se ajri, ndaj dhe shkëputen nga retë, duke filluar të bijnë në tokë në formë shiu.
Siç shihet, çdo fazë e formimit të shiut është shpallur në ajetet e Kuranit. Për më tepër, këto faza janë shpjeguar ekzaktësisht sipas radhës së duhur. Si shumë fenomene të tjera, edhe ky fenomen shpjegohet saktësisht në Kuran shumë shekuj më parë se të njihej nga njerëzimi.
Në një ajet tjetër është dhënë informacioni i mëposhtëm rreth formimit të shiut:

”A nuk e ke parë se si i drejton Zoti retë, pastaj i bashkon, pastaj i grumbullon njëra mbi tjetrën dhe atëherë ti shikon shiun se si rrjedh prej tyre. Ai lëshon nga lart breshër prej reve të mëdha si malet. Me breshrin Ai godet kë të dojë dhe e largon nga kush të dojë. Shkëlqimi i vetëtimës së tij (breshrit) gati ta merr shikimin.” (En-Nur: 43)

Gjatë studimit të llojeve të reve, shkencëtarët u gjendën përpara një sërë rezultatesh të papritura mbi formimin e reve të shiut. Retë e shiut krijohen dhe formohen në bazë të një sistemi fazash të përcaktuara mirë. Le të marrim për shembull renë Kumulonimbus, e cila është një prej reve të shiut. Formimi i kësaj reje kalon në tre faza:
Faza e parë: Retë shtyhen nga era: Retë Kumulonimbus fillojnë të formohen, kur era shtyn copa të vogla reje në një zonë ku ato bashkohen.
Faza e dytë: Bashkimi: Pas kësaj, retë bashkohen duke formuar një re më të madhe.9
Faza e tretë: Grumbullimi mbi njëra-tjetrën: Kur retë e vogla bashkohen bashkë, rriten lëvizjet nga poshtë-lart brenda resë së madhe, të cilat në qendër janë më të forta se në pjesët anësore të resë, sepse pjesët e jashtme të resë e mbrojnë qendrën prej efekteve ftohëse. Këto lëvizje bëjnë që trupi i resë të rritet vertikalisht, duke marrë formën e mullarit. Duke u rritur vertikalisht, reja shtrihet në zona më të ftohta të atmosferës, ku pikat e ujit dhe breshrit formohen dhe fillojnë të rrisin përmasat e tyre. Kur këto pika uji e breshri bëhen tepër të rënda dhe lëvizja nga poshtë-lart nuk mund t’i mbajë pezull, atëherë ato fillojnë të bien nga reja në formë shiu, breshri etj.10
Detajet e formimit, të strukturës dhe funksionimit të reve janë zbuluar nga meteorologët nëpërmjet përdorimit të mjeteve të sofistikuara si aeroplanët, satelitët, kompjuterat, ballonat etj. Eshtë e qartë se në këtë ajet Zoti na jep një informacion që nuk kishte si të njihej 1400 vjet më parë.



ERËRAT FEKONDUESE

Në një ajet tjetër në Kuran, është përmendur karakteristika “fekonduese” e erës, si rezultat i së cilës formohet shiu.

”Ne i dërgojmë erërat ”fekonduese”, pastaj lëshojmë shi nga qielli që t’ju japim për të pirë...”
(El Hixhr 22)

Në këtë ajet na bëhet e qartë se faza e parë e formimit të shiut është era. Deri në fillim të shekullit XX, e vetmja lidhje e njohur ndërmjet erës dhe shiut ishte se “era lëviz retë”. Por ishin kërkimet meteorologjike të kohës së sotme që zbuluan dhe vërtetuan rolin “fekondues” të erës në formimin e shiut. Vetia fekonduese e erës funksionon në këtë mënyrë:
Në sipërfaqen e oqeaneve dhe deteve formohen flluska ajri si pasojë e shkumëzimit të ujit. Në momentin që këto flluska pëlcasin, me mijëra grimca të vogla, me diametër një të qindtën e milimetrit, ngrihen lart në ajër. Këto grimca të njohura me emrin “aerosole”, përzihen me pluhurin e tokës të mbartur nga era dhe ngrihen në shtresat më të larta të atmosferës, ku bien në kontakt me avujt e ujit. Avujt e ujit kondensohen rreth këtyre grimcave, duke u kthyer në pika të vogla uji, të cilat bashkohen me njëra–tjetrën, duke formuar retë dhe pastaj bien në Tokë në formë shiu.
Siç shihet, erërat “fekondojnë” avujt e ujit me grimcat që ato mbajnë nga deti dhe për rrjedhojë, formojnë retë e shiut.
Nëse erërat nuk do ta kishin këtë veti, pikat e ujit në shtresat e larta të atmosferës nuk do të formoheshin kurrë dhe ne nuk do të kishim shi.
Pra, roli vendimtar i erës në formimin e shiut është shpallur shekuj më parë në një ajet të Kuranit, në një kohë kur njerëzit dinin shumë pak rreth fenomeneve natyrore...


DETET NUK PËRZIHEN ME NJËRI-TJETRIN

Një nga veçoritë karakteristike të deteve është shpallur në një prej ajeteve të Kuranit, si më poshtë:

”Ai i bëri dy detet të bashkohen me njëri-tjetrin. Ndërmjet tyre ka një pengesë që nuk i lejon të përzihen.” (Err-Rrahman 19-20)

Kjo karakteristikë e deteve që rrinë ngjitur me njëri-tjetrin, pa u përzier mes tyre, është zbuluar jo shumë kohë më parë nga studiuesit e oqeaneve. Për shkak të forcës fizike të quajtur “tensioni sipërfaqësor”, ujërat e deteve fqinj nuk përzihen. I shkaktuar nga diferenca e dendësisë së ujërave, tensioni sipërfaqësor i ndalon detet të përzihen, sikur ndërmjet tyre të ekzistonte me të vërtetë një pengesë.11
Aspekti interesant i këtij fenomeni është se ai është shpallur në Kuran në kohën kur njerëzit nuk kishin njohuri mbi fizikën, tensionin sipërfaqësor, apo oqeanografinë.


ERRËSIRAT E DETEVE DHE VALËT E BRENDSHME

”(Gjendja e jobesimtarëve është) si errësira në një det të thellë e të madh. Ai është i mbuluar me valë, mbi të cilat gjenden valë të tjera e mbi to gjenden re të dendura. Errësirë mbi errësirë. Nëse dikush do të zgjaste dorën, nuk do të ishte në gjendje ta shihte atë…” (En-Nur 40)

Gjendja e përgjithshme në thellësitë e deteve dhe oqeaneve është përshkruar në librin me titull “Oqeanet”:
“Errësira në dete dhe oqeane fillon në thellësinë 200 metra e poshtë. Në këtë thellësi zakonisht nuk ka dritë. Nën thellësinë 1000 metra është errësirë e plotë.”12
Sot, ne zotërojmë njohuri mbi strukturën e përgjithshme të detit, mbi karakteristikat e gjallesave në të, mbi kripësinë e tij, ashtu siç njohim dhe sasinë e tij të ujit, sipërfaqen dhe thellësinë e tij. Ishin nëndetëset dhe pajisjet e sofistikuara, të zhvilluara prej teknologjisë bashkëkohore, të cilat u krijuan mundësinë shkencëtarëve të sigurojnë këtë informacion.
Qeniet njerëzore nuk janë të afta të zhyten më thellë se 40 metra nën ujë pa ndihmën e pajimeve speciale. Ata nuk mund të mbijetojnë në pjesët e errëta të oqeaneve si p.sh. në thellësinë 200 metra. Për këtë arsye, vetëm kohët e fundit shkencëtarët arritën të zbulojnë këto pjesë të hollësishme të informacionit rreth deteve.
Por ky fakt është përmendur në suren En-nur pikërsisht në pjesën “errësira në një det të thellë e të madh”. Kjo është sigurisht një prej mrekullive të Kuranit, sepse është thënë në një kohë kur njerëzit nuk zotëronin pajisjet e nevojshme për t’u zhytur në thellësitë e oqeaneve.
Por nuk është vetëm kjo; shpallja në ajetin e dyzetë të sures En-Nur na tërheq vëmendjen te një tjetër mrekulli shkencore e Kuranit “… si errësira në një det të thellë e të madh. Ai është i mbuluar me valë, mbi të cilat gjenden valë të tjera e mbi to gjenden re të dendura…”.
Ky ajet na jep mundësinë të kuptojmë, se në ujërat në thellësi të ë oqeaneve gjenden valë, mbi të cilat gjenden valë të tjera. Merret lehtë me mend se valët e dyta janë valët sipërfaqësore, sepse pas tyre përmenden retë. Po valët e para ç’janë?
Kohët e fundit shkëncëtarët zbuluan se ekzistojnë valë të brendshme, të cilat “hasen ndërmjet shtresave me dendësi të ndryshme”. Këto valë të brendshme mbulojnë ujrat e thellë të deteve dhe oqeaneve, sepse ujërat në thellësi kanë dendësi më të lartë se ujërat sipër tyre. Valët e brendshme lëvizin në mënyrë të ngjashme me valët sipërfaqësore, madje ato përthyhen ashtu siç përthyen dhe valët sipërfaqësore. Valët e brendshme nuk mund të shihen nga syri i njeriut, por mund të diktohen me anë të studimit të ndryshimit të temperaturës ose kripësisë në një vend të caktuar.13
Shpallja në Kuran ecën paralelisht me shpjegimin e mësipërm. Pa mjetet e duhura, njeriu mund të shohë vetëm valët mbi sipërfaqen e detit, ndaj është e pamundur që dikush të ketë dijeni rreth valëve të brendshme në thellësi të detit. Por, ndërkohë, në suren En-Nur, Zoti na flet për një lloj tjetër valësh, të cilat gjenden në thellësi të oqeaneve. Natyrisht që ky fakt, të cilin shkencëtarët e zbuluan shumë vonë, na tregon edhe një herë se Kurani është fjala e Zotit.



ZONA E TRURIT QE KONTROLLON LËVIZJEN

”Jo, Jo! Nëse ai nuk ndalon, Ne do ta kapim prej ballukeve. Balluke gënjeshtare dhe mëkatare.” (El Alek 15-16)

Fraza ”balluke gënjeshtare dhe mëkatare” në ajetin e mësipërm është mjaft interesante. Përse i quan Kurani flokët e pjesës së përparme të kokës gënjeshtare dhe mëkatare? A nuk është vetë njeriu gënjeshtar dhe mëkatar? Cila është lidhja që ekziston midis gënjeshtrës e mëkatit nga njëra anë dhe ballukeve (apo flokëve të pjesës së përparme të kokës) nga ana tjetër? Kërkimet e kryera kohët e fundit zbuluan se fusha ballore, e cila është përgjegjëse për drejtimin e të gjitha funksioneve specifike të trurit, ndodhet në pjesën e përparme të kafkës. Vetëm në 60 vitet e fundit, shkencëtarët e zbuluan funksionin e kësaj zone, gjë të cilën Kurani e ka përmendur që 1400 vjet më parë. Nëse shohim brenda kafkës në pjesën e përparme të kokës, ne do të gjejmë fushën ballore të trurit. Në një libër me titull Bazat e Anatomisë dhe Psikologjisë, në të cilin përfshihen kërkimet më të fundit mbi efektet e kësaj fushe në tru, thuhet:
Motivimi dhe parashikimi për të planifikuar dhe për të filluar lëvizjet ndodh në pjesën e përparme të lobit ballor, pikërisht në fushën ballore. Kjo është një zonë ku ndodh procesi informues...14
Libri gjithashtu thotë:
Në lidhje me përfshirjen e saj në motivim, fusha ballore mendohet të jetë gjithashtu qendra funksionale e agresionit...15
Kështu, kjo zonë e trurit është përgjegjëse për planifikimin, motivimin dhe kryerjen e punëve të mira e të këqija, ashtu siç është përgjegjëse për thënien e gënjeshtrave dhe të vërtetave.
Është më se e qartë se shpallja ”balluke gënjeshtare dhe mëkatare” përputhet tërësisht me shpjegimin e mësipërm. Ky fakt, të cilin shkencëtarët e zbuluan në 60 vitet e fundit, është shpallur nga Zoti në Kuran shumë shekuj më parë.


KRIJIMI I NJERIUT

Në shumë ajete, njerëzve u bëhet thirrje që të përqëndrojnë vëmendjen në krijimin e tyre. Shumë shpesh atyre u kujtohet ardhja në jetë e njeriut, fazat në të cilat ka kaluar krijimi i tij dhe se çfarë është ai në thelb:

”Ne ju kemi krijuar juve; përse pra nuk e pranoni të vërtetën?! A keni menduar ndonjëherë për farën (spermën) që nxirrni? Mos vallë ju e krijoni atë, apo jemi Ne krijuesit e saj?” (El Uakia 57-59)

Krijimi i njeriut, bashkë me mrekullitë e shumta që përmban, është theksuar në mjaft ajete të tjera. Disa pjesë të informacionit të përmendur në disa ajete kuranore janë kaq të hollësishme saqë është e pamundur që një njeri, i cili ka jetuar në shekullin VII të kishte njohuri për to. Disa prej këtyre pikave janë si më poshtë:
1- Njeriu nuk është krijuar nga e tërë fara, por nga një pjesë mjaft e vogël e saj.
2- Është mashkulli ai që luan rol në përcaktimin e gjinisë së fëmijës dhe jo femra.
3- Embrioni njerëzor ngjitet në mitrën e nënës si një shushunjë.
4- Embrioni zhvillohet brenda tri errësirave (shtresave) në mitër.
Në kohën e shpalljes së Kuranit, njerëzit e dinin me siguri që faktori bazë në lindjen e njeriut ishte fara e mashkullit. Po ashtu, fakti që foshnja lind mbas një periudhe prej nëntë muajsh kuptohej nga të gjithë dhe s’kishte nevojë për vëzhgime të mëtejshme. Ndërsa informacioni i përmendur në pikat që cituam më lart ishte i paarritshëm dhe i pakonceptueshëm nga niveli i njohurive që zotëronin njerëzit e asaj kohe. Këto të dhëna u vërtetuan në mënyrë shkencore vetëm në shekullin XX.
Tani le t’i studiojmë këto pika një nga një.

Një pikë e farës
Gjatë marrëdhënieve seksuale, nga organi seksual i mashkullit dalin njëherësh rreth 250 milionë spermatozoidë, të cilët nisin një udhëtim të mundimshëm në trupin e femrës, derisa arrijnë te veza. Nga 250 milionë spermatozoidë vetëm një mijë prej tyre ia dalin të arrijnë në destinacionin e duhur. Në fund të kësaj ”gare”, veza lejon vetëm një qelizë spermatozoide që të depërtojë brenda saj. Ky është thelbi i njeriut, i cili nuk është krijuar nga e tërë sperma, por nga një pjesë shumë e vogël e saj. Në Kuran thuhet:

”A mos mendon njeriu se do të lihet pa u ngarkuar me përgjegjësi. A nuk ka qenë ai dikur një pikë e farës që derdhet?” (El Kijame 36-37)

Siç shihet, Kurani na informon se njeriu nuk është krijuar nga e gjithë sperma, por nga një pjesë shumë e vogël e saj. Ky fakt që theksohet në këtë shpallje është zbuluar prej shkencës bashkëkohore dhe është një dëshmi e qartë e origjinës hyjnore të saj.

Përzierja në farë (spermë)
Fara nuk përmban vetëm spermatozoide, por edhe një përzierje lëngjesh të ndryshme. Këto lëngje kanë funksione të ndryshme, siç është mbajtja e sheqerit, i cili është i nevojshëm për t’u dhënë energji spermatozoideve, neutralizimi i acideve gjatë hyrjes në mitër dhe krijimi i një ambjenti rrëshqitës në mënyrë që t’u lejojë lëvizje të lirë spermatozoideve. Kur përmendet fara në Kuran, ajo përshkruhet si një lëng i përzierë:

”Ne e krijuam njeriun prej një pike uji të përzier me qëllim që ta sprovojmë atë…”   (El Insan 2)

Një ajet tjetër, po ashtu, bën fjalë për farën si një përzierje. Në të theksohet se njeriu është krijuar nga ”esenca” e kësaj përzierje:

Ai e përsosi krijimin e çdo gjëje dhe filloi krijimin e njeriut nga balta. Pastaj bëri që pasardhësit e tij të shtohen prej esencës së një lëngu të dobët.” (Es-Sexhde 7-8)

Fjala arabe ”sulale” e përkthyer si ”esencë”, nënkupton diçka esenciale ose pjesën më të mirë të diçkaje. Në raste të tjera ajo nënkupton ”një pjesë të një tërësie”. Kjo tregon që Kurani është fjala e Atij që e njeh krijimin e njeriut në detajet më të hollësishme. Ai është Zoti, Krijuesi i njeriut.

Gjinia e foshnjes
Jo shumë kohë më parë mendohej se gjinia e foshnjes përcaktohej prej qelizave të nënës. Ose më saktë, besohej se gjinia ishte e përcaktuar nga qelizat e mashkullit dhe të femrës së bashku. Por në Kuran na është dhënë një informacion i ndryshëm, sipas të cilit të dy gjinitë janë   krijuar nga ”pika e farës që hidhet”.

”Ai i krijoi të dy gjinitë, mashkullin dhe femrën, prej pikës së farës që hidhet.”   (En-Nexhm 46-47)

Përmendja e dy gjinive nuk është e rastësishme. Nëse Zoti do të kishte për qëllim thjesht krijimin e njeriut, atëherë në ajet do të thuhej ”Ai e krijoi njeriun… prej pikës së farës..”. Mirëpo ajeti na informon se Zoti i krijoi të dy gjinitë prej pikës së farës…
Zhvillimi i gjenetikës dhe biologjisë molekulare ka vërtetuar shkencërisht saktësinë e këtij informacioni të dhënë në Kuran. Tani është e qartë se gjinia përcaktohet nga qelizat spermatozoide të mashkullit, ndërsa femra nuk luan asnjë rol në këtë proces.
Kromozomet janë elementet bazë në përcaktimin e gjinisë. Dy nga 46 kromozomet, të cilat përcaktojnë strukturën e njeriut, janë të njohura si kromozomet seksuale. Këto dy kromozome te mashkulli janë emërtuar ”XY”, ndërsa te femra ”XX”, sepse forma e këtyre kromozomeve ngjason me shkronjat përkatëse. Kromozomi Y mban kodin gjenetik të mashkullit, kurse   kromozomi X atë të femrës.
Formimi i një qenieje njerëzore fillon me ndërthurjen e një prej këtyre kromozomeve, i cili gjendet si te çiftet e mashkullit, ashtu edhe te ato të femrës. Te femra, komponentet e qelizës seksuale, të cilat ndahen në dy pjesë gjatë ovulacionit, mbajnë kromozomet X. Qeliza seksuale e mashkullit, nga ana tjetër, prodhon dy lloje të ndryshme qelizash spermatozoide, njëra prej të cilave përmban kromozomet X, ndërsa tjetra Y. Nëse një kromozom X i femrës bashkohet me një qelizë spermatozoide, e cila përmban një kromozom X, atëherë fëmija do të jetë femër. Nëse ai bashkohet me një qelizë spermatozoide që përmban kromozomin Y, fëmija do të jetë mashkull.
Me fjalë të tjera, gjinia e foshnjës përcaktohet nga ai kromozom i mashkullit që bashkohet me vezën e femrës.
Asgjë prej këtij informacioni nuk dihej para shekullit XX, gjatë të cilit u zbuluan gjenet. Në të vërtetë, më parë besohej se gjinia e foshnjes përcaktohej nga trupi i femrës. Kjo është edhe arsyeja pse gratë fajësoheshin kur lindnin vajza.
Trembëdhjetë shekuj para zbulimit të gjeneve, në Kuran shpallet lajmi i cili hodhi poshtë këtë besim të kotë, duke bërë të qartë se gjinia e njeriut nuk e ka pikënisjen nga femra, por te sperma e mashkullit.

Ngjitja e lëngut të mpiksur në mitër
Nëse do të vazhdonim t’i studionim më tej argumentet e shpallura në Kuran rreth formimit të embrionit të njeriut, do të hasnim në disa mrekulli shkencore të tjera shumë të rëndësishme.
Kur qeliza spermatozoide bashkohet me vezën e femrës, fillon të formohet qeliza bazë e embrionit. Qeliza e vetme, e cila njihet në biologji me emrin ”zigotë”, fillon menjëherë të riprodhohet nëpërmjet ndarjes dhe më pas shndërrohet në një ”copë mishi” të quajtur embrion. Sigurisht që kjo mund të shihet nga njerëzit vetëm me ndihmën e mikroskopit.
Sidoqoftë, gjatë periudhës së zhvillimit, embrioni nuk qëndron në zbrazëtirë. Ai ngjitet në mitër siç ngjiten rrënjët e një bime, të cilat fiksohen fort në tokë nëpërmjet lozeve të tyre. Nëpërmjet kësaj lidhjeje, embrioni arrin të marrë prej trupit të nënës substancat e nevojshme të jetës.16
Në këtë pikë, një mrekulli mjaft domethënëse është shpallur në Kuran. Duke iu referuar zhvillimit të embrionit në barkun e nënës, Zoti përdor në Kuran fjalën ”alek”, e cila është dhe faza e parë e përshkrimit të zhvillimit të tij.

”Lexo me emrin e Zotit tënd, i cili krijoi çdo gjë. Krijoi njeriun prej alekut (në mitrën e nënës). Lexo, se Zoti yt është më bujari!”   (El-Alek 1-3)

Nga ana gjuhësore, fjala alek ka kuptimin e ”diçkaje të varur apo të ngjitur në diçka tjetër”. E njëjta fjalë përdoret për të përshkruar shushunjat që ngjiten ne trup për të thithur gjakun.
Sigurisht, përdorimi i kësaj fjale për të përshkruar në mënyrë mjaft të përshtatshme zhvillimin e embrionit në barkun e nënës, vërteton edhe një herë se Kurani është shpallje nga Zoti, Zoti i gjithçkaje.

Mbështjellja e muskujve rreth kockave
Një nga ajetet që përshkruan fazat e zhvillimit të embrionit të njeriut pohon faktin se në barkun e nënës në fillim zhvillohen kockat dhe më pas muskujt:

”… Pastaj e shndërruam pikën në alek, pastaj alekun e shndërruam në copë mishi, pastaj këtë copë mishi e shndërruam në eshtra, pastaj eshtrave u veshëm mishin, pastaj e bëmë njeriun krijesë tjetër (me shpirt). I lartë është Zoti, Krijuesi më i mirë.”   (El-mu’minun 12-14)

Deri pak kohë më parë, embriologët ishin të mendimit se kockat dhe muskujt në embrion zhvillohen në të njëjtën kohë. Për këtë arsye, për një kohë të gjatë, disa njerëz pretendonin se këto ajete ishin në kundërshtim me shkencën. Por kërkimet e fundit mikroskopike, të ndihmuara nga avantazhi i teknologjisë moderne, zbuluan se shpallja në Kuran është e saktë.
Vëzhgimet në nivele mikroskopike treguan se zhvillimi i embrionit në barkun e nënës ndodh në përputhje të plotë me përshkrimin në Kuran. Së pari, indet kërcore të embrionit kthehen në kocka. Më pas, qelizat muskulore, të cilat formohen prej indeve përreth kockave bashkohen dhe mbështjellin kockat.
Ky proces është shpjeguar si më poshtë në librin e mirënjohur, Zhvillimi i njeriut, i cili është shkruar nga një prej shkencëtarëve më të spikatur në fushën e anatomisë dhe embriologjisë.

Gjatë javës së shtatë, skeleti fillon të shpërndahet nëpër tërë embrionin dhe kockat marrin formën e tyre natyrale. Në fund të javës së shtatë dhe gjatë javës së tetë, muskujt zënë vendin e tyre rreth formave të kockës.17
Pra, fazat e zhvillimit të njeriut të përshkruara në Kuran janë në harmoni të plotë me zbulimet e embriologjisë bashkëkohore.

Tri fazat e foshnjës në mitër
Në Kuran është shpallur se njeriu është krijuar në barkun e nënës në tri faza.
”... Ai ju krijoi në barkun e nënave tuaja,   fazë pas faze,   në tri errësira. Ky është Zoti, Zoti juaj, vetëm i Tij është pushteti…”   (Ez-Zumer 6)

Siç mund të shihet nga ajeti i mësipërm, njeriu është krijuar në barkun e nënës në tri faza të veçanta. Me të vërtetë, biologjia bashkëkohore ka zbuluar se zhvillimi embrional i foshnjës realizohet në tre sektorë të veçantë në barkun e nënës. Sot, në të gjitha tekstet e embriologjisë që studiohen në fakultetet e mjekësisë, ky subjekt trajtohet si pjesë e njohurive themelore. Për shembull, në librin Embriologjia njerëzore elementare, i cili është një referencë e rëndësishme në fushën e embriologjisë, ky fakt përshkruhet si më poshtë: Jeta në mitër kalon në tri faza: paraembrionike (dy javët e para plus gjysma e javës së tretë), embrionike dhe fetus (fundi i javës së tetë e deri në lindje).”18
Këto faza u referohen etapave të ndryshme të zhvillimit të një foshnjeje. Karakteristikat kryesore të këtyre etapave janë dhënë më poshtë:
-   Faza paraembrionike
Në këtë fazë, zigota rritet nëpërmjet ndarjes dhe, kur bëhet një grumbull shumëqelizor, ajo ngjitet në muret e mitrës. Ndërsa vazhdojnë të rriten, qelizat organizohen në tri shtresa.
-   Faza embrionike
Kjo fazë zgjat për pesë javë e gjysmë, gjatë së cilës foshnja quhet ”embrion”. Në këtë fazë, sistemet dhe organet kryesore të trupit fillojnë të shfaqen prej shtresave qelizore.
-   Faza fetus
Në këtë fazë, embrioni quhet ”fetus”. Kjo fazë fillon në javën e tetë të shtatzanisë dhe zgjat deri në momentin e lindjes. Karakteristikë dalluese e kësaj faze është se fetusi merr formën e një qenieje njerëzore me fytyrë, duar dhe këmbë. Megjithëse fillimisht është vetëm 3 cm i gjatë, që të gjitha organet e tij janë të dallueshme. Kjo fazë zgjat për rreth 30 javë dhe zhvillimi vazhdon deri në javën e lindjes.
Informacioni mbi zhvillimin e foshnjës në barkun e nënës u bë i mundur vetëm pasi u bënë vëzhgime me mjete dhe metoda bashkëkohore. Si shumë argumente të tjera shkencore, disa pjesë të këtij informacioni janë shpallur në ajetet e Kuranit. Përmendja e këtij informacioni kaq të detajuar dhe të përpiktë, në një kohë kur njerëzit kishin njohuri të
dasma sbehte pa mish
mos u dashuroni ne bankat shkollore se skime gjet ilaq as ne barnatore
esht me leht te zbreses nga ne koder se sa te ngjitesh ne te por pamja shihet nga lart
vujatja te shkatrron vujatja te qerron per ata me vujt kerkush nuk emeriton
jeta esht det notoje,vuajtja dhimbje duroje deti esht uj ndaloje,smundja esht dhimbje sheroje at qe edon dashuroje
kurr skam vujt per asnje djal ekurr sdo te vuaj per kerkan
dije zemra e djalit esht hotel kush do hyn ekush do del,ezemra evajzes esht gur kush hyn ma nuk del kurr
dona +molja
asken se dua akend nuk edashuroj veq dua jeten si jet ta jetoj
armiku nuk pritet me   fjla por me plumba
mos ja jep shiqptarit gishtin se ta mer doren

     
     
     
     
044-555-794 QYKI NR ESHT I INTERESUN PER MARTES EMERRN EDHE ESHT PERSONJA ECILA EKA NR TEM QE MA AK VJEDH EM TEL MERNE EDHE BONE FEMEN EKE LEJEN TIME
gezimi duhet te presesh te kapesh ,ehidhrimi vjen pa eftuar
dajku ka dal prej gjenetit
hallet eshtepis nuk qohen ne pazar
pse genjen kur askush ste beson
donche

1.
pse
po jeton
kur nuk din
qka esht me jetu

nje genjeshter qe thuhet shpesh behet evertet
2-dashuria nuk njeh or qe te lind-3 plaget nuk te dhembin por te len zjarr ne zemer-4 gruja mund ta le nej mashkull por jo edhe fustanin esaj-5 nga halli pin te marret 6mos derdh lot   te festket per et kaluaren-7 trim vraje por mos eshaj-8 dy fjal qe nuk mund te thuash po dhe jo ;; kur ke lind edhe kur kime vdek
Fati zi

Për njëri-tjetrin të prerë,
O zot ishim bërë,
Si s'u takuam njëherë,
Një jetë të tërë


Fatkatran të dy qëlluam,
Kupë e përmbysur,
Pse, o,zot, pse u takuam,
Tani në të ngrysur!?...

****************
» "Plage dashurie"


Gjendesh diku larg,
qe as vete s'mund ta paramndoj,
se kur do te kthehesh
fati do ta percaktoj.

Si mund te jetosh pa mua
kur te mundon vetmia
njeriu me gjysem shprese
kur i mungon dashuria.

Ndoshta ke gjetur dike
per ty te mposhtur vetmine
per te luftuar jeten
te kujtosh dashurine.

Te frenosh shpresen
e nje te riu ne lulezim
Zoti do te dhuroj
me te madhin denim

Ndoshta do te kthehesh
po ku ta di i shkreti
edhe nese vdes
nuk behet kijameti

Te gjitha qe i permenda
s'jan aq me rendesi
por desha ta sheroj
plagen per dashuri



Nese prej meje mendja s'te hiqet,
Nese per mua zemra te digjet,
Ateher afrohu dhe me prit pak mua,
Se do te vij ngadal qe te them TE DUA

---------------------

T'kam dasht me zemet t'kam dashut me shpirt
Qe ti prej meje do me ik kurr nuk e kam dit
Nje zemer e pata dhe ate ta fala
Ma more ma theve dhe per jet ma ktheve
Me fjal me the te dua
oezi & SMS Dashurie
Me zemer me the sje per mua

Dua te shkoj
Dua te harroj
Por dije nje gje
Qe gjith te perkujtoj

-----------

Ne thellsine e zemres time
eshte vendos nje emer
Pergjithmone kete emer
do ta mbaj ne zemer

------------------

Lumturine kerkova por une nuk e gjeta,
Idealen ma dhurove ti vet por kurre nuk u zbeha,
Dashurine per ty e ruajta ne fshehtesi,
Por i kam treguar dikujt dhe ti mire e di,

Sa here ti me vjen prane meje,
Une bie ne mendime sepse ti je ilaqi i zemres sime

----------

Dashuria u jep mend
Ayre që s'kanë
Ndërsa u merr mend
Atyre që kanë

------------------

Ne te kumanoves e kemi tradit
Qe t'a duam njeriun me zemer e me shpyrt
Jemi xheloze por kemi te drejt
Se dashuria e kumanovares eshte shume shtrenjt

----------

Nenaten e qete
ne gjumin e lete
kur me kujtohesh
ti nuke mundem me fjet

------------------

Pse mkriove perendi qe te vuj per dashuri
Pse me lindi nena ime qe te jam me shum kujtime,
Oh kjo jete sa e shkret un pa ty vetun me ndejt.

Rruget jan te gjata
Netet jane pa fund
Qendroj larg teje e ste gjej askund,
Eja ti pran meje mos me le ne vetmi
Lejoma te puthi njeher dhe t'a largoj ket merzi.

----------

Njeriu pa dashuri si nena pa femije
Buza e pa puthur si lulja e keputur
Zemra ne vetmi si bora u shkri...

---------------

E pranoj se jam fajtor qe ty zemren ta kam thy
E pranoj se kam gabuar qe ty shpinen ta kam kthy
E pranoj se zemra jote dhimbjet nuk i meriton
E pranoj se n'jeten time me mungon me mungon
Jo s'te harroj kurre s'mundem ty t'mos dashuroj

----------------------

E mallkoj diten qe te pash.
E mallkoj shiqimin qe ta dhash.
E mallkoj buzqeshjen qe ta dhurova.
E mallkoj veten qe ne ty u dashurova.

-----------

do te behem zog
e ti se do te me njohesh
do te vi ne dasem
kur ti te martohesh
do ti bi daulles
per lamtumiren tuaj
kurse une i mjeri vetem,
vuaj dhe vuaj

te deshiroj
fat ne jet
nje trup me shendet
ne shtepi harmoni
dhe dashuri pa kufi

------------------

Ore djal ore djal
po ti tham nja dy tri fjale
sie ke nis hiq mire s eki
po veq vazhdo se vete e di

kur te lodhesh nga kjo loj
mos mendo t'kthehesh perser
s edhe une do di te jetoj> MOS ME HARRU TI!!
>
> Nuk jom xheloz
> Nuk jom tradhetar
> Por jom nje djalosh
> Me zemren shqiptare
>
>
>
>
> Nje gjum kur rash, Nje enderr e pash,
> Ne kemb u ngrita,
> Emrin tend e bertita
>
>
>
>
>
>
>
>
> Më prit sonte në ëndër se do të vij por mos u
> tremb flej përsëri s´do të trokas në derë as nuk do të zgjoj por do të puthi
> lehte dhe prap do të shkoj!!!
>
>
>
>
>
> Më the..... Më the I LOVE
> YOU mu duk fjal pa kuptim,
> Më the TE AMO mu duk mashtirm,
> Më the ICH LIEBE DICH syt mi qorove
> Më the TË DUA zemrën ma gëzove!
>
>
> Për ty
>
> Kur mbi varin tim fillon punimi
> Kur mbi trupin tim fillon vajtimi
> Kur mbi varin tim vihet kurora
> Ather dije se te harova...!!!!
>
> Nese vuan per mua
> Me lot mos loto
> Sepse un te dua
> Edhe kur ste shoh..!!!
>
> Cka don me te then
> Cka don me te shkru
> Cka don me teper
> Se fjalen te du???...
>
> Pse me shikon sikur per cmim
> Mos don ta vrasesh shpirtin tim
> Nese jo bej leshim
> Sjam si tjert kam ndryshim
> Te dua sa shpirtin tim...!!!
>
> Nje keshille: Ke kujdes.
> Nje kerkes: Mos ndrysho.
> Nje deshire: Mos me haro.
> Nje genjeshter: Nuk te dua.
> Nje e vertet: Me mungon.
> Tregom tash ti cka mendon?
>
> Mos ri shum ne mendime
> Se ta kam fal ti jeten time
> Te kam than mos qaj me lot
> Se ty te dua ma shum se krejt ne ket bot
>
>
>
> Shiu po bjen pika pika
> eja te rrim bashk se pa ty nuk po u rrika !
ta bej jeten sikur ti....!!
quro kuje
Ligjet e Dashurisë1.Puthja në dorë--Respekt

2.Puthja në ball--Dashuri e përjetshme

3.Puthja në buzë--Dashuri

4.Puthja me sy të mbyllur--Dashuri e zjarrtë

5.Puthja ne supe--Emocionim

6.Nëse vajza i afrohet djalit--Ai ka te drejtë ta puth

7.Pickim--Dëshiron të thotë diçka

8.Kërcitja e gishtave--Jam ne disponim

9.Nëse ta zgjat dorën i pari--Shpreh dashuri

10.Kollitja--Te Dua

11.Nëse i mbyll sytë--Te don me gjithë zemër

12.Nëse e vënë gishtin ne gojë--Dëshiron puthje

13.Nëse e kafshon buzen--Është xheloz

14.Shikim në sy--Të Don

15.Nëse e lavdëron vetën--Është kryelart\e

16.Tymi në fytyr--Lyp puthje

17.Vendosja e dorës ne ball--Nuk të Don

18.Shtrëngimi i dorës--Nuk të Don

19.Shiqimi i gjatë në sy--Të Don vetëm ty

20.Ledhatimi i flokëve--Nuk mundet pa ty

21.Nxjerrja e guhës--Më puth menjëher

22.Shkelja në këmb--Shpreh dashuri

23.Puthja në faqe--Shoqëri

24.Ngritja e vetullave--A më dashuron?

25.Loja me unazë--Të kam ëndërruar

26.Ti lejosh atij të përcjell--Deshiron të jesh e tij

27.Trëndafil i kuq--Dashuri e zjarrtë

28.Lulja e bardhë--Tradhëti

29.Lulja e verdhë--Xhelozi
duhani   -per her te per esht perdorur nga spajnollet   ne vitin1955.jan 75 lloje te duhanit ne kosov ekonumojn te gjith shtresat enjerzve duhanin.duhanin eperdornin kur jan ne presion ,mas bukes,duhanin shkakton pagjaksi,humbjen eforces etj
te dua kur nuk te thash ,dhe kurr sdo te them
dashuria esht arma ma elig evajzes
nje dit zoti menonte dikqa zemres sime ti dhuronte te gjith yjet rreth vetes imblodhi dhe per zemren time ty te zgjodhi
sta ka fajin pasqyrja qe ek surratin eshtremt
miku i ngusht behet armiku ma imadh
ma mir qiri hiq se qiri flliqt
tetë Kurani është
shpallje e Zotit të botëve.”
(Esh-Shu’ara 192)



PER LEXUESIN


Gjatë 140 viteve të fundit, Darvinizmi, i cili mohon faktin e krijimit e, si rrjedhojë, edhe vetë ekzistencën e Zotit, ka bërë që shumë njerëz të largohen nga besimi i tyre dhe të bien në kthetrat e dyshimit. Ndaj, duke provuar se kjo teori nuk është gjë tjetër veç një mashtrim, ne kryejmë një detyrë shumë të rëndësishme që është e lidhur ngushtë me fenë. S’ka dyshim, se ky është një shërbim i rëndësishëm që duhet t’u ofrohet të gjithëve.
Një pikë që duhet theksuar ka të bëjë me përmbajtjen e librit. Në të gjithë librat e autorit, temat që kanë lidhje me besimin trajtohen në dritën e ajeteve kuranore dhe njerëzit ftohen që të mësojnë fjalët e Zotit dhe të jetojnë bashkë me to. Të gjitha temat që kanë lidhje me ajetet kuranore janë shpjeguar në mënyrë të atillë që të mos lënë asnjë shteg për dyshime apo dilema në mendjen e lexuesit. Stili i qartë, i lehtë e i rrjedhshëm mundëson çdo njeri të çfarëdo moshe apo grupi social që të kuptojë me lehtësi librat. Kjo gjë i bën ata shumë tërheqës për t’u lexuar njëherësh, pa e ndërprerë leximin. Edhe ata persona që e mohojnë anën shpirtërore ndikohen pozitivisht nga faktet e përmendura në këto libra dhe nuk mund ta hedhin poshtë vërtetësinë e tyre.
Ky libër, ashtu si dhe të gjithë librat e tjerë të autorit, mund të lexohet individualisht ose në grupe. Leximi i librit në grup është shumë i dobishëm dhe i rëndësishëm, pasi çdo lexues mund t’i përcjellë tjetrit mendimet dhe eksperiencën e tij.
Këta libra janë shkruar vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit, ndaj dhe kontributi i çdokujt për leximin dhe prezantimin e tyre do të ishte një shërbim i madh për fenë e Zotit. Ndaj, ata që duan t’ua transmetojnë fenë të tjerëve, do të gjejnë një mjet tepër efikas në librat e Harun Jahjas.
Në këto libra ju nuk do të gjeni shpjegime që bazohen në burime të dyshimta, apo stil shkrimi që bie ndesh me respektin dhe nderimin që duhet të tregojmë për gjërat e shenjta, apo ide të pabaza që fusin dyshim dhe shkaktojnë devijim në zemër.



RRETH AUTORIT DHE VEPRAVE TË TIJ

Autori, i cili shkruan me pseudonimin HARUN JAHJA, ka lindur në Ankara në vitin 1956. Pasi mbaroi shkollën tetëvjeçare dhe të mesme në Ankara, ai studioi artet në universitetin Mimar Sinan të Stambollit, si dhe filozofi në Universitetin e Stambollit. Që nga viti 1980, autori ka publikuar libra të shumtë në fusha të ndryshme, si ato politike, fetare dhe shkencore. Harun Jahja njihet si një autor që ka shkruar punime tepër të rëndësishme për nxjerrë në shesh mashtrimet e evolucionistëve, pavlefshmërinë e pretendimeve të tyre, si dhe anët e errëta që lidhin Darvinizmin me disa ideologji shkatërrimtare.
Pseudonimi i tij përbëhet nga emrat "Harun" (Aron) dhe Jahja (Gjon), për të përkujtuar këta dy profetë që luftuan kundër mosbesimit. Vula e Profetit, e cila gjendet në kapakun e librave të autorit përmban një kuptim simbolik që ka lidhje me përmbajtjet e tyre. Kjo vulë përfaqëson Kuranin, i cili është libri dhe fjala e fundit e Zotit dhe Profetin, i cili është profeti i fundit. Nën udhëheqjen e Kuranit dhe Sunetit, autori ka për qëllim të hedhë poshtë të gjitha bazat e ideologjive anti-fetare, në mënyrë që të shuhen të gjitha kundërshtimet ndaj fesë.
Të gjitha këto punime të autorit përqendrohen rreth një qëllimi: transmetimi i mesazhit të Kuranit për të gjithë njerëzit, duke i nxitur ata të mendojnë rreth temave të rëndësishme që kanë lidhje me besimin, si ekzistenca e Zotit, njësimi i Tij, bota tjetër etj., dhe shkatërrimi i plotë i themeleve të rrënuara të sistemeve ateiste.
Harun Jahja gëzon një reputacion të madh në një gamë mjaft të gjerë lexuesish që nga India në Amerikë, nga Anglia në Indonezi, nga Polonia në Bosnje, nga Spanja në Brazil. Disa prej librave të tij janë të disponueshëm në Anglisht, Frengjisht, Gjermanisht, Italisht, Portugalisht, Urdu, Arabisht, Shqip, Rusisht, Boshnjakisht dhe Malajo; ata janë mirëpritur nga lexuesit në të gjithë botën.
Të vlerësuar në të gjithë botën, këto punime kanë shërbyer për të ndihmuar shumë njerëz të gjejnë rrugën e besimit apo të arrijnë një kuptim më të thellë të besimit të tyre. Stili i qartë, i lehtë dhe i rrjedhshëm i këtyre librave u jep atyre disa veçori karakteristike që mund të vihen re nga kushdo që i lexon apo i shqyrton ato. Këto punime kanë pasur një ndikim të shpejtë dhe rezultate tepër tëkënaqshme. Është e pamundur për ata persona, që i lexojnë këto libra me kujdes dhe mendojnë rreth tyre seriozisht që të vazhdojnë të mbrojnë filozofinë materialiste, ateizmin apo çfarëdo ideologjie apo filozofie shkatërrimtare. Edhe nëse ata vazhdojnë mbrojtjen, kjo tregon se ata bazohen në sentimentalizmin e tyre, pasi këto libra i hedhin poshtë këto ideologji që nga themelet. Sot është bërë e mundur që të gjitha lëvizjet bashkëkohore jobesimtare të pësojnë një disfatë ideologjike, në saj të koleksionit të librave të shkruar nga Harun Jahja.
S’ka dyshim se këto veçori e kanë origjinën nga urtësia dhe udhëzimi i Kuranit. Autori sigurisht që nuk ndihet krenar për veten e tij; ai synon që të jetë një mjet që ndihmon të tjerët për të gjetur rrugën e drejtë të Zotit. Për më tepër, ai nuk merr asnjë përfitim material nga librat e tij. Edhe ata që përgatisin këto libra nuk marrin asnjë përfitim material. Ata   duan vetëm të fitojnë kënaqësinë e Zotit.
Duke pasur parasysh këto fakte, ata që inkurajojnë njerëzit që të lexojnë këto libra, të cilët hapin sytë e zemrës dhe ndihmojnë të tjerët të bëhen adhurues të devotshëm të Zotit, bëjnë një shërbim të paçmueshëm për fenë.
Nga ana tjetër, do të ishte humbje kohe dhe energjie përhapja e atyre librave që krijojnë konfuzion në mendjet e njerëzve dhe nuk kanë ndonjë ndikim të efektshëm në largimin e dyshimeve dhe dilemave nga zemrat e tyre, siç e ka vërtetuar dhe eksperienca shumëvjeçare. Është më se natyrshme që libra të tillë që janë shkruar më tepër për të theksuar forcën letrare të autorit të tyre, sesa për të fituar kënaqësinë e Zotit, nuk mund të kenë kurrë një efekt pozitiv. Ata që dyshojnë në këtë, mund të shohin se qëllimi i vetëm i librave të Harun Jahjas është triumfi ndaj mosbesimit dhe përhapja e vlerave morale të Kuranit.
Nuk duhet të harrojmë një pikë shumë të rëndësishme: Shkaku kryesor i vazhdimit të problemeve dhe konflikteve që përballojnë muslimanët sot është ndikimi ideologjik i mosbesimit. Të gjitha këto do të marrin fund kur të arrihet disfata ideologjike e mosbesimit dhe të sigurohemi që çdo njeri i njeh mrekullitë e krijimit dhe moralin kuranor, në mënyrë që të gjithë njerëzit të jetojnë me frymën e tyre. Duke marrë në konsideratë gjendjen e botës sot, e cila i çon njerëzit në një humnerë të thellë dhune, korrupsioni dhe konfliktesh, është e qartë që ky shërbim duhet të jetë i diponueshëm sa më shpejt dhe sa më efektivisht që të jetë e mundur. Përndryshe, mund të jetë shumë vonë.
Ne shpresojmë që me Vullnetin e Zotit, librat e Harun Jahjas do të luajnë këtë rol tepër të rëndësishëm në shekullin XXI dhe do të ndihmojnë njerëzit të fitojnë paqen, bekimin, drejtësinë dhe lumturinë e premtuar në Kuran.


PARATHENIE

Katërmbëdhjetë shekuj më pare, Zoti zbriti Kuranin për të udhëzuar njerëzit në rrugën e vërtetë. Që prej ditës së shpalljes së tij e deri në Ditën e Gjykimit, ky libër i fundit hyjnor do të mbesë udhëzimi i vetëm për ta.
Stili i pakrahasueshëm i Kuranit dhe urtësia e tij e përkryer janë tregues të qartë se ai është me të vërtetë fjala e Zotit. Përveç kësaj, Kurani ka mjaft veçori të tjera të mrekullueshme, të cilat vërtetojnë se ai është me të vërtetë një libër hyjnor. Një prej këtyre veçorive është fakti se një numër i konsiderueshëm i fakteve shkencore, të cilat njeriu mundi t’i zbulonte vetëm me ndihmën e teknologjisë së shekullit XX, janë shpallur në Kuran 1400 vjet më parë.
Sigurisht që nuk mund të pretendojmë që Kurani është një libër shkencor, pasi qëllimi i shpalljes së tij nuk është shtjellimi i fakteve shkencore apo shpjegimi i dukurive natyrore, por siç e thamë dhe më lart, udhëzimi i njerëzve drejt së vërtetës. Megjithatë, në Kuran gjejmë shumë fakte shkencore, të cilat janë zbuluar në mënyrë të plotë vetëm në saje të fjalës së fundit të teknologjisë bashkëkohore. Këto fakte shkencore as që mund të perceptoheshin apo imagjinoheshin në kohën e shpalljes së tij, gjë që vërteton akoma më tepër prejardhjen e tij hyjnore.
Që të kuptojmë mrekullitë shkencore në Kuran, sëpari duhet të hedhim një vështrim në nivelin e shkencës që mbizotëronte në kohën e shpalljes së këtij libri hyjnor.
Në shekullin VII, në shoqërinë arabe ekzistonin shumë bestytni, me të cilat ishin përzier edhe çështjet shkencore. Mungesa e teknologjisë së duhur, me anë të së cilës do të studioheshin të fshehtat e natyrës dhe universit, i la këta arabë të hershëm nën ndikimin e bestytnive dhe legjendave të trashëguara nga brezat e mëparshëm. Për shembull, ata supozonin se ishin malet ato që e mbanin qiellin lart. Ata besonin se toka ishte e sheshtë dhe në dy skajet e saj ndodheshin male të larta, të cilat ishin shtyllat që mbanin qiellin lart.
Sidoqoftë, të gjitha këto besime të kota të shoqërisë arabe u zhdukën me zbritjen e Kuranit. Në ajetin e dytë të sures Er-Rra’d thuhet: “Zoti është Ai që i ngriti qiejt pa asnjë shtyllë...” Ky ajet hodhi poshtë besimin e trashëguar të arabëve se qielli qëndron lart i mbajtur prej maleve. Në mjaft çështje të tjera janë shpallur të dhëna tepër të rëndësishme dhe të sakta, në një kohë kur askush s’kishte asnjë njohuri për to. Kurani, i cili zbriti në kohën kur njerëzit dinin shumë pak rreth astronomisë, fizikës ose biologjisë, përmban argumente bazë mbi një sërë dukurish të ndryshme, si krijimi i Universit, krijimi i qenieve njerëzore, struktura e atmosferës apo ekuilibri delikat, i cili bën të mundur jetën në tokë.
Tani, le të shqyrtojmë së bashku disa mrekulli shkencore të shpallura në Kuran.


KRIJIMI I UNIVERSIT

Në ajetin e mëposhtëm, përshkruhet origjina e universit:

”Ai është Krijuesi fillestar i qiejve dhe i tokës (pa pasur asnjë shembull)...”(El-En’am 101)

Përfundimi, në të cilin ka arritur astrofizika sot, është se i tërë universi, së bashku me dimensionet e lëndës dhe të kohës, erdhi në ekzistencë si rezultat i një shpërthimi të madh, i cili ndodhi menjëherë. Ky fenomen i njohur me emrin “Big Beng”, vërtetoi se universi ishte krijuar nga asgjëja si rezultat i një shpërthimi në një pikë të vetme. Qarqet shkencore moderne janë të një mendimi në lidhje me faktin se Big Bengu është i vetmi shpjegim i arsyeshëm dhe i vërtetuar i zanafillës së universit dhe i mënyrës së krijimit të tij.
Para Big Bengut, lënda nuk ekzistonte. Nga kjo gjendje mosekzistence, në të cilën as lënda, as energjia, madje as koha nuk ekzistonin – dhe kjo mund të përshkruhet vetëm në mënyrë metafizike – arrijmë në përfundimin se lënda, energjia dhe koha janë të tëra të krijuara. Ky argument është një nga zbulimet e fundit të fizikës bashkëkohore, i cili është shpallur në Kuran 1400 vjet më parë.


ZGJERIMI I UNIVERSIT

Në Kuran, i cili u shpall katërmbëdhjetë shekuj më parë, në kohën kur shkenca e astronomisë ishte akoma primitive, zgjerimi i universit përshkruhet në këtë mënyrë:

“Ne me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjerojmë atë. “ (Edh-Dharijat 47)

Fjala “qiell” e përmendur në këtë ajet është përdorur në vende të ndryshme në Kuran me kuptimin e hapësirës dhe universit. Edhe këtu, kjo fjalë është përdorur me këtë kuptim. Me fjalë të tjera, në Kuran është shpallur se universi “zgjerohet”. Pikërisht, ky është përfundimi i arritur sot prej shkencës.
Deri para fillimit të shekullit XX, i vetmi mendim i përhapur në të gjithë botën e shkencës ishte se “universi ruan një gjendje konstante dhe ka ekzistuar përherë pa fillim”. Por kërkimet, vëzhgimet dhe rrezultatet e marra prej aparaturave moderne vërtetuan se universi në të vërtetë ka një fillim; argument për këtë është fakti se ai zgjerohet vazhdimisht.
Në fillimet e shekullit XX, fizikanti rus Alexander Friedmann dhe kozmologu belg Georges Lemaitre llogaritën teorikisht se universi është në lëvizje të vazhdueshme dhe zgjerohet.
Ky fakt u vërtetua gjithashtu prej të dhënave të vëzhguara më 1929. Astronauti amerikan Edwin Hubble, ndërsa po vëzhgonte qiellin me një teleskop, zbuloi se yjet dhe galaktikat largoheshin vazhdimisht nga njëra-tjetra. Një univers, ku çdo gjë lëviz vazhdimisht duke u larguar prej çdo gjëje tjetër, nënkupton një univers vazhdimisht në zgjerim.
Vëzhgimet e kryera në vitet në vazhdim vërtetuan se universi është në zgjerim e sipër. Përsëri del në pah saktësia e habitshme e ajetit kuranor, i cili përdor një folje të kohës së tashme për të përshkruar vazhdimësinë e këtij zgjerimi. Ky argument është sqaruar në Kuran në një kohë kur askush nuk kishte as idenë më të vogël rreth këtyre fakteve.


NDARJA E QIEJVE DHE E TOKËS

Një prej ajeteve që bën fjalë për krijimin e qiejve është edhe ajeti i mëposhtëm:

“A nuk e dinë jobesimtarët se qiejtë dhe toka ishin të ngjitura, e Ne i ndamë ato të dyja dhe ujin e bëmë bazë të jetës së çdo gjëje. Përse nuk besojnë pra?” (El Enbija 30)

Fjala “retk”, e përkthyer “të ngjitura”, në gjuhën arabe do të thotë   “të përziera me njëra-tjetrën, të bashkuara”. Kjo fjalë përdoret në ato raste kur u referohemi dy substancave të ndryshme, të cilat përbëjnë një të plotë. Fraza “Ne i ndamë” është folja arabe “feteka” dhe nënkupton diçka që vjen si rezultat i shkëputjes apo shkatërrimit të strukturës së ngjitur“retk”. Carja e farës së bimës në momentet para   të mbirjes është një nga rastet në të cilat përdoret kjo folje.
Le të shqyrtojmë përsëri ajetin kuranor, duke pasur në mendje faktet e lartpërmendura. Në ajet, qielli dhe toka janë subjekti i parë i gjendjes “retk”. Më pas ata ndahen (feteka), duke u shkëputur nga njëri-tjetri. Kureshtja jonë rritet kur rikujtojmë momentet e para të Big Bengut dhe shohim se e gjithë lënda e universit përfshihej në një pikë të vetme. Me fjalë të tjera, çdo gjë, duke përfshirë “qiejt dhe tokën”, të cilat ishin krijuar ende, ishin pjesë e kësaj pike në gjendjen “retk”. Pas një shpërthimi të fuqishëm, lënda e kësaj pike u nda (feteka) dhe më pas ndodhi   procesi i krijimit të strukturës së tërë universit.
Kur krahasojmë ajetin kuranor me zbulimet shkencore, shohim se ato përputhen në mënyrë të përkryer me njëra-tjetrën. Fakti më interesant dhe më habitës është se këto zbulime u bënë   vetëm në shekullin XX.


ORBITAT

Duke iu referuar Kuranit, Dielli dhe Hëna lëvizin në një orbitë të caktuar:

Zoti krijoi natën e ditën, diellin e hënën dhe secili prej tyre noton në orbitë.” (El Enbija 33)

Në një ajet tjetër është përmendur se Dielli nuk është i palëvizshëm, por lëviz në një orbitë të caktuar.

“Edhe dielli lëviz drejt kufirit të tij përfundimtar. Ajo lëvizje është përcaktim i të Plotfuqishmit, të Diturit.” (Ja Sin 38)

Këto argumente të komunikuara në Kuran u zbuluan prej vëzhgimeve astronomike shumë shekuj më vonë. Sipas llogaritjeve të ekspertëve të astronomisë, Dielli udhëton me një shpejtësi marramendëse prej 720.000 km në orë në drejtim të yllit Vega në një orbitë të vetme të quajtur Maja Diellore. Kjo do të thotë se Dielli përshkon afërsisht 17.280.000 km në ditë. Bashkë me Diellin, të gjitha planetet dhe satelitët brenda sistemit gravitacional të Diellit përshkojnë gjithashtu të njëjtën distancë. Për më tepër, të gjitha yjet në univers bëjnë një lëvizje të ngjashme.
Në Kuran është shpallur se i tërë universi është i mbushur plot me rrugë e orbita si ajo e diellit:

“Betohem në qiellin plot rrugë.” (Edh-Dharijat 7)

Në univers ndodhen rreth 200 miliardë galaktika dhe secila prej tyre pëmban rreth 200 miliardë yje. Pjesa më e madhe e këtyre yjeve kanë planete dhe pjesa më e madhe e këtyre planeteve kanë satelitë. Këta trupa gjigandë lëvizin në orbita të caktuara, sipas një lëvizjeje të përllogaritur në mënyrë preçize. Për miliona vite me radhë, të gjithë këta trupa “notojnë” në orbitën e tyre në një harmoni dhe rregull të përkryer. Për më tepër, një anumër i madh kometash lëvizin në orbitat e përcaktuara për to.
Orbitat në univers nuk janë karakteristikë vetëm e trupave qiellorë. Edhe vetë galaktikat udhëtojnë me një shpejtësi marramendëse në orbita të projektuara për to. Gjatë kësaj lëvizjeje, asnjë prej trupave qiellorë nuk i zë rrugën, apo përplaset me të tjerët.
Sigurisht që në kohën e shpalljes së Kuranit njerëzimi nuk zotëronte teleskopë elektronikë apo teknologjinë e avancuar të vëzhgimit të trupave miliona kilometra në hapësirë, ashtu siç nuk dispononte njohuritë e sotme të fizikës apo astronomisë. Ndaj në atë kohë nuk ishte e mundur të zbulohej në mënyrë shkencore se hapësira është “plot me rrugë dhe orbita”, siç është shpallur në ajetin kuranor…


RRUMBULLAKSIA E TOKËS

”Ai i krijoi qiejt e tokën me qëllim të caktuar. Ai ia mbështjell natën ditës dhe ditën ia mbështjell natës.” (Ez-Zumer 5)

Fjalët e përdorura në Kuran për të përshkruar universin janë mjaft të qarta. Fjala arabe, e cila është përkthyer “mbështjellë” në ajetin e mësipërm, është fjala “tek’uir”. Në fjalorët arabë, kjo fjalë përdoret për të përshkruar mbështjelljen e një gjëje rreth një gjëje tjetër, siç mbështillet çallma rreth kokës.
Njoftimi i dhënë në këtë ajet për mbështjelljen e ditës dhe natës me njëra-tjetrën na ndihmon të njohim formën e tokës. Kjo mbështjellje mund të ndodhë vetëm nëse toka është e rrumbullakët. Kjo do të thotë se rrumbullakësia e tokës është thënë në mënyrë të tërthortë në Kuran, që në shekullin VII. Nuk duhet të harrojmë se gjuha arabe është një gjuhë shumë e pasur dhe përdorimi i kësaj foljeje është i rrallë, gjë që tregon fare qartë se përdorimi i saj është bërë me qëllim.
Sidoqoftë, ne duhet të sjellim ndërmend se njohuritë e astronomisë të asaj kohe e perceptonin botën krejt ndryshe. Atëherë mendohej se bota ishte një plan i sheshtë dhe të gjitha përllogaritjet dhe shpjegimet shkencore ishin të bazuara mbi këtë besim. Ajetet kuranore përmbajnë informacione, të cilat ne kemi mundur t’i njohim vetëm disa shekuj më parë. Përderisa Kurani është fjala e Zotit, ai ka përdorur fjalët më të sakta, kur flet për përshkrimin e universit.
ÇATI E SIGURTË

Në Kuran, Zoti na tërheq vëmendjen ndaj një vetie mjaft interesante të qiellit:

Qiellin e kemi bërë si çati të sigurtë e të mbrojtur…(El Enbija 32)

Kjo veti e qiellit është vërtetuar prej kërkimeve shkencore të kryera në shekullin XX.
Atmosfera, e cila rrethon tokën, kryen shërbime jetike për të siguruar vazhdimësinë e jetës. Duke shkatërruar mjaft meteorë të mëdhenj e të vegjël, gjatë përpjekjeve të tyre për të arritur tokën, ajo i ndalon ata që të përplasen me tokën dhe të dëmtojnë gjallesat.
Për më tepër, atmosfera filtron rrezet e dritës që vijnë nga hapësira, të cilat janë të dëmshme për krijesat e gjalla. Fakti më interesant është se vetëm rrezet e padëmshme e të nevojshme - drita e tejdukshme, rrezet e shkurtra ultravjollcë dhe valët e radios - janë në gjendje të përshkojnë atmosferën. I gjithë ky rrezatim është i domosdoshëm për jetën. Atmosfera lejon kalimin vetëm të një pjese të rrezeve të shkurtra ultravjollcë, të cilat janë mjaft të domosdoshme për procesin e fotosintezës dhe për ekzistencën e të gjitha gjallesave. Pjesa më e madhe e rrezeve të gjata ultravjollcë, të lëshuara nga dielli, filtrohen prej shtresës së ozonit në atmosferë dhe vetëm një pjesë e kufizuar dhe thelbësore e tyre arrijnë në Tokë.
Vetia mbrojtëse e atmosferës nuk mbaron këtu. Atmosfera mbron gjithashtu tokën prej të ftohtit ngrirës të hapësirës, i cili arrin deri në minus 270 gradë celcius.
Nuk është vetëm atmosfera ajo që e mbron Tokën nga efektet shkatërruese dhe dëmtuese të hapësirës. Së bashku me atmosferën, brezi Van Alen, një shtresë, e cila krijohet si rezultat i fushës magnetike të Tokës, gjithashtu shërben si një fushë mbrojtëse kundër rrezatimeve të dëmshme, të cilat kërcënojnë planetin tonë. Ky rrezatim, i cili vazhdimisht lëshohet prej diellit dhe yjeve të tjera, është vdekjeprurës për gjallesat. Nëse brezi Van Alen nuk do të ekzistonte, energjia e shpërthimeve masive të quajtura shpërthime diellore, të cilat hasen vazhdimisht në Diell, do të shkatërronin çdo formë jete në Tokë.
Dr. Hugh Ross, duke folur mbi rëndësinë që ka për jetën tonë brezi Van Alen, ndër të tjera thotë:
“Në fakt, Toka ka dendësinë më të lartë se çdo planet tjetër në Sistemin Diellor. Bërthama e madhe e hekur-nikelit është shkaku i ekzistencës së fushës sonë të madhe magnetike. Kjo fushë magnetike formon shtresën mbrojtëse Van-Alen, e cila e mbron Tokën nga rrezet bombarduese. Nëse nuk do të ishte kjo mburojë, jeta në Tokë do të ishte e pamundur. I vetmi planet tjetër shkëmbor që ka fushë magnetike është Mërkuri, por fuqia e fushës së tij është 100 herë më e vogël se e Tokës. Madje as Afërdita – planeti ynë “motër” – nuk ka fushë magnetike. Brezi mbrojtës Van-Alen është një strukturë që gjendet vetëm në Tokë.”1
Energjia e çliruar në një prej këtyre shpërthimeve të viteve të fundit është e barabartë me energjinë e çliruar nga shpërthimi i 100 miliardë bombave atomike, si ajo që u hodh në Hiroshimë. Pesëdhjetë e tetë orë pas shpërthimit u vërejt se gjilpërat magnetike të busullave paraqitnin një lëvizje jo të zakonshme dhe 250 km mbi atmosferën e Tokës, temperatura u rrit menjëherë në 2500oC.
Me pak fjalë, një sistem mbrojtës i përkryer funksionon mbi Tokë. Ai e rrethon botën tonë dhe e mbron prej kërcënimeve të jashtme. Vetëm kohët e fundit, shkencëtarët arritën të mësojnë disa gjëra rreth tij, kurse Zoti na ka njoftuar në Kuran për mbështjellën mbrojtëse të Tokës që shekuj më parë.

QIELLI KTHYES

Ajeti i njëmbëdhjetë i sures Et-Tarik në Kuran, i referohet vetisë “kthyese” të qiellit:

Betohem në qiellin që kthen. (Et-Tarik 11)

Siç dihet, atmosfera, e cila rrethon Tokën, përbëhet nga disa shtresa. Secila prej tyre luan një rol të rëndësishëm në dobi të jetës. Kërkimet kanë nxjerrë në dritë se këto shtresa janë të specializuara në kthimin mbrapsht të trupave apo rrezeve që vijnë nga hapësira apo nga vetë Toka. Tani le të shqyrtojmë disa shembuj të funksionit “kthyes” të shtresave që e rrethojnë Tokën.
Troposfera, e cila ndodhet 13-15 km mbi Tokë, luan rol në kondensimin e avujve të ujit që vijnë nga sipërfaqja e Tokës dhe në kthimin poshtë të tyre në formë shiu.
Shtresa e ozonit me lartësi 25 km nga toka reflekton rrezatimin e dëmshëm dhe rrezet ultravjollcë, të cilat vijnë nga hapësira dhe i kthen mbrapsht në hapësirë.
Jonosfera kthen valët e radios të transmetuara nga Toka duke i kthyer poshtë në pjesë të ndryshme të saj, tamam si një satelit pasiv komunikimi, duke bërë të mundur transmetimin e valëve radiofonike dhe televizive në një distancë tepër të largët.
Shtresa magnetosferike kthen mbrapsht grimcat e dëmshme radioaktive që përhapen nga Dielli dhe yjet e tjera, para se të arrijnë Tokën.
Fakti që gjithë këto veti të shtresave të atmosferës, të zbuluara vetëm kohët e fundit, janë shpallur në Kuran prej shumë shekujsh provon bindshëm se Kurani është fjala e Zotit.


SHTRESAT E ATMOSFERËS

Një nga faktet shkencore të zbuluara kohët e fundit është përbërja e qiellit nga shtatë shtresa.

Zoti është Ai që krijoi shtatë   qiej mbi njëri-tjetrin. (El-Mulk 3)

... Ai i krijoi shtatë qiej brenda dy ditëve dhe secilit qiell i caktoi atë që i nevojitej. (Fusilet 12)

Fjala “qiell” në gjuhën arabe përdoret me disa kuptime. Në disa raste ajo ka kuptimin e atmosferës. Në disa raste ajo ka kuptimin e universit. Kur përdoret në numrin shumës, ajo në përgjithësi ka një kuptim më të gjerë se fjala “univers”, pasi përfshin universin, i cili përbën qiellin e parë, dhe gjashtë qiej të tjerë. Por nëse ne i japim fjalës “qiej” kuptimin e parë, d.m.th. atë të atmosferës, atëherë   arrijmë në përfundimin se atmosfera që rrethon planetin tonë përbëhet nga shtatë shtresa.
Me të vërtetë, sot është bërë i njohur fakti se atmosfera që rrethon Tokën, përbëhet prej disa shtresave të ndryshme, të cilat shtrihen mbi njëra-tjetrën. Për më tepër, numri i këtyre shtresave është i njëjtë me numrin e përmendur në Kuran: shtatë shtresa. Kjo temë përshkruhet nga një burim shkencor si më poshtë:
Shkencëtarët kanë zbuluar se atmosfera përbëhet prej disa shtresave të ndryshme. Shtresat ndryshojnë prej njëra-tjetrës nga vetitë e tyre fizike, si trysnia, lloji i gazeve etj. Shtresa atmosferike më e afërt me Tokën quhet TROPOSFERË. Ajo zë 90% të atmosferës. Shtresa mbi troposferë quhet STRATOSFERË. Shtresa tjetër, ku përthyhen rrezet ultravjollcë quhet OZONOSFERË. Shtresa tjetër quhet MEZOSFERË. TERMOSFERA shtrihet mbi mezosferë. Gazet e jonizuara formojnë një shtresë brenda termosferës, e cila quhet JONOSFERË. Shtresa më e skajshme e atmosferës së Tokës shtrihet 480-960 km. Kjo pjesë quhet EKZOSFERË.2
Nëse numërojmë shtresat e cituara prej këtij burimi, shohim se atmosfera përbëhet pikërisht nga shtatë shtresa, siç është shpallur edhe në ajetin kuranor.
Troposfera
Stratosfera
Ozonosfera
Mezosfera
Termosfera
Jonosfera
Ekzosfera
Një tjetër mrekulli e ajeteve kuranore që përmendin këtë fakt shtjellohet kur lexojmë pjesën e fundit të ajetit dymbëdhjetë të sures Fusilet: “... secilit qiell i caktoi atë që i nevojitej”. Me fjalë të tjera, në këtë ajet deklarohet se Zoti i caktoi çdo qielli funksionin e vet. Me të vërtetë, siç e kemi parë edhe në kapitujt e mëparshëm, secila prej këtyre shtresave ka funksione jetike të dobishme për njerëzimin dhe për të gjitha format e tjera të jetës në Tokë. Çdo shtresë ka një funksion të veçantë, duke filluar nga formimi i shiut, mbrojtja prej rrezeve të dëmshme, reflektimi i valëve radiofonike e televizive, deri te mënjanimi i efekteve katastrofike të meteorëve.
Një prej këtyre funksioneve për shembull, është deklaruar në një burim shkencor si vijon:
Atmosfera e Tokës ka 7 shtresa. Shtresa më e ulët quhet troposferë. Shiu, bora dhe era formohen dhe ndodhin vetëm në troposferë.3
Kjo është një prej mrekullive hyjnore, sepse këto argumente, të cilat u zbuluan vetëm në saje të teknologjisë së shekullit XX, janë shpallur në Kuran 1400 vjet më parë.


FUNKSIONI I MALEVE

Kurani na tërheq vëmendjen ndaj një funksioni gjeologjik mjaft të rëndësishëm të maleve.

”Ne kemi krijuar male të patundura në tokë, me qëllim që ajo të mos lëkundet dhe tronditet bashkë me ta...” (El Enbija 31)

Siç vihet re, në këtë ajet është shpallur se malet luajnë rol në parandalimin e tronditjeve dhe lëkundjeve të Tokës.
Ky fakt nuk ishte i njohur nga askush në kohën kur u shpall Kurani. Në të vërtetë, ai u zbulua jo shumë kohë më parë dhe kjo vetëm si rezultat i zbulimeve të gjeologjisë bashkëkohore.
Sipas këtyre zbulimeve, malet shfaqen si rezultat i lëvizjeve dhe përplasjeve të shtresave masive, të cilat formojnë koren e Tokës. Kur dy shtresa përplasen me njëra-tjetrën, shtresa më e fortë rrëshqet poshtë shtresës tjetër, e cila përkulet në majë, duke formuar lartësitë dhe malet. Shtresa e poshtme fillon e zgjerohet duke u shtrirë thellë në tokë. Kjo nënkupton se pjesa e poshtme e maleve është po aq e madhe sa edhe pjesa e dukshme mbi Tokë.
Në një tekst shkencor, struktura e maleve është përshkruar si më poshtë:
“Atje ku kontinentet janë më të trasha, si p.sh. vargmalet, korja zhytet thellë në mantel.”4

Në një ajet kuranor, kjo veti e maleve është vënë në dukje nga një krahasim i maleve me “kunjat”:

”A nuk e bëmë Ne tokën të përshtatshme për jetë,   dërsa malet i bëmë si kunja?” (En-Nebe 6-7)

Me fjalë të tjera, duke u shtrirë mbi dhe nën sipërfaqen e Tokës në ato pika ku bashkohen shtresat e ndryshme, malet i mbajnë lidhur këto shtresa me njëra-tjetrën. Në këtë mënyrë, ato fiksojnë koren e Tokës dhe parandalojnë grumbullimin e saj mbi apo ndërmjet shtresave të magmës. Shkurt, ne mund t’i krahasojmë malet me gozhdët, të cilat mbajnë dërrasat të mbërthyera së bashku.
Vetia fiksuese e maleve në literaturën shkencore është përshkruar me termin “isostazi”:
Isostazi do të thotë: ekuilibri i përgjithshëm i kores së Tokës i mbajtur nga qarkullimi i materialeve shkëmbore poshtë sipërfaqes, si rezultat i shtypjes gravitacionale.5
Ky rol kaq i rëndësishëm i maleve, i cili u zbulua nga gjeologjia moderne dhe nga kërkimet sizmike, është shpallur në Kuran shekuj më parë si një shembull i dijes absolute të krijimit të Zotit.

Ne kemi krijuar male të patundura në tokë me qëllim që ajo   të mos lëkundet dhe tronditet bashkë me ta...(El Enbija 31)


LËVIZJA E MALEVE

Në një ajet tjetër, na bëhet e ditur se malet nuk janë të palëvizshëm, ashtu siç mund të na duket, por ato janë në lëvizje të vazhdueshme.

Kur i sheh malet, mendon se ato janë të palëvizshëm, ndërsa ato lëvizin si retë..(En-Neml 88)

Kjo lëvizje e maleve ndodh si pasojë e lëvizjes së kores së Tokës, mbi të cilën ato janë vendosur. Korja e Tokës ‘noton’ mbi shtresën e mantelit, e cila është më e dendur. Ishte fillimi i shekullit XX kur, për herë të parë në histori, një shkencëtar gjerman me emrin Alfred Wegener deklaroi se kontinentet kanë qenë të bashkuara në kohën e krijimit të tokës, por më pas u zhvendosën në drejtime të ndryshme dhe u ndanë, duke u larguar shumë larg njëri-tjetrit.
Gjeologët kuptuan se Wegener   kishte të drejtë vetëm në vitin 1980, pra pesëdhjetë vjet pas vdekjes së tij. Sipas fjalës së Wegener në një artikull të publikuar në vitin 1915, blloqet masive të tokës u bashkuan së bashku rreth 500 milionë vjet më parë, duke formuar Pangaean, e cila gjendej në Polin e Jugut.
Afërsisht 180 milionë vjet më parë, Pangaea u nda në dy pjesë, të cilat u zhvendosën në drejtime të ndryshme. Një prej këtyre kontinenteve gjigande ishte Gondwana, e cila përfshinte Afrikën, Australinë, Antarktidën dhe Indinë. E dyta ishte Laurasia, e cila përfshinte Evropën, Amerikën e Veriut dhe Azinë përveç Indisë. Njëqind e pesëdhjetë   milionë vjet pas kësaj ndarjeje, Gondwana dhe Laurasia u ndanë në pjesë më të vogla.
Këto kontinente, të cilat u shfaqën pas ndarjes së Pangaeas, janë spostuar mbi sipërfaqen e Tokës disa centimetra çdo vit, duke shkaktuar ndryshime në përqindjen e tokës dhe detit.
Kjo lëvizje u zbulua si rezultat i kërkimeve gjeologjike të kryera në fillim të shekullit XX. Lëvizja e kores së Tokës është shpjeguar nga shkencëtarët si më poshtë:
“Korja dhe pjesa e sipërme e mantelit, me një trashësi 100 km, janë të ndara në   segmente të quajtura shtresa. Gjenden gjashtë shtresa të mëdha dhe disa shtresa të vogla. Sipas teorisë të quajtur “tektonika e shtresave”, këto shtresa lëvizin në Tokë, duke mbajtur me vete “dyshemenë” e kontinenteve dhe oqeaneve. Lëvizja e kontinenteve është llogaritur të jetë 1-5 cm në vit. Gjatë kohës që shtresat vazhdojnë të lëvizin, ato realizojnë një ndryshim të vogël në gjeografinë e Tokës. Për shembull, çdo vit Oqeani Atlantik bëhet pak më i gjerë.”6
Në Kuran është përmendur “lëvizja e maleve”. Sot, shkencëtarët bashkëkohorë për këtë lëvizje përdorin termin “lëvizja kontinentale.”7
Është e padiskutueshme që kjo është një prej mrekullive të Kuranit, pasi ky argument shkencor u zbulua vetëm kohët e fundit nga shkencëtarët.


MREKULLIA E HEKURIT

Hekuri është një nga elementet e përmendura në Kuran. Në suren El Hadid, d.m.th. në suren e Hekurit thuhet:

Ne e kemi zbritur hekurin, në të cilin ka forcë të madhe dhe dobi për njerëzit...„ (El Hadid 25)

Fjala “zbritëm poshtë” e përdorur veçanërisht për hekurin në këtë ajet, mund të mendohet se ka një kuptim metaforik që do të thotë se hekuri është dhuruar për të mirën e njerëzimit. Por nëse ne do të merrnim në konsideratë kuptimin e drejtpërdrejtë të fjalës, e cila është “i zbritur fizikisht nga qielli”, do të kuptojmë se në këtë ajet gjendet një mrekulli shkencore mjaft domethënëse.
Në saje të kërkimeve astronomike është zbuluar se hekuri i gjendur në rruzullin tokësor ka ardhur prej yjeve gjigande të hapësirës.
Metalet e rënda në univers janë krijuar në bërthamën e yjeve të mëdha. Gjithësesi, Sistemi ynë Diellor nuk zotëron një strukturë të përshtatshme që të prodhojë vetë hekur. Hekuri mund të prodhohet në yje shumë më të mëdhenj se Dielli, te të cilët temperatura arrin disa qindra miliona gradë. Kur sasia e hekurit në një yll tejkalon një nivel të caktuar, ylli nuk mund ta mbajë atë më gjatë dhe si rezultat ai shpërthen në një shpërthim të quajtur “nova” ose “supernova”. Si rezultat i këtij shpërthimi, meteorët që përmbajnë hekur shpërndahen nëpër univers dhe lëvizin nëpër hapësirë, derisa të tërhiqen prej forcës gravitacionale të ndonjë trupi qiellor.
E gjithë kjo na bën të qartë se hekuri nuk është formuar në Tokë, por është mbartur nëpërmjet meteorëve pas shpërthimit të yjeve në hapësirë, pra, ai “ka zbritur në tokë” në të njëjtën mënyrë siç është shpallur në ajetin kuranor. Është e qartë se ky fakt nuk njihej shkencërisht në shekullin VII, në kohën e shpalljes së Kuranit.
KRIJIMI NË ÇIFT

”Larg të metave është Ai që krijoi të gjitha çiftet prej bimëve që mbin toka, prej vetë njerëzve dhe prej shumë gjërave që ata nuk i dinë. ”(Ja Sin 36)

Megjithëse koncepti i fjalës "çift" ose "dy" përdoret kryesisht për mashkullin dhe femrën, shpallja "prej shumë gjërave që ata nuk i dinë" ka kuptim më të gjerë. Një prej këtyre kuptimeve është zbuluar në kohën tonë. Shkencëtarit britanik Paul Dirac, i cili propozoi se materia është e krijuar në çift, iu dha çmimi Nobël i fizikës në vitin 1933. Ky zbulim i quajtur "parité", pohon se materia është në çift me të kundërtën e saj: anti-materien. Anti-materia mbart vetitë e kundërta të materies. Për shembull, në kundërshtim me materien, anti-materia ka elektrone të ngarkuara pozitivisht dhe protone të ngarkuara negativisht. Ky fakt shtjellohet kështu nga një burim shkencor:
"... çdo grimcë ka antigrimcën e vet me ngarkesë të kundërt...  
...dhe kjo lidhje e papërcaktuar na tregon se krijimi i çifteve dhe asgjësimi i tyre ndodh në zbrazëtirë në çdo kohë dhe në çdo vend."8


RELATIVITETI I KOHËS

Në ditët tona, relativiteti i kohës është një argument shkencor i vërtetuar. Ky argument u zbulua nga Teoria e Relativitetit e Ajnshtajnit në fillimet e shekullit XX. Më parë, njerëzit nuk e dinin se koha është një koncept relativ dhe se ajo mund të ndryshonte me ndryshimin e vendit. Por, shkencëtari i madh Albert Ajnshtajni, vërtetoi botërisht këtë fakt me Teorinë e Relativitetit. Ai tregoi se koha varet nga pesha dhe shpejtësia. Askush nuk e kishte thënë këtë gjë kaq qartë më parë, me përjashtim të Kuranit, në të cilin gjendet informacion rreth relativitetit të kohës. Lexoni disa nga ajetet që flasin për këtë temë:

”Ata kërkojnë prej teje që t'ua shpejtosh dënimin, por Zoti nuk e thyen premtimin e Vet, sepse një ditë te Zoti yt është sa një mijë vjet që llogaritni ju.” (El Haxh 47)

”Ai e rregullon çështjen (e të gjitha krijesave) prej qiellit në tokë, pastaj ajo (çështje) ngrihet tek Ai në një ditë që sipas llogarisë suaj është sa një mijë vjet.” (Es-Sexhde 5)

”Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjat pesëdhjetë mijë vjet.” (El Me’arixh 4)

Në disa ajete tregohet se njerëzit e perceptojnë kohën në mënyrë të ndryshme. Në këtë mënyrë, disa njerëz mund ta konsiderojnë si shumë të gjatë një periudhë shumë të shkurtër dhe anasjelltas. Dialogu i zhvilluar ndërmjet njerëzve Ditën e Gjykimit është një shembull mjaft i mirë për këtë:

”Zoti do t’u thotë: ‘Sa vite keni jetuar në Tokë?’ Ata do të thonë: ‘Ne kemi ndenjur vetëm një ditë ose një pjesë të saj. Pyet ata që janë në gjendje të numërojnë.” (Mu’minun 112-113)

Përmendja e relativitetit të kohës në Kuran, i cili filloi të shpallej rreth vitit 610, është një argument tjetër që vërteton burimin hyjnor të këtij libri të shenjtë.


SASIA E SHIUT

Një prej shumë informacioneve të dhëna në Kuran rreth formimit të shiut është fakti se ai zbret në Tokë në një masë të caktuar. Kjo është përmendur në suren Ez-Zuhruf si më poshtë:

”Ai lëshon nga qielli shiun me masë të caktuar. Me të Ne i japim jetë një vendi të vdekur. Ja, kështu edhe ju do të ngalleni nga varret.” (Ez-Zuhruf 11)

Fakti i zbritjes së kësaj sasie shiu të matur dhe të përcaktuar është konfirmuar prej kërkimeve të kohëve të fundit. Është llogaritur se në një sekondë avullojnë afërsisht 16 milionë tonë ujë nga Toka. Kjo shifër arrin në 513 trilionë tonë ujë në vit. Kjo sasi është e barabartë me sasinë e shiut që bie në Tokë gjatë një viti. Kjo lë të kuptosh se uji qarkullon brenda një cikli të ekuilibruar “me masë të caktuar”. Jeta në Tokë varet nga ky qarkullim i ujit. Sikur njerëzit të shfrytëzonin të gjithë potencialin teknologjik që disponojnë, nuk do të mund ta realizonin dot këtë qarkullim në mënyrë artificiale.
Madje edhe një devijim i vogël i këtij ekuilibri, shumë shpejt do të sillte një çekuilibrim të madh ekologjik dhe për rrjedhojë, fundin e jetës në Tokë. Por kjo nuk ndodh asnjëherë dhe shiu vazhdon të bjerë çdo vit pikërisht në të njëjtën sasi, ashtu siç është shpallur në Kuran.


FORMIMI I SHIUT

Formimi i shiut mbeti një mister për një kohë të gjatë. Vetëm pas shpikjes së mjeteve të parashikimit të motit u bë e mundur të zbuloheshin tre fazat e formimit të shiut. Së pari, avujt e ujit ngrihen lart në qiell me anë të erës, më pas formohen retë dhe në fund shfaqen pikat e shiut.
Informacioni i dhënë në Kuran për shiun përputhet saktësisht me këtë proces. Në një ajet kuranor, ky informacion është përshkruar në këtë mënyrë:
”Zoti është Ai që i dërgon erërat, të cilat lëvizin retë.

Ai i shtrin retë në qiell ashtu siç dëshiron dhe i bën të ndara në pjesë, pastaj përmes tyre sheh se si bie shiu…” (Err-Rrum 48)

Tani, le të shohim më hollësisht këto tre faza të përshkruara në ajetin kuranor.

FAZA E PARË: “Zoti është Ai që i dërgon erërat...”
Flluska ajri të panumërta, të cilat formohen nga shkumëzimi i ujit të oqeaneve, plasin vazhdimisht dhe shkaktojnë veçimin e disa grimcave të ujit, të cilat ngrihen lart në qiell. Këto grimca të pasura me kripë (të cilat quhen aerosole) transportohen nga erërat dhe ngrihen në atmosferë. Ato funksionojnë si kolektorë uji dhe formojnë pika reje, duke i mbledhur rreth vetes avujt e ujit që ngrihen prej detit.

FAZA E DYTË: “... (erërat) lëvizin retë. Ai i shtrin retë në qiell ashtu siç dëshiron dhe i bën të ndara në pjesë …”
Retë formohen nga avujt e ujit, të cilët kondensohen rreth kristaleve të kripës apo grimcave të pluhurit që gjenden në ajër. Meqë pikat e ujit në këto re janë mjaft të vogla (me diametër 0.01 dhe 0.02 mm), retë “qëndrojnë pezull” në ajër dhe përhapen në qiell. Në këtë mënyrë, qielli mbushet plot me re.

FAZA E TRETË: “...dhe përmes tyre sheh se si bie shiu.”
Grimcat e ujit, të cilat rrethojnë kristalet e kripës dhe grimcat e pluhurit, zmadhohen dhe formojnë pikat e shiut, të cilat bëhen më të rënda se ajri, ndaj dhe shkëputen nga retë, duke filluar të bijnë në tokë në formë shiu.
Siç shihet, çdo fazë e formimit të shiut është shpallur në ajetet e Kuranit. Për më tepër, këto faza janë shpjeguar ekzaktësisht sipas radhës së duhur. Si shumë fenomene të tjera, edhe ky fenomen shpjegohet saktësisht në Kuran shumë shekuj më parë se të njihej nga njerëzimi.
Në një ajet tjetër është dhënë informacioni i mëposhtëm rreth formimit të shiut:

”A nuk e ke parë se si i drejton Zoti retë, pastaj i bashkon, pastaj i grumbullon njëra mbi tjetrën dhe atëherë ti shikon shiun se si rrjedh prej tyre. Ai lëshon nga lart breshër prej reve të mëdha si malet. Me breshrin Ai godet kë të dojë dhe e largon nga kush të dojë. Shkëlqimi i vetëtimës së tij (breshrit) gati ta merr shikimin.” (En-Nur: 43)

Gjatë studimit të llojeve të reve, shkencëtarët u gjendën përpara një sërë rezultatesh të papritura mbi formimin e reve të shiut. Retë e shiut krijohen dhe formohen në bazë të një sistemi fazash të përcaktuara mirë. Le të marrim për shembull renë Kumulonimbus, e cila është një prej reve të shiut. Formimi i kësaj reje kalon në tre faza:
Faza e parë: Retë shtyhen nga era: Retë Kumulonimbus fillojnë të formohen, kur era shtyn copa të vogla reje në një zonë ku ato bashkohen.
Faza e dytë: Bashkimi: Pas kësaj, retë bashkohen duke formuar një re më të madhe.9
Faza e tretë: Grumbullimi mbi njëra-tjetrën: Kur retë e vogla bashkohen bashkë, rriten lëvizjet nga poshtë-lart brenda resë së madhe, të cilat në qendër janë më të forta se në pjesët anësore të resë, sepse pjesët e jashtme të resë e mbrojnë qendrën prej efekteve ftohëse. Këto lëvizje bëjnë që trupi i resë të rritet vertikalisht, duke marrë formën e mullarit. Duke u rritur vertikalisht, reja shtrihet në zona më të ftohta të atmosferës, ku pikat e ujit dhe breshrit formohen dhe fillojnë të rrisin përmasat e tyre. Kur këto pika uji e breshri bëhen tepër të rënda dhe lëvizja nga poshtë-lart nuk mund t’i mbajë pezull, atëherë ato fillojnë të bien nga reja në formë shiu, breshri etj.10
Detajet e formimit, të strukturës dhe funksionimit të reve janë zbuluar nga meteorologët nëpërmjet përdorimit të mjeteve të sofistikuara si aeroplanët, satelitët, kompjuterat, ballonat etj. Eshtë e qartë se në këtë ajet Zoti na jep një informacion që nuk kishte si të njihej 1400 vjet më parë.



ERËRAT FEKONDUESE

Në një ajet tjetër në Kuran, është përmendur karakteristika “fekonduese” e erës, si rezultat i së cilës formohet shiu.

”Ne i dërgojmë erërat ”fekonduese”, pastaj lëshojmë shi nga qielli që t’ju japim për të pirë...”
(El Hixhr 22)

Në këtë ajet na bëhet e qartë se faza e parë e formimit të shiut është era. Deri në fillim të shekullit XX, e vetmja lidhje e njohur ndërmjet erës dhe shiut ishte se “era lëviz retë”. Por ishin kërkimet meteorologjike të kohës së sotme që zbuluan dhe vërtetuan rolin “fekondues” të erës në formimin e shiut. Vetia fekonduese e erës funksionon në këtë mënyrë:
Në sipërfaqen e oqeaneve dhe deteve formohen flluska ajri si pasojë e shkumëzimit të ujit. Në momentin që këto flluska pëlcasin, me mijëra grimca të vogla, me diametër një të qindtën e milimetrit, ngrihen lart në ajër. Këto grimca të njohura me emrin “aerosole”, përzihen me pluhurin e tokës të mbartur nga era dhe ngrihen në shtresat më të larta të atmosferës, ku bien në kontakt me avujt e ujit. Avujt e ujit kondensohen rreth këtyre grimcave, duke u kthyer në pika të vogla uji, të cilat bashkohen me njëra–tjetrën, duke formuar retë dhe pastaj bien në Tokë në formë shiu.
Siç shihet, erërat “fekondojnë” avujt e ujit me grimcat që ato mbajnë nga deti dhe për rrjedhojë, formojnë retë e shiut.
Nëse erërat nuk do ta kishin këtë veti, pikat e ujit në shtresat e larta të atmosferës nuk do të formoheshin kurrë dhe ne nuk do të kishim shi.
Pra, roli vendimtar i erës në formimin e shiut është shpallur shekuj më parë në një ajet të Kuranit, në një kohë kur njerëzit dinin shumë pak rreth fenomeneve natyrore...


DETET NUK PËRZIHEN ME NJËRI-TJETRIN

Një nga veçoritë karakteristike të deteve është shpallur në një prej ajeteve të Kuranit, si më poshtë:

”Ai i bëri dy detet të bashkohen me njëri-tjetrin. Ndërmjet tyre ka një pengesë që nuk i lejon të përzihen.” (Err-Rrahman 19-20)

Kjo karakteristikë e deteve që rrinë ngjitur me njëri-tjetrin, pa u përzier mes tyre, është zbuluar jo shumë kohë më parë nga studiuesit e oqeaneve. Për shkak të forcës fizike të quajtur “tensioni sipërfaqësor”, ujërat e deteve fqinj nuk përzihen. I shkaktuar nga diferenca e dendësisë së ujërave, tensioni sipërfaqësor i ndalon detet të përzihen, sikur ndërmjet tyre të ekzistonte me të vërtetë një pengesë.11
Aspekti interesant i këtij fenomeni është se ai është shpallur në Kuran në kohën kur njerëzit nuk kishin njohuri mbi fizikën, tensionin sipërfaqësor, apo oqeanografinë.


ERRËSIRAT E DETEVE DHE VALËT E BRENDSHME

”(Gjendja e jobesimtarëve është) si errësira në një det të thellë e të madh. Ai është i mbuluar me valë, mbi të cilat gjenden valë të tjera e mbi to gjenden re të dendura. Errësirë mbi errësirë. Nëse dikush do të zgjaste dorën, nuk do të ishte në gjendje ta shihte atë…” (En-Nur 40)

Gjendja e përgjithshme në thellësitë e deteve dhe oqeaneve është përshkruar në librin me titull “Oqeanet”:
“Errësira në dete dhe oqeane fillon në thellësinë 200 metra e poshtë. Në këtë thellësi zakonisht nuk ka dritë. Nën thellësinë 1000 metra është errësirë e plotë.”12
Sot, ne zotërojmë njohuri mbi strukturën e përgjithshme të detit, mbi karakteristikat e gjallesave në të, mbi kripësinë e tij, ashtu siç njohim dhe sasinë e tij të ujit, sipërfaqen dhe thellësinë e tij. Ishin nëndetëset dhe pajisjet e sofistikuara, të zhvilluara prej teknologjisë bashkëkohore, të cilat u krijuan mundësinë shkencëtarëve të sigurojnë këtë informacion.
Qeniet njerëzore nuk janë të afta të zhyten më thellë se 40 metra nën ujë pa ndihmën e pajimeve speciale. Ata nuk mund të mbijetojnë në pjesët e errëta të oqeaneve si p.sh. në thellësinë 200 metra. Për këtë arsye, vetëm kohët e fundit shkencëtarët arritën të zbulojnë këto pjesë të hollësishme të informacionit rreth deteve.
Por ky fakt është përmendur në suren En-nur pikërsisht në pjesën “errësira në një det të thellë e të madh”. Kjo është sigurisht një prej mrekullive të Kuranit, sepse është thënë në një kohë kur njerëzit nuk zotëronin pajisjet e nevojshme për t’u zhytur në thellësitë e oqeaneve.
Por nuk është vetëm kjo; shpallja në ajetin e dyzetë të sures En-Nur na tërheq vëmendjen te një tjetër mrekulli shkencore e Kuranit “… si errësira në një det të thellë e të madh. Ai është i mbuluar me valë, mbi të cilat gjenden valë të tjera e mbi to gjenden re të dendura…”.
Ky ajet na jep mundësinë të kuptojmë, se në ujërat në thellësi të ë oqeaneve gjenden valë, mbi të cilat gjenden valë të tjera. Merret lehtë me mend se valët e dyta janë valët sipërfaqësore, sepse pas tyre përmenden retë. Po valët e para ç’janë?
Kohët e fundit shkëncëtarët zbuluan se ekzistojnë valë të brendshme, të cilat “hasen ndërmjet shtresave me dendësi të ndryshme”. Këto valë të brendshme mbulojnë ujrat e thellë të deteve dhe oqeaneve, sepse ujërat në thellësi kanë dendësi më të lartë se ujërat sipër tyre. Valët e brendshme lëvizin në mënyrë të ngjashme me valët sipërfaqësore, madje ato përthyhen ashtu siç përthyen dhe valët sipërfaqësore. Valët e brendshme nuk mund të shihen nga syri i njeriut, por mund të diktohen me anë të studimit të ndryshimit të temperaturës ose kripësisë në një vend të caktuar.13
Shpallja në Kuran ecën paralelisht me shpjegimin e mësipërm. Pa mjetet e duhura, njeriu mund të shohë vetëm valët mbi sipërfaqen e detit, ndaj është e pamundur që dikush të ketë dijeni rreth valëve të brendshme në thellësi të detit. Por, ndërkohë, në suren En-Nur, Zoti na flet për një lloj tjetër valësh, të cilat gjenden në thellësi të oqeaneve. Natyrisht që ky fakt, të cilin shkencëtarët e zbuluan shumë vonë, na tregon edhe një herë se Kurani është fjala e Zotit.



ZONA E TRURIT QE KONTROLLON LËVIZJEN

”Jo, Jo! Nëse ai nuk ndalon, Ne do ta kapim prej ballukeve. Balluke gënjeshtare dhe mëkatare.” (El Alek 15-16)

Fraza ”balluke gënjeshtare dhe mëkatare” në ajetin e mësipërm është mjaft interesante. Përse i quan Kurani flokët e pjesës së përparme të kokës gënjeshtare dhe mëkatare? A nuk është vetë njeriu gënjeshtar dhe mëkatar? Cila është lidhja që ekziston midis gënjeshtrës e mëkatit nga njëra anë dhe ballukeve (apo flokëve të pjesës së përparme të kokës) nga ana tjetër? Kërkimet e kryera kohët e fundit zbuluan se fusha ballore, e cila është përgjegjëse për drejtimin e të gjitha funksioneve specifike të trurit, ndodhet në pjesën e përparme të kafkës. Vetëm në 60 vitet e fundit, shkencëtarët e zbuluan funksionin e kësaj zone, gjë të cilën Kurani e ka përmendur që 1400 vjet më parë. Nëse shohim brenda kafkës në pjesën e përparme të kokës, ne do të gjejmë fushën ballore të trurit. Në një libër me titull Bazat e Anatomisë dhe Psikologjisë, në të cilin përfshihen kërkimet më të fundit mbi efektet e kësaj fushe në tru, thuhet:
Motivimi dhe parashikimi për të planifikuar dhe për të filluar lëvizjet ndodh në pjesën e përparme të lobit ballor, pikërisht në fushën ballore. Kjo është një zonë ku ndodh procesi informues...14
Libri gjithashtu thotë:
Në lidhje me përfshirjen e saj në motivim, fusha ballore mendohet të jetë gjithashtu qendra funksionale e agresionit...15
Kështu, kjo zonë e trurit është përgjegjëse për planifikimin, motivimin dhe kryerjen e punëve të mira e të këqija, ashtu siç është përgjegjëse për thënien e gënjeshtrave dhe të vërtetave.
Është më se e qartë se shpallja ”balluke gënjeshtare dhe mëkatare” përputhet tërësisht me shpjegimin e mësipërm. Ky fakt, të cilin shkencëtarët e zbuluan në 60 vitet e fundit, është shpallur nga Zoti në Kuran shumë shekuj më parë.


KRIJIMI I NJERIUT

Në shumë ajete, njerëzve u bëhet thirrje që të përqëndrojnë vëmendjen në krijimin e tyre. Shumë shpesh atyre u kujtohet ardhja në jetë e njeriut, fazat në të cilat ka kaluar krijimi i tij dhe se çfarë është ai në thelb:

”Ne ju kemi krijuar juve; përse pra nuk e pranoni të vërtetën?! A keni menduar ndonjëherë për farën (spermën) që nxirrni? Mos vallë ju e krijoni atë, apo jemi Ne krijuesit e saj?” (El Uakia 57-59)

Krijimi i njeriut, bashkë me mrekullitë e shumta që përmban, është theksuar në mjaft ajete të tjera. Disa pjesë të informacionit të përmendur në disa ajete kuranore janë kaq të hollësishme saqë është e pamundur që një njeri, i cili ka jetuar në shekullin VII të kishte njohuri për to. Disa prej këtyre pikave janë si më poshtë:
1- Njeriu nuk është krijuar nga e tërë fara, por nga një pjesë mjaft e vogël e saj.
2- Është mashkulli ai që luan rol në përcaktimin e gjinisë së fëmijës dhe jo femra.
3- Embrioni njerëzor ngjitet në mitrën e nënës si një shushunjë.
4- Embrioni zhvillohet brenda tri errësirave (shtresave) në mitër.
Në kohën e shpalljes së Kuranit, njerëzit e dinin me siguri që faktori bazë në lindjen e njeriut ishte fara e mashkullit. Po ashtu, fakti që foshnja lind mbas një periudhe prej nëntë muajsh kuptohej nga të gjithë dhe s’kishte nevojë për vëzhgime të mëtejshme. Ndërsa informacioni i përmendur në pikat që cituam më lart ishte i paarritshëm dhe i pakonceptueshëm nga niveli i njohurive që zotëronin njerëzit e asaj kohe. Këto të dhëna u vërtetuan në mënyrë shkencore vetëm në shekullin XX.
Tani le t’i studiojmë këto pika një nga një.

Një pikë e farës
Gjatë marrëdhënieve seksuale, nga organi seksual i mashkullit dalin njëherësh rreth 250 milionë spermatozoidë, të cilët nisin një udhëtim të mundimshëm në trupin e femrës, derisa arrijnë te veza. Nga 250 milionë spermatozoidë vetëm një mijë prej tyre ia dalin të arrijnë në destinacionin e duhur. Në fund të kësaj ”gare”, veza lejon vetëm një qelizë spermatozoide që të depërtojë brenda saj. Ky është thelbi i njeriut, i cili nuk është krijuar nga e tërë sperma, por nga një pjesë shumë e vogël e saj. Në Kuran thuhet:

”A mos mendon njeriu se do të lihet pa u ngarkuar me përgjegjësi. A nuk ka qenë ai dikur një pikë e farës që derdhet?” (El Kijame 36-37)

Siç shihet, Kurani na informon se njeriu nuk është krijuar nga e gjithë sperma, por nga një pjesë shumë e vogël e saj. Ky fakt që theksohet në këtë shpallje është zbuluar prej shkencës bashkëkohore dhe është një dëshmi e qartë e origjinës hyjnore të saj.

Përzierja në farë (spermë)
Fara nuk përmban vetëm spermatozoide, por edhe një përzierje lëngjesh të ndryshme. Këto lëngje kanë funksione të ndryshme, siç është mbajtja e sheqerit, i cili është i nevojshëm për t’u dhënë energji spermatozoideve, neutralizimi i acideve gjatë hyrjes në mitër dhe krijimi i një ambjenti rrëshqitës në mënyrë që t’u lejojë lëvizje të lirë spermatozoideve. Kur përmendet fara në Kuran, ajo përshkruhet si një lëng i përzierë:

”Ne e krijuam njeriun prej një pike uji të përzier me qëllim që ta sprovojmë atë…”   (El Insan 2)

Një ajet tjetër, po ashtu, bën fjalë për farën si një përzierje. Në të theksohet se njeriu është krijuar nga ”esenca” e kësaj përzierje:

Ai e përsosi krijimin e çdo gjëje dhe filloi krijimin e njeriut nga balta. Pastaj bëri që pasardhësit e tij të shtohen prej esencës së një lëngu të dobët.” (Es-Sexhde 7-8)

Fjala arabe ”sulale” e përkthyer si ”esencë”, nënkupton diçka esenciale ose pjesën më të mirë të diçkaje. Në raste të tjera ajo nënkupton ”një pjesë të një tërësie”. Kjo tregon që Kurani është fjala e Atij që e njeh krijimin e njeriut në detajet më të hollësishme. Ai është Zoti, Krijuesi i njeriut.

Gjinia e foshnjes
Jo shumë kohë më parë mendohej se gjinia e foshnjes përcaktohej prej qelizave të nënës. Ose më saktë, besohej se gjinia ishte e përcaktuar nga qelizat e mashkullit dhe të femrës së bashku. Por në Kuran na është dhënë një informacion i ndryshëm, sipas të cilit të dy gjinitë janë   krijuar nga ”pika e farës që hidhet”.

”Ai i krijoi të dy gjinitë, mashkullin dhe femrën, prej pikës së farës që hidhet.”   (En-Nexhm 46-47)

Përmendja e dy gjinive nuk është e rastësishme. Nëse Zoti do të kishte për qëllim thjesht krijimin e njeriut, atëherë në ajet do të thuhej ”Ai e krijoi njeriun… prej pikës së farës..”. Mirëpo ajeti na informon se Zoti i krijoi të dy gjinitë prej pikës së farës…
Zhvillimi i gjenetikës dhe biologjisë molekulare ka vërtetuar shkencërisht saktësinë e këtij informacioni të dhënë në Kuran. Tani është e qartë se gjinia përcaktohet nga qelizat spermatozoide të mashkullit, ndërsa femra nuk luan asnjë rol në këtë proces.
Kromozomet janë elementet bazë në përcaktimin e gjinisë. Dy nga 46 kromozomet, të cilat përcaktojnë strukturën e njeriut, janë të njohura si kromozomet seksuale. Këto dy kromozome te mashkulli janë emërtuar ”XY”, ndërsa te femra ”XX”, sepse forma e këtyre kromozomeve ngjason me shkronjat përkatëse. Kromozomi Y mban kodin gjenetik të mashkullit, kurse   kromozomi X atë të femrës.
Formimi i një qenieje njerëzore fillon me ndërthurjen e një prej këtyre kromozomeve, i cili gjendet si te çiftet e mashkullit, ashtu edhe te ato të femrës. Te femra, komponentet e qelizës seksuale, të cilat ndahen në dy pjesë gjatë ovulacionit, mbajnë kromozomet X. Qeliza seksuale e mashkullit, nga ana tjetër, prodhon dy lloje të ndryshme qelizash spermatozoide, njëra prej të cilave përmban kromozomet X, ndërsa tjetra Y. Nëse një kromozom X i femrës bashkohet me një qelizë spermatozoide, e cila përmban një kromozom X, atëherë fëmija do të jetë femër. Nëse ai bashkohet me një qelizë spermatozoide që përmban kromozomin Y, fëmija do të jetë mashkull.
Me fjalë të tjera, gjinia e foshnjës përcaktohet nga ai kromozom i mashkullit që bashkohet me vezën e femrës.
Asgjë prej këtij informacioni nuk dihej para shekullit XX, gjatë të cilit u zbuluan gjenet. Në të vërtetë, më parë besohej se gjinia e foshnjes përcaktohej nga trupi i femrës. Kjo është edhe arsyeja pse gratë fajësoheshin kur lindnin vajza.
Trembëdhjetë shekuj para zbulimit të gjeneve, në Kuran shpallet lajmi i cili hodhi poshtë këtë besim të kotë, duke bërë të qartë se gjinia e njeriut nuk e ka pikënisjen nga femra, por te sperma e mashkullit.

Ngjitja e lëngut të mpiksur në mitër
Nëse do të vazhdonim t’i studionim më tej argumentet e shpallura në Kuran rreth formimit të embrionit të njeriut, do të hasnim në disa mrekulli shkencore të tjera shumë të rëndësishme.
Kur qeliza spermatozoide bashkohet me vezën e femrës, fillon të formohet qeliza bazë e embrionit. Qeliza e vetme, e cila njihet në biologji me emrin ”zigotë”, fillon menjëherë të riprodhohet nëpërmjet ndarjes dhe më pas shndërrohet në një ”copë mishi” të quajtur embrion. Sigurisht që kjo mund të shihet nga njerëzit vetëm me ndihmën e mikroskopit.
Sidoqoftë, gjatë periudhës së zhvillimit, embrioni nuk qëndron në zbrazëtirë. Ai ngjitet në mitër siç ngjiten rrënjët e një bime, të cilat fiksohen fort në tokë nëpërmjet lozeve të tyre. Nëpërmjet kësaj lidhjeje, embrioni arrin të marrë prej trupit të nënës substancat e nevojshme të jetës.16
Në këtë pikë, një mrekulli mjaft domethënëse është shpallur në Kuran. Duke iu referuar zhvillimit të embrionit në barkun e nënës, Zoti përdor në Kuran fjalën ”alek”, e cila është dhe faza e parë e përshkrimit të zhvillimit të tij.

”Lexo me emrin e Zotit tënd, i cili krijoi çdo gjë. Krijoi njeriun prej alekut (në mitrën e nënës). Lexo, se Zoti yt është më bujari!”   (El-Alek 1-3)

Nga ana gjuhësore, fjala alek ka kuptimin e ”diçkaje të varur apo të ngjitur në diçka tjetër”. E njëjta fjalë përdoret për të përshkruar shushunjat që ngjiten ne trup për të thithur gjakun.
Sigurisht, përdorimi i kësaj fjale për të përshkruar në mënyrë mjaft të përshtatshme zhvillimin e embrionit në barkun e nënës, vërteton edhe një herë se Kurani është shpallje nga Zoti, Zoti i gjithçkaje.

Mbështjellja e muskujve rreth kockave
Një nga ajetet që përshkruan fazat e zhvillimit të embrionit të njeriut pohon faktin se në barkun e nënës në fillim zhvillohen kockat dhe më pas muskujt:

”… Pastaj e shndërruam pikën në alek, pastaj alekun e shndërruam në copë mishi, pastaj këtë copë mishi e shndërruam në eshtra, pastaj eshtrave u veshëm mishin, pastaj e bëmë njeriun krijesë tjetër (me shpirt). I lartë është Zoti, Krijuesi më i mirë.”   (El-mu’minun 12-14)

Deri pak kohë më parë, embriologët ishin të mendimit se kockat dhe muskujt në embrion zhvillohen në të njëjtën kohë. Për këtë arsye, për një kohë të gjatë, disa njerëz pretendonin se këto ajete ishin në kundërshtim me shkencën. Por kërkimet e fundit mikroskopike, të ndihmuara nga avantazhi i teknologjisë moderne, zbuluan se shpallja në Kuran është e saktë.
Vëzhgimet në nivele mikroskopike treguan se zhvillimi i embrionit në barkun e nënës ndodh në përputhje të plotë me përshkrimin në Kuran. Së pari, indet kërcore të embrionit kthehen në kocka. Më pas, qelizat muskulore, të cilat formohen prej indeve përreth kockave bashkohen dhe mbështjellin kockat.
Ky proces është shpjeguar si më poshtë në librin e mirënjohur, Zhvillimi i njeriut, i cili është shkruar nga një prej shkencëtarëve më të spikatur në fushën e anatomisë dhe embriologjisë.

Gjatë javës së shtatë, skeleti fillon të shpërndahet nëpër tërë embrionin dhe kockat marrin formën e tyre natyrale. Në fund të javës së shtatë dhe gjatë javës së tetë, muskujt zënë vendin e tyre rreth formave të kockës.17
Pra, fazat e zhvillimit të njeriut të përshkruara në Kuran janë në harmoni të plotë me zbulimet e embriologjisë bashkëkohore.

Tri fazat e foshnjës në mitër
Në Kuran është shpallur se njeriu është krijuar në barkun e nënës në tri faza.
”... Ai ju krijoi në barkun e nënave tuaja,   fazë pas faze,   në tri errësira. Ky është Zoti, Zoti juaj, vetëm i Tij është pushteti…”   (Ez-Zumer 6)

Siç mund të shihet nga ajeti i mësipërm, njeriu është krijuar në barkun e nënës në tri faza të veçanta. Me të vërtetë, biologjia bashkëkohore ka zbuluar se zhvillimi embrional i foshnjës realizohet në tre sektorë të veçantë në barkun e nënës. Sot, në të gjitha tekstet e embriologjisë që studiohen në fakultetet e mjekësisë, ky subjekt trajtohet si pjesë e njohurive themelore. Për shembull, në librin Embriologjia njerëzore elementare, i cili është një referencë e rëndësishme në fushën e embriologjisë, ky fakt përshkruhet si më poshtë: Jeta në mitër kalon në tri faza: paraembrionike (dy javët e para plus gjysma e javës së tretë), embrionike dhe fetus (fundi i javës së tetë e deri në lindje).”18
Këto faza u referohen etapave të ndryshme të zhvillimit të një foshnjeje. Karakteristikat kryesore të këtyre etapave janë dhënë më poshtë:
-   Faza paraembrionike
Në këtë fazë, zigota rritet nëpërmjet ndarjes dhe, kur bëhet një grumbull shumëqelizor, ajo ngjitet në muret e mitrës. Ndërsa vazhdojnë të rriten, qelizat organizohen në tri shtresa.
-   Faza embrionike
Kjo fazë zgjat për pesë javë e gjysmë, gjatë së cilës foshnja quhet ”embrion”. Në këtë fazë, sistemet dhe organet kryesore të trupit fillojnë të shfaqen prej shtresave qelizore.
-   Faza fetus
Në këtë fazë, embrioni quhet ”fetus”. Kjo fazë fillon në javën e tetë të shtatzanisë dhe zgjat deri në momentin e lindjes. Karakteristikë dalluese e kësaj faze është se fetusi merr formën e një qenieje njerëzore me fytyrë, duar dhe këmbë. Megjithëse fillimisht është vetëm 3 cm i gjatë, që të gjitha organet e tij janë të dallueshme. Kjo fazë zgjat për rreth 30 javë dhe zhvillimi vazhdon deri në javën e lindjes.
Informacioni mbi zhvillimin e foshnjës në barkun e nënës u bë i mundur vetëm pasi u bënë vëzhgime me mjete dhe metoda bashkëkohore. Si shumë argumente të tjera shkencore, disa pjesë të këtij informacioni janë shpallur në ajetet e Kuranit. Përmendja e këtij informacioni kaq të detajuar dhe të përpiktë, në një kohë kur njerëzit kishin njohuri të
emallkoj diten qe te pash-emallkoj   shiqimin qe ta dhash-emallkoj buzqeshjen qe ta dhurova-emallkoj veten qe ne ty udashurova
mjeku plagen elidh ezoti esheron
ate dit kur te vdes,ju lutem mos vajtoni,por me keng e valle tek varri tme dergoni,nenes mos i thuni se e bija ka ndrruar jet,let kujton e shkreta krushqit i pecjell.ne dasmen time te gjiith ti ftoni,shoket e miqt ti lajmroni,afer dua te gjith ti kom,let me shikojn per te fundit her,ne anen e djatht vajzen e dua pran,per her te par e te fundit le te pershperit fjalen nan.
          barcoleta
PARKU


-A të kujtohet I dashur,në këtë park ma ke

vjedhur puthjen e pare?-I thot gruaja burrit.

-Po si nuk më kujtohet e dashur-ia kthen burri.

Për shkak të asaj hajnie ende jam në burg.



MEDICINA


I SËMURI:Mjekët me të vërtet nuk janë

të   nevojshëm.Simbas librave të medicines

njeriu mundet vetvetiu të shërohet.

MJEKU:Mirë e keni,mirpo kujdes,se për

një gabim shtypi mundeni të vdisni.



EMRAT


Një grua në Austali I kishte nëntë fëmijë

dhe   mendonte se kjo ishte e mjaftueshme.

Kur lindi fëmiu I dhjetë ia dha emrin FUND.

Mirëpo , pas një viti I lind edhe fëmiu I

njëmbëdhjetë   të cilin e quajti POS SCRIPTUM.



ËNDËRA


Kur u zgjua një dembel I papunë nga gjumi I tha së shoqes:

-Jam kënaqur sonte.Në ender gjeta një punë të mire,ku

fitoja shumë para…

-Vazhdo të flesh mor budalla,derisa të fitosh një shumë të mire-

I tha e shoqja.



MOS U SHQETËSO BABA


Një djalë vrapon I gëzuar te babai I tij.

-Baba , a do të më blesh një daulle?

-Do te bësh zhurmë more bir!

-Mos u shqetso,baba,do t’I bie kur të jesh në gjum..



Patkoi (Nga Ardian Elezi)

Ca rob kishin bo i shpi t're ene, si e kon bo zanot kto koh't e funit,

dojshin me i varë i patku kali ke dera, po para se me bo kët' punë, menun

me shku i herë ke hoxha e me pyt se a vi a s'vi ky muhabet.

-Çare,mre? Doni me varë patku m'derë t'shpisë e? E pse?-i pyti hoxha.

-Po thonë se o sevap e t'hec mirë kur var i patku m'derë, o hoxhë.

-Sa budallej qi ini!-vazhdoi hoxha,-po kali ka katër copë si ato ene ha

dajak për ditë, ju doni t'ju heci marë me nji. E shkelqyeshme

- Si t'u duk dreka e dashur?

- E shkelqyeshme, me qe ra fjala, çfare kishim per dreke?



Mamaja

Nje fshatar po kthehej ne shtepi nga pazari, por kishte ndjesine sikur kishte harruar diçka , por nuk po e kujtonte se çfare.

Ndersa po i afrohej shtepise, kjo bindje ju be kaq e forte saqe ai ndali kuajt dy a tre here., krruajti koken i turbulluar dhe perpiqej te rikujtonte çfare kishte harruar, por me kot. Me ne fund arriti ne shtepi, takoi te bijen, e cila duke e pare me çudi thirri: "Baba, ku e le mamin?!"...



Muratori

- Kush jane 21 mjetet e nje muratori?

- 20 shishe birre dhe nje gazete e vjeter.



Fjalekryqi

Brixhida po mbush nje fjalekryq:

- Ç eshte fundi i jetes? Me shtate shkronja!

- Martesa -pergjigjet babai. Vaznja

-Mam’, a pet kujtohet ajo vaznja qe bajshe dert mes pe thehet?

-Po, pi di.

-Pi tashit s’ki nevoj’ me bajt mo dert..


--------------------------------------------------------------------------------

Sevdija me djalin
Ni djal i vogel pe ngan nëpër shpi t’mallnnave edhe pi sheh nonen e vet:edhe pi thirr:

-Sevdije, oj Sevdijeeee!

Sevdija: S’ki nevoj me m’thirr Sevdije kur m’ki non’.

Djali: E di po qkjo shpi e mallnave koka plot nona.


--------------------------------------------------------------------------------

Motra budallic
Qysh pe muNesh mi thon’ motres ma t’madhe budallic – pi thot njona djalit t’vet. Shko thuj m’fal – apet s’pi dahet kjo djalit.

Shkon ky djali edhe I thot’ motres: Motër m’vjen keq qe je budallic.


--------------------------------------------------------------------------------

Dëshira
Pi thot shoki shokit: Me bo met ra mu taku me naj magjistar qfar deshire i kishe lyp me ta plotsu.

I kisha thon me ma fal shkopin magjik – ja kthen shoki.


--------------------------------------------------------------------------------

Provimi
A e dha provimin?

Jo, rash.

S’pe t’ves a ra po a e dha provimin.


--------------------------------------------------------------------------------

Pushka ilire
Sa kushton qikjo pushk e vjeter – vet ni turist en ni shitore antike t’Shipnis.

30 milion lek – pi thot shitsi.

Fort shtrejt e paske bre – turisti.

Shka pe meNon ti, kjo pushk osht e kohes Pirros – pi thot shitsi.

Allahile, ku ka pas pushk athere?

Po bash për   qata osht e shtrejt.


--------------------------------------------------------------------------------

Pllumat

Pe folin dy plluma en tela te rrymes:

Besom qe nuk jom i martun – pi thot pllumi mashkell pllumejkes.

- E shka osht ajo unaz?

- Iiiii, ket unaz en kom e kom pi qe e bajsha posten.


--------------------------------------------------------------------------------

Dieta
Shkon ni skelet en ameltore edhe porosit ni torte.

Kamarieri e vet: A me shllag a pa shllag?

Normal qe pa shllag! A nuk pi sheh se jom tu majt diet a? – i thot skeleti.


--------------------------------------------------------------------------------

Porosia
Shkon ni skelet en kafe edhe porosit ni birr edhe ni trrulleks.

Po trrulleksi shka pet vyn? – e vet kamarieri.

Për mi fshi podin – i thot skeleti.


--------------------------------------------------------------------------------

Taksi
Ni skelet qysh osht tu hec nëpër qytet e sheh kerrin   e t’deknive edhe ja nis me piskat:

TAKSI! Për sa pem qon deri n’shpi.


--------------------------------------------------------------------------------

Dhomt
Shkojin ni qift pleq en restoran edhe plaki porosit biftek e plaka sup.

Mas ja i gjys ore edhe ni her porosisin, plaki sup e plaka biftek.

Po pse nuk I porositet en fillim dy supa e tash ju kisha pru biftekat - pe ju thot kamarieri.

Problemi osht qe i perdorim ni par dhom’ – i përgjigjen pleqt.


--------------------------------------------------------------------------------

Dashnia e vllaznive
Dy vllazen pe rrijin bashk kur vllavi vogel ja nis mu anku:

Aaa, nuk shtyhet jeta kshtu, spe kom nafakë....

Vllavi i madh: Mes u merzit e bohet mir. Ti e din qe jeten e jap për ty p.sh. mi pas dy kerre njonin ta jap ty, mi pas dy shpija njonen ta lo ty.

Vllavi i vogel: A mes e ki ni cigare?

Vllavi i madh: Viq dy t’fuNit em kan met e duhna mi rujt për veti.


--------------------------------------------------------------------------------

Shanca e bjondines

En ni kfiz special për bjondina jon 2000 pjesmarrse. Kur ti vjen rradha njones per mu përgjigj en pytjen sa bojin 3 herë 4 bjondina thot:

-         7.

-         Gabim! – i thot spikeri.

-         Edhe ni shans, edhe ni shans! – ja nisin me piskat bjondinat qera.

-         Mir, sa bojin 2 herë 4?

-         Bjondina pi thot: 6.

-         Gabim!

Apet bjondinat qera:

-         Edhe ni shans, edhe ni shans!

-         Mir, sa bojin 3 herë 3!

-         9 – përgjigjet bjondina.

-         Edhe ni shans edhe ni shans – ja nisin apet bjondinat.


--------------------------------------------------------------------------------

Sistemi i frymmarrjes
Shkon nji bjondinte doktorri me vokmena n’vesh.

Heki ato seNe pi veshve – i thot doktorri.

Bjondina: Jo, se nuk muj me jetu pa to.

Bohet nervoz doktorri edhe ja hek me zor e bjondina ja nis mes me marr frym.

Kur ti vNon vokmenat en vesh doktorri e Nin ni zo: merr frym, lsho frymen, merr frym, lsho frymen, merr frym, lsho frymen,...


--------------------------------------------------------------------------------

Sahati
Mixh, a mes di sa osht sahati?– pi vet ni fmi plakin.

Po, e di – i thot plaki.


--------------------------------------------------------------------------------

Hona
Do fmi pe shtyhen me fjel se qfar ngjyre ka hona.

Jo e sarit, jo e portkallt …

E shohin tu kalu ni pijanec edhe e vesin: T’i niri, qfar ngjyre ka hona?

A e para a e dyta? – ju thot pijaneci.


--------------------------------------------------------------------------------

Truni

Njoni pe don mi ndru trunin e vet edhe shkon en spital. Do kirurg i thojin: Viq dy lloje na kan met, tru t’shahistit edhe t’politikanit. I pari bon 500 euro e i dyti 50 euro.

Cili osht ma i ri?

I politikanit osht i paperdoren hiq.


--------------------------------------------------------------------------------

SeNet e hupne

Mirdita! A mani seNe t’hupne.

Jo, viq t’gjetne.


--------------------------------------------------------------------------------

Gruja me grip
Shka ki qe ji ra mazun – pi vet njoni shokin e vet.

Em ka dek gruja – pi thot ky tipi.

Pi shkafit.

Pi gripit.

Pi gripit? Le mer mes baj dert se I kalon.


--------------------------------------------------------------------------------

Paret e birres
Hin ni shoqni en kafiq edhe njoni pe thot:

Shka pe doni me pi, un paguj.

Krejt lypin birra perveq Hajdarit qe tha mu n’vaNt te birres ami paret.


--------------------------------------------------------------------------------

?

En trotuar ish kon mledh ni grumell njerz. Ni kalimtar pi vet njonin qaty ngat: Shka o ka bohet mer? Kalimtari: Nuk pi di bre. Qaj i fuNit qe e diti shkoj qe ja 20 minuta.


--------------------------------------------------------------------------------

Shkrimtart
Takohen dy shkrimtarë.

-         Shka pe shkrun kohve t’fuNit?

-         Jom ka e shkruj ditarin, koleg.

-         Po a? A mes je ardh te ajo dita qe mi pate marr nja 100 marka borxh.


--------------------------------------------------------------------------------

Hotel Tirana
En Hotel Tirana n’7 t’mengjesit e qojin ni mysafir pi gjumit puntort e hotelit.

-     Qu pi gjumit o jaran.

-         Nuk ju kom porosit me m’qu pi gjumit.- mysafiri.

-         Po qu se erdh vakti me honger mengjes e na duhet çarshafi i krevetit toN mi qit en tavolin t’restoranit Shfrytzimi i rastit

Don njoni mi zon ni femen edhe ni shok i veti i thot:

-         Pe shkojim n’kafiq edhe un e nali driten e ti shfrytzo rastin …

Shkojin n’kafiq edhe ky tipi e nal driten edhe e dhez mas ni kohe e i thot shokit:

-         A e shfrytzove rastin?

-         Po.

-         E shka i bone.

-         Ja piva pijen.


--------------------------------------------------------------------------------

Pasqyrja
Ni polic i SHPK-s e nal njonin me kerr edhe ja lyp patentin:

-         Se kom - i thot shoferi.

-         Ama letërnjoftimin – i thot polici.

-         Nuk e kom.

-         Po shka ki pra ti?

-         Viq pasqyren.

-         Ama ta shoh.

E merr pasqyren polici e kqyr e i thot:

-         Aiii koleg, m’fal se nuk t’nxhofta.


--------------------------------------------------------------------------------

                                                    Djali dhe cakatja

-         Aaaa mër djal krejt budall je, s’pe sa me thon ... nashta sa qky dru – edhe cakat en tavolin disa her për me ja vërtetu fjelt e veta.

-         Osht ka cakat dikush n’der – i thot djali – mes u qo se un e qeli.


--------------------------------------------------------------------------------

Shurdhejka
Masi qe t’desin n’fatkeqsi 100 femna zoti e qon ni engjull t’vetin mi caktu kush osht për xhenet e kush për xhenem.

-         Kush e ka tradhtu burrin najher le ta bon ni hap përpara – thot engjulli.

Tonat e bojin ni hap përpara viq njona nu levret. Shkon engjulli te zoti edhe i thot:

-         O zot! Pem doket qe njona koka shurdhu en fatkeqsi.


--------------------------------------------------------------------------------

Si baba jam ...

Ni kauboj hin n’kafe edhe thot:

-         Mi dit qe ma vjedh najkush kalin kisha si baba jam qe ka bo para 20 vjete?

-         E shka ka bo baba jyt? – i thot ni kauboj qeter qe ton e nxhishin për belaxhi.

-         Jo mer kurgjo, isha duht mu kthy n’kom për shpije.


--------------------------------------------------------------------------------

Kujtimi i parë
Ni rranc pe ju thot shokve:

-         Kujtimi i par për mu osht qysh pi qe jom kon n’djep. Bike bor ... sa deshta mi vet gjyshen shka osht mu kujtu qe nuk di me fol.


--------------------------------------------------------------------------------

A pe don?

Ish kon njoni edhe i interesojke se shka pe bon vllavi i madh kur pi merr kerrin edhe ni dit mshefet n’gepek. Rruges e Nin vllavin tu i thot femnes vet:

-         A pe don a jo?

-         Jo.

-         Ani dil pi kerrit e kthehu n’kom për shpi.

Kur t’kthehen vllavi i vogel e merr bicikllen edhe e hyp ni shoqe n’bicikell edhe mas ni kohe e nal bicikllen edhe i thot shoqes:

-         A pe don a jo?

-         Po – i thot shoqja.

-         Ani merre ti bicikllen se un kthena n’kom …


-------------------------------------------------------------------------------- jan kan 2 bretkoca,ene jan kan tu u rezit ne diell afer ujit.Edhe fillon te bjer shi edhe njana i thot tjetres:
hec futna ne uj se dna lag shiu.


ni budall i fut nja dy koka sheqer ni bazen edhe e provan auuuuu po ky nuk qenka i ambel ndersa budalla tjeter ia kthen au sa budall ije po ti nuk e ke perzi


Nje djale rreth 25 vjec pasi u be nje kohe e gjate pa bere sex. Nje dite vendos dhe del ne nje rrugice me makin dhe thot qe do ta ndale femren me te pare qe te kaloj ktej dhe do e kap me zort dhe do bej sex me te aq sa do kete ajo dhembe ne goje. Kur pa pritur vjen nje gru rreth 60 vjece, dhe e ndalon dhe i tregon se cfare kishte vendosur ajo per momentin frigsohet por djali ishte i vendosur dhe si perfundim ja mbushi mendjen. Numrojn dhembet dhe kishte 4 dhembe. Pasi bejne 4 here sex djali behet gati per te ik. Kur degjohet nje ze o djali o djali e kam edhe nje rrenj ktu



Nje burr dhe nje grua po ulltonin me makin,burri i thot te shoqes si thu te ndalemi te nje hotel per 4 ore se po vdes per gju,e mir e gjejn nje hotel,pushojn per 4 ore,ulen posht me pagu,recepionisti u thot 300£ ju lutem uu sa shtrenjt i thot burri,po me fal zotni po ky hotel ka shum aktivitete +nje pishin mrena po si kam perdor i thot burri aty i ke pas i thot ky,ok burri i jep atij 100£ca jan kto i thot i dua te plota,250-i thot se me ke fjet me gru,po jo mo i thot ky ca thu,aty e ke pas burrit
put your HTML here
te dua per ty vuaj-te dua per ty shkruaj-te dua per ty endrroj-deri ne vdekje ty ste harroj
fajet ete tjerve behen shaka te korigjojm na
mirupashim ne te dy,mete pa vjerr skam mu ngi,edhe nese ti vdes,per ty asnej pik loti nuk do ta qes
lutem-- besoj ne zot,lutem gjdo dit,ikaloj vuajtjet plot merzi,se mendimjoj zoti te harroj ty
jam rob i tij ai mendimon,te shkruan ty at edonon,do tju vie ather kur ju festoni,me shum do te denoheni
shpesoj nje dit se do te buzeqeshi un,te shoh ty tu qajt te kaloj une,te me dhimbesh ti ,edhe ajo..se uen nuk pata faj per ato
te kam dashur ,si duhet me dashuru.te deshta si duhet met rrespektu,me nejrzit qe ti i urreje une nuk rrija.kur me thoshe eja un vija
3 denimet ne varr 1ingushtohet varri aq shum qe sa iperzihen eshtrat etij 2 varrin etij ekaplon zjarri ndersa ai rrotullohet deri ne diten e gjykimit3;ati i hidhet nje gjarper qe quhet esh-shuxha syt etija jan nga zjarri e thonjet etij prej hekuri ky gjarper egodet njeriun deri en diten eringjalljes
Foto interesant
te urrej mamore buken -ma morre mjaltin-ma thithe nekatarin esaj -ma more ngrotsin -ma morre morre dashurin me le me duar ne mendje -me le me mendje te thyer -me le ne lot ne sy-me le te vetmuar ti-me le pa dashuri
dije se me reqicka ska bir nanen qe lun
vajzes perhije kurr mso ibeso behu trim ekundershto
dashuria dhe kolli nuk mund te fshehen
dona+lona
nga pluhuri ke ardhur dhe ne pluhur do te kthehesh
gjithqka ne   jet nuk esht rastesi
lumturia esht lloj qe krijohet nga veprat nuk esht egatshme
amanetin as deti   nuk emban eqet ne lendin
mos ejep   zemren per asnje qimim vetem nese dikush ta jep per ndrrim,kur ta dashurosh dike   duje mete vertet por mos etradhto s e elendon per jet
kushtet edashuris---nese dote me bind se me do mua ne mes te dimrit ma gjej nje bustan- esa per detlindje dua dhurat te thjesht dua hilikupter ejo mercedes --esa per deshir dua te shkosh en hene jome hilokupter por te ecesh en kemb   ekur   te kthesh ne tok ta shkruash se per mua tije ivetmin diell--nese dote me bindesh se vertet me do nemes te detit pa anije londro --aki kto kushtet hehehe
My List
header 1: item one
header 2: item two
header 3: item three
emri
leksikoni
emri juaj
Vetëm edhe pak vite "Më vjen keq... Ju kanë mbetur vetëm edhe pak vite për të jetuar!"
Fjalët e mjekut peshojnë rëndë dhe godasin pacientin me tërë fuqinë. Ato qëndrojnë sikurse plumbi në hapësirë, përderisa domethënia e atyre fjalëve sa e thjeshtë po aq tmerruese dalëngadalë shpon vetëdijen e pacientit, i cili ende shpreson të mos i ketë dëgjuar mirë fjalët e mjekut. Por, heshtja e tij serioze dëshmon se ato me të vërtetë janë thënë. Vërtet...

Çka nëse jemi ne ata të cilëve u drejtohen këto fjalë? "Vetëm edhe pak vite..."

Pas kuptimit të rëndësisë së këtyre fjalëve, shumë njerëz do të fillonin të mendonin se si do të mund ta shfrytëzonin në mënyrë sa më kuptimplotë kohën e mbetur të jetës së tyre. Por, çdo të thotë "kuptimplotë" në jetën e ndonjërit nëse kjo jetë është e kufizuar?

A është thjesht "më shumë" dhe "më mirë" për të cilën mundohen shumica? Çfarë shprese ngjall kjo? Shpresë, për çka? Që eventualisht të shijojnë sa më shumë kënaqësi nga përpjekja e tyre? Mandej?

Krijuesi i çdo gjëje dhe Dhënësi i të gjitha jetëve, Allahu ka përcaktuar shumë qartë në të gjitha shpalljet që ua ka dhënë të dërguarve dhe pejgamberëve që nga Nuhi e deri te Muhammedi (paqja qoftë mbi të gjithë ata) qëllimin e jetës njerëzore: Ta adhurojmë vetëm Allahun, duke mos i shoqëruar asgjë në hyjninë e Tij, në adhurimin ndaj Tij dhe në të drejtën për të qenë Lavdiplotë.

Allahu i Lartësuar thotë: “Unë nuk i krijova xhinnët dhe njerëzit për tjetër pos që të më adhurojnë.” (Edh-Dharijat:56)

Dhe thotë: “Adhurojeni Allahun dhe mos i shoqëroni Atij asnjë send.” (En-Nisa:36)

Allahu poashtu na sqaron se jeta e çdonjërit në këtë botë paraqet një provim. Ju nënshtrua njeriu vullnetit të Krijuesit të tij, duke pasuar të dërguarin e kohës së tij dhe atë me të cilën ka ardhur ai, apo injoroi paralajmërimet e Tij dhe përgënjeshtroi të dërguarin, shpalljen e tij dhe argumentet për vërtetësinë e saj?

Për kalimin e këtij "provimi" Allahu ka vendosur për secilin një kohë të caktuar, e cila përfundon me vdekjen e që ne e quajmë "jetë".

Njeriut i është caktuar vetëm një vdekje. Kjo vdekje është kalimi prej jetës së përkohshme dhe provimit në "këtë botë" në përjetshmërinë, llogarinë dhe shpërblimin ose ndëshkimin e "botës tjetër".

Çdo gjë që e kemi arritur dhe tubuar në këtë botë me vdekjen do të bëhet e pavlerë, përveç asaj që na ruan prej dënimit të përhershëm.

Nga dënimi i përhershëm në botën tjetër na mbron vetëm besimi i sinqertë në njëshmërinë e Allahut, në sundimin e Tij, në emrat dhe cilësitë e Tij, në të drejtën për t’u adhuruar dhe për të qenë Lavdiplotë dhe njëkohësisht pasimi pa kushte i të dërguarit të Tij (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të). Kështu që çdo vepër e zemrës, gjuhës dhe gjymtyrëve e cila ndërtohet mbi këto dy shtylla e që bëhet vetëm e vetëm për ta fituar kënaqësinë e Allahut na largon nga dënimi i dhembshëm i Tij.
Këto janë veprat me të cilat i nënshtrohemi vullnetit të Allahut në këtë botë dhe me të cilat e adhurojmë vetëm Atë.

Në momentit e vdekjes së tij, njeriu për herë të parë do t'i shohë ca gjëra, për të cilat kanë lajmëruar të dërguarit e Allahut në këtë botë, mirëpo që janë të fshehura nga syri i njeriut. Por, atëherë nuk do të ketë më kthim..

Allahu i Lartësuar thotë: “Thuaj: "Engjëlli i vdekjes, i cili është caktuar për ju, ua merr shpirtrat, e pastaj do të ktheheni te Zoti juaj."
“E, sikur ti shihje mëkatarët se si ulin kokat e veta pranë Zotit të tyre: Zoti ynë, tash pamë dhe dëgjuam, na kthe pra edhe një herë e të bëjmë vepra të mira, se tash jemi bindur.“(Es-Sexhde: 11,12)

I dashur lexues, se a do të jenë tash dy, dhjetë, 30 apo 60 vjet... Me keqardhje më duhet t'iu them se ju kanë mbetur vetëm edhe pak vite për të jetuar. Gjithashtu, një ardhje të befasishme dhe të parakohshme të vdekjes assesi nuk duhet përjashtuar. Shfrytëzojeni atë që ka mbetur nga koha juaj e shkurtër në mënyrë kuptimplote. Përjetshmëria qëndron para jush!

“Secili njeri do ta shijojë vdekjen, e shpërblimet tuaja u plotësohen Ditën e Kijametit, e kush i shmanget zjarrit dhe futet në xhennet, ai ka arritur shpëtim, e jeta e kësaj bote nuk është tjetër pos një përjetim mashtrues.“ (Ali Imran: 185)

Sikurse çdo gjallesë tjetër edhe ne e kemi "sëmundjen vdekja". Mirëpo, çfarë duhet të bëj që pas vdekjes sime t'i shpëtoj ndëshkimit të Allahut dhe ta kaloj një jetë përherë në lumturi?

Në mënyrë që Allahu të na e falë pabindshmërinë ndaj Tij, qofshin ato mëkate apo mosbesim dhe përgënjeshtrim dhe që pas vdekjes sonë të mos na merrë në përgjegjësi duhet t'i plotësojmë pesë kushtet paraprake të pendimit, të cilat po i cekim në vijim:

1. Pastrimi i qëllimit (Ikhlasi)

Kjo do të thotë të pendohemi duke kërkuar vetëm kënaqësinë e Allahut dhe të heqim dorë nga padëgjueshmëria ndaj Tij dhe jo për shkak të detyrimit apo duke shpresuar ndonjë përfitim të kësaj bote.

2. Pendimi i sinqertë

Kjo do të thotë të pendohemi sinqerisht për mosbindjen ndaj Allahut (qoftë ajo në formë të mëkatit apo të mosbesimit dhe përgënjeshtrimit) dhe ta shohim atë si mëkat të qartë.

3. Heqja dorë nga kjo mosbindje ndaj Allahut

Kjo do të thotë të fillojmë ta zbatojmë një obligim të papërmbushur ndaj Allahut (siç është falja e namazit, përqafimi i besimit, pasimi i pejgamberit, etj.) dhe heqja dorë nga ndonjë mëkat eventual dhe mospërsëritja e tij.

Po qe se kemi shkelur një të drejtë të ndonjë personi, të cilën e ka vendosur Allahu (si p.sh. nëpërmjet mashtrimit, vjedhjes, përgojimit, etj.), atëherë përveç heqjes dorë nga ai mëkat duhet që mundësisht ta përmirësojmë dëmin dhe t'ia kthejmë të drejtën e plotë personit përkatës apo t'ia kërkojmë hallallin.

4. Qëllimi i sinqertë për të mos e përsëritur më kurrë këtë gabim (me vepër, fjalë apo besim).

5. Shfrytëzimi i kohës, në të cilën Allahu pranon pendimin

Kjo do të thotë të pendohemi para dy kohëve, pas së cilave Allahu nuk e pranon më pendimin dhe të kthehemi në rrugën e Allahut.

Kohët, pas arritjes së të cilave Allahu nuk pranon pendimin janë:

- Kur të paralajmërohet dita e gjykimit nëpërmjet lindjes së diellit nga perëndimi. Lidhur me këtë Allahu i Lartësuar thotë:

”A mos janë duke pritur tjetër ata (pas këtyre fakteve) vetëm t'ju vijnë engjëjt (t'ua marrin shpirtin), të vijë Zoti yt (urdhëri për shkatërrim) ose të vijnë disa nga shenjat e Zotit tënd, (në) ditën kur vijnë disa shenja të Zotit tënd, asnjë njeriu nuk i vlen besimi i Tij nëse nuk ka besuar më parë ose nuk ka bërë në besimin e tij kurrfarë të mire.” (El-En'am:158)

- Kur të vijë vdekja. Për këtë Allahu i Lartësuar thotë:

Nuk është pendim (i pranueshëm) i atyre që vazhdimisht bëjnë punë të këqija dhe vetëm atëherë kur ti vjen vdekja ndonjërit prej tyre, të thotë: "Unë tash u pendova!", e as i atyre që vdesin duke qenë jobesimtarë. Ndaj tyre kemi përgatitur dënim të ashpër.” (En-Nisa':18)

Meqë askush nuk e di çastin e vdekjes së tij, çdo minutë e jetës së kësaj bote ka vlerë të paçmueshme. Me çdo minutë të kësaj jete mund të ndikojmë në atë se si do të jetë përjetshmëria për ne. Po qe se ky minutë kalohet në kënaqësi të Allahut dhe në bindje ndaj Tij dhe të dërguarit të Tij na afron drejt një përjetshmërije në kënaqësi të pandërprerë. Por, nëse ky minutë kalohet në hidhërim të Allahut, duke mos iu bindur Atij dhe të dërguarit të Tij, atëherë kjo do të na afrojë dhe do të na fusë në përjetshmërinë e dhimbjeve, mallkimit dhe ndëshkimit.

Pra, ta shfrytëzojmë këtë kohë të shkurtër që na ka mbetur në mënyrë kuptimplote për ta fituar kënaqësinë e Allahut dhe duke pasuar atë që i është shpallur pejgamberit të Tij, Muhammedit (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të).

Allahu i Madhëruar na udhëzoftë në tërë besimin, fjalët dhe veprat tona.

Lavdfalënderimi i takon vetëm Allahut dhe paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi robin dhe të dërguarin e Tij, Muhammedin, mbi familjen dhe shokët e tij.
pse----ditet pa ty ishin te qeta ma emir ishte heshtja--ateher kur un ty te harrova,uktheve me teh u pendova-ne syt etu shihej dashuri,po site besoj une ty--me folen disa mir per ty edisa keq,qka te degjoj nuk edi as vet-ta degjoj zemren ajo thot po,ta degjoj gojen jo-pse jam eshkret.pse jetoj ket jet-pse dashuria me shkatrroj-pse nuk edi as qka te mendoj
kushtet edashuris---nese dote me bind se me do mua ne mes te dimrit ma gjej nje bustan- esa per detlindje dua dhurat te thjesht dua hilikupter ejo mercedes --esa per deshir dua te shkosh en hene jome hilokupter por te ecesh en kemb   ekur   te kthesh ne tok ta shkruash se per mua tije ivetmin diell--nese dote me bindesh se vertet me do nemes te detit pa anije londro --aki kto kushtet hehehe
shpesoj se ju pelqeu
rrespekt nga une
Nje dite me shi

Ne kete dite te zymte me shi
askund nuk gjej qetesi
Shetitem rrugeve si e marre
mendjen e kam vetem tek ti
Ne kete dite te ftoht me shi
Sa shum me mungon ti
Athua vall me shikon nga qielli
Sa shume po vuaj per ty
Me kujtohet kur shetitnim
se bashku ne qytetin tim
Me thoje nuk do te largohem
kurr nga ti o shpirti im
Me thoje nuk do te na ndaje
asgje ne kete bote
Por vdekja tradhetare
qenka me e forte
Si nuk i erdhi keq aspak perendis
T'i ndaj dy te dashur
ne kohen me te mire te rinise...
E dhimbshme

S'e besoj tani, se në teatrin tonë të dashurisë, s'do të ketë shfaqje, s'besoj se kanë marrë fund provat e lojës. Ti ende ke buzën në gaz, për buzën time të jetë në vaj, s'them se ka ndonjë rëndësi të madhe, kuptohet si far emocioni...
Nuk e di ku ndalet treni i ikjes, matanë kujtimeve apo në teh të dhembjes, s'di, s'besoj se i ka ndodhur kujt historia ime... Në pritje, takimi merr fund, qyteti nuk e mbyll syrin, drojë kam se me sheh fati...
Shfaqja e paralajmëruar ka mbledhur njerëz, ata presin, ne fjalosemi për fajin, gjykata e mbyll fletën, unë dhe ti serish fjalosemi, thonjtë i rrjepim me dhemb.
Netët i plas malli, pastaj në tavolinën e preferuar, lëngu behet akull, shkrihet, avullon, pastaj behet akull prapë, unë s'di nëse nata na kupton, s'besoj.
Hijerëza s'mban vapën më, fytyrës se djersitur ia shprish vizatimin..!
Po fotografia në dhomë, c'faje ka, pse e kërkon ta kthej, ke drojë qe të njeh takimi yt me të, jo! jo!
E dhimbshme le të mbetët historia jonë, pastaj, le të thuhet ndër oda grash secila fjalë e keqe, unë do e mbaj mbi supe, pastaj le të thuhet se s'u pajtuan të ndajnë rolet, unë prape do të them se kjo nuk qëndron mbi ujin e fjalës..!
S'di pse e marr kaq të dhimbshme mungesën tënde në ketë rol, ndoshta kam frikë se tjetër kush nuk e di, me duhet kohë që ta mësoj, e plakjen e kam në lëkurë, mund të me mund para mësimit, jo, s'besoj se mund të jetë kjo...
E di, ti ke parë një shfaqje tjetër, ke parë aktor tjetër, andaj mund të të pëlqej roli me të në filmat e animuar, të mbetesh e virgjër dhe pa prekje të besh shumëzimin, mirë pajtohem: e dhimbshme, por e merituar të behet si thuash ti;
lamtumire, aktorja ime
Hidhëroju dikujtë aq sa ka dituri.PRESHEVË
Ajo që ke frikë të gjen. ELBASAN
Burri lidhet për fjale; jo për kërpeshi. TETOVË
Mos i luj fjalët si rospaja kriçet. TETOVË
Ai që s'ka gojë, vdes pa ardh dita. ELBASAN
Ai që s'tutet me fjalë, s'tutet as me pushkë. KOSOVË
Atë që pështyn, mos e lëpij. GJIROKASTËR
Atë që të qëllon me gur, mos e qëllo me bukë. VLORË
Ai që hyn në lumë edhe do laget. KORÇË
Burri flet përpara syve e jo pas shpine. ELBASAN
Burri një herë ka lerë, nji herë do të vdesë. KURVELESH
Burri o të fal, o të var. GJIROKASTËR
Burri s'matet me pëllëmbë po me zemër. SKRAPAR
Burri o të mbyt, o të fal; i ligu as të mbyt, as të fal. SHKODËR
Çakallit lëshoi ujkun. ELBASAN
Çkul dhëmbin, të të shëndoshen kryet. JUG
Ç'pret nga ai që trembet ngas hija e tij. KURVELESH
Dajaku ka dalë nga xheneti. KAVAJË
Delen e mplakë frika nga ujku e gërshëra. DEVOLL
Derri do plumbin, nuk zihet me duar. LUSHNJË
Ditëgjati s'bëhet ditëshkurtër me nëmë. LUNXHËRI-GJIROKASTËR
Drunë e shtrëmbër e djeg zjarri. SHIPËRI E MESME
Dhe kau i mirë po s'e ngacmove, s'tërheq në brazdë. ELBASAN
Dhelprës me dhelpëri, ujkut me trimëri. JUG
E nxehta del me të nxehtë, e ftohta me të ftohtë, helmi me helm. PËRMET
Frika nuk e len lepurin me u majtë. SHKODËR
Frika ruan vreshtin, bekçiu nuk është gjithnjë. VLORË
Frika nuk e lë lepurin të vërë dhjamë. KOLONJË
Fusha bën baltë, mali bën furtunë. MYZEQE
Gozhda nxjerr goxhdën. VLORË
Gungaçit vetëm varri ia drejton samarin. SHKODËR
Guri i rrumbullkët nuk zë vend. JUG
Gjalpin e ruan kripa. GJIROKASTËR
Gjersa të mejtonet i mënçuri, i marri mbaroi punën. KORÇË
I madh është edhe plepi, por e fëlliqin sorrat. TIRANË
Ku do të dijë hëna se lehin qentë. VLORË
Ku ngul hunë var hejbet. JUG
Ku rafsha mos u vrafsha. FERIZAJ
Kur i morën armët Lekë Dukagjinit, tha: "Ma mirë me thon qe Leka, se qe vorri i Lekës". KOSOVË
Kur ke zemër ke edhe krahë. KRUJË
Kur ngordh gjarpri, ngordh dhe helmi i tij. JUG
Kush kërkon gjen. PËRMET
Kush është trim me mend, se trima budallenj ka sa të duash. JUG
Kush ka dhëmbë të fortë, breh dhe kockën. DEVOLL
Kush ka frikë nga hija e tij, le të mos tundet nga vendi. JUG
Pushka don pushkën. TROPOJË
Pyet detin sa lumenj derdhen në të. KOLONJË
Qeni i pangopur të ha. SKRAPAR
Qeni i tërbum do vra, se tërbon dynjanë. ELBASAN
Rrallë vritet burri që ka shumë armiq. JUG
Si mjer peshkatari që ka frikë nga lumi. JUG
S'ka qeder shqiponja, nga mushkonjat. BERAT
Shqerra që s'thërret mëmën humbet. JUG
Trimëria e kthen plumbin mbrapsht. JUG
Trimi e ka me vete fatin. VLORË
Trimin vraje, po mos e shaj. KOLONJË
Uji rrjedh pikë-pikë e ha gurin. JUG
Zjarrit po nuk i fryve, nuk ndizet. ELBASAN
Amanetin e mban toka. SHKODËR
Amanetin as deti nuk e mban, e qet në lëndinë. DUKAGJIN
Besa asht ma e fortë se vdekja. KRUJË
Besa e burrit, pesha e gurit. VERI
Burri i mirë flet një herë. KRUJË
Burri lidhet për gjuhe, kali për kapistre. ELBASAN
Detit i ka hije vala, burrit i ka hije fjala. VLORË
Deti njihet në valë, burri njihet në fjalë. SARANDË
Ku është besa aty është dhe shpresa. KORÇË
Mos ki frikë nga hasmi, po nga miku i rremë. SARANDË
Nga del fjala del dhe shpirti. JUG
Po nuk e pate të ligun brenda, nuk të vjen nga jashtë. VLORË

[redaktoni] Atdheu
Vendi ndërrohet,atdheu nuk Harrohet.KOSOVË(Martin Ndrecaj)
Ara ime varri im. LABERI
Ardhin galat dhe prishën folenë e bilbilit. KORCE
Atdheu e nana nuk harrohen. TROPOJE
Atdheu mbi të gjitha. VLORE
Ai që lë arën e vet, nget arën e huaj. KORCE
Balta më e ëmbël se mjalta. GJIROKASTER
Bijë vendi pikë argjendi. BERAT
Bukë e hi në shtëpi. PERMET
Çdo hi në vatrën e tij. JUG
Çdo komb t'i vërë vetes një vlere, atë i venë dhe të huajt. JUG
Çdo zog kërkon folenë e tij. JUG
Dardha bie nën dardhë. VLORË
Derë e botës s'është strehë e kokës. JUG
Duaje atdhenë si shqiponja folenë. JUG
Duaj at e duaj nënë, por më shumë duaj atdhenë. KOR
Dy duar për një kokë, koka për atdhenë. KOR
Dheu zhuritet por bari mbin përsëri. JUG
Qeni leh tek stani i tij. GJIROKASTER
Fjala në vend të huej, bahet gur. VERI
Guri i rëndë në vend të vet. PËRMET
Gjeli në pleh të tij këndon më mirë. KORÇË
Gjeli mbret mbi pleh të vet .JUG
Gjuha dhe njerëzit janë tapia e vendit. JUG
Gjuha bashkon kombin. JUG
Gjuha ruhet atje ku shkruhet. KORÇË
I ikuri dhe i vdekuri s'kanë hatër. JUG
Kur të jesh në dhe të huaj, dita të bëhet një muaj. KOSOVË
Kush ka vdekë për atdhe, nuk ka vdekë por ka le. SHKODËR
Mace e botës vjen në shtëpi, për të përmbysur tenxheret. KORÇË
Mbrohe atdhenë si shqiponja folenë. SHKODËR
Një nënë nuk na ka bërë, po një vend kemi të tërë. BERAT
Nji zogu që i prishet foleja hidhet degë më degë. MAT
O shtëpi, o bukë e hi, nuk gjendet varri si ti. ÇAMËRI
Qeni te shpia e vet gjithmonë asht trim. VERI
Shqiponja fluturon në qiell, po folenë e bën në tokë. LABËRI
Arnaut, he arnaut, në vend të bukës po blen barut. KOSOVË
Besë e shqiptarit si purteka e arit. JUG
Dy milion kur hanë bukë, dyqind milion kur bëjmë pushkë. JUG
Gjakut të derdhur të shqiptarit i bie dielli e nuk e than, i bie shiu dhe nuk e lan. VERI
Supet e maleve dhe supet e shqiptarit nuk janë kërrusur kurrë. JUG
Shqipëria është e vogël, po shqiptarët janë shpirtmëdhenj. JUG
Shqiptari kryet e pren dhe besën s'e then. KOSOVË
Shqiptari kur jep fjalën, ther djalën. VLORË
Shqiptari me armë e shokë, s'i lutet kurkujt mbi tokë. KOSOVË
Shqiptari për mik asht tret e asht fik. KOSOVË
Shqiptari s'ha pulë të ngordhur. JUG
Shqiptari s'lë hak pa marrë e borxh pa larë. VLORË
Shqiptari shqiptarit nuk ka k'i mburret për trimëri. SKRAPAR
Shqiptarit e ne nga varri me i shku, me e pasë frikë. TIRANË
Shqiptari vetin e jep e shokun s'e jep. KOSOVË
Shqiptari vritet por pushkën nuk e hedh. JUG
Shqiptari s'e han trupin me bukë. VLORË
Toskë e gegë, pemë nga një degë. GJIROKASTËR
Kush rren shtetin, rren vetin. TROPOJË

[redaktoni] Mënçuria
Menquria eshte si një trëndafil të cilin ne duhet ta ujitim,te mos thahet.KOSOVË(Martin Ndrecaj)
Mendo shume here e fol njeherë. KAMENICE (J.Vrapcani)
Pelën mos e kap për bishti po pi kërpeshi. TETOVË
Budallës ja mbush bithën por jo edhe mendjen. TETOVË
Gruja s'ipet me qesim. TETOVË
Kur je ne grope mos germo me shume. TULLACI VLORE
Me mire rralle e per mall, se sa shume e per lum. TULLACI VLORE
Kush nuk ka koke, ka kembe. TULLACI VLORE
Te futi gishtin, futi karin. TULLACI VLORE
Dinaku të shkon ujë nën rrogoz. JUG
Dita e mirë, që menatë njihet. ARBËRESHËT
Mos rro me andrra kolsh. TETOVË
Dy budallë bajnë sa ni akmak. TETOVË
Si t'ja krujsh, kruja fell! TETOVË
Dita me diell duket që në mëngjes. MYZEQE
Djathin, mirë që e hëngri miu, po shëllirën kush e piu. ELBASAN
Duhet ndarë kashta nga kokrrat. VLORË
Dy shaka bëjnë një të vërtetë. JUG
E treta e vërteta. DEVOLL
Fëmija dhe budallai belbëzojnë të vërtetën. GUCI
I doxh tomli i fron kosit. TETOVË
Foli derës të dëgjojë dritarja. VLORË
Foli plakës të dëgjojë nusja. JUG
Fshati që duket s'do kallauz. KORÇË
Gënjeshtra është një plagë, dhe në u shëroftë të le nishan. JUG
Gënjeshtra nuk ka as dorë, as këmbë, as bisht, as rrënjë. BERAT
Gjarpëri ecën dhe fshin gjurmët me bisht. KORÇË
Gjuha e ka rrënjën në zemër. VERI
Po nuk e njohe hidhërimin, nuk do të kuptosh dhe gëzimin. VERI
Hileqari nuk të shef në sy, po shef në tokë. DIBËR
Ka, që dhe gomarin mashkull e bëjnë me barrë. JUG
Kritika është ilaç i hidhur, po ilaç ama. VLORË
Kur dhelpra nuk arriti rrushtë, tha se janë të thartë. JUG
Kur fjala del nga zemra, godet në zemër. BERAT
Malli i prishur nuk shitet pa gënjyer. VLORË
Me pasë bishtin ta presin, me mos e pasë ta njesin. SHKODËR
Më mirë me të hidhurat më përpara e të ëmbëlat pas. PATOS
Mos e ban penin tra. DIBËR
Me sa ka peshk pa halë, aq ka dhe të bukur pa fjalë. KRUJË
Nuk do as mend as kalem, shif e shkruaj. ELBASAN
Nuk i gjenden gjarpërit këmbët. JUG
Nuk luan ferra kot. VLORË
Nuk mbulohet dielli me shoshë. JUG
Nuk qaj se s'dua burrën, po bëj zakonë. VLORË
Po të lavi, të levi dhe bishtin t'a krevi, hap sytë se të gënjevi. KORÇË
Qeni tund bishtin për të mbajtur miqësinë. KORÇË
Rena a nana e tana të këqijave. KAVAJË
S'dalin dyzet ujqër nga një drizë. JUG
S'i bën mjekra priftërinjtë. JUG
Siç na dinë, qofshim, siç jemi, mos qofshim. KORÇË
S'mbushet thesi me gënjeshtra. GJIROKASTËR
Shakaja është gjysma e të vërtetës. JUG
Ti kemi sahanët pa kapakë. JUG
Ustai, ustanë e njef në zanat. GJIROKASTËR
Atij i plasin sytë, e tjetri e pyet për vetullat. SARANDË
Barku i gjerë, truri i ngushtë. JUG
Budallai shkon tek e ngasin. ELBASAN
Burimi i mirë duket në thatësirë. KRUJË
Ç'i do qeni brekët. KORÇË
Ç'ke moj zemër që rënkon; koka bën, koka pëson. PËRMET
Çobani i mirë e njeh bagëtinë me blegërimë. JUG
Deshi të vej vetullat, nxorri sytë. JUG
Deti ka ujë boll, po me u pi s'pihet. KOSOVË
Edhe kau ka gjuhë të mëdha, por nuk flet dot. JUG
E mirë edhe fuqia, por ca më mirë urtija. JUG
Hesapi nuk bëhet pa hanxhinë. KORÇË
Gjej vendin e bëj kuvendin. ELBASAN
Gjuha dredhon se mendja e mëson. GJIROKASTËR
Hekuri rrihet sa është i nxehtë. BERAT
Humbi sëpatën, i rruat bishti. JUG
Kali i mirë shton torbën e tij. JUG
Kalit të mirë shtoi tagjinë. SHKODËR
Koha vjen për atë që di ta presë. VLORË
Ku qe, asgjëkundi, çfarë bëre, asgjë. JUG
Kur del dielli, të gjithë e dinë nga bie lindja. JUG
Kur gabon i mençuri çuditet budallai. MYZEQE
Lepuri në mal, kusia në zjarr. JUG
Mate punën jo me atë që mbjell, po me atë që korr. GJIROKASTËR
Shpesh e shpesh bohet përshesh. TETOVË
Ma mirë të kesh mend se pare. KOSOVË
Mendja është në majë të gjuhës. SHKODËR
Mendja e lehtë rëndon të zonë. KRUJË
Me një gur, ti vrave dy zogj. KUÇ-VLORË
Më bli nji kalë e nji shalë o baba, se kam gjet një patkua. TIRANË
Mos bëj petulla me ujë. DIBËR
Mos e humb si Xhaferri simiten. ELBASAN
Mos fol si e ëma e zeqos në majë të thanës. KORÇË
Mos hidh të thatën mbi të njomë. VLORË
Mos prish sixhaden të arnosh xhyben. LUNXHËRI
Mos shit qen të blesh këlyshë. KORÇË
Mos kërko gjilpërën në kasollen e kashtës. POGRADEC
Mos u mbyt me një pikë ujë. PËRMET
Ndoqe fillin gjete lëmshin. JUG
Në luftë duhen shtatë hile një trimëri. SKRAPAR
Nga dy të vështira, më e lehta, më e mira. JUG
Nuk sheh syri po sheh mendja. JUG
Nuk të ngroh zjarri i kashtës. SKRAPAR
Nuk të thonë: "Qysh ke qenë, po qysh je". VLORË
O djalë në vend të huaj, si të bjerë daullja luaj. KURVELESH
Oxhaku le të jetë i shtrembër, tymi të shkojë përpjetë. JUG
Peshku në det, kusija në zjarr. JUG
Për gjithë vend ka pleq me mend. VLORË
Po të mos kishte budallenj, me kë do qeshnim. DARDHË
Po pate dhen gjen edhe bari. LIBRAZHD
Prishja e shtëpisë vjen nga mend. ELBASAN
Kam inat po nuk kam takat. BERAT
Sa të mbledhësh ti rrusht, tjetri ka ngrënë një kosh. KORÇË
S'mbartet ujë me shportë. SHKODËR
Si është vendi bëhet kuvendi. VERI
S'jepet një pelë për një thelë. JUG
S'ka varfëri i mençuri. JUG
Shtatin pyll e mendjen fyll. SHIJAK
Shumë lule dalin në prill, por pakë rrojnë. JUG
Të bënin mizat mjaltë, do t'i kishim qypat plot. KORÇË
Thesi i zbrazët s'qëndron në këmbë. KRUJË
U habit pas lëngut, harroi thelat. JUG
Vajtëm për lesh e dualëm të qethur. KORÇË
Vetëm budallai është i kënaqur gjithmonë nga vetja. JUG
Vëthët i nxorra po vërët i kam. JUG
Ai që lakmon më shumë, është gjithmonë i varfër. JUG
Ç'bëhet rrallë, bëhet për mall. JUG

[redaktoni] Thjeshtesia
Falënderimi i takon All-llahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Dëshmoj se s'ka hyjni tjetër përveç All-llahut , i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij.

Jeta pa ty më është e zbehtë
sa shum të doja
Nuk mundem ta shprehi me fjal
Lotët e tua që binin në fytyrën time
Ende i ndjejë me mallë.
Nuk e kam lehtë ta jetoj ketë jet mizore
Kur ike e më le vetëm, pa gëzime rinore.
Ta them të drejtën nuk mundëm pa ty.
I kujtoj ato dit kur rrishim une ti.
Flisnim Gjithqka Për këtë jetë
E sot jam e vetme pa asnjë shpres .
Nuk di a ke menduar kur vendose të shkoshë
Çë zemren time shumë do të ma lëndon,
Apo ndoshta më mirë tu ka dok ajo botë
Se sa me mua të jetosh,
Nuk kam fjal të përshkruaj nuk kam mendime
Me të thën shumë më mungon .
sikur toka të thahet e uj mos të ket
Nga lotët e mi për ty prapë bim do të mbijnë
Nuk kam me kë të flas
Nuk kam askujt ti tregoj Donjë herë
E mallkojë vetën se ndoshta unë jam shkaktare
Çë ti ndrrove jet tash jemi dy fëmijë
Çë të mbajmë në kujtime flasim
Ndonjëher për ty por aj është shumë i vogel
që ti kupton disa gjëra.
Nuk kam se si ta përshkruaj këtë mërzi
Në kopshtin tim s'ka drandafile

Jeta asht
egersira me e madhe ne bot
eshte nje koder qe duhet kaluar
esht ver dhe dimer
bjeshk e dendur
eshte djell hen dhe vransir
perrock e lumit qe neser shuhet
esht poq elektrike

e bardh dhe e zez
esht dallg
jeta
eshte pjes e shekullit tim
Hidhëroju dikujtë aq sa ka dituri.PRESHEVË
Ajo që ke frikë të gjen. ELBASAN
Burri lidhet për fjale; jo për kërpeshi. TETOVË
Mos i luj fjalët si rospaja kriçet. TETOVË
Ai që s'ka gojë, vdes pa ardh dita. ELBASAN
Ai që s'tutet me fjalë, s'tutet as me pushkë. KOSOVË
Atë që pështyn, mos e lëpij. GJIROKASTËR
Atë që të qëllon me gur, mos e qëllo me bukë. VLORË
Ai që hyn në lumë edhe do laget. KORÇË
Burri flet përpara syve e jo pas shpine. ELBASAN
Burri një herë ka lerë, nji herë do të vdesë. KURVELESH
Burri o të fal, o të var. GJIROKASTËR
Burri s'matet me pëllëmbë po me zemër. SKRAPAR
Burri o të mbyt, o të fal; i ligu as të mbyt, as të fal. SHKODËR
Çakallit lëshoi ujkun. ELBASAN
Çkul dhëmbin, të të shëndoshen kryet. JUG
Ç'pret nga ai që trembet ngas hija e tij. KURVELESH
Dajaku ka dalë nga xheneti. KAVAJË
Delen e mplakë frika nga ujku e gërshëra. DEVOLL
Derri do plumbin, nuk zihet me duar. LUSHNJË
Ditëgjati s'bëhet ditëshkurtër me nëmë. LUNXHËRI-GJIROKASTËR
Drunë e shtrëmbër e djeg zjarri. SHIPËRI E MESME
Dhe kau i mirë po s'e ngacmove, s'tërheq në brazdë. ELBASAN
Dhelprës me dhelpëri, ujkut me trimëri. JUG
E nxehta del me të nxehtë, e ftohta me të ftohtë, helmi me helm. PËRMET
Frika nuk e len lepurin me u majtë. SHKODËR
Frika ruan vreshtin, bekçiu nuk është gjithnjë. VLORË
Frika nuk e lë lepurin të vërë dhjamë. KOLONJË
Fusha bën baltë, mali bën furtunë. MYZEQE
Gozhda nxjerr goxhdën. VLORË
Gungaçit vetëm varri ia drejton samarin. SHKODËR
Guri i rrumbullkët nuk zë vend. JUG
Gjalpin e ruan kripa. GJIROKASTËR
Gjersa të mejtonet i mënçuri, i marri mbaroi punën. KORÇË
I madh është edhe plepi, por e fëlliqin sorrat. TIRANË
Ku do të dijë hëna se lehin qentë. VLORË
Ku ngul hunë var hejbet. JUG
Ku rafsha mos u vrafsha. FERIZAJ
Kur i morën armët Lekë Dukagjinit, tha: "Ma mirë me thon qe Leka, se qe vorri i Lekës". KOSOVË
Kur ke zemër ke edhe krahë. KRUJË
Kur ngordh gjarpri, ngordh dhe helmi i tij. JUG
Kush kërkon gjen. PËRMET
Kush është trim me mend, se trima budallenj ka sa të duash. JUG
Kush ka dhëmbë të fortë, breh dhe kockën. DEVOLL
Kush ka frikë nga hija e tij, le të mos tundet nga vendi. JUG
Pushka don pushkën. TROPOJË
Pyet detin sa lumenj derdhen në të. KOLONJË
Qeni i pangopur të ha. SKRAPAR
Qeni i tërbum do vra, se tërbon dynjanë. ELBASAN
Rrallë vritet burri që ka shumë armiq. JUG
Si mjer peshkatari që ka frikë nga lumi. JUG
S'ka qeder shqiponja, nga mushkonjat. BERAT
Shqerra që s'thërret mëmën humbet. JUG
Trimëria e kthen plumbin mbrapsht. JUG
Trimi e ka me vete fatin. VLORË
Trimin vraje, po mos e shaj. KOLONJË
Uji rrjedh pikë-pikë e ha gurin. JUG
Zjarrit po nuk i fryve, nuk ndizet. ELBASAN
Amanetin e mban toka. SHKODËR
Amanetin as deti nuk e mban, e qet në lëndinë. DUKAGJIN
Besa asht ma e fortë se vdekja. KRUJË
Besa e burrit, pesha e gurit. VERI
Burri i mirë flet një herë. KRUJË
Burri lidhet për gjuhe, kali për kapistre. ELBASAN
Detit i ka hije vala, burrit i ka hije fjala. VLORË
Deti njihet në valë, burri njihet në fjalë. SARANDË
Ku është besa aty është dhe shpresa. KORÇË
Mos ki frikë nga hasmi, po nga miku i rremë. SARANDË
Nga del fjala del dhe shpirti. JUG
Po nuk e pate të ligun brenda, nuk të vjen nga jashtë. VLORË

[redaktoni] Atdheu
Vendi ndërrohet,atdheu nuk Harrohet.KOSOVË(Martin Ndrecaj)
Ara ime varri im. LABERI
Ardhin galat dhe prishën folenë e bilbilit. KORCE
Atdheu e nana nuk harrohen. TROPOJE
Atdheu mbi të gjitha. VLORE
Ai që lë arën e vet, nget arën e huaj. KORCE
Balta më e ëmbël se mjalta. GJIROKASTER
Bijë vendi pikë argjendi. BERAT
Bukë e hi në shtëpi. PERMET
Çdo hi në vatrën e tij. JUG
Çdo komb t'i vërë vetes një vlere, atë i venë dhe të huajt. JUG
Çdo zog kërkon folenë e tij. JUG
Dardha bie nën dardhë. VLORË
Derë e botës s'është strehë e kokës. JUG
Duaje atdhenë si shqiponja folenë. JUG
Duaj at e duaj nënë, por më shumë duaj atdhenë. KOR
Dy duar për një kokë, koka për atdhenë. KOR
Dheu zhuritet por bari mbin përsëri. JUG
Qeni leh tek stani i tij. GJIROKASTER
Fjala në vend të huej, bahet gur. VERI
Guri i rëndë në vend të vet. PËRMET
Gjeli në pleh të tij këndon më mirë. KORÇË
Gjeli mbret mbi pleh të vet .JUG
Gjuha dhe njerëzit janë tapia e vendit. JUG
Gjuha bashkon kombin. JUG
Gjuha ruhet atje ku shkruhet. KORÇË
I ikuri dhe i vdekuri s'kanë hatër. JUG
Kur të jesh në dhe të huaj, dita të bëhet një muaj. KOSOVË
Kush ka vdekë për atdhe, nuk ka vdekë por ka le. SHKODËR
Mace e botës vjen në shtëpi, për të përmbysur tenxheret. KORÇË
Mbrohe atdhenë si shqiponja folenë. SHKODËR
Një nënë nuk na ka bërë, po një vend kemi të tërë. BERAT
Nji zogu që i prishet foleja hidhet degë më degë. MAT
O shtëpi, o bukë e hi, nuk gjendet varri si ti. ÇAMËRI
Qeni te shpia e vet gjithmonë asht trim. VERI
Shqiponja fluturon në qiell, po folenë e bën në tokë. LABËRI
Arnaut, he arnaut, në vend të bukës po blen barut. KOSOVË
Besë e shqiptarit si purteka e arit. JUG
Dy milion kur hanë bukë, dyqind milion kur bëjmë pushkë. JUG
Gjakut të derdhur të shqiptarit i bie dielli e nuk e than, i bie shiu dhe nuk e lan. VERI
Supet e maleve dhe supet e shqiptarit nuk janë kërrusur kurrë. JUG
Shqipëria është e vogël, po shqiptarët janë shpirtmëdhenj. JUG
Shqiptari kryet e pren dhe besën s'e then. KOSOVË
Shqiptari kur jep fjalën, ther djalën. VLORË
Shqiptari me armë e shokë, s'i lutet kurkujt mbi tokë. KOSOVË
Shqiptari për mik asht tret e asht fik. KOSOVË
Shqiptari s'ha pulë të ngordhur. JUG
Shqiptari s'lë hak pa marrë e borxh pa larë. VLORË
Shqiptari shqiptarit nuk ka k'i mburret për trimëri. SKRAPAR
Shqiptarit e ne nga varri me i shku, me e pasë frikë. TIRANË
Shqiptari vetin e jep e shokun s'e jep. KOSOVË
Shqiptari vritet por pushkën nuk e hedh. JUG
Shqiptari s'e han trupin me bukë. VLORË
Toskë e gegë, pemë nga një degë. GJIROKASTËR
Kush rren shtetin, rren vetin. TROPOJË

[redaktoni] Mënçuria
Menquria eshte si një trëndafil të cilin ne duhet ta ujitim,te mos thahet.KOSOVË(Martin Ndrecaj)
Mendo shume here e fol njeherë. KAMENICE (J.Vrapcani)
Pelën mos e kap për bishti po pi kërpeshi. TETOVË
Budallës ja mbush bithën por jo edhe mendjen. TETOVË
Gruja s'ipet me qesim. TETOVË
Kur je ne grope mos germo me shume. TULLACI VLORE
Me mire rralle e per mall, se sa shume e per lum. TULLACI VLORE
Kush nuk ka koke, ka kembe. TULLACI VLORE
Te futi gishtin, futi karin. TULLACI VLORE
Dinaku të shkon ujë nën rrogoz. JUG
Dita e mirë, që menatë njihet. ARBËRESHËT
Mos rro me andrra kolsh. TETOVË
Dy budallë bajnë sa ni akmak. TETOVË
Si t'ja krujsh, kruja fell! TETOVË
Dita me diell duket që në mëngjes. MYZEQE
Djathin, mirë që e hëngri miu, po shëllirën kush e piu. ELBASAN
Duhet ndarë kashta nga kokrrat. VLORË
Dy shaka bëjnë një të vërtetë. JUG
E treta e vërteta. DEVOLL
Fëmija dhe budallai belbëzojnë të vërtetën. GUCI
I doxh tomli i fron kosit. TETOVË
Foli derës të dëgjojë dritarja. VLORË
Foli plakës të dëgjojë nusja. JUG
Fshati që duket s'do kallauz. KORÇË
Gënjeshtra është një plagë, dhe në u shëroftë të le nishan. JUG
Gënjeshtra nuk ka as dorë, as këmbë, as bisht, as rrënjë. BERAT
Gjarpëri ecën dhe fshin gjurmët me bisht. KORÇË
Gjuha e ka rrënjën në zemër. VERI
Po nuk e njohe hidhërimin, nuk do të kuptosh dhe gëzimin. VERI
Hileqari nuk të shef në sy, po shef në tokë. DIBËR
Ka, që dhe gomarin mashkull e bëjnë me barrë. JUG
Kritika është ilaç i hidhur, po ilaç ama. VLORË
Kur dhelpra nuk arriti rrushtë, tha se janë të thartë. JUG
Kur fjala del nga zemra, godet në zemër. BERAT
Malli i prishur nuk shitet pa gënjyer. VLORË
Me pasë bishtin ta presin, me mos e pasë ta njesin. SHKODËR
Më mirë me të hidhurat më përpara e të ëmbëlat pas. PATOS
Mos e ban penin tra. DIBËR
Me sa ka peshk pa halë, aq ka dhe të bukur pa fjalë. KRUJË
Nuk do as mend as kalem, shif e shkruaj. ELBASAN
Nuk i gjenden gjarpërit këmbët. JUG
Nuk luan ferra kot. VLORË
Nuk mbulohet dielli me shoshë. JUG
Nuk qaj se s'dua burrën, po bëj zakonë. VLORË
Po të lavi, të levi dhe bishtin t'a krevi, hap sytë se të gënjevi. KORÇË
Qeni tund bishtin për të mbajtur miqësinë. KORÇË
Rena a nana e tana të këqijave. KAVAJË
S'dalin dyzet ujqër nga një drizë. JUG
S'i bën mjekra priftërinjtë. JUG
Siç na dinë, qofshim, siç jemi, mos qofshim. KORÇË
S'mbushet thesi me gënjeshtra. GJIROKASTËR
Shakaja është gjysma e të vërtetës. JUG
Ti kemi sahanët pa kapakë. JUG
Ustai, ustanë e njef në zanat. GJIROKASTËR
Atij i plasin sytë, e tjetri e pyet për vetullat. SARANDË
Barku i gjerë, truri i ngushtë. JUG
Budallai shkon tek e ngasin. ELBASAN
Burimi i mirë duket në thatësirë. KRUJË
Ç'i do qeni brekët. KORÇË
Ç'ke moj zemër që rënkon; koka bën, koka pëson. PËRMET
Çobani i mirë e njeh bagëtinë me blegërimë. JUG
Deshi të vej vetullat, nxorri sytë. JUG
Deti ka ujë boll, po me u pi s'pihet. KOSOVË
Edhe kau ka gjuhë të mëdha, por nuk flet dot. JUG
E mirë edhe fuqia, por ca më mirë urtija. JUG
Hesapi nuk bëhet pa hanxhinë. KORÇË
Gjej vendin e bëj kuvendin. ELBASAN
Gjuha dredhon se mendja e mëson. GJIROKASTËR
Hekuri rrihet sa është i nxehtë. BERAT
Humbi sëpatën, i rruat bishti. JUG
Kali i mirë shton torbën e tij. JUG
Kalit të mirë shtoi tagjinë. SHKODËR
Koha vjen për atë që di ta presë. VLORË
Ku qe, asgjëkundi, çfarë bëre, asgjë. JUG
Kur del dielli, të gjithë e dinë nga bie lindja. JUG
Kur gabon i mençuri çuditet budallai. MYZEQE
Lepuri në mal, kusia në zjarr. JUG
Mate punën jo me atë që mbjell, po me atë që korr. GJIROKASTËR
Shpesh e shpesh bohet përshesh. TETOVË
Ma mirë të kesh mend se pare. KOSOVË
Mendja është në majë të gjuhës. SHKODËR
Mendja e lehtë rëndon të zonë. KRUJË
Me një gur, ti vrave dy zogj. KUÇ-VLORË
Më bli nji kalë e nji shalë o baba, se kam gjet një patkua. TIRANË
Mos bëj petulla me ujë. DIBËR
Mos e humb si Xhaferri simiten. ELBASAN
Mos fol si e ëma e zeqos në majë të thanës. KORÇË
Mos hidh të thatën mbi të njomë. VLORË
Mos prish sixhaden të arnosh xhyben. LUNXHËRI
Mos shit qen të blesh këlyshë. KORÇË
Mos kërko gjilpërën në kasollen e kashtës. POGRADEC
Mos u mbyt me një pikë ujë. PËRMET
Ndoqe fillin gjete lëmshin. JUG
Në luftë duhen shtatë hile një trimëri. SKRAPAR
Nga dy të vështira, më e lehta, më e mira. JUG
Nuk sheh syri po sheh mendja. JUG
Nuk të ngroh zjarri i kashtës. SKRAPAR
Nuk të thonë: "Qysh ke qenë, po qysh je". VLORË
O djalë në vend të huaj, si të bjerë daullja luaj. KURVELESH
Oxhaku le të jetë i shtrembër, tymi të shkojë përpjetë. JUG
Peshku në det, kusija në zjarr. JUG
Për gjithë vend ka pleq me mend. VLORË
Po të mos kishte budallenj, me kë do qeshnim. DARDHË
Po pate dhen gjen edhe bari. LIBRAZHD
Prishja e shtëpisë vjen nga mend. ELBASAN
Kam inat po nuk kam takat. BERAT
Sa të mbledhësh ti rrusht, tjetri ka ngrënë një kosh. KORÇË
S'mbartet ujë me shportë. SHKODËR
Si është vendi bëhet kuvendi. VERI
S'jepet një pelë për një thelë. JUG
S'ka varfëri i mençuri. JUG
Shtatin pyll e mendjen fyll. SHIJAK
Shumë lule dalin në prill, por pakë rrojnë. JUG
Të bënin mizat mjaltë, do t'i kishim qypat plot. KORÇË
Thesi i zbrazët s'qëndron në këmbë. KRUJË
U habit pas lëngut, harroi thelat. JUG
Vajtëm për lesh e dualëm të qethur. KORÇË
Vetëm budallai është i kënaqur gjithmonë nga vetja. JUG
Vëthët i nxorra po vërët i kam. JUG
Ai që lakmon më shumë, është gjithmonë i varfër. JUG
Ç'bëhet rrallë, bëhet për mall. JUG

[redaktoni] Thjeshtesia
un thom ...
Kur njeriu dashuron nuk ka frike...
Miqesia e vertete nuk e njeh ziline dhe dashuria e vertete nuk i njeh nazet...
Qesh me Dashurine ai qe nuk ka qene kurre i brengosur prej saj...
Ne dashuri teper nuk eshte Mjaft....
Xhelozia lind me dashurine po nuk vdes gjithmone bashke me te...
Ne rini jetojme qe te dashurojme ne pleqeri dashurojme qe te jetojme...
Dashuria ben boten te rrotullohet ose e thene ndryshe
Love makes the world go around
Gold makes the world go around too
Dashuria eshte cmenduria e nje njeriu per aq kohe sa e jeton
dashuria s'eshte egoiste
menyra me e mire per te dashuruar eshte te dashurosh sikur s'ke qene lenduar asnjehere
Kur je i trishtuar shih ne syte e atij qe dashuron dhe ne ato sy do te gjesh forcen per te buzeqeshur
Ndoshta eshte budallallek te qash per dike, por eshte e mrekullueshme te mendosh qe lotet mund te thone ate qe fjalet s'e thone dot kurre
Kurre mos ji i friksuar ti thuash dikujt qe e do, ata mund te ta thyejne zemren, por ti mund te thyesh te tyren nqs nuk ja thuaj
Dashuria sheron njerezit, te dyja palet, edhe ata qe e japin dhe ata qe e marrin
Dashuria nuk ka te beje me ate cfare ti pret te marresh, ajo ka te bej me ate qe ti do te japesh- e cila eshte gjithcka





Dashuria eshte gezimi per tu bere dy.
Dashuria eshte frika per tu bere tre.
Dashuria eshte tmerri per te ngelur nje.
Dashuria eshte dobesia fizike e shpirtit
Dashuria eshte poezia e ndjenjave



Dashuria eshte nje Keshtjelle me mure te larta, qe ka vetem nje porte.Kur futesh ne te kjo dere mbyllet per te mos u hapur me kurre, dhe per te te lene ne gjelberimin e pafund te kopshteve te keshtjelles
Dashuri ashte qe te ben te dashurosh
Dashuria eshte qe te ben te gezosh,
Dashuria eshte qe te ben te vajtosh
Dashuria eshte lumturi kur e ke prane
Dashuria eshte sherim kur ke doktorrin ose doktorreshen afer.
Dashuria eshte semundje dhe iluzion kur je larg.
Dashuria eshte vuajtje kur je i sinqerte."
Dashuria ta djeg zemren si zjarri drute.
Dashuria eshte verbim kur vendoset para arsyes."
Dashuria eshte shurdhim kur te largon nga njerzit e tjere.
Dashuria eshte memece kur nuk ke fantazi."
Dashuria eshte e shkurter kur dashurohesh mbas te bukures.
Dashuria eshte roberi kur dashurohesh ndaj pasurise.
Dashuria eshte liri dhe lumturi kur dashurohesh me njeriun e mire.
Dashuria qendron ne zemer prandaj sduhet te zgjedhi vetem me sy.
Sakrifica ,sinqeriteti ,fantazia, arsyeja ,xhelozia dhe besimi ..... jane velat e dashurise pa to ajo humbet ne detin e trazuar te jetes komplekse
Dashuria eshte celsi prej floriri qe hap dyerte e lumturise.
Shoqeria perfundon ne dashuri ndonjehere, dashuria ne shoqeri ? Kurre
Ne qofte se e do dike lere te lire, nqs ai vjen tek ty, eshte i joti, nqs nuk vjen, ska qene, dhe nuk do te jete i joti asnjehere.
Gezimi eshte rrjeta e dashurise qe ze shume shpirtra
DASHURIA ESHTE HUMNER QE PO RE STE GJENDEN ME AS KOCKAT
DASHURIA ESHTE SEMUNDJE E PASHERUESHME
DASHURIA ESHTE SYRI I NJE TE VERBRI DHE DEGJIMI I NJE TE SHURDHERI
PA DASHURI SKA JETE DHE JETE PA DASHURI KURR SMUND TE KETE
Me mire te shohesh te ardhmen me otimizem dhe te gabosh, se sa te jesh pesimist e te kesh te drejte.

Liria eshte gje shume e bukur, por jo nese duhet te paguhet me vetmi.

Nje optimist beson se kjo eshte bota dhe koha me e mire per te jetuar. Nje pesimist frigohet se kjo mund te jete e vertete.

Ndiqe ate qe kerkon te verteten. Ik prej atij qe e ka gjetur ate.

Ne fund te fundit eshte me mire te te urrejne per ate qe je, se sa te te duan per ate qe mendojne se ti je.

Ngjajshmeria mes parashutes dhe mendjes eshte se, asnjera prej tyre s`ka vlere nese nuk eshte e hapur.

Ne i pranojme gabimet e vogla per te krijuar bindje se nuk kemi gabime te medhaja.

Teori eshte kur njeriu din gjithcka dhe asgje nuk funksionon. Praktike eshte kur gjithcka funksionon, por askush nuk e din perse. Tek ne teoria dhe praktika jane te bashkuara: asgje nuk funksionon dhe askush nuk e din perse.
Do te levdoj dashurine
barabar me perendine
se dashuria e vertete
na mban te gjalle ne jete
Se kam pare perendine
shoh ngahere dashurine
dashuria mbreteron
se njeriu pa te srron
Cilen te besojme tanime
perendine a dashurine
perendija e vertete
eshte dashuria vete



Kush vjen për mirë troket në derë; kush dashuron, derën e gjen të hapur.
Tagora

Ngrije urën e dashurisë deri në diell, vetëm ajo na lidh me jetën, vetëm ajo na lidh me njerëzit.
A.Podrimja

Dashuria i ka ligjet e veta të zhvillimit, stinët e veta jetësore si lulja , jeta e njeriut. Ajo ka pranverën e hershme, verën e nxehtë dhe, pas tyre, vjeshtën e cila për disa është e nxehtë, e ndritshme dhe frutdhënëse, ndërsa për disa të tjerë e ftohtë, e zymtë dhe e mjerë.
Bjelinski

Në fillim të dashurisë dashnorët flasin për të ardhmen, e kur ajo është nga fundi, flasin për të kaluarën.
Karlo

Dashuria është zjarr i furishëm. Atë s'mund ta shuajë dot as uji i bekuar. Madje as gjaku. Pregeli

Dashuria? Në fillim fjalë të mëdha, pastaj fjalë të pakta e në fund fjalë të shumta.
Pajeroni

Të lutem, më duaj pak, në qoftë se dëshiron të më duash gjatë.
Herriku

Dashuria është çelës që tek njeriu çel çdo gjë.
Hoperi

Dashuria është fati, të cilin ia japim njeri-tjetrit.
Sandi

Dashuria është i vetmi pasion që nuk duron as të kaluarën, as të ardhmen.
Balzaku

S'ka dyshim që dashuria është fshehtësi e pashpjegueshme.
Myse

Asnjëherë nuk dashuron mjaft, në qoftë se nuk dashuron shumë.
Peshi

Njerëzve u pëlqen më shumë dashuria se martesa, për këtë arsye romanet janë më argëtues se historia.
Shetmfori

Të dashurosh do të thotë të duash një tjetër më shumë se veten.
Femau

Dashnorët në botë shohin vetëm veten, harrojnë se i shohin të tjerët.
Platoni

Kur dashuron, edhe majmuni të duket i bukur, kur nuk dashuron nuk të pëlqen as lulja lotos.
Kineze

Njerëzit më tepër mundohen për bukën dhe dashurinë.
Japoneze

Dashuria asnjëherë nuk lind në shpirtin e prishur.
Ikbali

Vajza më shumë i beson dashurisë, se sa nënës së vet.
Gëte

Nuk është vështirë të dashurosh, vështirë është ta shprehësh atë.
Myse

Dashuria lind, jeton dhe vdes në sy.
Shekspiri
Enter your text here... Jetimi

“Unë dhe përkujdesësi i bonjakut do të jemi në Xhennet kështu”, dhe bëri shenjë me gishtin tregues dhe gishtin e mesëm dhe i ndau në mes veti.” Përktheu:

Sedat Gani Islami

Falënderimet i takojnë Allahut, Zotit te botëve, ndërsa përshëndetjet qofshin mbi zotëriun e njerëzimit, Muhammedin, familjen, shokët dhe tere pasuesit e tij gjer ne amshim.

Në këta rreshta të paktë të kësaj fletushke, e thërras veten time dhe ju vëllezërit e mi ne çdo vend, qe t'i përgjigjemi ftesës se Mëshirshmit, Mbizotëruesit, Bamirësit, për përkujdesje ndaj jetimëve, ditën e natën, sepse ummeti islam është sikurse një trup i vetëm, nëse rënkon një gjymtyre e tij rënkon i tërë trupi.

Nëpërmjet kësaj ligjërate dëshirojmë qe ummeti islam te kthjellet nga ngecja e tij pasiv, te forcohet ne atë qe ka qene i dobët, te pasurohet ne atë qe ka qene i varfër, ne vend te injoranteve te ketë dijetare ngase kështu plotësohen zbrazëtirat qe i kemi lënë dhe ja kështu, edhe njëherë ky ummet kthehet ne kohen e tij te arte dhe ngadhënjen me dekoratën hyjnore: " كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ Ju jeni populli më i dobishëm, i ardhur për të mirën e njerëzve,...". (Ali Imran, 110)

Ka thënë Muhammedi, alejhi selam: "كيف يقدس الله أمة لا يأخذ ضعيفها حقه من شديدها وهو غير متعتع Si e shenjtëron (pastron nga te këqijat) Allahu një popull, në të cilin i dobëti nuk e merr te drejtën e tij nga i forti, ndërsa atë nuk e ka goditur asgjë e keqe"([1]).

Si do ta pastroj Allahu një popull, i cili shkelë të drejtat e jetimit, nuk çanë kokën për te, për jetimin, i cili ka mbetur pa baba te mëshirshëm, i cili do t'ia lëmonte flokët, do t'ia fshinte lotët dhe do t'ia mbushte barkun ushqim?!

Muhammedi, alejhi selam ka thënë: فِي كُلِّ ذَاتِ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ Në (shuajtjen e etjes se) çdo gjë (je) qe ka mëlçi të lagët, ka shpërblim". (Buhariu)

Nëse ti shpërblehesh për shuarjen e urisë apo etjes, madje edhe ta kafshës, atëherë çfarë mendon se do te jete shpërblimi yt ne rast se shuan urine dhe etjen e jetimit?!

Muhammedi, alejhi selam, na lajmëroi për një grua te pamoralshme, e cila kaloi pranë një qeni te etur, i cili lëpinte dheun e gjuhe. Nga dhimbja, e zbathi këpucën, e mbushi me ujë dhe i dha qenit ujë. Për këtë gjë, Allahu ia fali mëkatet. Nëse është puna kështu atëherë çfarë mendon ti se do te jete shpërblimi për shuarjen e etjes se jetimit?!





Mos u bë koprrac



O ti qe Allahu te ka begatuar me pasuri, mos u be koprrac por mundohu qe me pasurinë tende ta shpëtosh jetimin. Mos ia ndalo vetes se pasuria jote të të shpie ne Xhennetet e Përjetshme dhe kopshtet e Allahut, sepse: "Lëmosha e fshehte e largon hidhërimin e Allahut, mbajtja e lidhjeve familjare zgjat jetën ndërsa bërja e veprave te mira largon fatkeqësitë".

Njeri nga gjeneratat e para te këtij ummeti, selefi, pat thënë: "Ne fillim isha i dhënë pas mëkateve dhe konsumimit te alkoolit. Shpëtova një dite nga një fëmijë jetim dhe i varfër. E morra atë, e ushqeva, i bleva rroba, e pastrova dhe ia kreha flokët. Ne mbrëmje, kur rashe për te fjetur pashe ne gjumë se sikur kiameti u be dhe erdhi koha e llogarisë. Nga veprat e këqija qe pata bere, urdhëruan te me dërgojnë ne Xhehennem. Me koke nen gjunjë me morren melaiket e Xhehennemit qe te me shpinin atje ku e kisha vendin por ne mes te rrugës doli jetimi dhe tha: Pritni oj melaike derisa te kërkoj ndërmjetësim tek Allahu për te sepse ky njeri me ka bere mire dhe me ka respektuar. Thane melaiket: "Ne nuk jemi te urdhëruar qe te ndalemi", porse një thirrje nga ana e te Madhit Allah i ndali. "Lirojeni atë ngase ia kam falur mëkatet për hire te bamirësisë ndaj jetimit!"- tha Allahu. Tha njeriu: U zgjova nga gjumi dhe u pendova para Allahut për atë qe kam bere. Çdoherë jam mundur ta shpenzoje energjinë time ne shërbim te jetimeve".

O vëllezër! Ejani edhe ne ta shpenzojmë energjinë tone ne përkujdesje te jetimeve me shprese se Allahu nga lutjet e tyre për ne do te na i fal mëkatet. Te nxitojmë dhe shpejtojmë ne këtë vepër duke thënë: وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَى     e unë u nguta te ti, o Zoti im, që të jeshë i kënaqur ndaj meje!". (Taha, 84)



Jetimëria e Muhammedit, alejhi selam, është nder për çdo jetim gjer ne amshim



Feja islame ka qene e preokupuar me çështjen e jetimit qysh prej momenteve te para te daljes se saj ne skene njerëzore, madje vet bartësi dhe kumtuesi i kësaj feje tek njerëzimi ishte jetim, dhe mu për këtë, jetimëria e tij është nder për te gjithë jetimet deri ne Ditën e Llogarisë. Thotë Allahu ne lidhje me Muhammedin, alejhi selam: أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوَى   A nuk të gjeti ty jetim, e Ai të bëri vend (të dha përkrahje)". (Duha, 6), d.t. th: A nuk ke qene jetim kur ishe i vogël ndërsa Allahu te strehoi dhe siguroi tek xhaxhai yt, Ebu Talibi?!

Ibni Kethiri ne koment te këtij ajeti ka thënë: " E ka strehuar për shkak se babai i pate vdekur derisa ishte ne barkun e nënës (ende pa lindur) ndërsa nena i vdiq kur ky ishte ne moshën 6 vjeçare. Përkujdesjen e tij e morri përsipër gjyshi, Abdul Muttalibi, por pas vetëm dy viteve, vdes edhe ai, për te mbetur Muhammedi, alejhi selam, ne përkujdesje te xhaxhait te tij, Ebu Talibit, gjersa mbërriti te 40-tat...".

Pastaj, Allahu e porositi duke i thënë: "فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ Pra, mos e përul jetimin!". (Duha,), d.t.th: Sikur qe ti ishte jetim ndërsa Allahu te strehoi, po kështu mos përbuze jetimin, mos e poshtëro, mos e përzë, mos e nënçmo, por bëji mire dhe sillu bute me te.

Thotë Katadeja: "Bëhu për jetimin sikurse prindi i mëshirshëm".



Shtëpia më e mirë e muslimanëve është shtëpia në të cilën ka jetimë



Thotë Allahu: "فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ (15) وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ (16) كَلَّا بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ E njeriu, kur e sprovon Zoti i tij, e nderon dhe e begaton, ai thotë: "Zoti im më ka nderuar!" 16. Por, kur për ta sprovuar ia pakëson furnizimin (e varfëron), ai thotë: "Zoti im më ka nënçmuar! 17. Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit bonjakun,". (Fexhr, 15-17), d.t.th. se: Allahu i jep pasuri atij qe e donë por edhe atij qe nuk e donë, sikurse qe e sprovon ma varfëri atë qe e done dhe atë qe nuk e done. Qëllimi i këtyre ajeteve është qe njeriu, ne te gjitha gjendjet, pasuri e varfëri, gëzim e pikëllim, ta respektoje Allahun. Nëse njeriu është i pasur le ta falënderojë Allahun ndërsa nëse është i varfër le te beje durim, dhe mu për këtë, duhet përkujdesur për jetimin, ngase lenia e tij anash është edhe me keq se sa gjendja e atij qe është sprovuar me varfëri.

Ka thënë Enes b. Malik: "Prej shtëpive me te mira është shtëpia, ne te cilën ka jetime, te cilët trajtohen mire aty. Shtëpia me e keqe është shtëpia ne te cilën ka jetime por ata janë lënë pas dore. Robërit me te dashur tek Allahu janë ata qe i bëjnë mire jetimit apo gruas se veje".



Nëse Allahu morri besatimin e çifuteve për përkujdesje ndaj jetimeve, atëherë ne si pjesëtarë te fesë se vërtet, kemi me shumte te drejte ne këtë begati se sa te tjerët



Allahu urdhëroi për bamirësi ndaj jetimeve ne çdo vend e kohe, çdo popull e komb, porse nga çifutet, gjate kohës se pejgamberëve te tyre dhe para shtrembërimit te fesë se tyre, mori besën se do te jene bamirës ndaj jetimeve. Një gjë te tille e shënoi edhe Kur'ani: "وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرائيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً وَذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلاً مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مُعْرِضُونَ   (Përkujtoni) Kur ne morëm zotimin e bijve të israilit; mos adhuroni tjetërkë përveç All-llahun, të silleni mirë ndaj prindërve, ndaj të afërmve, ndaj jetimave, ndaj të varfërve dhe njerëzve u thuani fjalë të mira; Faleni namazin dhe jepni zeqatin, e pastaj ju e thyet zotimin dhe përveç një pakice prej jush, ia kthyet shpinën zotimit". (Bekare, 83)

Nëse puna është kështu, atëherë ne kemi me shume përparësi ne këtë nder ndaj tjerëve.



Bamirësia ndaj jetimeve është paralele me adhurimin për Allahun



Në Islam, bamirësia ndaj jetimeve është ne një shkalle te afërt me adhurimin për Allahun, respektivisht hyn ne kuadër te vepra te mëdha. Thotë Allahu: "وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ   مَنْ كَانَ مُخْتَالاً فَخُوراً Adhurojeni All-llahun e mos i shoqëroni Atij asnjë send, silluni mirë ndaj prindërve, ndaj të afërmve, ndaj jetimëve, ndaj të varfërve, ndaj fqiut të afërt, ndaj fqiut të largët, ndaj shokut pranë vetes, ndaj udhëtarit të largët dhe ndaj robërve. All-llahu nuk e do atë që është kryelartë dhe atë që lavdërohet". (Nisa, 36)



Vetëm përgënjeshtari i fesë përbuzë jetimin



Thotë Allahu: أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ A e ke parë ti (a e sheh) atë, që përgënjeshtron përgjegjësinë dhe llogarinë në botën tjetër?". (Maune, 1), d.t.th: Me njofto për atë qe përgënjeshtron llogarinë dhe shpërblimin ne boten tjetër? A e di se kush është ai dhe çfarë cilësish ka? Nëse ke dëshirë ta njoftosh atë, atëherë: "فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ Po ai është që e përzë në mënyrë të vrazhdë bonjakun". (Maune, 2), d.t.th: Ai, i cili e përzë jetimin, i bën padrejtësi, ofendon, nënçmon, ai pra është pergenjeshtari i fesë. Një cilësi tjetër e tij është edhe: " وَلا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ Dhe që nuk nxit për ta ushqyer të varfërin". (Maune, 3)



Dy pejgamberë ndihmojnë jetimët



Nëse dy pejgambere kane nderuar dhe ndihmuar jetimet ne ngritjen e murit te tyre, atëherë ku jemi ne? Për me shume hollësi, derisa Musai, alejhi selam, ishte ne shoqëri te Hidrit, alejhi selam, një prej ngjarjeve qe iu ndodhen ishte edhe ndërtimi i një muri te dy jetimeve. Kur Musai, alejhi selam e pyeti për shkakun e ndërtimit te këtij muri, Hidri, alejhi selam, iu përgjigj: "وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحاً فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذَلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً Përsa i përket murit, ai ishte i dy djelmoshave jetima të atij qyteti, e nën të ata kishin një thesar (ari) dhe babai i tyre ka qenë njeri i mirë, e Zoti yt dëshiroi që ata dy (jetima) ta arrijnë pjekurinë e vet dhe ta nxjerrin ata vetë thesarin e tyre. Kjo ishte mëshirë e Zotit tënd (ndaj tyre). Dhe unë nuk e punova tërë atë sipas bindjes sime (po sipas udhëzimit të Zotit). Ky, pra, është sqarimi i asaj për të cilën nuk munde të kesh durim!". (Kehf, 82)

Nëse te dërguarit e Allahut punuan ne drejtim te përmbushjes se nevojave te jetimeve dhe ndërtuan murin e tyre, atëherë ata qe dëshirojnë ta fitojnë Xhennetin le te vijnë dhe te ndërtojnë këtë mur (d.t.th: te jene bamirës ndaj jetimeve ne çfarëdo forme) ngase sot te pakte janë ata qe ndërtojnë mure te jetimeve?



Kush dëshiron te shërojë zemrën dhe t'i përmbushën nevojat, le ta mëshirojë jetimin, le t'ia lëmojë kokën atij dhe le ta ushqeje nga ushqimi i vet



Transmetohet se njeri iu kishte ankuar Muhammedit, alejhi selam, për vrazhdësinë qe gjente ne zemrën e tij. Muhammedi, alejhi selam i tha: "A dëshiron qe të të zbutet zemra dhe te përmbushët nevoja? Mëshiroje jetimin, lëmoja kokën, ushqeje nga ushqimi yt do te zbutet zemra dhe do te përmbushet nevoja".

Ne një transmetim tjetër qëndron: "Afroje jetimin pranë vetes qe te jesh i bute ndaj tij, lëmoja flokët dhe ushqeje nga ushqimi yt sepse kjo ta zbute zemrën dh atë përmbushe nevojën".

O ti qe ke zemër te mbyllet, mëshiroje jetimin, lëmoja kokën, ushqeje nga ushqimi yt, afroje pranë vetes sepse kështu do te zbutet zemra dhe me ndihmën e Allahut do te përmbushet nevoja.



O Davud behu për jetimin posi prind i mëshirshëm



Transmetohet se Allahu i kishte shpallur Davudit: "O Davud! Bëhu i mëshirshëm për jetimin sikurse babai për fëmiun e vet. Bëhu për gruan e veje sikurse burri i mëshirshëm, dhe dije se atë qe e mbjell do ta korrësh!".

Transmetohet se Davudi, alejhi selam, ka thënë: Zoti im! Çfarë është shpërblimi për atë, qe për hirë Tëndin, përkujdeset për gruan e veje dhe jetimin? Tha: Shpërblimi për te është ta fusë nen hijen Time, atë dite kur nuk ka hije tjetër përveç hijes Sime".



Kujdestari i jetimit sëbashku me Muhammedin, alejhi selam, ne Xhennet



Ka thëne Muhammedi, alejhi selam: "Unë dhe kujdestari i jetimit do te jemi sëbashku ne Xhennet kështu, duke aluduar me gishtin tregues dhe te mesëm dje i ndau ne mes".

Ne një hadith tjetër qëndron: "Unë dhe kujdestari i jetimit apo dikujt tjetër do te jemi sëbashku ne Xhennet, ndërsa ai qe nxiton për te ndihmuar gruan e veje dhe skamnorin, ai është sikur te ketë luftuar ne rrugën e Allahut".

Ibni Haxheri ne Fet'hul Bari ka thënë: "Çdokush qe dëgjon këtë hadith, e ka për obligim te punoje sipas tij ne mënyrë qe te jete shoqëruesi i Muhammedit, alejhi selam ne Xhennet ngase pozite me te larte se sa kjo nuk ka". Pastaj Ibni Haxheri këtë thënie e argumenton me hadithin e Ebu Hurejres, ne te cilin qëndron se Muhammedi, alejhi selam, ka thëne: "Unë do te jem i pari, qe do te hapi derën e Xhennetit, kur ja një grua nxiton pas meje. Do t'i them: Kush je ti? Thotë: Unë jam grua, qe kam qene ne shërbim te jetimeve te mi". Nga hadithi kuptohen dy gjera: Nxitimi për te hyre ne Xhennet dhe pozita e larte qe njeriu gëzon nga përkujdesja për jetimet. Andaj lum për atë qe ka një pozite te tille!







Vetëm ata qe trashëgojnë Xhennetin ushqejnë jetimet



Thotë Allahu ne përshkrimin për te sinqertit: وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً   Ata janë që për hir të Tij u japin ushqim të
shpesoj se ju pelqeu
syt ikam te zjarrt por   skam qef kerkan me   lendu